Search

Leczenie rzeżączki za pomocą amoksycyliny

Rzeżączka jest zakaźną chorobą weneryczną układu moczowo-płciowego. Wpływa na błony śluzowe narządów moczowych i rozrodczych, powodując ich stan zapalny. Amoksycylina na rzeżączkę jest przepisywana w celu zwalczania gonokoków, czynników wywołujących chorobę.

Akcja amoksycyliny

Leczenie rzeżączki za pomocą amoksycyliny jest uważane za najbardziej skuteczne, ponieważ należy do antybiotyków z grupy penicylin o szerokim spektrum działania. Lek jest bardzo odporny na niszczące działanie kwasu żołądkowego, dlatego jest wchłaniany prawie całkowicie, co daje natychmiastowy efekt.

Działanie amoksycyliny ma na celu zniszczenie białkowych związków komórkowych bakterii, co zatrzymuje ich wzrost i rozmnażanie. W tym samym czasie do organizmu ludzkiego dostają się toksyny drobnoustrojów, które powodują osłabienie i krótkotrwałe pogorszenie stanu pacjenta z rzeżączką. Aby uniknąć zatrucia produktami rozkładu, należy pić jak najwięcej płynów.

Amoksycylina ma wiele analogów. Z reguły są one droższe ze względu na jakość surowców, kraj pochodzenia, formę wydania. Na przykład Flemoxin Solutub jest przeznaczony do żucia lub rozpuszczania. Rozcieńczanie w soku daje smaczną, aromatyczną zawiesinę, którą można łatwo podać dziecku.

Oznaki choroby

Zarażenie rzeżączką nie pojawia się natychmiast, szczególnie u kobiet. Pierwsze objawy mogą pojawić się w ciągu 2-7 dni i dłużej. W tym okresie choroba może przekształcić się w postać ostrą lub przewlekłą.

Objawami choroby są:

  • uczucie pieczenia i swędzenie w cewce moczowej;
  • wydzielanie śluzu;
  • częste bolesne oddawanie moczu;
  • uszkodzenie zewnętrznej skóry, egzema;
  • obrzęk węzłów chłonnych;
  • zapalenie pęcherza moczowego.

Jeśli zaczniesz przyjmować Amoksycylinę w porę na rzeżączkę, to w ciągu tygodnia ogniska zapaleń zmniejszą się, wydzieliny śluzowe znikną, a bolesne objawy znikną. Po widocznej poprawie, lek należy przedłużyć o kilka dni.

Dawkowanie i reżim

Zgodnie z instrukcją użytkowania, czas trwania rzeżączki z amoksycyliną wynosi 10-14 dni. Take antybiotyk powinien być 3 razy dziennie, najlepiej po posiłku, aby nie wywoływać nudności, wymiotów i niestrawności.

Dawkowanie amoksycyliny do rzeżączki jest przepisywane w zależności od ciężkości choroby - 500-1000 mg leku naraz. Terapia ostrej nieskomplikowanej postaci choroby obejmuje jednorazowe zastosowanie zwiększonej dawki 3000 mg. W przypadku rzeżączki, wskazaną dawkę należy przyjąć dwukrotnie. Jeśli choroba zostanie wykryta u dziecka, wymagana objętość amoksycyliny jest obliczana na podstawie masy ciała pacjenta: 20 mg na kilogram wagi. Czas trwania leczenia wynosi 5-12 dni.

Tylko lekarz może przepisać amoksycylinę w leczeniu rzeżączki. Reguluje przebieg, dawkowanie, częstotliwość przyjmowania leków, w oparciu o wyniki badań i ogólny stan pacjenta.

Znalazłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter

Jak zażywać amoksycylinę w leczeniu rzeżączki?

Amoksycylina na rzeżączkę jest jednym z najskuteczniejszych leków. Jest to środek przeciwdrobnoustrojowy o szerokim spektrum działania z grupy półsyntetycznych penicylin.

Mechanizm działania

Jak amoksycylina w rzeżączce? Lek jest odporny na działanie soku żołądkowego kwasu chlorowodorowego. Substancja czynna wchłania się całkowicie, dlatego należy ściśle przestrzegać przepisanej dawki. Efekt przychodzi bardzo szybko.

Amoksycylina celowo działa na niszczenie związków białkowych w strukturach komórkowych bakterii. Proces ten całkowicie zatrzymuje reprodukcję i wzrost patologicznych mikroorganizmów. Po naruszeniu integralności błon komórek bakteryjnych do organizmu dostają się substancje toksyczne. Chory w tym okresie odczuwa pogorszenie stanu zdrowia.

