Search

Przegląd 5 grup antybiotykowych do leczenia układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet

Jednym z najczęstszych powodów udania się dziś do urologa są infekcje dróg moczowych, których nie należy mylić ze STI. Te ostatnie są przenoszone drogą płciową, podczas gdy IIP diagnozuje się w każdym wieku i występuje z innych powodów.

Uszkodzenie bakteryjne narządów układu wydalniczego wiąże się z dużym dyskomfortem - bólem, pieczeniem, częstym pragnieniem opróżnienia pęcherza - i, w przypadku braku terapii, staje się przewlekłe. Optymalną opcją leczenia jest stosowanie nowoczesnych antybiotyków, które pozwalają szybko i bez powikłań pozbyć się patologii.

Czym jest MPI?

Infekcje moczowo-płciowe obejmują kilka typów procesów zapalnych w układzie moczowym, w tym nerki z moczowodami (tworzą górne części dróg moczowych), a także pęcherz moczowy i cewkę moczową (dolne części):

  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek - zapalenie miąższu i układu rurkowego nerek, któremu towarzyszą bolesne odczucia w dolnej części pleców o różnym natężeniu i zatruciu (gorączka, nudności, osłabienie, dreszcze).
  • Zapalenie pęcherza moczowego jest procesem zapalnym w pęcherzu moczowym, którego objawy są częstym popędem do oddawania moczu z towarzyszącym uczuciem niepełnego opróżniania, obcinania bólu, a czasami krwi w moczu.
  • Zapalenie cewki moczowej - porażenie cewki moczowej (tzw. Cewki moczowej) patogenów, w których mocz wydaje się ropny wyładowanie, a oddawanie moczu staje się bolesne.

Może być kilka przyczyn infekcji dróg moczowych. Oprócz uszkodzeń mechanicznych patologia występuje na tle hipotermii i obniżonej odporności, gdy aktywowana jest warunkowo patogenna mikroflora. Ponadto infekcja często występuje z powodu braku higieny osobistej, gdy bakterie dostają się do cewki moczowej z krocza. Kobiety chorują znacznie częściej niż mężczyźni w niemal każdym wieku (z wyjątkiem osób starszych).

Antybiotyki w leczeniu MPI

W większości przypadków infekcja ma charakter bakteryjny. Najczęstszym patogenem jest przedstawiciel enterobakterii - E. coli, wykrywany u 95% pacjentów. Mniej powszechne są S.saprophyticus, Proteus, Klebsiella, entero- i streptococci. Zatem nawet przed badaniami laboratoryjnymi najlepszym rozwiązaniem byłoby leczenie antybiotykami w przypadku infekcji układu moczowo-płciowego.

Nowoczesne leki przeciwbakteryjne są podzielone na kilka grup, z których każda ma specjalny mechanizm działania bakteriobójczego lub bakteriostatycznego. Niektóre leki charakteryzują się wąskim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, to znaczy mają szkodliwy wpływ na ograniczoną liczbę gatunków bakterii, podczas gdy inne (szerokie spektrum) mają na celu zwalczanie różnych typów patogenów. Jest to druga grupa antybiotyków stosowanych w leczeniu zakażeń dróg moczowych.

Penicyliny

Pierwsza osoba odkryta przez ABP przez dość długi czas była niemal uniwersalnym środkiem antybiotykoterapii. Jednak z czasem zmutowane drobnoustroje zmutowały i stworzyły specjalne systemy ochrony, które wymagały udoskonalenia preparatów medycznych. Obecnie naturalne penicyliny straciły znaczenie kliniczne, zamiast tego stosują antybiotyki półsyntetyczne, połączone i chronione inhibitorami penicylin. W tej serii infekcje moczowo-płciowe są leczone następującymi lekami:

  • Ampicylina. Lek półsyntetyczny do stosowania doustnego i pozajelitowego, działający bakteriobójczo poprzez blokowanie biosyntezy ściany komórkowej. Charakteryzuje się raczej wysoką biodostępnością i niską toksycznością. Szczególnie aktywny przeciwko Protea, Klebsiella i Escherichia coli. W celu zwiększenia oporności na beta-laktamazy przepisywany jest także łączony środek Ampicillin / Sulbactam.
  • Amoksycylina. Spektrum działania i wydajności przeciwdrobnoustrojowej jest podobne do poprzedniego ABP, jednak ma wysoką odporność na kwasy (nie zapada się w kwaśnym środowisku żołądkowym). Stosowane są również jego analogi Flemoksin Solutab i Hikontsil, a także połączone antybiotyki do leczenia układu moczowo-płciowego (z kwasem klawulanowym) - amoksycylina / klawulanat, augmentyna, amoksycel, flemoklaw solutab.

Na przykład wrażliwość E. coli wynosi nieco ponad 60%, co wskazuje na niską skuteczność antybiotykoterapii i potrzebę stosowania BPA w innych grupach. Z tego samego powodu antybiotyk sulfonamid Co-trimoksazol (Biseptol) praktycznie nie jest stosowany w praktyce urologicznej.

Cefalosporyny

Inna grupa beta-laktamów o podobnym działaniu, różnym od penicylin, jest bardziej odporna na niszczące działanie enzymów wytwarzanych przez patogenną florę. Istnieje kilka generacji tych leków, z których większość jest przeznaczona do podawania pozajelitowego. Z tej serii do leczenia układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet stosuje się następujące antybiotyki:

  • Cephalexin. Skuteczne lekarstwo na zapalenie wszystkich narządów ze strony układu moczowo-płciowego do podawania doustnego z minimalną listą przeciwwskazań.
  • Cefaclor (Ceclare, Alfacet, Taracef). Należy do drugiej generacji cefalosporyn i jest również podawany doustnie.
  • Cefuroksym i jego analogi Zinatsef i Zinnat. Dostępne w kilku postaciach dawkowania. Można je nawet podawać dzieciom w pierwszych miesiącach życia z powodu niskiej toksyczności.
  • Ceftriakson. Sprzedawany w postaci proszku do przygotowania roztworu wstrzykiwanego pozajelitowo. Substytutami są Lendacin i Rocephin.
  • Cefoperazon (Cefobid). Reprezentant trzeciej generacji cefalosporyn, którym podaje się dożylnie lub domięśniowo infekcje dróg moczowych.
  • Cefepim (Maxipim). Czwarta generacja antybiotyków z tej grupy do stosowania pozajelitowego.

Leki te są szeroko stosowane w urologii, ale niektóre z nich są przeciwwskazane do ciąży i laktacji.

Fluorochinolony

Najskuteczniejsze antybiotyki do tej pory w infekcjach dróg moczowych u mężczyzn i kobiet. Są to potężne syntetyczne leki o działaniu bakteriobójczym (śmierć mikroorganizmów następuje z powodu naruszenia syntezy DNA i zniszczenia ściany komórkowej). Ze względu na toksyczność i przepuszczalność bariery łożyskowej u dzieci, ciężarnych i laktacyjnych nie wyznaczono.

  • Cyprofloksacyna. Jest przyjmowany doustnie lub pozajelitowo, jest dobrze wchłaniany i szybko eliminuje bolesne objawy. Ma kilka analogów, w tym Tsiprobay i Ziprinol.
  • Ofloksacyna (Ofloksin, Tarivid). Antybiotyk-fluorochinolon, szeroko stosowany nie tylko w praktyce urologicznej ze względu na jego skuteczność i szeroki zakres działania przeciwdrobnoustrojowego.
  • Norfloksacyna (Nolitycyna). Kolejny lek do podawania doustnego, jak również w zastosowaniach in / in i in / m. Ma te same wskazania i przeciwwskazania.
  • Pefloxacin (Abactal). Działa również na większość tlenowych patogenów, przyjmowanych pozajelitowo i doustnie.

Te antybiotyki są również widoczne w mykoplazmie, ponieważ działają na drobnoustroje wewnątrzkomórkowe lepiej niż wcześniej powszechnie stosowane tetracykliny. Cechą charakterystyczną fluorochinolonów jest negatywny wpływ na tkankę łączną. Z tego powodu zabrania się używania narkotyków do 18 roku życia, w okresie ciąży i karmienia piersią, a także osób, u których zdiagnozowano zapalenie ścięgien.

