Search

Objawy zapalenia cewki moczowej u kobiet

Anatomiczne cechy cewki moczowej w ciele kobiety przyczyniają się do komunikacji z chorobami narządów płciowych, zstępującą infekcją miednicy nerek i pęcherza moczowego. Przebieg i objawy zapalenia cewki moczowej u kobiet (zapalenie cewki moczowej) zależą od:

  • rodzaj patogenu;
  • formy choroby;
  • warunki odporności.

Tutaj rozważamy objawy kliniczne spowodowane przez różne patogeny.

Cechy bakteryjnego zapalenia cewki moczowej

Spośród patogenów bakteryjnych, które powodują zapalenie cewki moczowej u kobiet, najczęściej występują E. coli. Kolejne ważne są:

Te mikroorganizmy są uważane za warunkowo patogenne, ponieważ są zawsze obecne na błonach śluzowych nosogardzieli, jelita, w drogach moczowych. Zapalenie nazywa się niespecyficznym, klinika ma podobny klasyczny przebieg i objawy.

Impulsem do wystąpienia reakcji zapalnej jest:

  • hipotermia;
  • uraz cewnika cewki moczowej;
  • infekcja wirusowa (grypa, ARVI);
  • ostry spadek odporności.

W tym przypadku bakterie w pełnej sile wykazują swoje właściwości patogenne. Wpływają na nabłonek cewki moczowej, często jednocześnie z błoną śluzową pęcherza moczowego.

Bakterie mogą rozprzestrzeniać się w organizmie z chronicznych ognisk zapalnych:

  • migdałki podniebienne;
  • próchnica zębów;
  • maciczne przydatki.

Dlatego dla kobiet ważne jest stałe monitorowanie i oczyszczanie starych chorób, a także zwracanie uwagi na objawy, które występują na tle bólów gardła i jelit.

Klasyczne objawy nieswoistego zapalenia cewki moczowej

Ważne jest, aby pamiętać, że krótki kanał przyczynia się do częstego "zaczerwienienia" infekcji, dlatego nie ma gorączki w przebiegu klinicznym, silny ból.

Bardziej charakterystyczne są łagodne objawy, które utrudniają szybką diagnozę. Typowe objawy zapalenia cewki moczowej obejmują:

  • uczucie pieczenia i ból podczas oddawania moczu;
  • swędzenie w sromie, gorsze podczas menstruacji;
  • wykrywanie zanieczyszczeń krwi w moczu poprzez zmianę koloru;
  • wydzielanie z białawego do zielono-żółtego z nieprzyjemnym zapachem;
  • lekki tępy ból nad łonem podczas przewlekłego przebiegu;
  • przekrwienie i obrzęk wokół ujścia cewki moczowej, wykryty podczas badania przez urologa lub ginekologa.

Cechy niektórych typów zapalenia cewki moczowej

Uszkodzenia grzybicze powodowane przez patogeny Candida pojawiają się częściej na tle długotrwałego stosowania antybiotyków w przypadku innych zakażeń. Okres ukryty trwa do trzech tygodni. Często przechodzi w chroniczną przedłużoną formę. Świąd jest słaby. Wyładowania mają białawy kolor.

Alergiczne zapalenie cewki moczowej - powstaje w wyniku działania antygenów na błony śluzowe. To może być jedzenie, narkotyki. Charakterystyczny wzrost obrzęku i wynikające z niego zwężenie cewki moczowej. Występuje przeszkoda w odprowadzaniu moczu. Rozwijamy się w szybkim tempie. Okazuje się, że kobieta w historii już reagowała alergicznie na jakiekolwiek substancje.

Manifestacje określonych typów zapalenia cewki moczowej

Specyficzne są zapalenie cewki moczowej, spowodowane przez patogenną florę, która jest nieobecna w zdrowym organizmie.

Zapalenie cewki moczowej z rzeżączką

W zapaleniu cewki moczowej zapalenie występuje po kontakcie z chorym partnerem. Rzadko - przez zwykłe ręczniki, ściereczki, umywalkę, pościel. Ta droga zakażenia jest charakterystyczna dla choroby dziewcząt.

Okres inkubacji wynosi od 3 do 7 dni, rzadko 3 tygodnie. Zwyczajowo rozróżnia się czas trwania choroby:

  • Ostra postać rzeżączki (do dwóch miesięcy) - nagły początek intensywnego szaro-żółtego wyładowania ropnej, bólu, skurczów podczas oddawania moczu, pieczenia, gorączki, oznak odurzenia (ból głowy, osłabienie, zawroty głowy).
  • Przewlekłe (ponad dwa miesiące oczywiście) - typowe dla kobiet z nieleczonym ostrym stadium lub silnie zmniejszoną odpornością. Objawy są łagodne. Ból jest zamazany, mrowienie. Przydział tylko rano.

Trichomonas cewki moczowej

Objawy pojawiają się 5-15 dni po kontakcie seksualnym z chorym partnerem. Zakażona kobieta odczuwa lekkie swędzenie, umiarkowane białawe wydzielanie z cewki moczowej. Bóle nie są typowe. U mężczyzn choroba może przebiegać bezobjawowo, dlatego zakażenie partnerów seksualnych i rozprzestrzenianie się infekcji trwa.

Chlamydia Cewki moczowej

W przypadku zakaźnego patogenu, takiego jak chlamydia, zazwyczaj znajduje się wewnątrzkomórkowa lokalizacja. Ten symptom jest podobny do wirusów. Ale zgodnie ze strukturami komórkowymi, chlamydia jest określana jako bakteria. Szybko wpływają na nabłonek:

  • cewka moczowa;
  • pochwa;
  • szyjka macicy;
  • spojówka oka.

W przypadku ospałych, niewielkich objawów. Zidentyfikowane w ukierunkowanym badaniu kobiet. Na uwagę zasługuje równoczesne zapalenie błony śluzowej oczu (zaczerwienienie, łzawienie), ewentualny ból stawów.

Opryszczkowe zapalenie cewki moczowej

Choroba jest spowodowana przez wirus opryszczki drugiego typu. Choroba jest bardzo zaraźliwa. Przenoszone jest ono nie tylko poprzez kontakt seksualny, ale także poprzez normalny kontakt z chorym. Charakteryzuje się możliwością zakażenia, bez wyraźnych objawów.

Okres inkubacji trwa od 5 do 9 dni. Następnie należy rozwinąć wyraźne oznaki zapalenia cewki moczowej z szybkim przejściem do postaci przewlekłej i częstymi zaostrzeniami (u 80% pacjentów).

Specyficzne cechy to:

  • pęcherzyki (pęcherze) i rumień wewnątrz cewki moczowej, na sromie;
  • szczątkowe jasne owrzodzenia po otwarciu pęcherzyków;
  • wzrost węzłów chłonnych pachwinowych;
  • może zwiększyć temperaturę ciała.

Te objawy są widoczne podczas urethrocystoskopii. Objawy mogą zniknąć same. Nawrót trwa kilka lat. Powikłaniem jest dodanie kolejnej infekcji. W przypadku kobiet typowe jest przejście do szyjki macicy z rozwojem zapalenia wsierdzia. Ważną cechą jest brak efektu stosowania środków przeciwbakteryjnych. Etiologię można identyfikować za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy.

Mycoplazmatyczne zapalenie cewki moczowej

Dwa typy mykoplazm (hominis i genitalium) są niebezpieczne dla ludzi, pozostałe są uważane za niepatogenne. Mycoplasma zapalenie cewki moczowej może być spowodowane przez jeden z tych typów patogenów.