Możesz przyjmować lek w dogodnym dla pacjenta czasie, niezależnie od posiłku. Maksymalne stężenie osiąga się w ciągu 2 godzin po użyciu tabletki, kapsułki lub zawiesiny. Wydalony z moczem i stolcem.

Regimen

Jaka jest dawka leku? Dawkowanie leku i czas trwania leczenia zaleconego przez lekarza. Konieczne jest zmywanie tabletek dużą ilością alkalicznej wody mineralnej lub mleka. Czas trwania leczenia zwykle wynosi około 10 dni. Po ustąpieniu objawów choroby zaleca się przyjmowanie antybiotyku przez kolejne 2 dni, aby całkowicie wyeliminować zakażenie.

W leczeniu rzeżączki w dzieciństwie dawka jest obliczana względem kategorii wagowej. Czas trwania leczenia wynosi zwykle od 5 do 12 dni. Specjalista obserwuje stan dziecka i dostosowuje czas trwania leczenia za pomocą trippera (gonococcal conjunctivitis).

Amoksycylinę przepisuje się dopiero po przeprowadzeniu badań i potwierdzeniu choroby. Lekarz wykonuje indywidualny schemat stosowania, biorąc pod uwagę specjalną dawkę antybiotyku. Ciężar pacjenta i nasilenie patologii wpływają na obliczenie spożycia.

W trakcie terapii zaleca się monitorowanie stanu czynnościowego narządów krwiotwórczych, wątroby i nerek u pacjenta. Konieczne jest regularne monitorowanie ogólnych badań moczu, szczególnie u dzieci. Po pogorszeniu wyników testu należy natychmiast przerwać przyjmowanie Amoksycyliny i rozpocząć terapię zastępczą.

Jeśli leczenie rzeżączki jest nieprawidłowe, wynik choroby będzie rozczarowujący, a patogen nabędzie odporności na antybiotyk i rozpocznie się rozwój nadkażenia.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Jakie są przeciwwskazania do zażywania leku? Lek jest surowo wzbroniony:

  • pacjenci z indywidualną nietolerancją składników substancji;
  • w chorobach wątroby;
  • z astmą oskrzelową;
  • z pogwałceniem funkcjonowania krwi;
  • podczas karmienia piersią;
  • z mononukleozą zakaźną.
  • alergiczna wysypka, łzawienie;
  • zaburzenia dyspeptyczne;
  • dysbakterioza;
  • zaburzenia snu;
  • rozwój stanu depresyjnego;
  • gorączka.

W celu bardziej skutecznego leczenia treppera i normalizacji ogólnego stanu organizmu zaleca się kompleksową terapię, polegającą na stosowaniu immunomodulatorów, miejscowym leczeniu narządów płciowych środkami antyseptycznymi i przejściu procedur fizycznych.

Konieczne jest stworzenie zbilansowanej diety, zwiększenie obciążenia silnika i pozostanie na świeżym powietrzu.

Jak stosować amoksycylinę w leczeniu rzeżączki

Amoksycylina jest częstym leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową (STD) - rzeżączki. Ponieważ lek ten jest dostępny tylko na receptę, zwykle można oczekiwać, że lekarz wyjaśni, kiedy i jak go przyjmować. Zwykle jednak lekarze przepisują pojedynczą dawkę amoksycyliny na rzeżączkę, a to wystarczy, aby pozbyć się infekcji. Możesz przyjmować ten lek z jedzeniem lub bez, ale może to być bardziej korzystne dla ciebie, gdy przyjmujesz je z pokarmem, jeśli drażni żołądek. Skutki uboczne amoksycyliny w leczeniu rzeżączki są możliwe, ale zazwyczaj niewielkie.

Jest mało prawdopodobne, że sam będziesz musiał wymyślić, jak używać amoksycyliny do rzeżączki. Twój lekarz musi przepisać ci ten lek i dostarczyć ci instrukcje, jak go przyjmować. Zwykle bardzo ważne jest, aby postępować zgodnie z instrukcjami lekarza, ponieważ niewykonanie tego może prowadzić do niepowodzenia leczenia. Na przykład, jeśli zażyjesz zbyt mało tego leku, może to pozwolić na rozwój infekcji w organizmie, podczas gdy przedawkowanie może prowadzić do nieprzyjemnych efektów ubocznych.

Musisz pamiętać, że w przeciwieństwie do innych leków, które są przyjmowane kilka razy, najprawdopodobniej będziesz potrzebować tylko jednej dawki amoksycyliny do leczenia rzeżączki.