Aminoglikozydy

Klasa środków przeciwbakteryjnych przeznaczonych do podawania pozajelitowego. Działanie bakteriobójcze uzyskuje się poprzez hamowanie syntezy białek, głównie beztlenowców Gram-ujemnych. Jednocześnie leki z tej grupy charakteryzują się raczej wysokim wskaźnikiem nefro- i ototoksyczności, co ogranicza zakres ich stosowania.

  • Gentamicin. Lek drugiej generacji antybiotyków aminoglikozydowych, który jest słabo wchłaniany w przewodzie żołądkowo-jelitowym i dlatego jest podawany dożylnie i domięśniowo.
  • Netilmecin (Netromitsin). Odnosi się do tego samego pokolenia, ma podobny efekt i listę przeciwwskazań.
  • Amikacin. Kolejny aminoglikozyd, skuteczny w infekcjach dróg moczowych, szczególnie tych skomplikowanych.

Ze względu na długi okres półtrwania wymienionych leków stosuje się tylko raz dziennie. Mianowany jest na dzieci od najmłodszych lat, ale kobiety karmiące i kobiety w ciąży są przeciwwskazane. Antybiotyki aminoglikozydy pierwszej generacji w leczeniu zakażeń IMP nie są już stosowane.

Nitrofurany

Antybiotyki o szerokim spektrum działania na infekcje układu moczowo-płciowego o działaniu bakteriostatycznym, przejawiające się zarówno w odniesieniu do mikroflory gram-dodatniej, jak i gram-ujemnej. Jednocześnie praktycznie nie tworzy się oporność w patogenach. Leki te są przeznaczone do podawania doustnego, a żywność tylko zwiększa ich biodostępność. W leczeniu zakażeń IMP stosuje Nitrofurantoinę (nazwa handlowa Furadonin), którą można podawać dzieciom od drugiego miesiąca życia, ale nie kobietom w ciąży i karmiącym.

Antybiotyk trometamol fosfomycyny, który nie należy do żadnej z powyższych grup, zasługuje na osobny opis. Jest sprzedawany w aptekach pod nazwą handlową Monural i jest uważany za uniwersalny antybiotyk dla stanów zapalnych układu moczowo-płciowego u kobiet. Ten środek bakteriobójczy dla nieskomplikowanych postaci stanu zapalnego IMP jest przepisywany jednodniowym kursem - 3 gramy fosfomycyny raz. Zatwierdzony do stosowania w dowolnym okresie ciąży, prawie bez skutków ubocznych, może być stosowany w pediatrii (5 lat).

Kiedy i jak antybiotyki stosowane są w PII?

Zwykle mocz zdrowego człowieka jest praktycznie bezpłodny, ale cewka moczowa ma również własną mikroflorę na błonie śluzowej, dlatego często stwierdza się bezobjawową bakteriurię (obecność patogennych mikroorganizmów w moczu). Ten stan nie pojawia się na zewnątrz i w większości przypadków nie wymaga terapii. Wyjątkami są kobiety w ciąży, dzieci i osoby z niedoborem odporności.

W przypadku wykrycia dużych kolonii E. coli w moczu, konieczne jest leczenie antybiotykami. W tym przypadku choroba przebiega w postaci ostrej lub przewlekłej z ciężkimi objawami. Ponadto antybiotykoterapia jest przepisywana długotrwałymi lekami o niskiej dawce w celu zapobiegania nawrotom (kiedy zaostrzenie występuje częściej niż dwa razy na sześć miesięcy). Poniżej przedstawiono schematy stosowania antybiotyków do leczenia infekcji dróg moczowych u kobiet, mężczyzn i dzieci.

Powierz swoich pracowników służby zdrowia! Umów się na spotkanie z najlepszym lekarzem w Twoim mieście!

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Łagodne i umiarkowane postacie choroby są leczone doustnymi fluorochinolonami (na przykład, Ofloxacin, 200-400 mg dwa razy dziennie) lub amoksycyliną chronioną przez inhibitor. Cefalosporyny i ko-trimoksazol są lekami rezerwowymi. Hospitalizacja z początkowym leczeniem cefalosporynami podawanymi pozajelitowo (cefuroksymem), a następnie przeniesieniem na tabletki zawierające ampicylinę lub amoksycylinę, w tym kwas klawulanowy, jest wskazana dla kobiet w ciąży. Dzieci w wieku poniżej 2 lat są również umieszczane w szpitalu i otrzymują te same antybiotyki co kobiety w ciąży.

Zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej

Co do zasady, zapalenie pęcherza i nieswoisty proces zapalny w cewce moczowej przebiegają jednocześnie, dlatego nie ma różnicy w ich antybiotykoterapii. Nieskomplikowane zakażenie u dorosłych jest zwykle leczone przez 3-5 dni za pomocą fluorochinolonów (Ofloksacyna, Norfloksacyna i inne). Rezerwa to amoksycylina / klawulanian, furadonina lub monural. Skomplikowane formy są traktowane podobnie, ale przebieg antybiotykoterapii trwa co najmniej 1-2 tygodnie. Dla kobiet w ciąży, Amoksycylina lub Monural są lekami z wyboru, Nitrofurantoina jest alternatywą. Dzieciom podaje się 7-dniowy cykl doustnych cefalosporyn lub amoksycylinę z klawulanianem potasu. Monural lub Furadonin są wykorzystywane jako fundusze rezerwowe.

Dodatkowe informacje

Należy pamiętać, że u mężczyzn każda forma MPI jest uważana za skomplikowaną i traktowaną zgodnie z odpowiednim schematem. Ponadto powikłania i ciężki postęp choroby wymagają obowiązkowej hospitalizacji i leczenia lekami pozajelitowymi. Leki zazwyczaj podaje się w warunkach ambulatoryjnych w celu spożycia. Jeśli chodzi o środki ludowe, nie mają i nie mogą zastąpić antybiotykoterapii. Stosowanie naparów i wywarów ziół jest dopuszczalne wyłącznie w porozumieniu z lekarzem w ramach dodatkowego leczenia.

Powierz swoich pracowników służby zdrowia! Umów się na spotkanie z najlepszym lekarzem w Twoim mieście!

Dobry doktor jest specjalistą w zakresie medycyny ogólnej, który w oparciu o twoje objawy, postawi prawidłową diagnozę i określi skuteczne leczenie. Na naszej stronie możesz wybrać lekarza z najlepszych klinik w Moskwie, St. Petersburgu, Kazaniu i innych miastach Rosji, a otrzymasz rabat w wysokości do 65% w recepcji.

* Naciśnięcie przycisku spowoduje przejście do specjalnej strony witryny z formularzem wyszukiwania i zapisami do profilu specjalisty, który Cię interesuje.

Jakie antybiotyki są stosowane w zakażeniach jelit?

Zakażeniom jelit towarzyszą nudności, wymioty, biegunka. Objawy te są charakterystyczne dla prawie wszystkich zapalnych infekcji jelit.

Infekcje jelit mogą być powodowane przez wirusy, bakterie i pasożyty, ale wirusy i bakterie pozostają liderami wśród tej grupy patogenów. Leczenie infekcji jelitowych ma na celu całkowite zniszczenie szkodliwej flory i przywrócenie prawidłowego funkcjonowania narządu.

Leki są wybierane w zależności od rodzaju patogenu. Jeśli choroba jest spowodowana przez bakterie, należy przyjmować leki przeciwbakteryjne. Tylko dlatego, że antybiotyki do infekcji jelitowych nie są przepisywane. Najpierw musisz określić rodzaj drobnoustroju wywołującego chorobę. Następnie przeprowadza się test wrażliwości bakterii na konkretny lek. To pozwala na przepisanie leczenia etiotropowego. Lekarze przepisują leki.

Treść artykułu:

Jakie antybiotyki są przepisywane w przypadku infekcji jelitowych?

W leczeniu zakażeń jelitowych istnieje kilka leków przeciwbakteryjnych, które mają szerokie spektrum działania:

Cefalosporyna. Leki w tej grupie mogą mieć następujące nazwy: Cefotaksym, Cefabol, Klaforan, Rochesim. Ich struktura wykazuje pewne podobieństwo do preparatów penicylinowych. Najczęstszym działaniem niepożądanym cefalosporyn są reakcje alergiczne.

