Search

Przegląd 5 grup antybiotykowych do leczenia układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet

Jednym z najczęstszych powodów udania się dziś do urologa są infekcje dróg moczowych, których nie należy mylić ze STI. Te ostatnie są przenoszone drogą płciową, podczas gdy IIP diagnozuje się w każdym wieku i występuje z innych powodów.

Uszkodzenie bakteryjne narządów układu wydalniczego wiąże się z dużym dyskomfortem - bólem, pieczeniem, częstym pragnieniem opróżnienia pęcherza - i, w przypadku braku terapii, staje się przewlekłe. Optymalną opcją leczenia jest stosowanie nowoczesnych antybiotyków, które pozwalają szybko i bez powikłań pozbyć się patologii.

Czym jest MPI?

Infekcje moczowo-płciowe obejmują kilka typów procesów zapalnych w układzie moczowym, w tym nerki z moczowodami (tworzą górne części dróg moczowych), a także pęcherz moczowy i cewkę moczową (dolne części):

  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek - zapalenie miąższu i układu rurkowego nerek, któremu towarzyszą bolesne odczucia w dolnej części pleców o różnym natężeniu i zatruciu (gorączka, nudności, osłabienie, dreszcze).
  • Zapalenie pęcherza moczowego jest procesem zapalnym w pęcherzu moczowym, którego objawy są częstym popędem do oddawania moczu z towarzyszącym uczuciem niepełnego opróżniania, obcinania bólu, a czasami krwi w moczu.
  • Zapalenie cewki moczowej - porażenie cewki moczowej (tzw. Cewki moczowej) patogenów, w których mocz wydaje się ropny wyładowanie, a oddawanie moczu staje się bolesne.

Może być kilka przyczyn infekcji dróg moczowych. Oprócz uszkodzeń mechanicznych patologia występuje na tle hipotermii i obniżonej odporności, gdy aktywowana jest warunkowo patogenna mikroflora. Ponadto infekcja często występuje z powodu braku higieny osobistej, gdy bakterie dostają się do cewki moczowej z krocza. Kobiety chorują znacznie częściej niż mężczyźni w niemal każdym wieku (z wyjątkiem osób starszych).

Antybiotyki w leczeniu MPI

W większości przypadków infekcja ma charakter bakteryjny. Najczęstszym patogenem jest przedstawiciel enterobakterii - E. coli, wykrywany u 95% pacjentów. Mniej powszechne są S.saprophyticus, Proteus, Klebsiella, entero- i streptococci. Zatem nawet przed badaniami laboratoryjnymi najlepszym rozwiązaniem byłoby leczenie antybiotykami w przypadku infekcji układu moczowo-płciowego.

Nowoczesne leki przeciwbakteryjne są podzielone na kilka grup, z których każda ma specjalny mechanizm działania bakteriobójczego lub bakteriostatycznego. Niektóre leki charakteryzują się wąskim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, to znaczy mają szkodliwy wpływ na ograniczoną liczbę gatunków bakterii, podczas gdy inne (szerokie spektrum) mają na celu zwalczanie różnych typów patogenów. Jest to druga grupa antybiotyków stosowanych w leczeniu zakażeń dróg moczowych.

Penicyliny

Pierwsza osoba odkryta przez ABP przez dość długi czas była niemal uniwersalnym środkiem antybiotykoterapii. Jednak z czasem zmutowane drobnoustroje zmutowały i stworzyły specjalne systemy ochrony, które wymagały udoskonalenia preparatów medycznych. Obecnie naturalne penicyliny straciły znaczenie kliniczne, zamiast tego stosują antybiotyki półsyntetyczne, połączone i chronione inhibitorami penicylin. W tej serii infekcje moczowo-płciowe są leczone następującymi lekami:

  • Ampicylina. Lek półsyntetyczny do stosowania doustnego i pozajelitowego, działający bakteriobójczo poprzez blokowanie biosyntezy ściany komórkowej. Charakteryzuje się raczej wysoką biodostępnością i niską toksycznością. Szczególnie aktywny przeciwko Protea, Klebsiella i Escherichia coli. W celu zwiększenia oporności na beta-laktamazy przepisywany jest także łączony środek Ampicillin / Sulbactam.
  • Amoksycylina. Spektrum działania i wydajności przeciwdrobnoustrojowej jest podobne do poprzedniego ABP, jednak ma wysoką odporność na kwasy (nie zapada się w kwaśnym środowisku żołądkowym). Stosowane są również jego analogi Flemoksin Solutab i Hikontsil, a także połączone antybiotyki do leczenia układu moczowo-płciowego (z kwasem klawulanowym) - amoksycylina / klawulanat, augmentyna, amoksycel, flemoklaw solutab.

Na przykład wrażliwość E. coli wynosi nieco ponad 60%, co wskazuje na niską skuteczność antybiotykoterapii i potrzebę stosowania BPA w innych grupach. Z tego samego powodu antybiotyk sulfonamid Co-trimoksazol (Biseptol) praktycznie nie jest stosowany w praktyce urologicznej.

Cefalosporyny

Inna grupa beta-laktamów o podobnym działaniu, różnym od penicylin, jest bardziej odporna na niszczące działanie enzymów wytwarzanych przez patogenną florę. Istnieje kilka generacji tych leków, z których większość jest przeznaczona do podawania pozajelitowego. Z tej serii do leczenia układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet stosuje się następujące antybiotyki:

  • Cephalexin. Skuteczne lekarstwo na zapalenie wszystkich narządów ze strony układu moczowo-płciowego do podawania doustnego z minimalną listą przeciwwskazań.
  • Cefaclor (Ceclare, Alfacet, Taracef). Należy do drugiej generacji cefalosporyn i jest również podawany doustnie.
  • Cefuroksym i jego analogi Zinatsef i Zinnat. Dostępne w kilku postaciach dawkowania. Można je nawet podawać dzieciom w pierwszych miesiącach życia z powodu niskiej toksyczności.
  • Ceftriakson. Sprzedawany w postaci proszku do przygotowania roztworu wstrzykiwanego pozajelitowo. Substytutami są Lendacin i Rocephin.
  • Cefoperazon (Cefobid). Reprezentant trzeciej generacji cefalosporyn, którym podaje się dożylnie lub domięśniowo infekcje dróg moczowych.
  • Cefepim (Maxipim). Czwarta generacja antybiotyków z tej grupy do stosowania pozajelitowego.

Leki te są szeroko stosowane w urologii, ale niektóre z nich są przeciwwskazane do ciąży i laktacji.

Fluorochinolony

Najskuteczniejsze antybiotyki do tej pory w infekcjach dróg moczowych u mężczyzn i kobiet. Są to potężne syntetyczne leki o działaniu bakteriobójczym (śmierć mikroorganizmów następuje z powodu naruszenia syntezy DNA i zniszczenia ściany komórkowej). Ze względu na toksyczność i przepuszczalność bariery łożyskowej u dzieci, ciężarnych i laktacyjnych nie wyznaczono.

  • Cyprofloksacyna. Jest przyjmowany doustnie lub pozajelitowo, jest dobrze wchłaniany i szybko eliminuje bolesne objawy. Ma kilka analogów, w tym Tsiprobay i Ziprinol.
  • Ofloksacyna (Ofloksin, Tarivid). Antybiotyk-fluorochinolon, szeroko stosowany nie tylko w praktyce urologicznej ze względu na jego skuteczność i szeroki zakres działania przeciwdrobnoustrojowego.
  • Norfloksacyna (Nolitycyna). Kolejny lek do podawania doustnego, jak również w zastosowaniach in / in i in / m. Ma te same wskazania i przeciwwskazania.
  • Pefloxacin (Abactal). Działa również na większość tlenowych patogenów, przyjmowanych pozajelitowo i doustnie.

Te antybiotyki są również widoczne w mykoplazmie, ponieważ działają na drobnoustroje wewnątrzkomórkowe lepiej niż wcześniej powszechnie stosowane tetracykliny. Cechą charakterystyczną fluorochinolonów jest negatywny wpływ na tkankę łączną. Z tego powodu zabrania się używania narkotyków do 18 roku życia, w okresie ciąży i karmienia piersią, a także osób, u których zdiagnozowano zapalenie ścięgien.