Oznacza to, że weźmiesz go tylko raz, zwykle w stosunkowo dużą, mocną dawkę, a potem o tym zapomnisz. Możesz zdecydować, czy przyjmować ten lek z jedzeniem, czy bez, ale przyjmowanie go z jedzeniem pomoże uniknąć rozstroju żołądka. Istnieje jednak co najmniej jedna marka tego leku, przed którą trzeba czekać godzinę. W związku z tym przed zażyciem amoksycyliny na rzeżączkę należy przeczytać nazwisko na receptę i postępować zgodnie z instrukcjami lekarza.

Podczas przyjmowania amoksycyliny na rzeżączkę mogą wystąpić nieprzyjemne działania niepożądane, takie jak biegunka, zakażenie grzybicze lub uczucie rosnącego niepokoju.

Po zażyciu możesz odczuwać mdłości, możesz mieć problemy ze snem lub zawroty głowy. Niektóre osoby mają również reakcje alergiczne na lek, takie jak wysypka lub ciężki świąd, obrzęk twarzy lub jamy ustnej, trudności w oddychaniu, świszczący oddech lub skurcze. Uszkodzenie wątroby jest mniej prawdopodobnym, ale możliwym efektem przyjmowania amoksycyliny. Silne skutki uboczne lub oznaki reakcji alergicznej powinny zwrócić uwagę lekarza, małe skutki uboczne, takie jak nudności lub niestrawność, ostatecznie znikną.

Amoksycylina jak pić z rzeżączką

Rzeżączka jest częstą chorobą widma wenerycznego, często wymagającą specjalistycznego leczenia w warunkach szpitalnych. Jednym z głównych elementów terapii lekowej, która pomaga pozbyć się problemu, są antybiotyki.

Czy potrzebne są antybiotyki?

Wśród ludzi panuje powszechna opinia, że ​​rzeżączkę można wyleczyć za pomocą starożytnych receptur bez stosowania terapii przeciwbakteryjnej. Zasadniczo to nie jest prawda! Choroba ma wyraźnie zakaźną naturę wywoływaną przez gonokoki atakujące błony śluzowe narządów moczowo-płciowych. Można pozbyć się problemu tylko usuwając przyczynę choroby, a to niemożliwe bez antybiotyków.

Pomimo tego wszystkiego ludzie próbują być leczeni w pojedynkę, a w niektórych przypadkach objawy rzeżączki znikają nawet przez pewien czas bez manifestowania się. Nie pochwalaj się! Chodzi tylko o to, że choroba przeszła z ostrej fazy do postaci przewlekłej, a jej wyleczenie jest o wiele trudniejsze.

Jakie antybiotyki wypić w przypadku rzeżączki?

Rozsądne pytanie, które każdy pacjent sobie zadaje, jest w płaszczyźnie skuteczności konkretnego leku przeciwko konkretnemu czynnikowi zakaźnemu. Istnieje wiele leków przeciwbakteryjnych, które najbardziej wpływają na dyplomy Gram-ujemne.

Dla kobiet

W leczeniu rzeżączki u kobiet optymalnym wyborem leków na cefalosporynę lub penicylinę jest ceftriakson (najpotężniejszy antybiotyk ostatniej generacji w leczeniu rzeżączki), Bicilin i amoksycylina. Jeśli jesteś uczulony na te leki lub nie wykazują one odpowiedniej skuteczności ze względu na indywidualne cechy organizmu, powinieneś zwrócić uwagę na grupy leków makrolidowych, tetracyklinowych i sulfanilamidowych - erytromycynę, azytromycynę, doksycyklinę, sulfametoksazol.

Wenerolog powinien ustalić dokładną dawkę dla ciebie, a także przepisać odpowiedni czas trwania kursu, który zwykle nie przekracza jednego tygodnia.

Dla mężczyzn

Pomimo znacznie odmiennych objawów klinicznego obrazu choroby, leczenie tej choroby u mężczyzn i kobiet jest prawie identyczne - są to wszystkie te same antybiotyki o szerokim spektrum działania. Jednak mężczyźni często otrzymują "jako nagrodę" za rzeżączkę, a także chlamydiowe zapalenie cewki moczowej, dlatego zastosowanie makrolidów, analogów tetracyklin, w szczególności doksycykliny, będzie najbardziej skuteczne.