Tetracyklina. Preparaty z tej grupy: Vibramicin, Doxycycline, Tetradox. Są szybko wchłaniane w jelitach, mają wyraźny efekt antybakteryjny, ale mogą dawać różne komplikacje, czasem nawet powodować głuchotę. Leki tetracyklin nie są stosowane w leczeniu dzieci.

Penicylina. Preparaty tej grupy można znaleźć pod takimi nazwami jak: Amoksycylina, Ampicylina, Monomityna itp. Spektrum działania tych leków jest szerokie, są one destrukcyjne dla większości bakterii. Penicyliny są przepisywane dzieciom i kobietom w ciąży, jeśli istnieje realna potrzeba. Same powszechne działania niepożądane leków w tej grupie to reakcje alergiczne.

Aminoglikozydy: Neomycyna i gentamycyna. Przeznaczone są do leczenia poważnych chorób wywołanych przez florę bakteryjną. Leki w tej grupie są przepisywane wyłącznie ze względów zdrowotnych, ponieważ mają toksyczny wpływ na nerki, wątrobę i inne narządy.

Fluorochinolon. Leki z tej grupy :. lewofloksacyna, Tsiprolet Normaks, ofloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna, itp leki te wpływają enzym odpowiedzialny za syntezę DNA bakterii, tym samym niszcząc patogennych flory. Fluorochinolony nie są przepisywane kobietom w pozycji, osobom poniżej 18 lat, pacjentom z patologią serca i naczyń krwionośnych.

Macrolides. Leki z tej grupy są dostępne pod nazwami: Azytromycyna, Roksytromycyna, Erytromycyna. Makrolidy można stosować w leczeniu dzieci, a także kobiet w ciąży i karmiących. Są przepisane w przypadku, gdy nie można stosować leków z grupy penicylin.

Lewomitsetin. Wcześniej lek ten był często przepisywany w leczeniu zakażeń jelitowych, ale obecnie jest rzadko stosowany. Faktem jest, że ma destrukcyjny wpływ na ludzki szpik kostny.

Preparaty z grupy penicylin i aminoglikozydów najczęściej leczą choroby nieżołądkowe, ale kataralne. Z klęską jelita głównie przepisywane cefalosporyny, fluorochinolony i sulfonamidy. Leki z grupy tetracyklin mogą być również przepisywane, ale rzadko jest to wykonywane tylko w ciężkich przypadkach choroby, gdy istnieje zagrożenie dla życia pacjenta.

Antybiotyki do infekcji jelitowych stosuje się tylko w postaci zastrzyków. Czas trwania terapii wynosi co najmniej tydzień.

Leczenie środkami antyseptycznymi jelit

W przypadku zakażeń jelitowych często przepisuje się preparaty antyseptyczne. Działają selektywnie na chorobotwórczą florę, ale ich własne bakterie jelitowe pozostają nienaruszone.

Jelitowe środki antyseptyczne są niszczące dla większości bakterii (gronkowiec, Proteus, Shigella, itp.). Mogą być przeznaczone dla dzieci i dorosłych.

Leki te obejmują:

Ersefuril (nifuroxazide). Lek ten można przepisać do leczenia dzieci w wieku powyżej 6 lat. Jego działanie ma na celu powstrzymanie żywotnej aktywności flory bakteryjnej, która zapełnia jelita. Przypisać Ersefurilem z infekcją rotawirusową, czerwonką.

Furazolidon. Jest to przetestowany w czasie lek przeciwbakteryjny, który jest szkodliwy dla wielu szkodliwych mikroorganizmów (Salmonella, Shigella, itp.). Oprócz działania przeciwbakteryjnego, Furazolidon może poprawić odporność pacjenta.

Intetrix - lek, który pozwala niszczyć nie tylko szkodliwe bakterie, ale także grzyby i pasożyty. Może być stosowany nie tylko do leczenia, ale także do zapobiegania infekcjom jelitowym, na przykład podczas podwyżek.

Ftalazol jest środkiem antyseptycznym o szerokim spektrum działania. Należy go przepisać z ostrożnością w leczeniu dzieci, ponieważ ma on działania niepożądane.

Enterol to preparat zawierający żywe drożdże, które niszczą szkodliwe bakterie. Enterol zawiera proteazę. Dzięki temu enzymowi toksyny wydzielane przez bakterie zostaną zniszczone i nie zaszkodzą ludzkiemu ciału. Enterol zawiera także probiotyki, które stymulują wzrost naturalnej mikroflory ludzkiego jelita. Pojedyncza dawka leku wystarczy odczuć efekt terapeutyczny. Jednak preparatu Enterol nie należy łączyć z antybiotykami ani adsorbentami. Nie ma przeciwwskazań, dlatego jest przepisywany do leczenia kobiet w okresie laktacji i kobiet w ciąży, a także dzieci.

Jakie antybiotyki są przepisywane dzieciom z infekcjami jelitowymi?

Aby uwolnić dziecko z infekcji jelitowych wywołanych przez florę bakteryjną, wymagane są antybiotyki. W takim przypadku lek powinien być tak samo skuteczny i bezpieczny.

Leki, które można przepisać w leczeniu dzieci:

Penicyliny: Amoksyklaw, Amosin, Augmentin, Flemoxin Solutab. Leki te są najbezpieczniejsze w leczeniu dzieci, chociaż nie można wykluczyć ryzyka reakcji alergicznych. Do leczenia najlepiej stosować penicyliny chronione kwasem klawulanowym, ponieważ wiele bakterii rozwinęło oporność na czyste penicyliny w czystej postaci.

Leki takie jak Suprax, Cephalexin, Zinnat mają niską toksyczność i wystarczający efekt w leczeniu infekcji jelitowych. Nie można ich jednak stosować w leczeniu dzieci w okresie noworodkowym.

Klarytromycyna, Vilprafen i Sumamed to leki przeciwbakteryjne stosowane od wielu lat w leczeniu zakażeń jelitowych. Rzadko wywołują reakcje alergiczne, ale są w stanie zabić wiele bakterii.

Enterofuril jest częściej stosowany w leczeniu infekcji jelitowych. Jego aktywny składnik nie działa ogólnoustrojowo na organizm, "działa" tylko w jelicie. Lek ten może być stosowany w leczeniu dzieci starszych niż w miesiącu oraz w leczeniu kobiet w ciąży.

Jeśli choroba ma łagodny przebieg, nie ma potrzeby podawania dziecku antybiotyku, wystarczy zastosować antyseptyki jelitowe. W stanie umiarkowanym można stosować leki takie jak Ampicylina lub Amoksyklaw. Pod warunkiem, że dziecko jest na nie uczulone lub istnieją jakiekolwiek inne przeciwwskazania do ich stosowania, możliwe jest przepisywanie leków z grupy makrolidów, na przykład azytromycyny.

Zalety i wady antybiotykoterapii w przypadku infekcji jelitowych

Przyjmowanie antybiotyków zawsze wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Więc kobiety często rozwijają się w pleśniawki. Istnieje ryzyko dysbakteriozy, AAD (biegunka związana z antybiotykami), zaburzenia jelitowe itp.

Zalety antybiotyków w leczeniu biegunki to:

Leki wpływają na przyczynę choroby.

Efekt terapeutyczny osiąga się w najkrótszym możliwym czasie, ale tylko pod warunkiem, że lek został wybrany prawidłowo.

Bakterie przestają mieć toksyczny wpływ na organizm ludzki.

Bakterie zostaną całkowicie zniszczone.

Wady leczenia infekcji jelit antybiotykami obejmują:

Mają systemowy wpływ na organizm.

Każdy lek ma wiele przeciwwskazań.

Wiele antybiotyków nie może być stosowanych w leczeniu dzieci, kobiet w pozycji i matek karmiących.

Antybiotyki mogą powodować działania niepożądane.

Jak wziąć antybiotyki do infekcji jelitowej?

Jeśli przepisano antybiotyk, należy go pić z pełnym kursem trwającym co najmniej 5 dni dla dziecka i co najmniej 7 dni dla osoby dorosłej. W przeciwnym razie istnieje wysokie ryzyko, że bakterie rozwiną oporność i trudno będzie się ich pozbyć.