Zakażenie występuje tylko podczas niezabezpieczonego kontaktu seksualnego. W tym przypadku kobiety są uważane za nosicieli tej choroby. Obraz kliniczny ich jest słabo wyrażony, dochód ukryty. Infekcja rzadko występuje w izolacji, częściej łączą się Trichomonas, gonococci, ureaplasma. Dlatego zrozumienie podstawowego patogenu jest prawie niemożliwe. Mycoplazmatyczne zapalenie cewki moczowej ma dobrą odpowiedź na leki przeciwzapalne, dlatego z powodzeniem leczy się i nie powoduje żadnych konsekwencji.

Kryteria diagnostyczne zapalenia cewki moczowej

Rozpoznanie zapalenia cewki moczowej u kobiet często rozpoczyna się od wizyty u ginekologa, ponieważ wszystkie objawy są związane z zewnętrznymi narządami płciowymi. Lekarz przeprowadza wywiad z pacjentem, próbując ustalić metodę infekcji. Nie powinieneś próbować ukrywać seksualnego sposobu infekcji, to nadal wyjdzie.

Żaden lekarz nie zaleci właściwego leczenia bez analizy moczu. Pytanie "tylko niektóre lekarstwa" jest bez znaczenia. A samoleczenie zamienia się w kolejny długi okres leczenia przewlekłej postaci choroby i przejście do zapalenia pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek.

  • analiza moczu - w jednej pobranej porcji znajduje się obfita ilość białych krwinek, co wskazuje na stan zapalny, ale nie jest jasne, na jakim poziomie oddawania moczu występuje;
  • test z trzema filiżankami - kobieta bierze poranny mocz po co najmniej czterech godzinach kumulacji, sekwencyjnie zbiera w 3 puszkach, leukocytoza w pierwszej partii opowiada o zapaleniu cewki moczowej, druga i trzecia wskazują na zapalenie pęcherza moczowego i nerek.

W przypadku mikroskopii i hodowli bakterii materiał pobierany jest z cewki moczowej przez skrobanie. Inną opcją jest osad świeżo uwolnionej początkowej porcji moczu, uzyskany po odwirowaniu.

Mikroskopia z użyciem specyficznego wybarwiania wrażliwych mikroorganizmów ujawnia:

  • znaczna liczba grzybów drożdżopodobnych z kandydozą cewki moczowej, włókno grzybni - w przypadku przewlekłego procesu grzybowego;
  • w rzeżączce - gonokoki, ponieważ bakterie Gram-ujemne w kształcie fasoli odnoszą się do barwienia, są potwierdzone przez użycie zieleni brylantowej, podczas gdy widoczna jest flora wtórna;
  • Trichomonas występuje zarówno w zwykłych preparatach, jak i poprzez barwienie, ruchy wici są typowe dla mikroorganizmu, niezawodność zwiększa się przez siew na specjalnych podłożach;
  • chlamydie charakteryzują się obecnością wtrętów półksiężycowatych;
  • niespecyficzna flora (cocci, E. coli) jest również diagnozowana za pomocą mikroskopii.

W trudnych przypadkach dotyczących wykrywania rzadszych patogenów (na przykład wirusów opryszczki) stosuje się immunoenzymatyczny enzym, przeprowadzając łańcuchową reakcję polimerazy. Smugi z cewki moczowej są poddawane hodowli na specjalnych nośnikach z dodatkiem antybiotyków. Pozwala to na określenie maksymalnej wrażliwości na wyznaczenie optymalnego leczenia dla kobiet.

Jakie metody instrumentalne są stosowane w diagnozie?

Metoda cewki moczowej - służy do potwierdzenia charakteru stanu zapalnego, jego częstości występowania na pęcherzu moczowym. Badanie prowadzone jest w sali urologicznej. Urządzenie jest cienką rurką z układem optycznym na końcu.

Kobietom zaleca się trzymanie tygodniowego kursu antybiotyków, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tego procesu. Niektórzy autorzy uważają, że wystarczy wstrzyknąć bezpośrednio przed zabiegiem. Przed wprowadzeniem do cewki moczowej oferuje się oddawanie moczu.

Często badanie łączy się z pobieraniem wymazów, cytologią tkankową. Lekarz bada nie tylko cewkę moczową, ale także jamę pęcherza moczowego. W diagnozie ważne jest zidentyfikowanie traumatycznego momentu ze względu na ostre krawędzie kamieni, podrażnienie cewki moczowej przez rozpadający się guz.

Miktsionny tsistourostrografiya lub antegrade urethrography - ma na celu zbadanie anatomicznych cech dolnych dróg moczowych na tle aktu oddawania moczu. Stosuje się go częściej w przewlekłych procesach, zwłaszcza u dzieci. W tym samym czasie dziewczęta i kobiety mają możliwość oceny całej cewki moczowej, aby zidentyfikować jej zwężające się, kościste przedłużenia (uchyłki), a dla mężczyzn - tylko końcową część.

Badanie prowadzone jest pod kontrolą maszyny rentgenowskiej. Najpierw środek kontrastowy wstrzykuje się przez cewnik do jamy pęcherza. W razie potrzeby oddania moczu cewnik jest usuwany, pacjent oddaje mocz niezależnie. W tej chwili wykonywane są zdjęcia dróg moczowych.

Cechy przebiegu zapalenia cewki moczowej u dziewcząt

U dziewcząt w wieku przedszkolnym i dojrzewania najczęstszymi objawami zapalenia cewki moczowej są:

  • ból brzucha;
  • częste zapotrzebowanie na oddawanie moczu;
  • swędzenie warg sromowych.

Przyczyny prowadzące do zapalenia cewki moczowej są bardziej szczegółowe, ponieważ dziewczęta nie mają jeszcze swoich chronicznych ognisk infekcji:

Urolog lub pediatra ginekolog wykrył obrzęk i zaczerwienienie ujścia cewki moczowej, ropne wydzielina. Przewlekły proces jest zaostrzony przez hipotermię. Dzieci charakteryzują się zaburzeniami nerwicowymi:

  • drażliwość;
  • zaburzony sen;
  • płaczliwość;
  • nieuwaga w klasie.

Dla dziewcząt więcej niż dla dorosłych kobiet, powikłania w postaci:

  • zapalenie spojówek;
  • zapalenie stawów;
  • wysypki skórne.

Diagnoza dotyczy badania moczu. Metody instrumentalne są stosowane rzadziej.

Zapalenie cewki moczowej i ciąża

Wskazując na przejście do przewlekłego przebiegu i stosunkowo niewielki zestaw objawów, nie należy zapominać, że dziewczęta i młode kobiety stają się matkami. Zbliżająca się ciąża nie tylko komplikuje oddawanie moczu, ale staje się niebezpieczna dla płodu na tle zapalenia cewki moczowej. Jeśli infekcja została uzyskana drogą płciową i nie wyleczyła się w odpowiednim czasie, wówczas:

  • przenika przez barierę łożyskową i powoduje nieodwracalne uszkodzenie formacji narządów wewnętrznych płodu w wyniku zakażenia wewnątrzmacicznego;
  • Jest przyczyną przedwczesnego oderwania i śmierci płodu.

Jeśli zapalenie cewki moczowej występuje po cewnikowaniu pęcherza, ryzyko jest mniejsze, ponieważ nie dochodzi do przenikania do łożyska. Ale, jak każda choroba zapalna, zapalenie cewki moczowej musi być leczone, aby zapobiec infekcji nerek. Dlatego położnik powinien zgłaszać wszystkie niezrozumiałe objawy dotyczące wypisu z moczu na dowolnym etapie ciąży.