Infekcja gonokokowa u mężczyzn jest zwykle bardziej oporna niż u kobiet, więc w procesie leczenia zachowawczego racjonalne jest stosowanie kombinacji antybiotyków - to wszystko to samo Ceftriakson razem z doksycykliną.

Funkcje złożonej terapii

Nie powinieneś ograniczać się antybiotykiem podczas leczenia rzeżączki - używaj również immunomodulatorów, miejscowego leczenia narządów płciowych środkami antyseptycznymi, a także procedur fizjoterapeutycznych, staraj się normalizować odżywianie, poruszać się więcej i oddychać świeżym powietrzem, a także powstrzymywać się od przypadkowego seksu i używać prezerwatyw.

Amoksyklaw z rzeżączki: uzasadnienie skuteczności leku

Artykuł dotyczy choroby wenerycznej zwanej rzeżączką i niektórych metod jej leczenia. Obejmują one stosowanie preparatów penicylinowych (amoksycylinę i amoksyklaw), których leczenie powinno być wyraźnie skoordynowane z zaleceniami lekarza. Opisuje również mechanizm działania, zalety, wady i skutki uboczne tych leków.

Ktoś, kto kiedykolwiek rozwinął rzeżączkę, zastanawiał się, jak go leczyć i czy amoksyklaw pomoże mu rzeżączka. Przed udzieleniem odpowiedzi na to pytanie, przyjrzyjmy się bliżej, jaka jest choroba.

Rzeżączka

Rzeżączka przenosi się z osoby na osobę w przypadku płci bez zabezpieczenia. W tym samym czasie do organizmu człowieka wchodzi pewna bakteria.

Ten mikroorganizm to gonococcus. Biorąc pod uwagę gonokoki za pomocą mikroskopu, jego zewnętrzne podobieństwo do ziaren kawy jest przede wszystkim widoczne.

Manifestacje nie pojawiają się natychmiast - okres inkubacji waha się od kilku dni do tygodnia. U mężczyzn i kobiet choroba objawia się na różne sposoby.

Rzeżączka jest również podzielona na dwa rodzaje w zależności od lokalizacji:

  • Górna część genitaliów:
    1. Bartholinitis - zapalenie gruczołu Bartholina (ten organ jest sparowany i znajduje się w tylnej części przedsionka warg sromowych, składa się z potu i gruczołów łojowych);
    2. zapalenie cewki moczowej - zapalenie cewki moczowej - cewki moczowej;
    3. zapalenie szyjki macicy - zapalenie błony śluzowej kanału szyjki macicy;
    4. zapalenie sromu i pochwy - zapalenie sromu (zewnętrzne narządy płciowe) i błona śluzowa pochwy;
    5. zapalenie przedniego odcinka cewki moczowej u mężczyzn - zapalenie przedniej części ściany cewki moczowej;
  • Dolna część genitaliów:
    1. zapalenie jajowodów - zapalenie jajowodów;
    2. zapalenie zatok podnosowych - zapalenie błony, która pokrywa narządy wewnętrzne;
    3. endometritis - zapalenie wewnętrznej wyściółki macicy;
    4. zapalenie stercza - zapalenie prostaty (gruczołu krokowego);
    5. zapalenie pęcherzyków - zapalenie pęcherzyków (pęcherzyków nasiennych);
    6. epidimitritis - zapalenie najądrza;
    7. zapalenie jąder - zapalenie jednego lub dwóch jąder.
  • U kobiet:
  1. żółtawo-białe upławy;
  2. ból podczas oddawania moczu;

To ważne! Najczęstszą przyczyną takiego bólu i rozładowania jest zapalenie pęcherza moczowego (zapalenie pęcherza). Jest to jedna z cech rzeżączki. Ale jeśli ją znalazłeś, nie wpadaj w panikę i natychmiast pomyśl, że jest to choroba weneryczna.

  1. plamienie w środku cyklu;
  2. wydzieliny menstruacyjne stają się grube na zielono lub żółto;
  3. niższy ból brzucha.
  • U mężczyzn:
  1. ból podczas oddawania moczu;
  2. żółto-biała wydzielina z cewki moczowej;
  3. czerwona dziura na genitaliach z ciężkim obrzękiem;
  4. małe wrzody na genitaliach.

Leczenie

Amoksycylina

Zanim zrozumiemy, jak ten lek działa na mikroorganizmy, zanurkuj w strukturę bakterii.

Ciało gonococcus składa się z pojedynczej komórki, która jest pokryta cienką warstwą zewnętrzną - ścianą komórki. Ta część bakterii odgrywa ważną rolę w procesie rozmnażania (dzielenia) i wzrostu komórek. Ściana komórkowa składa się z dwóch rodzajów kwasów, połączonych ze sobą peptydami. Są one związane za pomocą enzymu transpeptidazy.