Musisz brać leki w regularnych odstępach czasu. Aby zminimalizować efekty uboczne. W tym samym czasie z antybiotykami piją probiotyki.

Recenzje

Najbardziej skutecznym i bezpiecznym lekiem do leczenia infekcji jelitowych jest Norfloksacyna (Normaks) i lewofloksacyna. Mogą być również stosowane w leczeniu podróżny biegunka, zapalenie pęcherza moczowego, cewki moczowej, odmiedniczkowe zapalenie nerek, salmonellozy, zakażenie pałeczkami Shigella, itd. Jednakże, dzieci, kobiety w ciąży i pielęgniarstwo norfloksacyna nie jest powołany. Należy zachować ostrożność w przypadku epileptyków, osób z chorobą miażdżycową i wrzodem żołądka.

Wiele kobiet stosuje Enterofuril w leczeniu swoich dzieci. Jest również przepisywany przez większość pediatrów w przypadku podejrzenia infekcji jelit. Lek ten spełnia wszystkie wymogi bezpieczeństwa i szybko przynosi ulgę dziecku, łagodząc nasilenie objawów, takich jak wymioty i biegunka.

Antybiotyki do profilaktyki

Czasami osoba zostaje zarażona infekcją jelitową z powodu okoliczności, na które nie ma wpływu. Jeśli jednak przestrzegasz zasad higieny, ryzyko może zostać zminimalizowane.

Jeśli przyjmujesz antyseptyki jelitowe podczas wędrówek lub podróży, możesz zminimalizować ryzyko rozwoju infekcji jelit.

Antybiotyki do infekcji jelit

W przypadku nudności często podejrzewa się wymioty, biegunkę, osłabienie, zatrucie lub zakażenie jelitowe. Jest to grupa chorób połączonych cechami etiologicznymi, patogenetycznymi i objawowymi.

Chorobotwórcze mikroorganizmy powodujące tę infekcję to:

Infekcje jelitowe o etiologii bakteryjnej i wirusowej zajmują większy udział w strukturze wszystkich infekcji w jelicie. Aby wyeliminować przyczyny pierwotne - patogeny - i skierowaną terapię.

W zależności od rodzaju drobnoustroju należy przepisać leczenie. Jeśli choroba ma etiologię bakteryjną, przepisuje się lek przeciwbakteryjny.

Antybiotyk zatrucia i infekcji jelitowych jest przepisywany po zdiagnozowaniu choroby i określeniu rodzaju patogenu. Ponieważ większość drobnoustrojów nabawiła się oporności na leki, w diagnozie rodzaju patogenu przeprowadza się test w celu określenia wrażliwości patogenów na antybiotyki.

Lekarz poinformuje Cię, jakie antybiotyki należy pić w przypadku infekcji jelitowych w twojej sytuacji.

Antybiotyki do leczenia

Zdarzają się przypadki, kiedy nie można wezwać lekarza. Jak ustalić, który antybiotyk dla infekcji jelit jest odpowiedni dla ciebie, powiemy i opiszemy, jakie istnieją leki przeciwbakteryjne.

Schemat leczenia obejmuje antybiotyk o szerokim spektrum działania:

  1. Cefalosporyny - działanie bakteriobójcze antybiotyków. Nazwy handlowe: "Cefotaxime", "Cefabol", "Proces", "Claforan". Struktura jest podobna do penicylin, mają efekt uboczny - alergie.
  2. Tetracykliny są dobrze wchłaniane z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, mają działanie bakteriostatyczne, powodują powikłania (aż do głuchoty), są przeciwwskazane u dzieci. Nazwy handlowe: "Doxycycline", "Vibramitsin", "Tetradox".
  3. Penicyliny - "Amoksycylina", "Ampicylina", "Monomityna" i inne - mają dobrą penetrację do komórek organizmu i selektywność działania, bez wywierania szkodliwego wpływu na układy i narządy; Dozwolony do stosowania u dzieci w ciąży i karmiących piersią, efekt uboczny - reakcje alergiczne.
  4. Aminoglikozydy - "gentamycyna", "neomycyna" i inne - są stosowane w leczeniu chorób związanych z rozprzestrzenianiem się drobnoustrojów w organizmie, aż do sepsy, mają wysoką toksyczność, wpływają na nerki, wątrobę, są usuwane z przyczyn życiowych.
  5. Fluorochinolony są antybiotykami, które hamują enzym odpowiedzialny za syntezę DNA w drobnoustrojach; przepisane przez lekarzy. Jest stosowany z ostrożnością u osób cierpiących na choroby ze zmianami naczyniowymi, zabronione dla dzieci poniżej 18 roku życia, kobiet w ciąży i karmiących. Nazwy handlowe: "Lewofloksacyna", "Ciprolet", "Norfloksacyna", "Ofloksacyna", "Normax", "Ciprofloxacin" i inne.
  6. Makrolidy - "roksytromycyna", "azytromycyna", "erytromycyna" - mają działanie bakteriostatyczne, skuteczne wobec mikroorganizmów. Może być stosowany u dzieci w ciąży i karmiących piersią, gdy penicyliny są przeciwwskazane z powodu reakcji alergicznej.
  7. "Lewomycetyna" (chloramfenikol), lek na infekcje jelitowe, stracił swoją popularność z powodu skutków ubocznych, z których jednym jest uszkodzenie szpiku kostnego.

Większość antybiotyków stosuje się w leczeniu chorób zakaźnych. Penicyliny i aminoglikozydy leczą narządy ENT, zapalenie krtani, zapalenie tchawicy, zapalenie oskrzeli, zapalenie opłucnej (obecność płynu w płucach), itp.

A w przypadku infekcji jelitowych przepisywane są antybiotyki z grup cefalosporyn i fluorochinolonów. Tetracyklina jest rzadko przepisywana: głównie ze względów zdrowotnych.

W przypadku ostrej infekcji lek przeciwbakteryjny jest przepisywany w 100% przypadków w postaci zastrzyków. Nowoczesne dawki leków sugerują kurs: jedno wstrzyknięcie dziennie przez 7 dni. Stosowane są antybiotyki do infekcji jelitowych u dorosłych.

Jelitowe środki antyseptyczne

Stają się coraz bardziej popularne. Są to leki, które niszczą patogenną florę jelitową, nie wpływając na normalną florę.

Środki antyseptyczne hamują wzrost warunkowo patogennej mikroflory - staphylococcus, proteus i innych. Mianowany w praktyce pediatrycznej lub gdy istnieją przeciwwskazania do leków przeciwbakteryjnych:

  1. "Ersefuril" (nifuroksazid) - nie ma przeciwwskazań, jest dopuszczony do stosowania u dzieci od 6 lat, hamuje wzrost mikroflory chorobotwórczej. Mikroorganizmy nie rozwinęły odporności na lek. Skuteczny przeciwko czerwonce, infekcji rotawirusem.
  2. "Furazolidon" to sprawdzony lek przeciwbakteryjny, skuteczny przeciwko patogenom, takim jak szigella, salmonella, inne bakterie, działa immunostymulująco;
  3. "Intrix" - jest nie tylko środkiem przeciwdrobnoustrojowym, ale także przeciwgrzybiczym i grzybobójczym, powoduje działania niepożądane: nudności i ból żołądka, jest stosowany jako środek profilaktyczny w podrożach i podróżach;
  4. "Ftalazol" - lek o szerokim spektrum działania, jest aktywny wobec patogenów. Pomaga szybko, ma szereg skutków ubocznych, jest zalecana z ostrożnością dla dzieci.
  5. "Enterol" - żywe drożdże, będące antagonistami chorobotwórczych mikroorganizmów. Preparat zawiera enzym proteazowy, który niszczy endotoksyny wytwarzane przez patogenne bakterie, takie jak Clostridia, Escherichia coli. Istnieją również probiotyki, które przyczyniają się do wzrostu "korzystnej" flory jelitowej. Dodatkowe leki po antybiotykach nie są potrzebne. Efekt jest zauważalny po zażyciu jednej kapsułki. Lek nie powinien być stosowany w połączeniu z antybiotykami, adsorbentami. Zalecane dla dzieci, kobiet w ciąży i matek karmiących. Nie ma przeciwwskazań.