Aminoglikozydy

Klasa środków przeciwbakteryjnych przeznaczonych do podawania pozajelitowego. Działanie bakteriobójcze uzyskuje się poprzez hamowanie syntezy białek, głównie beztlenowców Gram-ujemnych. Jednocześnie leki z tej grupy charakteryzują się raczej wysokim wskaźnikiem nefro- i ototoksyczności, co ogranicza zakres ich stosowania.

  • Gentamicin. Lek drugiej generacji antybiotyków aminoglikozydowych, który jest słabo wchłaniany w przewodzie żołądkowo-jelitowym i dlatego jest podawany dożylnie i domięśniowo.
  • Netilmecin (Netromitsin). Odnosi się do tego samego pokolenia, ma podobny efekt i listę przeciwwskazań.
  • Amikacin. Kolejny aminoglikozyd, skuteczny w infekcjach dróg moczowych, szczególnie tych skomplikowanych.

Ze względu na długi okres półtrwania wymienionych leków stosuje się tylko raz dziennie. Mianowany jest na dzieci od najmłodszych lat, ale kobiety karmiące i kobiety w ciąży są przeciwwskazane. Antybiotyki aminoglikozydy pierwszej generacji w leczeniu zakażeń IMP nie są już stosowane.

Nitrofurany

Antybiotyki o szerokim spektrum działania na infekcje układu moczowo-płciowego o działaniu bakteriostatycznym, przejawiające się zarówno w odniesieniu do mikroflory gram-dodatniej, jak i gram-ujemnej. Jednocześnie praktycznie nie tworzy się oporność w patogenach. Leki te są przeznaczone do podawania doustnego, a żywność tylko zwiększa ich biodostępność. W leczeniu zakażeń IMP stosuje Nitrofurantoinę (nazwa handlowa Furadonin), którą można podawać dzieciom od drugiego miesiąca życia, ale nie kobietom w ciąży i karmiącym.

Antybiotyk trometamol fosfomycyny, który nie należy do żadnej z powyższych grup, zasługuje na osobny opis. Jest sprzedawany w aptekach pod nazwą handlową Monural i jest uważany za uniwersalny antybiotyk dla stanów zapalnych układu moczowo-płciowego u kobiet. Ten środek bakteriobójczy dla nieskomplikowanych postaci stanu zapalnego IMP jest przepisywany jednodniowym kursem - 3 gramy fosfomycyny raz. Zatwierdzony do stosowania w dowolnym okresie ciąży, prawie bez skutków ubocznych, może być stosowany w pediatrii (5 lat).

Kiedy i jak antybiotyki stosowane są w PII?

Zwykle mocz zdrowego człowieka jest praktycznie bezpłodny, ale cewka moczowa ma również własną mikroflorę na błonie śluzowej, dlatego często stwierdza się bezobjawową bakteriurię (obecność patogennych mikroorganizmów w moczu). Ten stan nie pojawia się na zewnątrz i w większości przypadków nie wymaga terapii. Wyjątkami są kobiety w ciąży, dzieci i osoby z niedoborem odporności.

W przypadku wykrycia dużych kolonii E. coli w moczu, konieczne jest leczenie antybiotykami. W tym przypadku choroba przebiega w postaci ostrej lub przewlekłej z ciężkimi objawami. Ponadto antybiotykoterapia jest przepisywana długotrwałymi lekami o niskiej dawce w celu zapobiegania nawrotom (kiedy zaostrzenie występuje częściej niż dwa razy na sześć miesięcy). Poniżej przedstawiono schematy stosowania antybiotyków do leczenia infekcji dróg moczowych u kobiet, mężczyzn i dzieci.

Powierz swoich pracowników służby zdrowia! Umów się na spotkanie z najlepszym lekarzem w Twoim mieście!

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Łagodne i umiarkowane postacie choroby są leczone doustnymi fluorochinolonami (na przykład, Ofloxacin, 200-400 mg dwa razy dziennie) lub amoksycyliną chronioną przez inhibitor. Cefalosporyny i ko-trimoksazol są lekami rezerwowymi. Hospitalizacja z początkowym leczeniem cefalosporynami podawanymi pozajelitowo (cefuroksymem), a następnie przeniesieniem na tabletki zawierające ampicylinę lub amoksycylinę, w tym kwas klawulanowy, jest wskazana dla kobiet w ciąży. Dzieci w wieku poniżej 2 lat są również umieszczane w szpitalu i otrzymują te same antybiotyki co kobiety w ciąży.

Zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej

Co do zasady, zapalenie pęcherza i nieswoisty proces zapalny w cewce moczowej przebiegają jednocześnie, dlatego nie ma różnicy w ich antybiotykoterapii. Nieskomplikowane zakażenie u dorosłych jest zwykle leczone przez 3-5 dni za pomocą fluorochinolonów (Ofloksacyna, Norfloksacyna i inne). Rezerwa to amoksycylina / klawulanian, furadonina lub monural. Skomplikowane formy są traktowane podobnie, ale przebieg antybiotykoterapii trwa co najmniej 1-2 tygodnie. Dla kobiet w ciąży, Amoksycylina lub Monural są lekami z wyboru, Nitrofurantoina jest alternatywą. Dzieciom podaje się 7-dniowy cykl doustnych cefalosporyn lub amoksycylinę z klawulanianem potasu. Monural lub Furadonin są wykorzystywane jako fundusze rezerwowe.

Dodatkowe informacje

Należy pamiętać, że u mężczyzn każda forma MPI jest uważana za skomplikowaną i traktowaną zgodnie z odpowiednim schematem. Ponadto powikłania i ciężki postęp choroby wymagają obowiązkowej hospitalizacji i leczenia lekami pozajelitowymi. Leki zazwyczaj podaje się w warunkach ambulatoryjnych w celu spożycia. Jeśli chodzi o środki ludowe, nie mają i nie mogą zastąpić antybiotykoterapii. Stosowanie naparów i wywarów ziół jest dopuszczalne wyłącznie w porozumieniu z lekarzem w ramach dodatkowego leczenia.

Powierz swoich pracowników służby zdrowia! Umów się na spotkanie z najlepszym lekarzem w Twoim mieście!

Dobry doktor jest specjalistą w zakresie medycyny ogólnej, który w oparciu o twoje objawy, postawi prawidłową diagnozę i określi skuteczne leczenie. Na naszej stronie możesz wybrać lekarza z najlepszych klinik w Moskwie, St. Petersburgu, Kazaniu i innych miastach Rosji, a otrzymasz rabat w wysokości do 65% w recepcji.

* Naciśnięcie przycisku spowoduje przejście do specjalnej strony witryny z formularzem wyszukiwania i zapisami do profilu specjalisty, który Cię interesuje.

Leki na układ moczowo-płciowy

Główne leki stosowane w leczeniu układu moczowo-płciowego - antybiotyki. Przed przepisaniem konieczne jest poddanie hodowli moczu sterylności i określenie reakcji mikroorganizmów uzyskanych z niej na leki przeciwbakteryjne. Bez siewu lepiej jest stosować leki o szerokim spektrum działania. Ale niektóre wyróżniają się nefrotoksycznością (działanie toksyczne na nerki), na przykład Gentamycyna, Polimyksyna, Streptomycyna.

Leczenie antybiotykami

Do zapalenia dróg moczowych stosuje się antybiotyki z grupy cefalosporyn, cefaleksynę, cefaklor, cefepim, ceftriakson. W przypadku zapalenia nerek penicylinę stosuje się także jako półsyntetyczną, "oksacylinę" i "amoksycylinę". Ale lepiej z infekcjami dróg moczowych - leczenie fluorochinolonem - "Ciprofloxacin", "Ofloxacin" i "Gatiflototsin". Czas trwania antybiotyków w przypadku choroby nerek wynosi do 7 dni. Z kompleksowym leczeniem za pomocą leków z sulfenylamidem - "Biseptol" lub "Urosulfan".