Współczesne rodzaje diagnostyki mają wystarczające możliwości zidentyfikowania rodzaju zapalenia cewki moczowej u kobiet i wyboru terapii. Próby radzenia sobie z chorobą nie poprawiają przebiegu, ale powodują oporność na najczęstsze leki. Bez odpowiedniej terapii stan zapalny cewki moczowej staje się dodatkowym przewlekłym ogniskiem, zdolnym do infekowania genitaliów i tkanki nerkowej w dowolnym momencie.

Jakie badania należy przeprowadzić u kobiety z zapaleniem cewki moczowej?

Zapalenie cewki moczowej jest patologicznym procesem zapalnym błony śluzowej cewki moczowej, jest jedną z najczęstszych chorób urologicznych nie tylko u kobiet, ale także u mężczyzn. Wysokiej jakości diagnoza w odpowiednim czasie jest kluczem do skutecznego i skutecznego leczenia, które minimalizuje ryzyko wystąpienia niebezpiecznych komplikacji. Jakie badania dotyczące zapalenia cewki moczowej u kobiet muszą minąć przed rozpoczęciem złożonej terapii?

Co pokazuje inspekcja?

Pierwszą metodą diagnozy zapalenia cewki moczowej jest kontrola. Objawami klinicznymi choroby mogą być:

  • zaczerwienienie zewnętrznego otworu cewki moczowej,
  • wydzielanie z cewki moczowej, strupy, powstałe po ich wyschnięciu,
  • ból i dyskomfort w badaniu palpacyjnym zewnętrznej części cewki moczowej,
  • zaczerwienienie warg sromowych.

Jaki lekarz powinien się skontaktować przy pierwszych objawach choroby? Może to być nie tylko ginekolog, ale także urolog, dermatolog. Kobieta musi koniecznie zobaczyć ginekologa, który nie wyśle ​​jej wielu testów i badań. Tylko wysokiej jakości diagnoza umożliwia dokładne określenie czynnika sprawczego choroby i przepisanie skutecznego przebiegu leczenia.

Analiza moczu

Analiza moczu - najszybsza i najbardziej pouczająca metoda diagnostyczna, która pozwala ustalić fakt procesu zapalnego w cewce moczowej. W tym przypadku technik w laboratorium moczu rozpozna dużą liczbę leukocytów. Aby uzyskać najbardziej wiarygodne wyniki, pobieranie próbek moczu powinno odbywać się rano, powinno być pierwszą porcją po nocy snu (przed tym nie można oddać moczu przez co najmniej 4 godziny).

Hodowla moczu i analiza wrażliwości na antybiotyki

Bakteriologiczna kultura moczu jest najdokładniejszą metodą diagnozowania, pozwalającą określić czynnik sprawczy choroby i przepisać skuteczne leki. Jaka jest esencja metodologii?

Analizę przeprowadza się w laboratorium mikrobiologicznym. Próbka moczu umieszczana jest w pożywce o sprzyjających warunkach do namnażania się infekcji. Jeśli istnieje przypuszczenie, że pacjent cierpi na zapalenie cewki moczowej o nieswoistym charakterze, stosuje się agar.

Analiza bakteriologiczna nie tylko potwierdza lub obala obecność patogennej mikroflory, ale także pokazuje liczbę mikroorganizmów chorobotwórczych. Ten wskaźnik określa się jako CFU - jednostki tworzące kolonię. Ta ocena pozwala ocenić stan zaawansowania i stadium procesu zapalnego.

W jaki sposób określa się wrażliwość na infekcje na antybiotyki? Aby to zrobić, w środowisku z kolonii chorobotwórczych mikroorganizmów powstają różne leki przeciwbakteryjne. A jeśli antybiotyk zatrzyma lub zahamuje wzrost infekcji, będzie to skuteczne w leczeniu pacjenta w tym przypadku.

Uważaj, że testy są dokładne i niezawodne, musisz prawidłowo zebrać mocz. Ogrodzenie jest trzymane w specjalnym plastikowym pojemniku w ilości od trzech do pięciu mililitrów. Konieczne jest dostarczenie materiału do laboratorium w ciągu 2 godzin od pobrania.

Test trzech szklanek

Technika ta umożliwia określenie dokładnej lokalizacji procesu zapalnego, gdy konieczne jest ustalenie dokładnej diagnozy i przeprowadzenie diagnostyki różnicowej między zapaleniem pęcherza, zapaleniem cewki moczowej a odmiedniczkowym zapaleniem nerek.

Jak prowadzone są badania? Przed analizą nie można oddać moczu przez 3-5 godzin. Mocz pobierany jest rano. Pacjent musi pobrać mocz w 3 pojemnikach (w pierwszej - 1/5 całkowitej objętości, w drugiej - 3/5, w trzeciej - 1/5). Materiał jest przesyłany do laboratorium, gdzie następuje ogólna analiza moczu i próbki zgodnie z metodą Nechyporenko. Ocenia się zawartość leukocytów w każdej części materiału.

Wyniki badania są oceniane w następujący sposób:

  • wysoka zawartość leukocytów w pierwszej części - zapalenie cewki moczowej,
  • w trzeciej części - cewkę tylną,
  • w pierwszej i trzeciej części - połączenie cewki moczowej przedniej i tylnej
  • jeśli we wszystkich porcjach występuje podwyższony poziom białych krwinek, to jest to zapalenie pęcherza lub odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Rozmazy cewki moczowej

Rozmaz cewki moczowej jest niezawodną i dokładną metodą diagnostyczną, ponieważ próbka materiału do analizy pobierana jest bezpośrednio z obszaru dotkniętego infekcją. Istnieje kilka rodzajów uderzeń:

  • badanie mikroskopowe - badanie próbek materiału pod mikroskopem, ze wzrostem stężenia leukocytów,
  • Analiza bakteriologiczna i oznaczanie wrażliwości na antybiotyki przeprowadza się w taki sam sposób, jak badania moczu.

Materiał jest pobierany za pomocą specjalnej sterylnej łyżki lub sondy. Materiał umieszcza się w specjalnym pojemniku i przenosi do laboratorium. Kobieta powinna przygotować się do tego badania:

  • Powinieneś powstrzymać się od stosunku seksualnego przez 12 godzin przed wizytą u lekarza.
  • na tydzień przed analizą nie można przyjmować leków przeciwbakteryjnych,
  • Nie oddawaj moczu przez 2 godziny.

Analiza wypływu z cewki moczowej

Jeśli podczas badania lekarz zauważy, że z ujścia cewki oddaje się ropę, śluz, można wykorzystać wyładowanie do analizy. W takim przypadku badanie przeprowadza się w taki sam sposób, jak w przypadku uderzeń.

Często w diagnostyce zapalenia cewki moczowej przeprowadzana jest analiza PCR - skuteczna metoda określania dużej liczby patogenów zakaźnego zapalenia cewki moczowej. Technika ta jest często stosowana w diagnostyce procesów zapalnych w cewce moczowej, wywołanych przez wirusy opryszczki lub chlamydie. Jako materiał wykorzystywany jest wacik lub próbka moczu. Reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR) jest przeprowadzana w laboratorium, w wyniku czego wzrasta DNA czynnika sprawczego.