Amoksycylina należy do antybiotyków z grupy penicylin. To on hamuje transpeptydazę, zatrzymując w ten sposób podział komórek i powodując śmierć bakterii.

  • szybkie wchłanianie (o 93%);
  • może być stosowany przed i po posiłku, ponieważ nie wpływa na szybkość wchłaniania leku;
  • kwaśne środowisko żołądka nie wpływa na lek.

To ważne! Inne leki mogą wpływać na metabolizm amoksycyliny, dlatego lekarz powinien poradzić przed zażyciem leku. Wskaże, z którymi lekami amoksycylina może być wzięta, a z którą nie.

Podczas leczenia należy monitorować funkcję innych narządów:

Amoksycylina - instrukcje użytkowania, analogi, recenzje i formy uwalniania (kapsułki i tabletki zawierające 250 mg i 500 mg, zawiesina) leki do leczenia zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc i innych infekcji u dorosłych, dzieci i podczas ciąży

W tym artykule można przeczytać instrukcje dotyczące stosowania leku Amoksycylina. Zaprezentowano recenzje odwiedzających stronę - konsumentów tego leku, a także opinie lekarzy specjalistów na temat stosowania amoksycyliny w praktyce. Duża prośba o bardziej aktywne dodanie opinii na temat leku: lek pomógł lub nie pomógł pozbyć się choroby, jakie komplikacje i skutki uboczne zaobserwowano, co nie zostało stwierdzone przez producenta w adnotacji. Analogi amoksycyliny w obecności dostępnych analogów strukturalnych. Służy do leczenia zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc, odmiedniczkowego zapalenia nerek i innych chorób zakaźnych układu oddechowego, moczowo-płciowego i innych układów ciała u dorosłych, dzieci, jak również podczas ciąży i karmienia piersią. Efekt wspólnego stosowania leku i alkoholu.

Amoksycylina jest antybakteryjnym, bakteriobójczym, kwasoodpornym środkiem o szerokim spektrum działania z grupy półsyntetycznych penicylin. Hamuje transpeptydazę, narusza syntezę peptydoglikanu (białka wspierającego ścianę komórkową) w okresie podziału i wzrostu, powoduje lizę bakterii.

Aktywny wobec aerobowych gram-dodatnich i tlenowych bakterii Gram-ujemnych. Mikroorganizmy wytwarzające penicylinazę są oporne na amoksycylinę.

Farmakokinetyka

Spożywanie pokarmu nie wpływa na wchłanianie, nie zapada się w kwaśnym środowisku żołądka. W wysokich stężeniach w osoczu, plwocinie, wydzielinach oskrzeli (w ropnym rozkładzie wydzieliny oskrzelowej jest słaby), opłucnej i otrzewnej, moczu, zawartości blistry skóry, tkanki płucnej, błony śluzowej jelit, żeńskich narządów płciowych, gruczołu krokowego, płynu ucha środkowego, kości, tkanka tłuszczowa, pęcherzyk żółciowy (o prawidłowej czynności wątroby), tkanki płodu. Wraz ze wzrostem dawki o 2 razy stężenie zwiększa się również 2-krotnie. Jest eliminowany przez 50-70% przez nerki niezmienione przez cewkowe wydzielanie (80%) i filtrację kłębuszkową (20%), przez wątrobę - 10-20%. W małych ilościach przenika do mleka kobiecego. Amoksycylinę usuwa się za pomocą hemodializy.

Wskazania

Infekcje bakteryjne wywołane przez wrażliwą mikroflorę:

  • infekcje dróg oddechowych i górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, ostre zapalenie ucha środkowego, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc);
  • infekcje układu moczowo-płciowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pyłu, zapalenie pęcherza, zapalenie cewki moczowej, rzeżączka, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie szyjki macicy);
  • infekcje żołądkowo-jelitowe (zapalenie otrzewnej, zapalenie jelit, dur brzuszny, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego);
  • infekcje skóry i tkanek miękkich (róży, liszajec, wtórnie zakażona dermatoza); leptospiroza;
  • listerioza;
  • Borelioza (borelioza);
  • czerwonka;
  • salmonelloza;
  • nośnik salmonellozy;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie wsierdzia (profilaktyka);
  • sepsa.

Formy uwolnienia

Tabletki 250 mg i 500 mg.