Ziołowe środki antyseptyczne

"Kanefron" z chorobą

W urologii ziołowe środki antyseptyczne są stosowane jako główne substancje lecznicze, a także jako pomocnicze. "Kanefron" - doskonałe narzędzie do leczenia chorób układu moczowo-płciowego. Ma działanie przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe, wywołuje efekt moczopędny. Stosuje się go wewnętrznie w postaci kropli lub drażetek. W skład "Kanefron" wchodzą dzika róża, liście rozmarynu, centaury i rozmaryn. Gdy zapalenie nerek jest przepisywane 3 razy dziennie, 50 kropli leku lub 2 tabletki. U mężczyzn jest uważane za najlepsze narzędzie w leczeniu infekcji dróg moczowych.

"Fitolizin"

"Fitolizyna" jest lekarstwem na infekcje układu moczowo-płciowego, ułatwia wychodzenie z kamieni i usuwa patologiczne czynniki z dróg moczowych. Dodaj do olejków z mięty, sosny, pomarańczy, szałwi i waniliny. Zażywaj środki przeciwzapalne po posiłkach 3 razy dziennie, na 1 łyżeczkę. na pół szklanki ciepłej wody. Choroba nerek ustępuje w ciągu miesiąca. Sporządzono go w postaci pasty, aby uzyskać rozwiązanie. Skład "Fitolysin" - ekstrakty:

  • skrzyp;
  • pietruszka;
  • liście brzozy;
  • kłącza pszenicy;
  • kozieradka;
  • przepuklina;
  • cebulki cebulowe;
  • nawłoci;
  • trawa alpinisty ptaka.
Powrót do spisu treści

Leki do łagodzenia objawów zapalenia układu moczowo-płciowego

Zapalenie dróg moczowych zaczyna być leczone lekami, które zatrzymują objawy zapalne i przywracają funkcjonalność dróg moczowych. Głównymi lekami na układ moczowo-płciowy są "Papaverine" i "No-spa". Lekarze zalecają, aby po kuracji przeciwskurczowej stosować środki przeciwbakteryjne. Równolegle są one leczone tabletkami, które nie mają właściwości nefrotoksyczności.

W przypadku chorób układu moczowo-płciowego stosuje się paracetamol. Dzienna dawka - 4 razy 650 mg. Przyjmując paracetamol, piją dużo wody, aby zapewnić prawidłową hemodynamikę. Ibuprofen jest pokazany zamiast paracetamolu. Dzienna dawka - 4 razy 1200 mg. Inne środki łagodzące objawy: "Ketanov", "Nimesulide", "Tsefekon" i "Baralgin". Decyzja w leczeniu leków nefrotoksycznych jest uzasadniona, a leczenie powoływane jest wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

Przeciwskurczowe

Leki przeciwskurczowe poprawiają przepływ moczu i łagodzą ból. Popularnymi tabletami są te same "Papaweryna" z "No-shpa" i "Bentsiklan" z "Drotaverinum". "No-shpa" jest dostępny w postaci tabletek i roztworu. Dawkowanie - nie więcej niż 240 mg na dobę. "No-shpu" jest surowo zabronione przy niewydolności serca i wątroby. Dodatkowo można wziąć "Canephron" - ma działanie przeciwskurczowe i antyseptyczne.

Diuretyki

Diuretyki - diuretyki. Leczenie diuretykami należy zachować ostrożnie. Mogą powodować niewydolność nerek i komplikować chorobę. Terapię stosuje się dopiero po wyznaczeniu lekarza. Główne leki stosowane w zakażeniach dróg moczowych to: "Diuver", "Hypotiazide", "Furomeside" and "Aldactone". Dawkowanie - 1 tabletka na tydzień. Aby utrzymać równowagę wodną w organizmie, wapń, potas i roztwory soli są przyjmowane kompleksowo z lekami moczopędnymi, a hemosorbcja i hemodializa są wykonywane.

Immunostymulacja w chorobach kobiet i mężczyzn

W przypadku choroby u mężczyzn i kobiet z nerek i dróg moczowych, należy pić wywary, które zawierają witaminy: dzika róża, liście brzozy, jarzębina, liść porzeczki, rdest. Lekarze przepisują i preparaty multiwitaminowe, które obejmują kompleks pierwiastków śladowych z witaminami. Leki poprawiające odporność w chorobach nerek - "Alvittil", "Aerovit", "Ascorutin", "Tetrafolevit", "Milgamma". Równolegle z witaminami bierze minerały takie jak selen i cynk.

Środki ludowe

  • Aby złagodzić zapalenie układu moczowo-płciowego pomoże sok żurawinowy. Działa jako środek moczopędny i zapobiega rozprzestrzenianiu się bakterii.
  • Aby wyeliminować infekcje dróg moczowych, użyj nierafinowanego oleju kokosowego. Olej spożywany przez 2 łyżki. dziennie. Mleko kokosowe w kompozycji ma dobre właściwości lecznicze, należy pić ją na pusty żołądek rano i przed snem w szklance.
  • Zapalenie dróg moczowych łagodzi szparagi. Podczas używania szparagów kolor moczu ciemnieje, co nie powinno się przerażać.
  • Czosnek pomaga w chorobie nerek. 2 ząbki skórki czosnku, zmiażdżyć i zalać 1 szklanką wody, nalegać 5 minut i wypić. Procedurę powtarza się 3 razy dziennie, aż objawy znikną.
  • Cebula - przeciwbakteryjna i moczopędna, przyczynia się do szybkiego powrotu do zdrowia nerek i dróg moczowych. Cebulę rozcieńcza się na 4 równe części, dodaje 0,5 litra wody i gotuje przez 20 minut na małym ogniu, parzy przez 8 godzin, filtruje i pije.
  • Zapalenie dróg moczowych jest leczone selerem. Pokonaj łodygi, dodaj ananasa i 200 ml naparu z rumianku. Mieszanina jest pijana rano na pusty żołądek. Wykorzystuje się również nasiona selera. Ziarno parzone w 1 szklance gorącej wody, nalegać 10 minut i pić 2 razy dziennie.
  • Dobry napar z bazylią. Do 1 szklanki wody dodać 2 łyżki. rośliny, nalegać 10 minut. Pij 2 dni 2 razy dziennie.

Oprócz głównych środków ludowej do leczenia dróg moczowych istnieją pyszne przepisy medycyny alternatywnej. Zaleca się picie soku tygodniowego z 1 bananem i jabłkiem (2 razy dziennie). Zjedz co najmniej 3 kawałki arbuza. Oprócz właściwości leczniczych działa również jako środek profilaktyczny. Koktajl jagodowy z wiśniami, czereśniami, jagodami i plasterkiem zaleca się pić tylko na pusty żołądek.

Środki do zapobiegania

Często przepisywane leki grupa fluorochinolowa - "Lewofloksacyna", "Ciprofloxacin" lub "Gatifloxacin". Zapaleniu dróg moczowych można zapobiec poprzez fitoterapię. Napary ziołowe mogą być przyjmowane przez długi czas, praktycznie nie występują u nich żadne skutki uboczne. Najlepsze zioła to mięta, nawłoć, dagil, skrzyp, mącznica lekarska. Gotowe produkty - "Canephron" lub "Uryklar", które mają działanie antyseptyczne i przeciwzapalne. Świece do infekcji układu moczowo-płciowego u kobiet są szczególnie popularne ("Vitaferon", "Indomethacin", "Cystitis" i "Voltaren").

Leki stosowane w chorobach układu moczowo-płciowego

Odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego i inne choroby układu moczowego wymagają złożonej terapii. Antybiotyki są skutecznym lekarstwem na infekcje układu moczowo-płciowego, ale powinny być stosowane wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Tylko poprzez wykonanie testów można zidentyfikować patogen, który spowodował chorobę i ustalić skuteczny środek.