Antybiotyki dla dzieci z infekcją jelitową

Co jest przewidziane dla dzieci z infekcją jelitową, pyta każda matka. Leczenie niemowląt jest przepisywane bardzo ostrożnie. Przede wszystkim chodzi o kryterium bezpieczeństwa, a następnie efektywności.

Dla dzieci wytwarzają leki działające w jelicie, przy minimalnych skutkach ubocznych. Terapia antybakteryjna nie ma działania ogólnoustrojowego.

Lista zatwierdzonych leków:

  1. "Amoxiclav", "Augmentin", "Amosin", "Flemoksin", "Solyutab" - preparaty penicylinowe powodują alergiczną wysypkę u dziecka, są dobrze wchłaniane, są uważane za jedne z najbezpieczniejszych. Lekarze przepisują penicyliny chronione kwasem klawulanowym ("Amoxiclav"): większość mikroorganizmów jest opornych na penicyliny.
  2. Supprax, Cefaleksyna, Zinnat są mało toksyczne, skuteczne w leczeniu zakażeń jelitowych i nie są zalecane u noworodków.
  3. Podsumowany, Vilprafen, klarytromycyna - hipoalergiczny, najstarszy antybiotyk, wysoce aktywny przeciwko bakteriom, dozwolony dla dzieci, jest dostępny w tabletkach, kapsułkach i zawiesinach;
  4. "Enterofuril" (nifuroksazid), "Nifurazolidon" - mają działanie zależne od dawki, są głównymi lekami z wyboru w leczeniu dzieci. Nie wchłaniają się do krwi i jelit, nie mają działania ogólnoustrojowego na organizm. Nie wchłania się do mleka kobiecego, dozwolone dla kobiet w ciąży; dać dzieciom od 1 miesiąca.

W łagodnych chorobach dziecko zostaje wyleczone po zastosowaniu antyseptyków jelitowych.

Jeśli choroba ma umiarkowane nasilenie, lekami pierwszego wyboru są antybiotyki typu penicylinowego: Ampicylina, Amoksyklaw.

Jeśli stosowane penicyliny nie są odpowiednie z powodu wystąpienia działań niepożądanych lub istniejących przeciwwskazań dziecka, antybiotyki z grupy makrolidowej, azytromycyny, są zalecane do zakażenia jelit.

Plusy i minusy antybiotyków w przypadku infekcji jelitowych

Wraz z przyjmowaniem leków łączą się z chorobą boczną. Drozd u kobiet (kandydoza śluzówki), dysbioza, biegunka związana z antybiotykami (AAD), dysfunkcja jelit i inne.

  • wpływ na przyczynę choroby;
  • szybkie wyleczenie, jeśli wybrany zostanie skuteczny antybiotyk;
  • tłumienie wpływu substancji toksycznych na organizm;
  • zniszczenie mikroflory chorobotwórczej.
  • obecność przeciwwskazań;
  • wpływ na pracę ludzkiego ciała;
  • niezdolność do stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i karmiących;
  • występowanie chorób na tle przyjmowania antybiotyków.

Jak pić narkotyki

Musisz przestrzegać dawki podania, wypijać antybiotyki w całości. Przyjmuje się je przez co najmniej 5 dni w przypadku infekcji jelitowej u dzieci i co najmniej 7 dni u dorosłych, aby nie wywoływać patogennej flory odpornej na leki przeciwbakteryjne.

  • aplikacja w regularnych odstępach czasu lub w określonym czasie;
  • stosowanie antybiotyków z probiotykami.

Recenzje na temat leczenia infekcji jelitowych

Najskuteczniejszymi środkami o minimalnych skutkach ubocznych są "Norfloksacyna" (nazwa handlowa "Normaks") i "Lewofloksacyna". Są przepisywane na infekcje bakteryjne układu moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza moczowego, biegunkę podróżnika. "Norfloksacyna" leczy odmiedniczkowe zapalenie nerek, salmonellozę, shigellę. Przeciwwskazania - wiek dzieci, ciąża i laktacja. Z ostrożnością stosowane w epilepsji, miażdżycy i owrzodzenia żołądkowo-jelitowego.

Mamy popierają Enterosuril. Lek jest przepisywany przez pediatrów każdemu dziecku z podejrzeniem infekcji jelitowej. Bezpieczny dla dzieci, Enterosuril ułatwia dziecku infekcje jelitowe, eliminując wymioty i biegunkę.

Leki przeciwbakteryjne jako profilaktyka

Są czynniki, które nie zależą od osoby, powodując tyfus, cholera, czerwonkę. Ale są też umiejętności higieniczne, po których można uniknąć nieprzyjemnej choroby.

Stosując środki przeciwdrobnoustrojowe - antyseptyki jelitowe - podczas podróży, podróży można wykluczyć rozwój infekcji jelitowych.

Podanie antybiotyku, zwłaszcza dziecku, zależy od decyzji. Wybierając lek przeciwbakteryjny, musisz zaufać radom ekspertów.

Antybiotyki do leczenia infekcji jelitowych

Infekcja jelitowa, oprócz objawów zatrucia (osłabienie, ból głowy, zawroty głowy) i odwodnienia, objawia się zwykle biegunką kilka razy dziennie. Eksperci identyfikują około 40 rodzajów patogenów biegunki, obejmują pięć wirusów.

Ponieważ artykuł koncentruje się na stosowaniu antybiotyków w infekcjach jelitowych, natychmiast stwierdzamy, że nie wspomnimy o infekcji wirusowej (na przykład zmiany rotawirusowe, jelitowa forma grypy), a leki przeciwbakteryjne nie wpływają na te mikroorganizmy.

Ponadto nie każda biegunka jest zwykle spowodowana infekcją. Istnieje wiele chorób przewodu pokarmowego, którym towarzyszy zwiększona perystaltyka i częste stolce (dyskinezy, zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, robaki pasożytnicze i infekcje pasożytnicze). W przypadku zatrucia pokarmowego leki przeciwbakteryjne są bezużyteczne.

Antybiotyki stosowane w zakażeniach jelit u dorosłych i dzieci są stosowane tylko wtedy, gdy istnieją dowody na badania bakteriologiczne potwierdzające główną rolę niektórych patogennych mikroorganizmów w przebiegu klinicznym choroby.

Jakie patogeny jelitowe powinny robić antybiotyki?

Eksperci szacują, że stosowanie antybiotyków przeciwko infekcjom jelitowym jest uzasadnione tylko w 20% przypadków. Badanie patogenów wykazało, że warunkowo patogenna (opcjonalna) flora jelitowa może się do nich przemienić.

Są to mikroorganizmy, które normalnie żyją wraz z pożytecznymi bifidobakteriami i laktobakteriami, stanowiącymi jedynie 0,6% wagowo, zlokalizowanymi głównie w jelicie grubym. Do grupy należą gronkowce (złote i naskórkowe), Klebsiella, Proteus, Clostridia, enterobakterie, kilka rodzajów grzybów drożdżowych.

Funkcja opcjonalnej flory obejmuje udział w rozkładzie białka zwierzęcego przed utworzeniem indolu i skatolu. Substancje te w umiarkowanych ilościach mają stymulujący wpływ na perystaltykę jelit. Gdy nadmierne wykształcenie występuje biegunka, wzdęcia, zatrucia organizmu.

Różni badacze E. coli przypisują ją do normalnej flory, a następnie warunkowo patogennie. Kolonizuje błonę śluzową jelit u noworodka od pierwszych dni po urodzeniu. Jego masa wynosi 1/100 procenta w stosunku do zawartości bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego, ale jej użyteczne właściwości stają się niezastąpione:

  • uczestniczy w rozpadzie i absorpcji laktozy;
  • potrzebne do syntezy witamin K i B;
  • wydziela substancje antybiotykopodobne (kolce), które hamują wzrost własnych patogennych szczepów;
  • związane z aktywacją ogólnej i lokalnej odporności.