Urethroscopy

Urethroscopy to badanie, które obejmuje wprowadzenie specjalnego sprzętu do cewki moczowej w celu zbadania błony śluzowej cewki moczowej. Przygotowanie do uretoskopii odbywa się w kilku etapach:

  • zbadać i ocenić stan cewki moczowej od wewnątrz,
  • wykonać biopsję
  • usunąć bliznę, obrzęk, wyeliminować zwężenie cewki moczowej.

Dodatkowe rodzaje badań

W rozpoznaniu zapalenia cewki specjalista może również skierować pacjenta do dodatkowych badań:

  1. Diagnostyka ultrasonograficzna narządów miednicy.
  2. Urethrocystoscopy umożliwia badanie nie tylko cewki moczowej, ale także pęcherza moczowego.
  3. Miktsionny tsistouretrografiya - radiologiczny typ rozpoznania, w którym do pęcherza wstrzyknięto substancję nieprzepuszczającą promieniowania rentgenowskiego.

Źródła:

Lopatkin N.A.: "Guide to Urology", 1998.

Nowoczesna diagnostyka zapalenia cewki moczowej

Objawy zapalenia cewki moczowej mogą przypominać inne choroby układu moczowo-płciowego. Lecz leczenie różnych patologii znacznie różni się od siebie. Dlatego bardzo ważne jest prawidłowe zidentyfikowanie istniejącej choroby (jest to zapalenie cewki moczowej lub coś innego). Pomaga to w diagnostyce laboratoryjnej i instrumentalnej zapalenia cewki moczowej. Jakie metody są najbardziej pouczające, jak przygotować się do uzyskania dokładnego wyniku i sposobu ich przeprowadzenia? Porozmawiajmy o tym bardziej szczegółowo.

Jak rozpoznać metody laboratoryjne zapalenia cewki moczowej?

Metody laboratoryjne pomagają określić zapalenie cewki moczowej. Zajmują główne miejsce w diagnozie tej patologii. Główne metody stosowane do wykrywania zapalenia cewki moczowej są następujące:

  • Bakterioskopijne - badanie materiału pobranego pod mikroskopem.
  • Bakteriologiczne - sadzenie materiału na specjalnych podłożach i badanie wyglądu wyhodowanych kolonii.
  • Serologiczne - definicja przeciwciał (immunoglobulin różnych klas) do najczęstszych i najprawdopodobniej czynników powodujących zapalenie cewki moczowej. Immunoglobuliny mogą być układowe (klasa G i M) i lokalne (klasa A, są syntetyzowane lokalnie w błonie śluzowej).
  • Diagnostyka PCR - wykrywanie we krwi lub innych mediach biologicznych (mocz, wydzielina cewki moczowej, kanał szyjny) określonych sekwencji genetycznych charakterystycznych dla danego patogenu.
  • Ogólne badania kliniczne - badania moczu i krwi przy użyciu standardowych metod oceny obecności i stopnia procesu zapalnego. Testy te są przeznaczone dla praktycznie każdej osoby, która składa wniosek o opiekę medyczną.

Aby ustalić prawidłową diagnozę zapalenia cewki moczowej (w przypadku podejrzanych objawów klinicznych lub zmian zapalnych w ogólnej klinicznej analizie moczu), należy najpierw zbadać wydzielanie z cewki moczowej. Ale niektóre czynniki mogą zniekształcać dokładność tej analizy, więc lekarze przestrzegają pewnych zasad przy pobieraniu materiału.

Jak przygotować się do analizy cewki moczowej i jak ją przeprowadzić

Zasady usuwania cewki moczowej różnią się między kobietami i mężczyznami.

W przypadku kobiet zasady te obejmują:

  • zebranie materiału nie wcześniej niż 1 godzinę po oddaniu moczu;
  • użyj jałowego wacika. W przypadku braku wyładowania, do cewki moczowej wprowadzana jest specjalna końcówka (szczotka jak mała szczotka), która kilkakrotnie obraca się w prawo, do głębokości 2-4 cm.

U mężczyzn zasady zbierania:

  • po ostatnim oddaniu moczu powinny upłynąć 2 godziny lub więcej;
  • Endobrash wprowadza się do cewki moczowej o 2-4 cm i obraca 2-3 razy zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

W przypadkach, w których zapalenie cewki moczowej przebiega z niewyjaśnioną symptomatologią, a także w postaciach przewlekłych, wzięcie absolutorium za pomocą endobratu nie zawsze jest pouczające. Dlatego ci pacjenci, lekarze, spędzają ostrożne skrobanie błony śluzowej, używając łyżki Folkman. Ta procedura jest zwykle tolerowana, podczas niej może występować niewielki dyskomfort.

Otrzymany materiał poddaje się mikroskopii (metoda bakterioskopowa) lub wysiewa na podłożu (metoda bakteriologiczna). Za pomocą badania mikroskopowego można szybko i łatwo zidentyfikować Trichomonas i gonococci (w odniesieniu do innych patogenów, metoda ta jest mniej wrażliwa). Ale ich nieobecność w rozmazie nie mówi, że oni, jako przyczyna zapalenia cewki moczowej, są wykluczeni. W tym przypadku, w obecności podejrzanych objawów klinicznych, wskazana jest diagnostyka polimerazy. Wykrywanie więcej niż 5 leukocytów w rozmazie w jednym polu widzenia jest wiarygodnym znakiem procesu zapalnego w obszarze cewki moczowej, który nazywa się zapaleniem cewki moczowej.

Dzięki temu można zdiagnozować mikroskopię:

  • fakt zapalenia cewki moczowej (obecność zapalenia);
  • jego przyczyna (specyficzny patogen, zwłaszcza jeśli jest to gonococcus lub trichomonas), co wpływa na dalszą taktykę pacjenta.

Zaletą diagnostyki bakteriologicznej zapalenia cewki moczowej jest możliwość określenia wrażliwości drobnoustrojów wywołujących na antybiotyki, tak aby lekarz mógł początkowo przepisać ten, który będzie najbardziej skuteczny u danego pacjenta.

Testy moczu

Początkowo, jeśli występują dolegliwości związane ze zwiększonym oddawaniem moczu i bólem, lekarz sugeruje zapalenie cewki moczowej, a zatem zaleca ogólny test moczu. Jeśli wykryto w nim dużą liczbę leukocytów lub bakterii (lub w analizie Nechiporenko), zaleca się test z trzema filiżankami.

3-szklany test pomaga przeprowadzić miejscową diagnozę układu moczowego, tj. określić, który konkretnie organ jest w stanie zapalnym.

Z jego pomocą możesz także ocenić:

  • liczba patogenów w 1 ml moczu;
  • ich wygląd;
  • wrażliwość na leki przeciwbakteryjne.

Ten test jest szczególnie pouczający, jeśli warunkowo patogenne drobnoustroje stały się przyczyną choroby (jeśli inne metody jej nie wykrywają):

  • Staphylococcus;
  • paciorkowce;
  • protei;
  • E. coli itd.

Za pomocą tej analizy można zrozumieć, w którym z elementów układu moczowego rozwinęło się zapalenie. Wyniki są interpretowane w następujący sposób:

  • zapalenie cewki moczowej występuje wtedy, gdy wykryto zmiany patologiczne w pierwszej części moczu;
  • zapalenie gruczołu krokowego i zapalenie pęcherza prowadzi do pojawienia się dużej liczby leukocytów w drugiej części moczu;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek - zapalenie nerek - powoduje pojawienie się leukocytów we wszystkich trzech próbkach.