Wskazania do leczenia

Układ moczowy i nerki są określane przez specyficzne objawy zapalenia i infekcji przez szkodliwe bakterie. Chorobie towarzyszy ból, pieczenie i częste oddawanie moczu. Pacjent, który diagnozuje infekcje dróg moczowych, nie może mieć normalnego życia seksualnego. Bez użycia odpowiednio dobranych leków, zapalenie dróg moczowych prowadzi do powikłań. W przypadku takich chorób zalecana jest terapia lekami:

  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • zapalenie pęcherza;
  • zapalenie cewki moczowej u mężczyzn;
  • zapalenie pochwy u kobiet;
  • chlamydia

Niektóre typy patogenów są przenoszone drogą płciową. Terminowa diagnoza pomoże uniknąć negatywnych konsekwencji.

Rodzaje leków dla układu moczowo-płciowego

W przypadku chorób nerek, biorąc pod uwagę etiologię choroby, różne grupy leków są używane do zwalczania patologii. W zależności od substancji czynnych, które tworzą leki, wpływają one na organizm na różne sposoby. Główne rodzaje leków stosowanych w leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego:

Antybiotyki, uroseptics, NLPZ, immunomodulanty i inne leki są pobierane z infekcji dróg moczowych.

  • środki przeciwbakteryjne;
  • NLPZ;
  • uroseptics;
  • leki stosowane w leczeniu objawowym;
  • immunomodulanty.
Powrót do spisu treści

Antybiotyki

Leki przeciwbakteryjne do leczenia infekcji nerek i dróg moczowych są przepisywane w zależności od patogenu. Ustalenie tego wymaga jednak czasu, ponieważ z reguły terapia zaczyna się od antybiotyków o szerokim spektrum działania. Leczenie takimi lekami pomaga w krótkim czasie pozbyć się problemu, ale wymaga zintegrowanego podejścia. Po przejściu takich funduszy powinieneś zwrócić uwagę na przywrócenie korzystnej mikroflory.

Grupy leków

Aby leczyć zapalenie układu moczowo-płciowego, stosuje się następujące rodzaje środków przeciwbakteryjnych:

  • Preparaty z nitrofuranu - przepisywane w celu zwalczania infekcji u osób starszych. Nie stosować w przypadku niewydolności nerek.
  • Cefalosporyny - skutecznie niszczą prawie wszystkie typy patogennych mikroorganizmów układu moczowo-płciowego.
  • Makrolidy mają działanie immunomodulujące i przeciwzapalne. Ale stosuje się tylko na receptę.
  • Sulfonamidy - skutecznie zwalczają stany zapalne bakterii. Nie stosuje się do problemów nerek.
  • Środki przeciwbakteryjne oparte na kwasie pimemidynowym są stosowane do zwalczania infekcji u mężczyzn spowodowanych gruczolakiem prostaty.
Powrót do spisu treści

Leki przeciwzapalne

Grupa leków, które mogą szybko złagodzić ból i stany zapalne pęcherza. Przyczyniają się do przywrócenia prawidłowego krążenia krwi i zatrzymania skurczów. Produkty oparte na ibuprofenie szybko pomagają powrócić do normalnego życia, łagodząc objawy choroby. Podczas diagnozowania problemów żołądkowo-jelitowych nie należy stosować tabletek. Środek przeciwzapalny podaje się domięśniowo lub używa czopków doodbytniczych w celu zapobiegania zaburzeniom żołądka.

Uroseptics

Leki w tej grupie mają działanie przeciwdrobnoustrojowe i antyseptyczne. Oparte są na ziołach i są zwykle stosowane w profilaktyce chorób u osób z przewlekłymi chorobami zakaźnymi układu moczowego. Działanie funduszy ma na celu poprawę funkcji narządów moczowych, dezynfekcję moczu i przyczynianie się do usuwania szkodliwych substancji w naturalny sposób.

Objawowe leki stosowane w leczeniu

Zakażeniu dróg moczowych towarzyszą następujące objawy:

  • ból pleców lub strefa nadłonowa;
  • palenie podczas oddawania moczu;
  • częste ponaglenie do toalety co 10-15 minut;
  • ropa, krew lub śluz moczowy;
  • wzrost temperatury.

Aby pozbyć się tych objawów w stanach zapalnych nerek, lekarze przepisują leczenie objawowe z lekami przeciwskurczowymi, diuretykami lub lekami przeciwbólowymi. Te pierwsze zapobiegają zatrzymywaniu moczu i łagodzą ból. Diuretyki zwiększają ilość moczu. Z kolei środki przeciwbólowe nie powinny być nefrotoksyczne. W przeciwnym razie rozwija się ostra niewydolność nerek. Ponadto podczas stosowania antybiotyków przydatne jest stosowanie preparatów prebiotycznych do przywracania przewodu pokarmowego i przywracania korzystnej mikroflory.

Immunostymulanty

Infekcje dróg moczowych mają negatywny wpływ na ogólną odporność. W celu korekty tego stanu, a także w celu zapobiegania nowym chorobom, przepisuje się leki zawierające kompleks witamin i mikroelementów. Ponadto w ciężkich przypadkach przepisywane są immunomodulanty. Ale nie możesz ich użyć bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. Mają działania niepożądane w postaci alergii i mogą również stać się stymulantami chorób autoimmunologicznych.

Nie leczyć siebie. Preparaty do leczenia układu moczowo-płciowego powinny być przepisane przez lekarza.

Lista leków

Popularne leki na układ moczowo-płciowy przedstawiono w tabeli:

Leki stosowane w zakażeniach układu moczowo-płciowego: kiedy i jakie mają zastosowanie

Najczęstsze skargi od pacjentów urologa to infekcje dróg moczowych, które mogą wystąpić w dowolnej grupie wiekowej z różnych powodów.

Zakażeniom bakteryjnym narządów układu moczowego towarzyszy bolesny dyskomfort, a późne leczenie może prowadzić do chronicznej postaci choroby.

W leczeniu takich patologii w praktyce medycznej zwykle stosuje się antybiotyki, które szybko i skutecznie chronią pacjenta przed zakażeniem zapaleniem układu moczowo-płciowego.

Zastosowanie środków przeciwbakteryjnych w MPI

Zwykle mocz zdrowej osoby jest prawie sterylny. Jednak przewód cewki moczowej ma własną florę śluzową, dlatego też obecność patogennych organizmów w płynie moczowym (bezobjawowa bakteriuria) jest często ustalana.

Ten stan się nie objawia i leczenie zwykle nie jest wymagane, z wyjątkiem kobiet w ciąży, małych dzieci i pacjentów z niedoborem odporności.

Jeżeli analiza wykaże całe kolonie E. coli w moczu, wówczas konieczna jest terapia antybiotykowa. W tym przypadku choroba ma charakterystyczne objawy i przebiega w postaci przewlekłej lub ostrej. Leczenie środkami przeciwbakteryjnymi z długimi kursami w małych dawkach, ponieważ wskazano również na zapobieganie nawrotom.

Ponadto, schematy leczenia antybiotykami dla infekcji układu moczowo-płciowego są dostępne dla obu płci, a także dla dzieci.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Pacjentom z łagodnymi i umiarkowanymi patologiami przepisuje się doustny fluorochinolon (na przykład Zofloks 200-400 mg 2 razy dziennie), oporny na inhibitor amoksycyliny, jako alternatywę dla cefalosporyn.

Zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej

Zapalenie pęcherza moczowego i stan zapalny w kanale cewki moczowej zwykle występują synchronicznie, dlatego stosuje się te same środki przeciwbakteryjne.

Dodatkowe informacje

Ze skomplikowanym i ciężkim przebiegiem stanu patologicznego konieczna jest obowiązkowa hospitalizacja. W szpitalu przepisywany jest specjalny schemat leczenia lekami podawanymi parenteralnie. Należy pamiętać, że u silniejszej płci każda forma infekcji układu moczowo-płciowego jest skomplikowana.

Przy niewielkim przebiegu choroby leczenie jest ambulatoryjne, a lekarz przepisuje leki do podawania doustnego. Dopuszczalne stosowanie naparów ziołowych, wywarów jako dodatkowa terapia zalecana przez lekarza.