Patogenne patogeny powodujące chorobę zakaźną obejmują: Salmonella, Shigella, Clostridia, Vibrio cholerae, poszczególne szczepy gronkowca. Raz w ludzkim ciele, energicznie rozmnażają się w jelitach, wypierają zdrową florę, zakłócają proces trawienny. Niektóre mikroorganizmy są zdolne do wytwarzania toksyn, które powodują dodatkowe zatrucie.

Do leczenia patologii na przydatnej liście antybiotyków powinny należeć leki, które mają niezaprzeczalnie ukierunkowany wpływ na te patogeny. Warto zauważyć, że w analizie kału często ujawnia się mieszana flora.

Wymagania dotyczące antybiotyków w przypadku infekcji jelitowych

Aby zapewnić najbardziej skuteczne działanie wybranego leku, należy:

  • po przejściu przez usta w tabletkach kapsułki, zawiesiny nie neutralizują soku żołądkowego i docierają do jelita;
  • mają niską zdolność wchłaniania w górnych częściach w celu odkażenia wszystkich części okrężnicy;
  • dobrze łączą się z innymi lekami przeciwbakteryjnymi z serii sulfanilamidów (Salazodimethoxin, Phtalazol) i detoksykacji (Smecta);
  • nie wpływają niekorzystnie na pacjenta.

Który antybiotyk uważany jest za najlepszy?

Najlepszy lek można uznać za ten, który ma szerokie spektrum działania (od razu na kilka patogenów), w jak największym stopniu wpływa na bakterie chorobotwórcze i jest minimalnie niebezpieczny dla organizmu. Absolutnie bezpieczne antybiotyki nie istnieją. Mają bardziej lub mniej wyraźny toksyczny wpływ na wątrobę, nerki, komórki mózgu, tworzenie krwi.

Jako powikłania i przeciwwskazania w instrukcji użytkowania są:

  • ograniczenia w używaniu podczas dzieciństwa i podczas ciąży;
  • niewydolność wątroby i nerek;
  • wyraźny arterioskleroza mózgu i udar;
  • choroba psychiczna;
  • anemia;
  • zaburzenia krwawienia;
  • nadwrażliwość objawiająca się reakcjami alergicznymi.

Niektórzy pacjenci piją leki w domu i nie życzą sobie wizyty u lekarza. Powodem jest obawa, że ​​są hospitalizowani na oddziale chorób zakaźnych, zmusią ich do podjęcia testów. Taka "taktyka" prowadzi do rozwoju wielorakiej oporności u ludzi, po której następuje brak wyników działania antybakteryjnego.

Kiedy pokazano?

Testowane badaniu - środki do sprawdzenia, że ​​istnieją wyraźne wskazówki do stosowania antybiotyku, objawy zapalenia czynnikiem zakaźnym (w kale wykryto leukocytów, duże ilości śluzu, zanieczyszczenia krwi na badania krwi - zwiększenie OB, leukocytoza, przesunięcie wzoru).

Obowiązkowe leczenie antybiotykami:

  • w duru brzusznym, salmonellozie, cholerze, czerwonce, escherichiozie i innych poważnych zakażeniach przewodu pokarmowego;
  • poważny stan pacjenta, wyrażony zaburzenia jelitowe z objawami odwodnienia, oraz u dzieci, zwłaszcza niemowląt, jeżeli przebieg choroby uważa się za umiarkowany;
  • objawy ogólnej sepsy i rozwój odległych ognisk infekcji;
  • zakażenie pacjentów z niedokrwistością hemolityczną, niedoborem odporności, na tle leczenia nowotworów;
  • obecność skrzepów krwi w kale.

Antybiotyki do ostrej infekcji jelitowej

Duża grupa chorób, najczęściej wśród dzieci w grupach zorganizowanych (przedszkola, obozy letnie, oddziały szpitali) latem, nazywa się ostrymi infekcjami jelitowymi. Powodem jest naruszenie standardów sanitarnych w instytucji, poważne niezgodności z zasadami przechowywania żywności, zakupów i gotowania.

Biegunka i gorączka występują natychmiast u wielu dzieci. Po wykryciu objawów infekcji, dzieci są izolowane i przekazywane do leczenia i obserwacji do działu infekcji dziecięcej. W tym momencie pracownicy kontroli sanitarnej sprawdzają, jak zidentyfikować przyczynę.

Dzieci ze stanem umiarkowanego zatrucia i umiarkowanym nasileniem nie muszą przyjmować antybiotyków. Zwykle wskaźniki stanu zdrowia i zdrowia poprawiają się po wyznaczeniu ciężkiego picia, sorbentów, bakteriofagów i diety.

Antybiotyki dodaje się do leczenia, jeśli nie występuje poprawa po 2-3 dniach lub w przypadku dokładnego wykrycia zakażenia patogenami wymagającymi obowiązkowego leczenia środkami przeciwbakteryjnymi.

Opis najpopularniejszych grup

Identyfikacja konkretnego patogenu zajmuje kilka dni. Wraz ze wzrostem ciężkości pacjentów, najbardziej odpowiednie zastosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania na mikroorganizmy. Zatrzymują dalszą reprodukcję lub zabijają bakterie. Najczęściej stosowane są następujące farmaceutyczne grupy leków.

Cefalosporyny

Tsefabol, claforan, Rotsesim, cefotaksym - zakłócają syntezę otoczki białka bakterii oddziałują na aktywnych mikroorganizmów w procesie wzrostu i rozprzestrzeniania się od 3 do 10% pacjentów otrzymujących krzyżowej reakcji uczulony na penicylinę, ceftriakson działa już leki.

Fluorochinolony

Norfloksacyna, Normaks, Tsiprolet - blokuje enzymy biorące udział w budowie DNA patogenu, komórki umierają jednak leki nie są podawane pacjentom do 18 lat, z deficytu glukozy enzym 6-dehydrogenazy, ciąży i karmienia dziecka, mają największy wpływ i Ciprofloxacin ofloksacyna.

Aminoglikozydy

Gentamycyna, Nethromitsin, Neomycyna - zakłócają sekwencję łączenia aminokwasów w budowie białek przez drobnoustrój, są w stanie zatrzymać rozmnażanie. Leki grupy są aktywne przeciwko wrażliwym na oksacylinę szczepom gronkowców, a gentamycyna działa na enterokoki.

Wady obejmują zbyt mały zakres między dawką terapeutyczną i toksyczną. Mają negatywne konsekwencje w postaci upośledzenia słuchu, aż do całkowitej głuchoty, zawrotów głowy, hałasu w uszach, braku koordynacji, toksycznego wpływu na nerki. Dlatego w przypadku infekcji jelitowych stosuje się tylko w ciężkich przypadkach sepsy.

Tetracykliny

Tetradox, Doksal, Vibramitsin - preparaty otrzymuje się z grzyba z rodzaju Streptomyces lub syntetycznie (Metatsiklin, Doxycycline). Mechanizm szerokiego działania opiera się na tłumieniu enzymów zaangażowanych w syntezę RNA, niszczeniu rybosomów komórek, pozbawiając ich energii. Wśród Escherichia i Salmonella możliwe są szczepy oporne. W wysokich stężeniach leki zabijają bakterie.

Aminopenicyliny

Ampicylina, Monomityna - półsyntetyczne penicyliny mogą zakłócać syntezę komórkowych składników bakterii podczas wzrostu i rozmnażania. Wydalany z żółcią i moczem. Są bardziej podatne na reakcje alergiczne, dysbakteriozę.

Obecnie istnieje dość rodzajów syntetycznych leków z tych grup. Tylko specjalista może wybrać najbardziej wskazany antybiotyk. Brak wyników terapii jest wskaźnikiem oporności patogenu na stosowany lek.

Antybiotyki dla dorosłych

Oto najczęściej przepisywane leki przeciwbakteryjne.

Ceftriakson

Cefalosporyna zdolna do blokowania rozmnażania się Shigella, Salmonella, Escherichia, Proteus. Jeśli gronkowce są oporne na metycylinę, wówczas utrzymuje się oporność na ceftriakson. W niezmienionej formie wchodzi z żółcią do jelita do połowy dawki.

Przeciwwskazane u wcześniaków i przy utrzymującej się żółtaczce, kobiety w ciąży i laktacji, z zaburzeniami jelit związanymi z ekspozycją na leki. Proszek w fiolkach rozcieńczony lidokainą, więc wstrzyknięcie jest bezbolesne.