Urethroscopy

W niektórych przypadkach, aby wyjaśnić naturę zmiany błony śluzowej, lekarz może wykonać urethroscopy. Jest to metoda endoskopowa wykonywana w znieczuleniu. Nowoczesne, wysoce skuteczne znieczulenia miejscowe są najczęściej stosowane; wcześniej używano do tego celu znieczulenia, ale z powodu jego skutków ubocznych ta metoda znieczulenia została porzucona.

Specjalna najcieńsza sonda z kamerą wideo jest wkładana do światła cewki moczowej, a obraz jest wyświetlany na ekranie. Taką diagnostykę przeprowadza się w celu ustalenia cech uszkodzenia cewki moczowej, a także w obecności zapalenia gruczołu krokowego lub zapalenia pęcherzyków nasiennych.

Uretroskopię można wykonywać zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet. Istnieją 2 rodzaje tej metody:

  • irygacja uretroskopowa - w celu poprawy wizualizacji cewki moczowej, do pęcherza wstrzykuje się sól fizjologiczną;
  • sucha uretroskopia - zamiast płynu, jak postępuje urema- toskop, lekarz napełnia pęcherz gazem.

W zależności od tego, jak rozwija się zapalenie cewki moczowej, urolog wybiera najbardziej informatywną metodę tych, którzy biorą pod uwagę. Oprócz zmian zapalnych cewki moczowej, za pomocą urethroscopy, lekarz może zidentyfikować:

  • ciała obce;
  • cysty;
  • zmiany nowotworowe;
  • dystroficzne procesy śluzowe, często rozwijające się u kobiet w wieku menopauzalnym.

Metoda ta praktycznie nie ma żadnych przeciwwskazań. Tylko prowadzenie cewki moczowej ogranicza jego stosowanie, ponieważ Ze względu na wyraźny proces zapalny z wprowadzeniem moczowodu, istnieje bardzo duże ryzyko pęknięcia cewki moczowej. W tym przypadku diagnoza opiera się wyłącznie na wynikach badań laboratoryjnych.

W ciągu kilku dni po zabiegu uretroskopowym może wystąpić pewien dyskomfort związany z:

  • z obecnością skąpego krwawego wydzieliny z cewki moczowej;
  • z bólem podczas podróży do toalety "na mały sposób".

Jeśli po zabiegu temperatura ciała wzrośnie, strumień moczu osłabnie lub pojawi się krwawienie, które się nie zatrzymuje, pilna potrzeba pójścia do urologa. Objawy te mogą wskazywać na możliwe powikłania uretroskopowe, których nie ma żadna inwazyjna metoda (związana z bezpośrednią penetracją sprzętu do ciała ludzkiego) z diagnostyką i uretroskopią.

Rozpoznanie chlamydialnego zapalenia cewki moczowej

Aby zidentyfikować chlamydialne zapalenie cewki moczowej, można zastosować następujące metody:

  1. Bakterioskopijny, w którym określa się obecność chlamydii w tkankach (są one zlokalizowane wewnątrzkomórkowo). Metoda chlamydii jest mało wrażliwa - tylko 10-20% pacjentów z chlamydiowym zapaleniem cewki moczowej może wykryć ten drobnoustrój. Metoda informacyjna zwiększa immunofluorescencję. Aby to zrobić, lek jest leczony przeciwciałami, a następnie świecić w świetle fluorescencyjnym. W obecności chlamydii wykrywa się żółto-zieloną poświatę. Ten rodzaj metody bakterioskopowej jest dość pouczający. W ten sposób około 70-75% zakażonych pacjentów może ustalić przyczynę zapalenia cewki moczowej.
  2. Metoda bakteriologiczna. Polega on na tym, że powstały materiał (wydzielina z cewki moczowej) jest wstrzykiwany do hodowli komórkowej. Aby użyć do tego sztucznego pożywienia, media nie mogą być, ponieważ Chlamydia nie rośnie na nich. Metoda ta jest bardzo czuła - u 75-95% osób z chlamydialnym zapaleniem cewki moczowej wykrywane są mikroorganizmy sprawcze. Ze względu na złożoność praktyki klinicznej jest ona nieznacznie rozłożona. Jest zwykle używany do kontrolowania pełnego wyleczenia. Będzie to bezużyteczne, jeśli zostanie przeprowadzone podczas przyjmowania antybiotyków lub w ciągu 1 miesiąca od zakończenia antybiotykoterapii.
  3. Metody serologiczne. We krwi oznacza się miano immunoglobulin klasy G do chlamydii, jeśli występuje uogólniona postać zakażenia lub materiał nie może zostać uzyskany, ponieważ narządy znajdują się w obszarach, które są trudno dostępne dla nieinwazyjnej diagnostyki (na przykład prostaty, jąder, jajników itp.). Ale aby zidentyfikować zapalenie cewki moczowej, przeprowadza się badanie odporności lokalnej - miano immunoglobulin A określa się w kanale cewki moczowej. Jednak ta metoda ma dwie wady. Nie nadaje się do rozpoznania ostrego chlamydiowego zapalenia cewki moczowej, ponieważ w odpowiedzi na infekcję przeciwciała nie pojawiają się natychmiast, ale po pewnym czasie. Metody tej nie można wykorzystać do oceny, czy pacjent doszedł do siebie, czy nie, z uwagi na to, że miano immunoglobulin pozostaje podwyższone przez długi czas. Szczególnie cenne są serologiczne metody wykrywania powolnych i bezobjawowych postaci zapalenia cewki moczowej, ale gdy dochodzi do uszkodzenia narządów miednicy. W tym przypadku metoda ma charakter informacyjny w 95% przypadków infekcji.
  4. Diagnostyka PCR. Czułość tej metody wynosi prawie 100%, tj. Pozwala zidentyfikować prawie wszystkich pacjentów zakażonych chlamydią. Przedmiotem badań może być różnorodność materiału biologicznego. Ale mężczyźni zwykle używają pierwszej porcji moczu, uzyskanej natychmiast po przebudzeniu (nie trzeba wymywać, aby nie zniekształcić wyników analizy), a kobiety mają śluz szyjki macicy (jeśli zawiera chlamydię, to są w cewce moczowej). Główną zaletą diagnostyki PCR jest równoczesne wykrywanie kilku patogenów zapalenia cewki moczowej w tej samej próbce materiału biologicznego. Tak więc, w moczu lub wydzielinach szyjki macicy, oprócz chlamydii, można wykryć różne typy mykoplazm i ureaplazm. Jednak jest jedna wada. PCR nie może być użyty do potwierdzenia całkowitego zniszczenia chlamydii w ciele (leczenie infekcji). Wynika to z faktu, że za pomocą PCR wykrywa się nawet nieżywotne fragmenty DNA i RNA, które są przechowywane w organizmie przez 2-3 miesiące po zakończeniu udanej antybiotykoterapii.

Rozpoznanie zapalenia cewki moczowej w większości przypadków ustalono na podstawie wyników badania mikroskopowego wyładowania cewki moczowej. W tym samym czasie, znajdują się diplokoki, które przypominają kawę ziarnistą składającą się z 2 połówek. Są to:

  • znajdują się wewnątrzkomórkowo,
  • mieć inny kształt i kolor,
  • na zewnątrz pokryte kapsułką.

Przeprowadza się także badanie bakteriologiczne w celu wykrycia patogenów zapalenia cewki moczowej. Pobrany materiał wysiewa się na podłożu mięsno-peptonowym, a następnie bada naturę wzrostu na nich.

Rozpoznanie zapalenia cewki moczowej Gardnerella

Gardnerella cewki moczowej pomaga wykrywać bakterioskopy. Pobrany materiał bada się w niepomalowanej postaci i po barwieniu plamami.