Kapsułki 250 mg i 500 mg.

Granulki do sporządzania zawiesin do podawania doustnego 250 mg (forma leku dla dzieci).

Formy w postaci zastrzyków (zastrzyki) nie istnieją.

Instrukcja użytkowania i dawkowania

Wewnątrz, przed lub po posiłku.

Dorośli i dzieci powyżej 10 lat (o masie ciała powyżej 40 kg) przepisuje się 500 mg 3 razy dziennie; z ciężką infekcją - 0,75-1 g 3 razy dziennie.

Dzieci są przepisywane w postaci zawiesiny: w wieku 5-10 lat - 250 mg (5 ml zawiesiny) 3 razy dziennie; 2-5 lat - 125 mg (zawiesina 2,5 ml) 3 razy dziennie; poniżej 2 lat - 20 mg / kg masy ciała na dzień, podzielone na 3 dawki.

U wcześniaków i noworodków dawka ulega zmniejszeniu i / lub zwiększa się przerwa pomiędzy dawkami. Przebieg leczenia wynosi 5-12 dni.

Przygotowanie zawiesiny: Dodaj wody do fiolki przed ryzykiem i dobrze wstrząśnij. Przygotowana zawiesina jest stabilna w temperaturze pokojowej przez 14 dni. Przed każdym użyciem zawiesinę należy wstrząsnąć. 5 ml przygotowanej zawiesiny (1 miarka) zawiera 250 mg amoksycyliny.

W ostrej niepowikłanej rzeżączce jednorazowo podaje się 3 g; Podczas leczenia kobiet zaleca się ponowne przyjęcie wskazanej dawki

W przypadku ostrych chorób zakaźnych przewodu pokarmowego (gorączka paratyfusowa, dur brzuszny) i dróg żółciowych, w przypadku chorób zakaźnych ginekologicznych dla dorosłych - 1,5-2 g 3 lub 1-1,5 g 4 razy dziennie.

Dla dorosłych z leptospirozą 0,5-0,75 g 4 razy dziennie przez 6-12 dni.

Gdy dorośli są salmonelloson - 1,5-2 g 3 razy dziennie przez 2-4 tygodnie.

Do profilaktyki zapalenia wsierdzia w małych interwencjach chirurgicznych u dorosłych - 3-4 g na 1 godzinę przed zabiegiem. W razie potrzeby wyznaczyć powtarzaną dawkę po 8-9 godzinach.

U dzieci dawka jest zmniejszana 2 razy.

Efekty uboczne

  • pokrzywka;
  • przekrwienie skóry;
  • rumień;
  • obrzęk naczynioruchowy;
  • nieżyt nosa;
  • zapalenie spojówek;
  • gorączka;
  • wspólny ból;
  • eozynofilia;
  • Zespół Stevensa-Johnsona;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • dysbakterioza;
  • wymioty, nudności;
  • biegunka;
  • zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka;
  • podniecenie;
  • lęk;
  • bezsenność;
  • zamieszanie;
  • zmiana zachowania;
  • depresja;
  • bóle głowy, zawroty głowy;
  • leukopenia, neutropenia;
  • anemia;
  • tachykardia;
  • nadkażenia (szczególnie u pacjentów z przewlekłymi chorobami lub niską odpornością organizmu).

Przeciwwskazania

  • skaza alergiczna;
  • astma oskrzelowa;
  • pyłkowica;
  • mononukleoza zakaźna;
  • białaczka limfatyczna;
  • niewydolność wątroby;
  • historia chorób żołądkowo-jelitowych (zwłaszcza zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków);
  • okres laktacji;
  • nadwrażliwość (w tym na inne penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy).

Ostrożnie - ciąża, niewydolność nerek, krwawienia w wywiadzie.

Stosuj podczas ciąży i laktacji

Uważaj na używanie leku podczas ciąży. Przeciwwskazane w okresie laktacji.

Instrukcje specjalne

W trakcie leczenia należy monitorować stan funkcji narządów krwiotwórczych, wątroby i nerek.

Rozwój nadkażenia jest możliwy ze względu na wzrost niewrażliwej mikroflory, która wymaga odpowiedniej zmiany w terapii przeciwbakteryjnej.

Przy przepisywaniu pacjentom z bakteriemią może rozwinąć się reakcja bakteriolizy (reakcja Jarisha-Herxheimera).

U pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny możliwe są alergiczne reakcje krzyżowe z antybiotykami cefalosporynowymi.