Cyprofloksacyna

Wzmocniony przedstawiciel grupy fluorochinolonów, synonimów Tsiprobay, Quintor, Arfloks. 8 razy większa aktywność norfloksacyny. Ma szeroki zakres działań. Osiąga maksymalne stężenie po podaniu doustnym po 1,5-2 godzinach, z wprowadzeniem dożylnym - po 30 minutach.

Działa dobrze na infekcje jelitowe wywołane przez salmonellę, shigellę. Jest stosowany w zakażeniach pacjentów z rakiem. Dzienna dawka podzielona jest na 2 dawki w tabletkach lub kroplówkę dożylną.

Doksycyklina

Reprezentatywna tetracyklina jest dobrze wchłaniana z jelita, maksymalne stężenie powstaje w żółci. Mniej toksyczny w porównaniu z innymi lekami z grupy. Długie opóźnienie w organizmie, do 80% jest wydalane z kałem.

Ampioks

Połączona grupa penicylinowa, obejmująca ampicylinę i oksacylinę, jest aktywna przeciwko Escherichia coli, protea. Aby utrzymać dawkę terapeutyczną we krwi należy podawać domięśniowo 6 razy dziennie.

Lewomycetyna

Albo chloramfenikol - ma szeroką gamę efektów, jest stosowany w leczeniu osób dorosłych z infekcjami jelitowymi, tyfusem, cholerą. Ze względu na swoje właściwości toksyczne (nasilona niestrawność, wymioty, stłumienie krwiotwórczości, zapalenie nerwów, zaburzenia psychiczne) nie jest zalecany do leczenia dzieci w ciąży.

Co jest przepisywane w celu wyeliminowania infekcji jelit podczas ciąży?

W czasie ciąży biegunkę leczy się dietą, schematem picia, enterosorbentami. Antybiotyki są stosowane tylko w przypadku poważnego stanu matki oczekującej, jeżeli ryzyko powikłań przekracza prawdopodobieństwo wystąpienia negatywnego wpływu na płód.

Lekarze stosują leki o najniższych toksycznych właściwościach i mają niską nasiąkliwość z jelit. Należą do nich Alpha Normiks, Amoxicillin, Ceftizin. Mianowany salmonellą, cholerą, czerwonką, identyfikujący Proteus, Shigella, Clostridia.

Antybiotyki w leczeniu zakażeń jelitowych u dzieci

Ze względu na wysoką toksyczność i negatywny wpływ na organizm, dzieci nie są przepisywane lewomycetyną, używają ograniczonej ilości penicylin i tetracyklin. Pokazywanie mniej niebezpiecznych narkotyków. Ich dawkowanie oblicza się na podstawie wieku i wagi dziecka.

  • Rifaksymina (synonimy: Alpha Normiks, Rifacol, Spiraxin) to nisko toksyczny lek z grupy rifamycyny, dlatego jest szeroko stosowany w leczeniu zakażeń jelitowych u dzieci. Zabija shigellę, enterobakterie, Klebsiella, Proteus, Staphylococcus, Enterococci, Clostridium. Przeciwwskazane w przypadkach wrzodu trawiennego i niedrożności jelit. Jest przepisywany w tabletkach lub zawiesinach.
  • Azytromycyna jest lekiem makrolidowym pochodzącym z erytromycyny. Narusza syntezę białek w komórkach drobnoustrojów. Mianowany w kapsułkach lub tabletkach. Przeciwwskazane w zmianach wątroby i nerek, w wieku poniżej 12 lat o masie mniejszej niż 45 kg. Skutki uboczne w postaci ubytku słuchu, agranulocytozy we krwi, drgawek, zaburzeń snu są rzadko obserwowane.
  • Cefix - działa na wszelkie chorobotwórcze bakterie, gdy przyjmuje się je w kapsułkach lub zawiesinach, maksymalną dawkę tworzy się po 2-6 godzinach. Daje reakcję krzyżową z lekami z serii cefalosporyn. Negatywne objawy (nudności, ból głowy, eozynofilia we krwi) są rzadko obserwowane.
  • Lekor, nowy lek przeciwdrobnoustrojowy z grupy Nitrofuran, działa poprzez hamowanie aktywności układów enzymatycznych, które syntetyzują białka. Aktywny w identyfikacji większości patogenów w jelitach, nawet w ich zmutowanych szczepach. Tworzy wysoką lokalną koncentrację na błonie śluzowej jelita. Ma niewielki wpływ na pożyteczną florę. Łatwy w użyciu, ponieważ wymaga jednej dawki dziennej.

Czas trwania leczenia jest określony przez lekarza, zależy to od stopnia zniszczenia patogennej flory i przywrócenia normalnych testów, nasilenia stanu pacjenta. Nie można zmienić miejsca przeznaczenia, dawki ani czasu trwania leczenia.

Przedawkowanie

Jeśli dawkowanie nie zostanie prawidłowo określone, antybiotyki wykazują właściwości ujemne. Na przykład przyjmowanie Cefotaksymu może być komplikowane przez drgawki, zaburzenia świadomości. Ofloksacyna powoduje zawroty głowy, senność. Podczas leczenia azytromycyną można zmniejszyć utratę słuchu.

Prawie wszystkie leki mogą wywierać toksyczny wpływ na wątrobę, hamują funkcję tworzenia się krwi. W badaniach krwi następuje zmiana w zawartości komórek, co zwiększa stężenie enzymów wątrobowych.

Leczenie antybiotykami wymaga badań kontrolnych. W przypadku jakichkolwiek nieprawidłowości należy przerwać przyjmowanie leku. Jeśli dawka dramatycznie się zwiększy z powodu przypadkowego zatrucia, należy przepłukać żołądek i wziąć chelatory.

Dodatkowe leczenie

W infekcjach jelitowych biegunka jest ochronna, więc nie obawiaj się częste biegunki. Wraz z kałem pojawiają się pozostałości patogennej flory. Wzmocnienie oczyszczania jelit można osiągnąć poprzez przyjmowanie sorbentów (węgiel aktywny, enterosorbent, smekta).

Zarówno dziecko, jak i dorosły muszą pić dużo płynów, aby przywrócić utracony płyn. Możesz pić przegotowaną wodę, wywar z rumianku, kory dębu, szałwii, zakwaszoną zieloną herbatę. Dieta pomaga oczyścić jelita i zmniejszyć podrażnienia. Nie możesz brać ostrych, smażonych potraw.

Konieczne jest chwilowe przejście do płynnej owsianki na wodzie, niegotowanego bulionu z kurczaka z grzankami, ryżem i bulionem z owsa. Aby przywrócić normalną florę jelitową po kuracji antybiotykowej, lekarze zalecają przyjmowanie probiotyków zawierających bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego.

Leczenie antybiotykami jest najtrudniejsze dla osób z przewlekłą chorobą wątroby i nerek. Po ukończeniu kursu należy sprawdzić biochemiczne badania krwi, możliwe jest przeprowadzenie nadzwyczajnego leczenia. Leki przeciwbakteryjne są stosowane tylko w niektórych wskazaniach. Ściśle zabronione w celu zapobiegania.

Antybiotyki dla chorób przenoszonych drogą płciową

Antybiotyki stosowane w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową są bardzo często stosowane.

Odpowiednio dobrany lek może nie tylko szybko pozbyć się nieprzyjemnych objawów, ale także wyeliminować przyczynę choroby - samego patogenu. Kiedy i jakie leki są używane, jak z nich korzystać, rozważ to poniżej.

Jakie choroby przenoszone drogą płciową nie są leczone antybiotykami

Infekcje moczowo-płciowe mogą być powodowane przez wirusy, bakterie, pierwotniaki i grzyby.

Należy pamiętać, że antybiotyki są skuteczne tylko w przypadku infekcji bakteryjnych. Jeśli przyczyną choroby był wirus lub grzyb, leki te nie tylko nie przyniosłyby pożądanego efektu, ale także mogły zaszkodzić.