Antybiotyki o szerokim spektrum działania w leczeniu MPI

Nowoczesne środki przeciwbakteryjne dzieli się na kilka gatunków, które mają bakteriostatyczne lub bakteriobójcze działanie na patogenną mikroflorę. Ponadto leki są podzielone na antybiotyki o szerokim i wąskim spektrum działania. Te ostatnie są często stosowane w leczeniu MPI.

Penicyliny

Do leczenia można stosować półsyntetyczne, inhibitory, leki złożone, serię penicylin

  1. Ampicylina - środek do podawania doustnego i do stosowania pozajelitowego. Działa destrukcyjnie na komórkę zakaźną.
  2. Amoksycylina - mechanizm działania i wynik końcowy jest podobny do poprzedniego leku, jest wysoce odporny na kwaśne środowisko żołądka. Analogs: Flemoksin Solutab, Hikontsil.

Cefalosporyny

Gatunek ten różni się od grupy penicylin w swojej wysokiej odporności na enzymy wytwarzane przez patogenne mikroorganizmy. Leki na cefalosporyny są przepisywane do podłóg. Przeciwwskazania: kobiety w pozycji, laktacja. Lista powszechnych środków terapeutycznych MPI obejmuje:

  1. Cefaleksyna - lek na zapalenie.
  2. Ceclare - cefalosporyny II generacji przeznaczone do podawania doustnego.
  3. Zinnat jest dostarczany w różnych formach, mało toksycznych, bezpiecznych dla niemowląt.
  4. Ceftriakson - granulki do roztworu, który jest następnie wstrzykiwany pozajelitowo.
  5. Cefobid - 3 generacje cefalosporyn wprowadzonych w / w, w / m.
  6. Maxipim - odnosi się do czwartej generacji, metoda podania jest pozajelitowa.

Fluorochinolony

Antybiotyki z tej grupy są najbardziej skuteczne w infekcjach sfery moczowo-płciowej, obdarzonej działaniem bakteriobójczym. Istnieją jednak poważne wady: toksyczność, negatywny wpływ na tkankę łączną, zdolność przenikania do mleka matki i przechodzenia przez łożysko. Z tych powodów nie są przypisane kobietom w ciąży, karmiącym piersią, dzieciom poniżej 18 roku życia, pacjentom z zapaleniem ścięgien. Może być podawany z mykoplazmą.

Należą do nich:

  1. Cyprofloksacyna. Doskonały wchłaniany w organizmie, łagodzi bolesne objawy.
  2. Ofloxin. Ma szerokie spektrum działania, dzięki czemu jest stosowany nie tylko w urologii.
  3. Nolitsin.
  4. Pefloksacyna.

Aminoglikozydy

Rodzaje leków do podawania pozajelitowego do organizmu z bakteriobójczym mechanizmem działania. Antybiotyki aminoglikozydowe są stosowane według uznania lekarza, ponieważ mają toksyczny wpływ na nerki, negatywnie wpływają na aparat przedsionkowy, słuch. Przeciwwskazane u kobiet w pozycji i karmiących piersią.

  1. Gentamycyna jest lekiem drugiej generacji aminoglikozydów, słabo wchłanianych przez przewód pokarmowy, dlatego wprowadza się go w / in, w / m.
  2. Netromitsin - podobny do poprzedniego leku.
  3. Amikacyna jest skuteczna w leczeniu skomplikowanego MPI.

Nitrofurany

Grupa bakteriostatycznych antybiotyków, która przejawia się w mikroorganizmach Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Jedną z cech jest prawie całkowity brak oporności na patogeny. Furadoninę można przepisać jako leczenie. Jest przeciwwskazany w czasie ciąży, laktacji, ale dzieci mogą ją otrzymać po 2 miesiącach od daty urodzenia.

Leki przeciwwirusowe

Ta grupa leków ma na celu tłumienie wirusów:

  1. Leki przeciwgorączkowe - Acyklowir, Penciclovir.
  2. Interferony - Viferon, Kipferon.
  3. Inne leki - Orvirem, Repenza, Arbidol.

Leki przeciwgrzybicze

Do leczenia MPI stosuje się 2 rodzaje środków przeciwgrzybiczych:

  1. Ogólnoustrojowe azole, które hamują aktywność grzybów - Flukonazol, Diflucan, Flucostat.
  2. Antybiotyki przeciwgrzybicze - Nystatin, Levorin, Amphotericin.

Środek przeciwpierwotniakowy

Antybiotyki z tej grupy przyczyniają się do tłumienia patogenów. Metronidazol jest częściej przepisywany w leczeniu MPI. Dość efektywny dla rzęsistkowicy.

Środki antyseptyczne stosowane w zapobieganiu zakażeniom przenoszonym drogą płciową:

  1. Na bazie jodu - Betadine w postaci roztworu lub czopków.
  2. Leki zawierające chlor - roztwór chlorheksydyny, Miramistin w postaci żelu, płynu, świec.
  3. Gibitan oparty na funduszach - Hexicon w świecach, rozwiązanie.

Inne antybiotyki w leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego

Szczególna uwaga zasługuje na lek Monural. Nie należy do żadnej z powyższych grup i jest uniwersalny w rozwoju procesu zapalnego w obszarze moczowo-płciowym u kobiet. W przypadku nieskomplikowanego MPI antybiotyk podaje się jeden raz. Lek nie jest zabroniony w czasie ciąży, dopuszcza się także leczenie dzieci od 5 lat.

Preparaty do leczenia układu moczowo-płciowego kobiet

Infekcje układu moczowo-płciowego u kobiet mogą powodować następujące choroby (najczęściej): patologię wyrostków i jajników, obustronne zapalenie jajowodów, zapalenie pochwy. Dla każdego z nich stosuje się specyficzny schemat leczenia antybiotykami, antyseptykami, lekami przeciwbólowymi, wspomaganą florą i odpornością.

Antybiotyki do patologii jajników i przydatków:

  • Metronidazol;
  • Tetracyklina;
  • Ko-trimoksazol;
  • Połączenie gentamycyny z cefotaksymem, tetracykliną i norsulfazolem.

Antybiotykoterapia dla obustronnego zapalenia jajowodów:

Przeciwgrzybicze i przeciwzapalne środki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania zalecanym w przypadku zapalenia pochwy:

Antybiotyki do leczenia układu moczowo-płciowego u mężczyzn

U mężczyzn patogeny mogą również powodować pewne patologie, dla których stosuje się określone środki przeciwbakteryjne:

  1. Zapalenie gruczołu krokowego - ceftriakson, lewofloksacyna, doksycyklina.
  2. Patologia pęcherzyków nasiennych - Erytromycyna, Metatsiklin, Makropen.
  3. Choroba najądrza - lewofloksacyna, minocyklina, doksycyklina.
  4. Balanopostitis - leczenie antybiotykami jest kompilowane w oparciu o rodzaj obecnego patogenu. Środki przeciwgrzybicze do stosowania miejscowego - Kandyd, Clotrimazol. Antybiotyki o szerokim spektrum działania - Lewomekol (na bazie lewomycetyny i metylouracylu).

Ziołowe środki antyseptyczne

W praktyce urologicznej lekarze mogą przepisywać uroantetytyki zarówno jako leczenie podstawowe, jak i jako leczenie pomocnicze.

Canephron

Canephron jest sprawdzonym lekarstwem wśród lekarzy i pacjentów. Głównym działaniem jest łagodzenie stanu zapalnego, niszczenie drobnoustrojów, ma również działanie moczopędne.

Skład leku obejmuje biodra róży, rozmaryn, ziele tysiąca. Stosuje się go wewnętrznie w postaci tabletek lub syropu.

Phytolizy

Fitolizyna - zdolna do usuwania patogenów z cewki moczowej, ułatwia uwalnianie kamienia nazębnego, zmniejsza stany zapalne. Skład leku obejmuje wiele ekstraktów roślinnych i olejków eterycznych, występuje w postaci pasty do przygotowania roztworu.

Urolesan

Ziołowy środek antyseptyczny, wytwarzany w postaci kropli i kapsułek, związany z zapaleniem pęcherza. Składniki: ekstrakt z szyszek chmielowych, nasiona marchwi, olejki eteryczne.