W leczeniu łagodnej biegunki na tle przebiegu leczenia należy unikać leków przeciwbiegunkowych, które zmniejszają ruchliwość jelit; można stosować kaolin lub środki przeciwbiegunkowe zawierające atapulgit. W ciężkiej biegunce powinieneś skonsultować się z lekarzem.

Leczenie trwa koniecznie przez kolejne 48-72 godziny po zniknięciu klinicznych objawów choroby.

Przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen i amoksycyliny, jeśli to możliwe, należy stosować inne lub dodatkowe metody antykoncepcyjne.

Stosowanie amoksycyliny i alkoholu jest niedopuszczalne. Wspólne przyjęcie może prowadzić do ciężkich zaburzeń czynności wątroby i nerek.

Interakcje leków

Farmaceutycznie niekompatybilny z aminoglikozydami (w celu uniknięcia wzajemnej inaktywacji nie można mieszać).

Leki zobojętniające kwas, glukozamina, środki przeczyszczające, żywność, aminoglikozydy spowalniają i zmniejszają wchłanianie; kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie.

Antybiotyki bakteriobójcze (w tym aminoglikozydy, cefalosporyny, cykloseryna, wankomycyna, ryfampicyna) - efekt synergistyczny; leki bakteriostatyczne (makrolidy, chloramfenikol, linkosamidy, tetracykliny, sulfonamidy) są antagonistyczne.

Zwiększa skuteczność pośrednich antykoagulantów (tłumienie mikroflory jelitowej, zmniejsza syntezę witaminy K i wskaźnika protrombiny); zmniejsza skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen, leków, w procesie metabolizmu, z którego powstaje kwas paroaminobenzoesowy, etynyloestradiol - ryzyko krwawienia z przełuszczania.

Diuretyki, allopurinol, oksypenbutazon, fenylobutazon, NLPZ, leki blokujące wydzielanie kanalików, zmniejszają wydzielanie kanalikowe, zwiększają koncentrację.

Allopurinol zwiększa ryzyko wysypki skórnej.

Zmniejsza klirens i zwiększa toksyczność metotreksatu.

Wzmacnia wchłanianie digoksyny.

Analogi leku Amoksycylina

Strukturalne analogi substancji czynnej:

  • Amoksisar;
  • Amoksycylina Sandoz;
  • Trihydrat amoksycyliny;
  • Amosin;
  • Gonoform;
  • Grunamoks;
  • Danemox;
  • Ospamox;
  • Flemoxine Solutab;
  • Hikontsil;
  • Ecobol.

Amoksycylina na rzeżączkę: reżim

Amoksycylina to grupa środków przeciwdrobnoustrojowych o szerokim zakresie działań. Ze względu na swoje właściwości antybakteryjne jest stosowany w leczeniu wielu infekcji bakteryjnych. Jedną z tych infekcji jest rzeżączka.

Rzeżączka jest chorobą przenoszoną drogą płciową. Wpływa na błonę śluzową narządów płciowych i dróg moczowych. Jest on spowodowany przez gonokoki i towarzyszy mu proces wydzielania śluzówki, pieczenie w okolicy pachwin i świąd.

Choroba ta powinna być prowadzona przez kompleksy, przy użyciu różnych środków przeciwdrobnoustrojowych. W rzeżączce najczęściej przepisuje się penicyliny. Ich główne właściwości - tłumienie syntezy białek, a tym samym niszczenie struktury szkodliwych bakterii.

Schemat amoksycynowy w przypadku rzeżączki

Podczas przyjmowania leku, takiego jak amoksycylina, następuje zmniejszenie procesów zapalnych, swędzenie jest zmniejszone i zanika wydzielina śluzowa. Lek należy stosować przez kilka dni nawet po ustąpieniu objawów, dlatego ogólny cykl leczenia amoksycyną nie powinien być krótszy niż dziesięć dni.

Dozuj ten lek zależnie od wieku i stanu pacjenta.

  • Osoby powyżej 10 roku życia powinny przyjmować lek 500 mg 3 razy dziennie, ale w przypadku ciężkiej choroby dawkę można zwiększyć zgodnie z zaleceniami lekarza.
  • Dzieci w wieku od 5 do 10 lat lepiej przyjmować zawiesinę, zwykle 1 łyżkę lub 1 kapsułkę po 250 mg trzy razy dziennie.

Aby przygotować zawiesinę, wystarczy rozpuścić suchą substancję w przegotowanej wodzie w optymalnej temperaturze.