Antybiotyki nie leczą takich chorób:

  • opryszczka narządów płciowych,
  • kandydoza
  • patologia wywołana przez wirusa brodawczaka ludzkiego
  • wirus cytomegalii,
  • wirusowe zapalenie wątroby,
  • HIV i inne infekcje nie spowodowane przez bakterie.

Jakie infekcje układu moczowo-płciowego są leczone antybiotykami?

Leki przeciwbakteryjne do leczenia chorób przenoszonych drogą płciową u mężczyzn i kobiet mają znaczenie dla następujących chorób:

  • rzeżączka;
  • kiła;
  • mikoplazmoza;
  • chlamydia;
  • ureaplasmosis;
  • rzęsistkowica;
  • Gardnerellez i inni.

Wszystkie te choroby mają charakter bakteryjny, dlatego antybiotyki są stosowane jako leczenie eti-tropowe.

Jakie antybiotyki są stosowane w chorobach przenoszonych drogą płciową?

Nie ma uniwersalnego antybiotyku w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową, wybór leku odbywa się po identyfikacji patogenu. Nawet wśród bakterii tego samego gatunku istnieją szczepy, które są niewrażliwe na niektóre grupy leków przeciwbakteryjnych. Dlatego optymalnym rozwiązaniem jest zbadanie wrażliwości konkretnego patogenu. Większość chorób przenoszonych drogą płciową stosuje antybiotyki o szerokim spektrum działania.

Takie leki są włączone do standardowych schematów. Najbardziej znane są leki z grupy penicylin i cefalosporyn. Są przepisywane większości pacjentów z chorobami wenerycznymi.

Główne grupy leków przeciwbakteryjnych na choroby przenoszone drogą płciową

  • penicyliny;
  • makrolidy;
  • fluorochinolony;
  • cefalosporyny;
  • tetracykliny;
  • aminoglikozydy;
  • nitromidazole.

Rozważmy bardziej szczegółowo każdą z grup leków.

Penicyliny

Jest to jedna z najbardziej znanych grup leków stosowanych w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową. Te antybiotyki mają wyraźny wpływ i powodują niewielką liczbę działań niepożądanych.

Penicyliny są dziś stosowane głównie w leczeniu kiły. Pomimo wysokiej częstotliwości tych leków, blady treponema jest nadal wrażliwy na takie leki, jak bicilino-5, sole potasowe i sodowe benzylopenicyliny.

Macrolides

Ta grupa leków jest najlepiej tolerowana przez pacjentów i jest najbezpieczniejsza. Kluczową cechą jest aktywność przeciwko bakteriom, które pasożytują wewnątrz komórki. Właśnie dlatego makrolidy są z powodzeniem stosowane w leczeniu zakażeń wywołanych przez chlamydie, mykoplazmy i inne patogeny, które mają podobne właściwości.

W przypadku innych chorób grupa ta jest stosowana z nieskutecznością leków pierwszego wyboru. Najbardziej znanymi lekami stosowanymi w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową u kobiet i mężczyzn w grupie makrolidów są erytromycyna i azytromycyna.

Fluorochinolony

Ta grupa leków jest stosowana rzadziej niż powyższe. Fluorochinolony są głównie stosowane u pacjentów z rzeżączką. Najpopularniejszym lekiem jest ofloksacyna. Aby wygrać na gonokokkom jedną recepcję. Dawka tego antybiotyku w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową wynosi 400 mg.

Cefalosporyny

Ta grupa leków jest stosowana tak często, jak penicyliny. Cefalosporyny mają szerokie spektrum działania i są odporne na enzymy bakteryjne. Są to najbardziej popularne antybiotyki w zastrzykach na choroby przenoszone drogą płciową.

Najbardziej znanym lekiem w tej grupie jest ceftriakson. Jest z powodzeniem stosowany u pacjentów z rzeżączką i kiłą.

Tetracykliny

To są leki rezerwy. Są one stosowane w przypadku nieskuteczności leków pierwszego rzutu.

Tetracyklina ma znaczenie w leczeniu chlamydii i kiły. Wyznaczono czułość tych chorób przenoszonych drogą płciową na antybiotyki. Jeśli w rezultacie okaże się, że chodzi o tetracykliny, są one wykorzystywane do eliminacji patogenu.

Aminoglikozydy

Za pomocą tych leków można leczyć rzeżączkę tylko w jednym antybiotyku. Lek z tej grupy, spektynomycyna, jest aktywny w gonokokach, dlatego pojedyncza dawka wystarcza do jej śmierci.

Nitromidazol

Lek w tej grupie, metronidazol, jest stosowany w leczeniu rzęsistkowicy. Postępując zgodnie z zaleceniami lekarza, możesz pozbyć się tej infekcji przez tydzień.

Uwalniają formy antybiotyków w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową

Najczęściej stosowane antybiotyki w tabletkach na choroby przenoszone drogą płciową. W tej postaci dawkowania wytwarza się penicyliny, makrolidy, tetracykliny i inne grupy leków. Tabletki są wygodne dla pacjenta i pozwalają przejść kurację z równoczesnym prowadzeniem normalnego życia.

Antybiotyki w dropperach dla chorób przenoszonych drogą płciową są stosowane w szpitalu w leczeniu skomplikowanych postaci chorób wenerycznych.

Do podawania dożylnego stosuje się głównie cefalosporyny. Te leki przeciwbakteryjne można również podawać domięśniowo.

Antybiotyczne maści do leczenia chorób przenoszonych drogą płciową są istotne w przypadku występowania skórnych objawów zakażenia. Różne wrzody, wysypki mogą być skomplikowane przez dodanie wtórnej infekcji, dlatego do miejscowego leczenia konieczne jest stosowanie środków przeciwbakteryjnych.

W przypadku kobiet istotne znaczenie mają antybiotyki w świecach dla chorób przenoszonych drogą płciową. Jeśli patogen jest zlokalizowany w przewodzie narządów płciowych, a choroba ma nieskomplikowany przebieg, ta forma uwalniania leku ma dobry efekt. Świece mogą być również stosowane jako środek profilaktyczny.

Preparaty do zapobiegania chorobom przenoszonym drogą płciową

Wiele osób niepokoi się tym, że nie można zarazić się infekcją układu moczowo-płciowego po wątpliwym związku intymnym, w którym nie stosowano metod antykoncepcyjnych z barierą. Do tego dochodzą antybiotyki do profilaktyki chorób przenoszonych drogą płciową. Są stosowane w połączeniu z miejscowymi środkami antyseptycznymi. Najlepsze antybiotyki do profilaktyki po seksie dla chorób przenoszonych drogą płciową są chronione penicylinami, fluorochinolonami, makrolidami. Stosowane są również leki łączone, a także antybiotyk zawierający środki przeciwpierwotniacze lub leki przeciwgrzybicze. Leki, które okazały się skuteczne w praktyce: safocid, azytromycyna, amoksyklaw.

Skutki uboczne leków w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową

Leki przeciwbakteryjne są daleko od nieszkodliwe, mają obszerną listę przeciwwskazań. Powikłania antybiotyków w chorobach przenoszonych drogą płciową utrudniają leczenie. Niektórzy pacjenci z powodu nietolerancji muszą wybrać mniej skuteczny lek z innej grupy. Najczęstszym problemem jest alergia na antybiotyki stosowane w chorobach przenoszonych drogą płciową.

Jeśli wystąpi reakcja na jeden lek z jednej lub drugiej grupy, ten sam problem pojawi się podczas przyjmowania innych podobnych leków. Możliwe alergie krzyżowe, na przykład u pacjentów, u których występuje reakcja nadwrażliwości na penicyliny, zwykle taka sama reakcja występuje przy przepisywaniu cefalosporyn. Kolejnym powikłaniem jest dysbakterioza, zaburzenia przewodu żołądkowo-jelitowego. Aby temu zapobiec, stosuje się probiotyki i leki przeciwgrzybicze.

Leki przeciwbakteryjne są jedynym skutecznym sposobem na przezwyciężenie bakteryjnych infekcji układu moczowo-płciowego. Jeśli wybierzesz odpowiedni lek, zastosuj dawkowanie i czas antybiotyków w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową, uzyskasz pozytywny efekt.

Jeśli podejrzewasz chorobę przenoszoną drogą płciową, skontaktuj się z kompetentnym wenerologiem.