Leki na łagodzenie objawów zapalenia układu moczowo-płciowego: przeciwskurczowe i moczopędne

Wskazane jest rozpoczęcie leczenia zapalenia dróg moczowych za pomocą leków, które zatrzymują stan zapalny, przywracając jednocześnie działanie dróg moczowych. Do tych celów stosuje się środki przeciwskurczowe i diuretyki.

Przeciwskurczowe

Potrafi wyeliminować ból, poprawić przepływ moczu. Do najczęściej stosowanych leków należą:

Diuretyki

Diuretyki do usuwania płynu z organizmu. Stosowane z zachowaniem ostrożności, ponieważ mogą prowadzić do niewydolności nerek, komplikują przebieg choroby. Podstawowe leki na MPI:

Dzisiaj medycyna jest w stanie szybko i bezboleśnie pomagać w leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego, stosując środki przeciwbakteryjne. W tym celu konieczne jest jedynie skonsultowanie się z lekarzem na czas i poddanie się niezbędnym badaniom, na podstawie których zostanie sporządzony właściwy program leczenia.

Zastosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania w przypadku zakażeń układu moczowo-płciowego

Stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania w przypadku infekcji układu moczowo-płciowego może wyeliminować procesy zapalne narządów rozrodczych, które są ściśle związane z układem moczowym. Najczęstsze przyczyny infekcji to bakterie, grzyby, wirusy lub pierwotniaki. Według statystyk mężczyźni z układu moczowego są mniej zainteresowani nimi niż kobietami. Antybiotyki stosowane w zakażeniach układu moczowo-płciowego u kobiet są stosowane w celu wyeliminowania patogenów, swędzenia, zaczerwienienia, ropnej wydzieliny i bólu. Wśród patogenów układu moczowo-płciowego u mężczyzn występuje najczęściej zapalenie pęcherza i zapalenie gruczołu krokowego. Ale czasami mężczyźni mogą przenosić infekcję z powodu niewystarczającej higieny nieobrzezanego napletka lub obecności patogennych organizmów w pochwie partnera.

Pojęcie infekcji dróg moczowych

W przypadku zapalenia układu moczowo-płciowego czynnikiem sprawczym może być E. coli lub gronkowiec, paciorkowiec. Jeśli jakikolwiek narząd układu moczowo-płciowego u mężczyzn wpływa na proces zapalny, jest to spowodowane zmniejszoną odpornością, ciężką hipotermią lub uszkodzeniem mechanicznym podczas seksu analnego. Kobieta może zainfekować system moczowo-płciowy z powodu nieprzestrzegania zasad higieny osobistej, gdy bakteriobójcze mikroorganizmy atakują przewód moczowo-płciowy. Męska połowa populacji jest zakażona infekcjami układu moczowo-płciowego znacznie rzadziej niż kobiety, z wyjątkiem osób starszych.

W chorobach układu moczowo-płciowego u kobiet występują również nerki z moczowodami, pęcherzem moczowym, cewką moczową.

Najczęstsze infekcje obejmują:

  1. Odmiedniczkowe zapalenie nerek jest stanem zapalnym w obrębie miąższu i nerek, bolesne, któremu towarzyszy gorączka, aż do nudności, osłabienia, dreszczy.
  2. Zapalenie pęcherza moczowego jest jedną z najczęstszych infekcji. Przejawia się to częstym oddawaniem moczu, krwią z moczem, po stolcu odczuwa się niepełne opróżnianie i występują silne bóle.
  3. Zapalenie cewki moczowej występuje, gdy stany zapalne cewki moczowej, podczas tego okresu opróżniania, stają się bolesne, ropa może zostać uwolniona.

Najskuteczniejszym sposobem zwalczania choroby układu moczowego jest zażywanie antybiotyków, które złagodzą bolesny dyskomfort, pozwolą na regularne opróżnianie i wyeliminują patologie ginekologiczne. W tym przypadku antybiotyk nie jest uniwersalnym lekarstwem na wszystkie choroby, działa w połączeniu z kremami, maściami, wywarami z ziół.

Najskuteczniejsze antybiotyki

Tendencję do zakażeń układu moczowego u kobiet tłumaczy się anatomiczną strukturą narządów, krótką cewką moczową, bliskością pochwy i otworem odbytu. U mężczyzn przeciwnie, długotrwała cewka, zatem procesy chorobotwórcze występują w dolnych drogach moczowych, powodując zapalenie gruczołu krokowego. Pod wpływem antybiotyków czynniki zakaźne są niszczone, pozostałe leki mogą służyć jako pomocnicze.

Do antybiotyków o szerokim spektrum działania w przypadku zakażeń układu moczowo-płciowego należą:

Penicyliny. Leki bakteriobójcze, które niszczą ścianę bakteryjną dzięki syntezie białek. Preparaty pochodzenia naturalnego, mające na celu zniszczenie bakterii Gram-ujemnych.

Leki półsyntetyczne. Należą do nich amoksycylina, oksacylina, ampicylina, karbenicylina. Grupa aminopenicylin stała się wrażliwa na antybiotyki w granicach 25-30%, więc pozostałe 70-75% umożliwia poradzenie sobie z wrażliwymi bakteriami w moczu, wydzielinami z cewki moczowej. W przypadku leczenia ampicyliną lub amoksycyliną ich usunięcie z organizmu trwa kilka godzin.

Inhibitor chronionych leków, takich jak flemoklav, unazyna, ampisid, augmentyna lub amoksyklaw.

Połączone preparaty półsyntetyczne i chronione inhibitorami.

Wiele cefalosporyn należy do związków półsyntetycznych, które są podzielone na 4 pokolenia. Oporność na leki wzrasta z każdym pokoleniem. Stosuje się je, gdy penicyliny nie pomagają, ale są słabo wchłaniane z przewodu żołądkowo-jelitowego.

Pierwsza generacja obejmuje cefaleksynę i cefazolinę, które podaje się dożylnie i domięśniowo, a także cefadroksyl w postaci proszku i kapsułek. Są rzadko przepisywane, ponieważ działają głównie na zapalenie pęcherza moczowego. Nie nadaje się do kiły, rzeżączki, chlamydii.

Druga generacja jest reprezentowana przez cefuroksym i cefaklor, ale nie są tak skuteczne, jak trzecia generacja cefalosporyn.

Trzecie pokolenie charakteryzuje się najbardziej popularnym lekiem z tej grupy - ceftriaksonem, a także cefiksymem, ceftibutenem, cefotaksymem. Preparaty niszczą czynniki wywołujące bakterie Gram-ujemne, są skuteczne w zapaleniu pęcherza, kile i odmiedniczkowym zapaleniu nerek.

Ceftriakson jest przepisywany w leczeniu układu moczowo-płciowego kobiet i mężczyzn, będąc popularnym antybiotykiem w podgrupie cefalosporyn. Uniwersalny lek o szerokim spektrum działania leczy takie infekcje układu moczowo-płciowego jak zapalenie pyłu, zapalenie gruczołu krokowego lub zapalenie pęcherza i ich przewlekłe formy. Jest odporny na bakterie beztlenowe i bakterie Gram-dodatnie, jest również zalecany, gdy wiele penicylin i aminoglikozydów jest nieaktywnych. Sposób podawania - domięśniowo i dożylnie. Jeśli istnieją poważne wskazania, jest przypisany do dzieci, kobiet w ciąży. Minusem jest to, że lek nie wchodzi w interakcje z tkanką gruczołu krokowego, dlatego nie jest przepisywany mężczyznom z bakteryjnym zapaleniem gruczołu krokowego.

Cefepim, lek stosowany w leczeniu złożonych chorób układu moczowo-płciowego, należy do czwartego pokolenia. Na układ narządów moczowych wpływa bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej lub zapalenie nerek i przydatków, dlatego ważne jest stosowanie cefepimu, którego głównym przeciwwskazaniem jest wiek do 12 lat.