W pierwszym przypadku znakiem wskazującym gardnereloosis jest obecność kluczowych komórek. Są to komórki łuskowatego nabłonka wyściełającego cewkę moczową, do których przyczepione są bakterie gardnerelleznye.

W drugim przypadku (podczas barwienia leku) należy wskazać tę infekcję:

  • pojedyncze leukocyty, losowo rozproszone w polu widzenia;
  • duża liczba bakterii mających ujemne zabarwienie Gram, przy czym znaczna ich część jest przyczepiona do komórek nabłonka.

Rozpoznanie mykoplazm i ureaplasma cewki moczowej

Rozpoznanie zapalenia cewki moczowej wywołanego przez mykoplazmy lub ureaplazmy nie jest łatwe. Powszechne metody diagnostyki mikroskopowej nie mają charakteru informacyjnego ze względu na dużą różnorodność gatunkową tych bakterii.

Metody kulturowe również nie zawsze mają charakter informacyjny, ponieważ nawet jeśli następuje wzrost pożywki, nie oznacza to infekcji. Mikoplazmy i ureaplazmy mogą być warunkowo patogennymi mieszkańcami dróg moczowych mężczyzn i kobiet, nie powodując rozwoju reakcji zapalnej.

Dlatego obecnie zapalenie cewki moczowej, które przypuszczalnie jest związane z tymi mikroorganizmami, jest wskazaniem do diagnostyki PCR.

Rozpoznanie opryszczkowego zapalenia cewki moczowej

Zapalenie cewki moczowej wywołane przez wirusy opryszczki pierwszego lub drugiego typu diagnozuje się za pomocą jednej z następujących metod:

  • mikroskopia rozmazów pobranych z miejscowych erupcji i cewki moczowej. W takim przypadku technik laboratoryjny określa dużą liczbę gigantycznych komórek i inkluzji wewnątrzkomórkowych;
  • Metoda PCR do wykrywania DNA wirusa;
  • immunofluorescencja - w rozmazach ujawnia się jasnozielona poświata.

Rozpoznanie grzybiczego zapalenia cewki moczowej

Zapalenie cewki moczowej jest łatwe do zdiagnozowania. Mikroskopowe badanie rozmazów wykonanych przez technika laboratoryjnego dostrzega dużą liczbę filamentów micelarnych znajdujących się w gęstym śluzie. Nie ma sensu stosowanie droższych metod diagnozy kandydozy, ponieważ mikroskopia ma dużą wartość informacyjną.

Rozpoznanie zapalenia cewki moczowej Trichomonas

Trichomonas cewki moczowej nie jest trudne do zdiagnozowania, ponieważ ma typowe objawy (więcej szczegółów w rozdziale "Objawy zapalenia cewki moczowej"). Jednakże następujące metody pomagają ostatecznie określić drobnoustrój wywołujący drobnoustroje (trichomonady):

  • bakterioskopia - nawet w niepomalowanym preparacie technik laboratoryjny z łatwością identyfikuje Trichomonas;
  • badania bakteriologiczne, ale jest mniej powszechne, ponieważ mikroskopia jest dość pouczająca.

Wniosek

Obecność objawów zapalenia cewki moczowej jest wskazaniem do diagnostyki laboratoryjnej i / lub instrumentalnej. Jej zadaniem jest potwierdzenie zapalenia cewki moczowej, a także określenie jej przyczyny (specyficznego drobnoustroju). Pomaga to lekarzowi przeprowadzić zróżnicowane leczenie i wyleczyć zapalenie cewki moczowej u pacjenta.

Jakie są przyczyny zapalenia cewki moczowej u kobiet, metody ich rozpoznawania i leczenia

Wielu przedstawicieli ludzkości, bez względu na płeć, zna się na chorobie zwanej zapaleniem cewki moczowej. Charakterystyczną cechą przebiegu tej choroby w ciele kobiety jest bezobjawowe.

We wczesnych stadiach choroby słabsza płeć nie odczuwa bólu i dyskomfortu, a kiedy ból w cewce moczowej powoduje pieczenie i pulsowanie, kobiety natychmiast zaczynają szukać metod, niż leczyć dolegliwości i łagodzić stan.

W tym artykule będziemy rozmawiać o objawach wskazujących na wystąpienie zapalenia cewki moczowej u kobiet, określimy możliwe leki do leczenia choroby i środki zapobiegawcze.

Co to jest zapalenie cewki moczowej

Zapalenie cewki moczowej jest chorobą, która objawia się w postaci zapalenia na ściankach kanału cewki moczowej i towarzyszy jej uczucie dyskomfortu, bólu i ucisku. Objawy zapalenia cewki moczowej u osób płci pięknej są bardzo podobne do objawów zapalenia pęcherza moczowego, co komplikuje diagnozę i leczenie.

Ze względu na charakterystykę fizjologiczną cewki moczowej oraz bliskość pochwy i odbytu kobiety często zakażają się cewką moczową i rozwijają różne choroby układu moczowo-płciowego. W tym samym czasie proces oddawania moczu staje się trudny, bolesny. Zapalenie cewki moczowej może zmienić się w powolną formę.

Rodzaje zapalenia cewki moczowej

Proces zapalny błony śluzowej cewki moczowej u kobiet występuje pod wpływem różnych czynników zewnętrznych. Ze względu na występowanie następujących rodzajów zapalenia cewki moczowej:

Przyczyną choroby zakaźnego pochodzenia są wirusy i patogeny. Z kolei grupa ta jest podzielona na specyficzne i niespecyficzne kobiece zapalenie cewki moczowej, które jest kryterium do określenia, który rodzaj patogenu. Specyficzne zapalenie cewki moczowej występuje z powodu infekcji przenoszonych przez kontakt seksualny, a niespecyficzne zapalenie cewki moczowej u kobiet jest spowodowane rozmnażaniem się mikroorganizmów, które zawsze są obecne u ludzi.

Patogen wchodzi do organizmu kobiety na dwa sposoby: pod względem seksualnym i krwiotwórczym. Pierwszy obejmuje związek seksualny z zakażonym partnerem, a drugi - bezpośredni kontakt ze źródłem zakażenia i rozprzestrzenianiem się patogenu z płynami z krwi i limfy (próchnica, zapalenie migdałków, gruźlica itp.).

Niezakaźny charakter powstawania zapalenia cewki moczowej u kobiet związany jest z bezpośrednim wpływem czynników środowiskowych na organizm. Ten typ obejmuje alergeny.

Przyjrzyjmy się najbardziej popularnym formom choroby.

Ostre

Przebiegowi choroby towarzyszą natychmiastowe bóle o silnym charakterze odczuwania ciągnięcia w jamie brzusznej. Częstotliwość bólu nie ma wyraźnej stabilności. Podczas oddawania moczu występują problemy z oddawaniem moczu, silną nicią w cewce moczowej. Ostre zapalenie cewki moczowej u kobiet wymaga kompleksowego podejścia do leczenia i nie jest ograniczone do terapii lekowej.

Objawowe zmiany obrazu po dwóch i pół tygodniach. Zmniejszenie zespołów bólowych nie oznacza zaniku choroby, jest to czasowe spowolnienie procesu.

Trichomonas

Ten rodzaj zapalenia cewki moczowej u kobiet występuje po przeniknięciu patogenu drobnoustrojowego w cewce moczowej - Trichomonas vaginal. W większości przypadków czynnik wywołujący chorobę przenoszony jest poprzez niezabezpieczony kontakt seksualny, rzadziej za pomocą domowych środków.