Seria tetracyklin. Leki mogą leczyć zmiany Escherichia coli, ale nie radzą sobie ze staphylococcus aureus. Narkotyki nie są w stanie zwalczać gronkowców, ale są skuteczne przeciwko Escherichia coli. W przypadku zakażeń stosuje się tetracyklinę, chlortetracyklinę lub oksytetracyklinę, w zależności od patologii, chlamydii, mykoplazmy, gonokoksu lub ureaplasmy.

Fluorochinolony w postaci ofloksacyny lub cyprofloksacyny są stosowane w leczeniu bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego. Kobiety z problemami z pęcherzem, zapaleniem cewki moczowej, zapaleniem pęcherza moczowego lub odmiedniczkowym zapaleniem nerek są przepisywane lewofloksacyną lub morfoksacyną. Przeciwwskazane u dzieci, w ciąży, ponieważ powoduje zahamowanie wzrostu i kości.

Nolitycyna lub norfloksacyna ma silne działanie bakteriobójcze, jest popularnym lekiem współczesnej medycyny. Nie uzależnia i prowadzi do szybkiego niszczenia szkodliwych mikroorganizmów. Penetrując do męskiego lub żeńskiego ciała, lek jest szybko wchłaniany i wydalany z organizmu, nie powodując uszkodzeń układu nerwowego i kości. Nie zaleca się stosowania leku w połączeniu z lekami zobojętniającymi, ponieważ zapobiega to wchłanianiu przez organizm. Nolitycynę zaleca się w przypadku czerwonki lub salmonellozy, żółtaczki, infekcji górnych dróg oddechowych.

Aminoglikozydy. Leczenie odbywa się w szpitalu, ponieważ może powodować toksyczne działanie. Stosowany w leczeniu zakażeń szpitalnych i zapalenia wsierdzia. W przypadku gruźlicy przepisuje się streptomycynę lub kanamycynę.

Grupa makrolidów. Najczęściej spotykane są azytromycyna, klarytromycyna, erytromycyna i roksytromycyna. Ze względu na niską wrażliwość na bakterie Gram-ujemne, leki są przepisywane najczęściej w przypadku nie-gonokokowego zapalenia cewki moczowej.

Infekcje układu moczowo-płciowego u kobiet są leczone tylko antybiotykami o szerokim spektrum działania, w tym celu ustalana jest odpowiednia grupa, zalecenia są wydawane przez lekarza.

Leki przepisane z powodu chorób układu moczowego

Antybiotyki do infekcji układu moczowo-płciowego przyczyniają się do niszczenia organizmów bakteriobójczych, ale najczęstszymi patologiami kobiecymi są:

Rozpoznanie endometrium najczęściej wyprzedza dziewczęta w wieku rozrodczym, w których zapalenie błony śluzowej macicy ulega zapaleniu, a infekcja zachodzi narządów płciowych. Do leczenia infekcji dróg moczowych, w szczególności zapalenia błony śluzowej macicy, stosuje się antybiotyki:

  • z serii penicylin - ampicylina, amoksyna, ecobol;
  • z tetracyklin - tetracykliny, doksycykliny;
  • fluorochinolony są reprezentowane przez ofloksynę, zanocinę i tarivom;
  • Grupa cefalosporyn jest reprezentowana przez cefotoksynę, cefazolinę.

Niektóre współczesne dziewczyny nie przywiązują odpowiedniej wagi do aborcji, ponieważ są główną przyczyną zapalenia szyjki macicy lub zapalenia szyjki macicy. Antybiotyki pomogą złagodzić stany zapalne:

  • Makrolidy, mianowicie azytromycyna, vilfaren solutab lub erytromycyna, sumamed, rulid;
  • Z kategorii penicylin to amoksyklaw, ecobol i amossin.
  • Fluorochinolony są reprezentowane przez ofloksynę, lewostar, zanocinę, tarivom.

Zapalenie śluzówki jest jedną z najczęstszych patologii układu moczowo-płciowego, objawiającą się zapaleniem ścian pochwy.

Antybiotyki w leczeniu zapalenia płodu:

  • Ceftriakson i cefiksym są stosowane wśród cefalosporyn;
  • Ekoklav z wielu penicylin;
  • Lewofloksacyna i cyprofloksacyna z fluorochinolonów;
  • Z makrolides odpowiedni rulid;
  • Klindamycyna z grupy linkozamidów.

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Układ moczowy mężczyzn jest mniej podatny na infekcję niż kobiety, ale efekt uboczny jest taki sam. Akceptacja nowoczesnych leków na infekcje dróg moczowych nie zwalnia pacjenta od skutków ubocznych, ale muszą one być znane, aby uniknąć poważnych powikłań, ale po ich przeczytaniu na pewno będą ostrzegać przed samo-administrowaniem.

  1. Nagłe reakcje alergiczne w postaci szoku anafilaktycznego.
  2. Wysypka
  3. Migrena
  4. Zawroty głowy.
  5. Słabość i zmęczenie.
  6. Wzrost temperatury.
  7. Małopłytkowość.
  8. Zakrzepowe zapalenie żył.
  9. Candidiasis.

Przeciwwskazania w przyjęciu:

  1. Indywidualna nietolerancja leku przez organizm.
  2. Niewydolność nerek.
  3. Ciąża w większości przypadków, ponieważ antybiotyk ma toksyczny wpływ na płód.
  4. Karmienie piersią.
  5. Wiek dziecka. Na receptę można podawać dzieciom tylko niektóre rodzaje leków.

Uszkodzenia pęcherza moczowego, cewki moczowej, przydatków, pochwy lub macicy nie są traktowane uniwersalnie, tylko lekarz prowadzący może wybrać leki. Choroby zakaźne moczowodu są diagnozowane w większości przypadków zgodnie z wynikami testu, ale warunkiem wstępnym może być silne swędzenie i ból brzucha. Największym błędem kobiet jest próba rozpoczęcia samodzielnego leczenia bez konsultacji z lekarzem, co może prowadzić do poważnych powikłań w postaci zakrzepowego zapalenia żył, leukopenii, obrzęku i wysypki.

Najbardziej skuteczny: przegląd antybiotyków na zapalenie układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet

Zapalenie układu moczowo-płciowego w ostatnich latach jest coraz bardziej powszechne, szczególnie dla ludzi młodych. A przytłaczająca większość nie zdaje sobie sprawy z ich obecności w ciele.

Infekcje te mogą wystąpić z wielu powodów, między innymi z infekcji pasożytami i wirusami, które często są przenoszone drogą płciową.

Można je podzielić na dwie grupy: pierwsza dotyczy układu moczowo-płciowego, a druga dotyczy tylko genitaliów. Leczenie antybiotykami w przypadku zapalenia układu moczowo-płciowego jest często stosowane u takich pacjentów.

Jakie są choroby układu moczowo-płciowego?

Najczęstszymi chorobami układu moczowo-płciowego u mężczyzn są:

  • zapalenie cewki moczowej Jest to zapalenie cewki moczowej. Gdy przepływa przez pacjenta, pojawia się zaczerwienienie, przyklejenie i wydzielina z cewki moczowej, występują częste popędy i bolesne oddawanie moczu;
  • zapalenie gruczołu krokowego Obejmuje głównie mężczyzn powyżej 30 lat. Chorobą jest zapalenie gruczołu krokowego. Wraz z nią pacjent odczuwa skurcze w pachwinach i kroczu, temperatura wzrasta i pojawiają się dreszcze.

W przypadku żeńskiej połowy najczęstszymi chorobami są:

  • odmiedniczkowe zapalenie nerek. Diagnoza jest stanem zapalnym jamy nerkowej. Kiedy obserwuje się takie objawy: skurcze w bokach i okolicy lędźwiowej, bolesne odczucia w obrębie łonowości, pogarszane przez oddawanie moczu, częste popędy, którym towarzyszą małe wydzieliny, gorączka;
  • zapalenie pęcherza Choroba jest bardzo powszechna, z zapaleniem pęcherza. Podczas jego trwania występuje mętny mocz, częsty popęd do oddawania moczu z małymi wyładowaniami, któremu towarzyszy ból;
  • zapalenie cewki moczowej Postępuje w taki sam sposób, jak u mężczyzn.