Charakterystyczne objawy tej choroby to:

  • białawe spienione ujście z kanału;
  • zwiększona potrzeba oddawania moczu;
  • podrażnienie, suchość w kanale cewki moczowej;
  • procesowi oddawania moczu towarzyszy ostry ból.

Możliwe jest zdiagnozowanie trichomonas cewki moczowej około w pierwszym tygodniu rozwoju dolegliwości, rzadziej po miesiącu i pół lub dwóch miesiącach. Jeśli leczenie terapeutyczne nie jest natychmiast leczone, objawy choroby tymczasowo znikają, choroba staje się przewlekła.

Gonorrheal

Sposoby rozprzestrzeniania się choroby są takie same jak w poprzednim typie. Czynnikiem sprawczym tego typu zapalenia cewki moczowej są grammoujemne diplokoki - gonokoki.

Wirus szybko przenika przez cewkę moczową i już na dwanaście godzin pojawiają się pierwsze objawy zmiany. Jeśli nie podejmiesz odpowiednich kroków w celu wyleczenia zapalenia cewki moczowej, zmieni się to w postać uogólnioną, to znaczy chorobie towarzyszy wysoka gorączka i powikłania.

Candidomycotic

Choroba jest wywoływana przez bakterie grzybowe z rodzaju Candida i jest często diagnozowana u kobiet. Okres inkubacji trwa od dwóch do trzech tygodni. Wtórnym czynnikiem w wystąpieniu choroby jest systematyczne lub niekontrolowane przyjmowanie antybiotyków z jednej grupy, co prowadzi do zniszczenia naturalnej mikroflory.

Według statystyk, większość przypadków choroby zmienia się w postać przewlekłą, a ukryte i niejasne objawy komplikują diagnozę i terapię.

Candida cewki moczowej charakteryzuje się pojawieniem się następujących objawów:

  • podrażnienie, ból w cewce moczowej;
  • obecność wyładowań o wodnistej naturze z różowym odcieniem lub błonami śluzowymi, z subtelnymi nitkowatymi wtrętami.

Charakterystyczną cechą tego typu choroby jest zdolność patogenu do adaptacji do stosowanych leków. Oznacza to, że konieczne jest dostosowanie leczenia zgodnie z wystąpieniem objawów.

Chlamydia

Czynnikiem sprawczym tego zapalenia cewki moczowej jest patogen - chlamydia. Głównym sposobem rozprzestrzeniania się choroby jest kontakt seksualny z zakażonym partnerem. Możliwa domowa metoda infekcji przy stosowaniu środków toaletowych i środków higieny osobistej przewoźnika bakterii. Okres inkubacji trwa do miesiąca. Następnie kobiety mogą obserwować następujące objawy choroby:

  • dyskomfort podczas oddawania moczu;
  • ból w zewnętrznych narządach płciowych;
  • ropne wyładowanie.

Wirusowe

Najczęściej występowanie tego typu choroby wywołuje wirus zapalenia spojówek i zrębu. Patogen osiada i mnoży się w tkankach nabłonkowych ścian pochwy, szyjki macicy, spojówki.

Często wywołują zapalenie cewki moczowej może wirus opryszczki. Rozprzestrzenianie się wirusa następuje poprzez bliski kontakt z dotkniętą tkanką. Choroba postępuje leniwo, w ciężkich przypadkach możliwe jest uszkodzenie stawów.

Przyczyny zapalenia cewki moczowej u kobiet

Głównym czynnikiem wyzwalającym wystąpienie zapalenia cewki moczowej jest przenikanie zakażenia. Wtórnymi przyczynami choroby jest wpływ czynników zewnętrznych.

Przez niezakaźne czynniki zapalenia w cewce moczowej należą:


  • powstawanie złogów soli w pęcherzu (kamieniach), których przejście przez kanały powoduje mechaniczne uszkodzenia ścian;
  • złośliwe nowotwory w cewce moczowej;
  • urazy i urazy związane z zabiegiem chirurgicznym (cystoskopia, appendektomia) i zabiegi medyczne (wprowadzenie cewnika cewki moczowej, odprowadzenie moczu);
  • drapanie obszaru krocza po ukąszeniach owadów, uszkodzenie spowodowane noszeniem ciasnych ubrań;
  • reakcje alergiczne;
  • obecność chorób przewlekłych;
  • choroby narządów miednicy;
  • brak aktywności fizycznej i towarzyszący zastój krwi;
  • uszkodzenie poprzez kontakt seksualny.

Przyczyny rozwoju zakaźnego zapalenia cewki moczowej są aktywną aktywną aktywnością drobnoustrojów uwięzionych w kanale z zewnątrz (patogennych) lub obecnych w ciele, ale stłumionych przez układ odpornościowy (warunkowo patogenny).

Konsekwencją osłabienia naturalnej obrony organizmu i czynników aktywizacji mikroflory oportunistycznej może być:

  • alergia;
  • długi pobyt w zimnie;
  • naruszenie stabilności psycho-emocjonalnej, stresowych sytuacji;
  • choroba przewlekła;
  • naruszenie diety, niewłaściwa dieta;
  • promieniowanie i chemioterapia w leczeniu raka;
  • nadużywanie substancji;
  • ciąża i poród, których komplikacje prowadzą do ogólnego osłabienia kobiecego ciała.

Mikroflora patogenna u kobiet przyczynia się do rozwoju choroby, dostania się do organizmu podczas niezabezpieczonego stosunku seksualnego od partnera zakażenia seksualnego lub gospodarstwa domowego.

Konkretny powód, dla którego cewka moczowa jest bolesna, może być zidentyfikowany przez specjalistę jedynie poprzez przeprowadzenie badań na temat mikroflory.

Objawy choroby u kobiet

Zapalenie cewki moczowej u kobiet charakteryzuje się ukrytymi objawami, brakiem zewnętrznych objawów. Okres rozwoju choroby można obliczyć w kilka godzin lub miesięcy, w zależności od czynnika, który wpłynął na wystąpienie zapalenia cewki moczowej. Niektóre typowe objawy są charakterystyczne dla różnych postaci choroby.

Wśród diagnostycznych objawów ostrego zapalenia cewki moczowej można zidentyfikować:

  • trudności z oddawaniem moczu: ból, pieczenie, pieczenie w cewce moczowej u kobiet, zatrzymanie moczu;
  • systematyczny i okresowy ból w okolicy pachwiny;
  • podrażnienie i zaczerwienienie (przekrwienie) zewnętrznej części cewki moczowej;
  • obecność wydzieliny o odmiennej naturze z cewki moczowej;
  • ropę z cewki moczowej u kobiety;
  • nieprzyjemny zapach z krocza;
  • krwawe zanieczyszczenia w moczu;
  • uczucie zatkania lub utknięcia cewki moczowej rano.

Objawy zapalenia cewki moczowej u kobiet mogą być obecne w tym samym czasie lub mogą wcale nie wystąpić. Zapalenie cewki moczowej na etapie rozwoju iw przewlekłej postaci choroby praktycznie nie jest diagnozowane, przebiega bez konkretnych objawów. Pierwsze wyraźne objawy pojawiają się tylko w ostrej postaci lub gdy infekcja rozprzestrzenia się przez narządy układu moczowo-płciowego.

Zapalenie cewki moczowej z natury nie powoduje zatrucia organizmu, to znaczy nie ma krytycznego wzrostu temperatury ciała, ogólnej utraty siły. Nie można również zauważyć wszystkich charakterystycznych objawów zapalenia cewki moczowej ze względu na indywidualny stan organizmu kobiety.

Diagnostyka

Jeśli odczuwasz dyskomfort i ból w cewce moczowej, kobieta powinna skonsultować się z ginekologiem. W rozpoznaniu choroby wykonuje się badanie palpacyjne strefy pachwinowej, badanie krwi, próbkę istniejącego wyładowania i ogólną analizę moczu.

Oznaczenie czynnika sprawczego zakażenia przeprowadza się za pomocą metody bakteriostatycznej lub bakteriologicznej. W niektórych instytucjach do badań wykorzystywana jest reakcja łańcuchowa polimerazy. W przypadku uszkodzenia narządów miednicy pacjentowi przepisuje się USG.

Powikłania cewki moczowej

Utajony przebieg zapalenia cewki moczowej, późne leczenie i złożoność diagnozy mogą prowadzić do powikłań. Jednym z głównych efektów ubocznych choroby jest przejście do postaci przewlekłej. Kombinacja czynników może prowadzić do rozwoju choroby, takiej jak zapalenie cysterethritis.

Bardzo często w praktyce medycznej występuje równoczesny przebieg zapalenia cewki moczowej i zapalenia pęcherza moczowego u kobiet. Powikłaniem tych chorób może być odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Wśród poważniejszych konsekwencji zapalenia cewki można odróżnić naruszenie struktury mięśniowej cewki moczowej, jej zwężenie.

Leczenie zapalenia cewki moczowej u kobiet

Zgodnie z wynikami badań diagnostycznych, rozpoznano przyczynę zapalenia cewki moczowej i zalecono złożoną terapię. Leczenie procesu zapalnego w cewce moczowej nie wymaga obserwacji szpitalnej, może wystąpić w domu przy ścisłym przestrzeganiu zaleceń lekarza.

Głównymi celami leczenia zapalenia cewki moczowej jest usunięcie zapalenia, zniszczenie patogenu, wznowienie naturalnej mikroflory i wzmocnienie odporności pacjenta.

Aby zrozumieć, w jaki sposób cewki moczowej kobiety leczy się w szpitalu, definiujemy główne czynniki terapeutyczne:


  • leki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania - antybiotyki;
  • środki przeciwdrobnoustrojowe - sulfonamidy (pochodne kwasu sulfanilowego);
  • Preparaty immunobedymentacyjne: witaminy, probiotyki itp.;
  • lokalne leczenie w postaci okładów, ciepłych kąpieli;
  • wywary ziołowe i napary;
  • instalacja cewki moczowej - wprowadzenie leku przez kroplę do cewki moczowej;
  • wprowadzenie do pochwy świec ze składnikami aktywnymi lub tamponami zaimpregnowanymi roztworami leczniczymi, maściami;
  • wyznaczenie określonej diety (diety) - zakaz stosowania przypraw, solonej i wędzonej żywności, ogórków, wykluczenie alkoholu;
  • dostosowanie reżimu wodnego - wzrost spożycia płynów, w tym ziołowych naparów, herbat, fermentowanych produktów mlecznych;
  • częściowe ograniczenie wysiłku fizycznego - zakaz uprawiania intensywnych sportów, podnoszenia ciężkich przedmiotów;
  • odmowa życia seksualnego w tym okresie;
  • higiena osobista;
  • zakaz odwiedzania saun.

Dodatkowe środki

Jeśli patogenna flora, która okaże się czynnikiem wywołującym zapalenie cewki moczowej, zostanie wykryta przez wyniki bakposev, dla obu partnerów seksualnych wymagane jest kompleksowe leczenie w celu wykluczenia nawrotu choroby. Nieswoiste zapalenie cewki moczowej obejmuje leczenie tylko kobiet.

Aby określić skuteczność działania antybiotyków na patogen po pierwszych dniach leczenia, przeprowadza się badanie zwane antybiotykiem. Na podstawie wyników indywidualnego badania kobiety mogą otrzymać dodatkowe dodatkowe leczenie.

Kluczem do skutecznego wyeliminowania dolegliwości jest ścisłe przestrzeganie zatwierdzonego schematu i regularne przyjmowanie przepisanych leków.

Ponadto, aby przywrócić odporność kobiet i ogólne wzmocnienie organizmu, zaleca się procedury fizjoterapeutyczne. Jeśli przejdziesz przez to leczenie we wczesnych stadiach choroby, można uniknąć wielu konsekwencji.

Przewlekła postać zapalenia cewki moczowej jest leczona przez instalacje we wnęce cewki moczowej roztworami soli srebra i kauteryzacją w przypadku ciężkiego odkształcenia tkanki mięśniowej w postaci zwężenia. Typ wirusowy obejmuje połączenie terapii przeciwbakteryjnej z kortykosteroidami.

W czasie leczenia bardzo ważne jest, aby nie dopuścić do bliskiego kontaktu z krewnymi, a także aby wyeliminować stosowanie wspólnych artykułów higienicznych (ręczniki, szlafroki itp.), Ponieważ infekcję można łatwo przenieść na inną osobę.

Poza leczeniem farmakologicznym infekcyjnych typów zapalenia cewki moczowej, gdy współżycie seksualne stało się źródłem choroby, pacjent może potrzebować pomocy psychologa. Jest to spowodowane nieufnością partnera seksualnego, rozwojem lęku przed nawrotem. Specjalista będzie pracował nad przywróceniem emocjonalnego pochodzenia kobiety i przygotowaniem jej do rozmowy z mężczyzną o intymnym temacie.

Medycyna ludowa

Pozytywny wynik daje leczenie według popularnych receptur. Na przykład, skuteczne działanie przeciwzapalne ma wywar z liści borówki czarnej, napar z pola chabra. Aby złagodzić ból i pozbyć się pieczenia, pomoże wlew kwiatów lipy. Pokrzywa, dziurawiec, korzeń tataraku, mięta pieprzowa itp. Zyskały popularność.

Świeże jagody czarnej porzeczki, a także herbaty liściastej, mają dobry wpływ na układ moczowy.

Konieczne jest traktowanie z odpowiedzialnością leczenia zapalenia cewki moczowej metodami ludowymi, ponieważ całkowite wyleczenie choroby jest niemożliwe bez wiarygodnych danych diagnostycznych, a niekontrolowane stosowanie preparatów ziołowych może prowadzić do działań niepożądanych i dodatkowo komplikować obraz choroby.

Zapobieganie zapaleniu cewki moczowej

Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo zapalenia cewki moczowej i uniknąć nawrotu choroby, można przestrzegać następujących podstawowych zasad:

  • zapobiegać niezabezpieczonemu współżyciu seksualnemu, obrażeniom podczas stosunku płciowego (w tym doustnego);
  • przestrzegaj zasad higieny osobistej;
  • ograniczenie używania napojów alkoholowych, palenia;
  • nie jeść dużych ilości pikantnych, słonych, smażonych i marynowanych potraw;
  • natychmiast skontaktować się ze specjalistą, gdy pojawią się pierwsze objawy choroby;
  • poddać się badaniu profilaktycznemu u lekarza, okresowo odwiedzać klinikę do badań moczu, krwi;
  • nosić odzież odpowiednią do warunków pogodowych;
  • unikaj hipotermii.

Zapalenie cewki moczowej nie stanowi zagrożenia dla życia kobiety, ale tworzy kompleks nieprzyjemnych wrażeń, któremu towarzyszy pieczenie, ból i rozcięcie, pogarsza stan emocjonalny. Brak szybkiego leczenia prowadzi do powikłań, które mogą powodować znaczną szkodę dla organizmu.