Powody

Przyczynami zapalenia układu moczowo-płciowego mogą być:

  • infekcje wirusowe;
  • uszkodzenia mechaniczne;
  • hipotermia;
  • aktywacja warunkowo patogennej mikroflory;
  • niewystarczająca lub nadmierna aktywność seksualna;
  • spadek odporności;
  • brak higieny osobistej;
  • penetracja bakterii z krocza do cewki moczowej.

Objawy

Objawy różnych chorób układu moczowo-płciowego są często podobne. Mogą być następujące:

  • zwiększona częstotliwość oddawania moczu (objawiająca się gruczolakiem gruczołu krokowego, zapaleniem pęcherza, odmiedniczkowym zapaleniem nerek, zapaleniem gruczołu krokowego i zapaleniem nerek);
  • wydzielanie z cewki moczowej (objawia się u mężczyzn z zapaleniem cewki moczowej, infekcjami układu moczowo-płciowego i zapaleniem gruczołu krokowego);
  • trudności z oddawaniem moczu (objawiające się gruczolakiem prostaty i zapaleniem gruczołu krokowego);
  • zaczerwienienie narządów płciowych u mężczyzn (objawiające się w infekcjach układu moczowo-płciowego, alergiach i zapaleniu cewki moczowej);
  • dreszcze;
  • przerywane oddawanie moczu (objawiające się gruczolakiem gruczołu krokowego, przewlekłym i ostrym zapaleniem gruczołu krokowego);
  • trudny wytrysk;
  • skurcze w kroczu (objawiające się u mężczyzn z chorobą prostaty);
  • ból w górnej części kości łonowej u kobiet (objawiający się zapaleniem pęcherza i odmiedniczkowym zapaleniem nerek);
  • brak libido;
  • wzrost temperatury.

Antybiotyki

Zapalenie gruczołu krokowego obawia się tego lekarstwa, jak ognia!

Musisz tylko złożyć wniosek.

Antybiotyki są podzielone na kilka grup, z których każda charakteryzuje się cechami osobowościowymi pod względem mechanizmu działania.

Niektóre leki mają wąskie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, podczas gdy inne mają szeroki zakres.

Jest to druga grupa stosowana w leczeniu zapalenia układu moczowo-płciowego.

Penicyliny

Leki te są pierwszym z otwartych BPO. Przez dość długi czas były one uniwersalnymi środkami antybiotykoterapii.

Ale zmutowane patogenne mikroorganizmy przyczyniły się do stworzenia specyficznych systemów ochrony, które wymagały udoskonalenia preparatów medycznych.

Infekcje moczowo-płciowe są leczone takimi lekami z rozważanej grupy:

  • Amoksycylina. Jest to lek przeciwdrobnoustrojowy. Skuteczność Amoksycyliny jest podobna do następującego leku przeciwbakteryjnego. Jednak główną różnicą jest zwiększona odporność na kwasy. Z powodu tej cechy lek nie jest niszczony w środowisku żołądka. Do leczenia układu moczowo-płciowego zaleca się również stosowanie analogów leku Amoksycylina: Flemoxin Solutab i Hikontsil. Również przepisywany w celu otrzymania połączonych antybiotyków, takich jak: Clavulant, Amoxiclav, Augmentin;
  • Ampicylina. Jest to półsyntetyczny lek przeznaczony do stosowania doustnego i pozajelitowego. Blokując biosyntezę ściany komórkowej, jej działanie bakteriobójcze. Charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością, a także wysoką biodostępnością. Jeśli konieczne jest zwiększenie oporności na beta-laktamazy, lek ten można przepisać w skojarzeniu z sulbaktamem.

Cefalosporyny

Te preparaty medyczne należą do grupy beta-laktamów, różnią się od penicylin swoją zwiększoną odpornością na niszczące działanie enzymów wytwarzanych przez patogenną florę. Są przepisane głównie do stosowania doustnego.

Wśród cefalosporyn są stosowane takie antybiologiczne środki do leczenia układu moczowo-płciowego:

  • Ceclare, Alfacet, Cefaclor, Taracev. Należą do drugiej generacji cefalosporyn i są przepisywane przez lekarza wyłącznie do stosowania doustnego;
  • Cefuroksym, jak również jego analogi Zinatsef i Zinnat. Wytwarzane są w kilku postaciach dawkowania. Mogą być przepisywane nawet w dzieciństwie (w pierwszych miesiącach życia dziecka) z powodu ich niskiej toksyczności;
  • Ceftriakson. Dostępne w postaci proszku. Podobne substytuty tego leku to Lendacin i Rocephin;
  • Cephalexin. Jest to lek, którego działanie ma na celu usunięcie procesów zapalnych we wszystkich narządach układu moczowo-płciowego. Jest wyznaczony do przyjmowania tylko w środku i ma minimalną listę przeciwwskazań;
  • Cefoperazone Jest przedstawicielem trzeciej generacji cefalosporyn. Ten lek medyczny jest dostępny w postaci zastrzyków i jest przeznaczony do stosowania dożylnego, jak również domięśniowego;
  • Cefapim Jest przedstawicielem czwartej generacji grupy antybiologicznej i jest wyznaczony wyłącznie do podawania doustnego.

Fluorochinolony

Ten rodzaj antybiotyków jest obecnie najskuteczniejszy w przypadku różnych chorób zakaźnych układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet.

Są potężnymi syntetycznymi środkami bakteriobójczymi. Jednak zakres ich stosowania jest ograniczony przez kategorie wiekowe, ponieważ ten typ antybiotyków ma dość wysoką toksyczność. Również nie przypisany do ciąży i laktacji.

Najpopularniejsze leki z grupy fluorochinolonów obejmują:

  • Ofloksacyna. Jest to antybiotyk-fluorochinolon, znany z szerokiego zastosowania ze względu na jego wysoką skuteczność i działanie przeciwdrobnoustrojowe;
  • Norfloksacyna. Mianowany do podawania doustnego, dożylnego lub domięśniowego;
  • Cyprofloksacyna. To narzędzie szybko się wchłania i radzi sobie z wieloma bolesnymi objawami. Jest przeznaczony do stosowania pozajelitowego. Lek ma kilka analogii, z których najbardziej popularnymi są Tsiprobay i Tsiprinol;
  • Pefloksacyna. Jest lekiem przeznaczonym do leczenia infekcji układu moczowo-płciowego, stosowanego pozajelitowo i doustnie.

Lekom fluorochinolowym nie wolno stosować:

  • osoby poniżej 18 roku życia;
  • podczas ciąży;
  • osoby ze zdiagnozowanym zapaleniem ścięgien;
  • podczas laktacji.

Aminoglikozydy

Ten rodzaj leków przeciwbakteryjnych jest przepisywany do podawania pozajelitowego.

Najbardziej znanymi przedstawicielami grupy aminoglikozydów są:

  • Gentamicin. Jest to antybiotyk aminoglikozydowy drugiej generacji. Nie jest dobrze wchłaniany w przewodzie żołądkowo-jelitowym, więc musi być podawany dożylnie lub domięśniowo;
  • Amikacyna jest aminoglikozydem, którego skuteczność jest maksymalnie osiągana, gdy stosowany w drogach moczowych jest złożonego typu.

Przeciwwskazania:

  • kobiety w okresie laktacji;
  • małe dzieci;
  • podczas ciąży.

Podobne filmy

Jakie antybiotyki należy przyjmować w przypadku stanu zapalnego? Odpowiedzi w wideo:

Zapalenie układu moczowo-płciowego można leczyć na wiele sposobów, w tym leki. Antybiotyki są wybierane przez lekarza oddzielnie dla każdego przypadku, bierze się pod uwagę różne czynniki, określa się najbardziej odpowiednie leki. Mogą różnić się wpływem na niektóre narządy, tryb podawania i inne cechy.

  • Eliminuje przyczyny zaburzeń krążenia
  • Delikatnie łagodzi stany zapalne w ciągu 10 minut po spożyciu.