Dawkowanie leku jest konieczne w zależności od takich czynników, jak waga, nasilenie lub indywidualna tolerancja leku. Nie powinieneś się leczyć, wybierając odpowiedni lek w Internecie.

Przeciwwskazania do stosowania amoksycynę

  1. Naruszenie układu moczowego, z ostrożnością w przypadku osób z zaburzeniami czynności nerek.
  2. Nadwrażliwość na składniki leku.
  3. Indywidualna nietolerancja na antybiotyki penicylinowe.
  4. Lek jest zabroniony podczas karmienia piersią.

Często zdarza się, że po testach kobiety są przepisywane na drugie danie.

Ciąża W czasie ciąży należy stosować lek zgodnie ze świadectwem lekarza i biorąc pod uwagę ryzyko dla płodu.

Przedawkowanie W przypadku przedawkowania amoksycylina obserwowała nudności, wymioty, biegunkę. W tym przypadku, podobnie jak w przypadku każdego zatrucia, konieczne jest umycie żołądka i wzięcie aktywnego węgla.

Jakie antybiotyki leczą rzeżączkę u mężczyzn i kobiet?

Rzeżączka jest weneryczną chorobą układu moczowo-płciowego, która w większości przypadków jest przenoszona drogą płciową. Jego patogeny to bakterie zwane gonokokami.

Rzeżączkę można również przenosić za pomocą domowych środków, na przykład przy użyciu wspólnych intymnych artykułów higienicznych, ręczników kąpielowych, ręczników, pościeli, sedesów itp. Gonococci mogą infekować noworodki, gdy dziecko przechodzi przez kanał rodny zakażonej matki.

W większości przypadków gonokoki atakują błonę śluzową narządów płciowych, ale czasem rzeżączka może rozwinąć się w odbytnicy i spowodować rozwój ostrego zapalenia spojówek u noworodków.

Ze względu na charakter kursu występują 2 formy choroby:

  • Ostre - trwa do 2 miesięcy.
  • Przewlekłe - rozwija się w nieobecności leczenia 2 miesiące po zakażeniu.

Ogólne zasady leczenia

Leczenie rzeżączki powinno być prowadzone w szpitalu i wyłącznie pod nadzorem lekarza. W tym przypadku dla mężczyzn i kobiet jest prawie identyczny. W celu skutecznego leczenia tej choroby przenoszonej drogą płciową należy stosować następujące metody:

  1. terapia antybakteryjna (stosowanie antybiotyków);
  2. immunoterapia (w szczególności podniesienie ogólnego stanu układu odpornościowego organizmu);
  3. leczenie miejscowe (na przykład stosowanie miejscowych środków antyseptycznych);
  4. procedury fizjoterapeutyczne i regeneracyjne.

Jakie antybiotyki są zalecane w przypadku rzeżączki

Lekami z wyboru w leczeniu zakażeń gonokokowych u mężczyzn i kobiet są penicyliny. Zasadniczo są one przyjmowane doustnie. Miejscowe leczenie jest zalecane w przypadkach, gdy istnieją ścisłe przeciwwskazania do stosowania terapii ogólnoustrojowej.

Stosowanie antybiotyków do rzeżączki, które są lekami penicylinowymi, w większości przypadków do 5 - 7 dnia może znacznie zmniejszyć proces zapalny. Występuje również znaczny spadek wydzielin z narządów płciowych. Jednak stają się one rzadkie i mniej ropiejące.

Jeśli leczenie antybiotykami zostało przeprowadzone prawidłowo, to w dniach 7-10 można przeprowadzić analizę w celu zidentyfikowania leku. Również do przywrócenia odporności konieczne jest połączenie technik usztywniania.

Warto zauważyć, że stosowanie metod immunoterapii i fizjoterapii jest możliwe dopiero po usunięciu ostrych stanów zapalnych na tle stosowania antybiotykoterapii. Po zastosowaniu antybiotyków zaleca się miejscowe leczenie.

Tak więc, penicylinę i bicilinę (preparat penicylinowy) podaje się domięśniowo co 3-4 godziny przez 10 dni. Dawkę przepisuje się w ściśle indywidualny sposób i tylko przez kompetentnego wenerologa. Być może leczenie pojedynczego wstrzyknięcia dużej dawki (1,5 miliona jednostek) bitsillina. Konieczne jest wykonanie tej procedury 6 razy. Jednak u pacjentów tę technikę nazywano leczeniem rzeżączki jednorazowym wstrzyknięciem.

Oprócz wstrzykiwanych postaci antybiotyków penicylinowych, antybiotyki w tabletkach są również stosowane w leczeniu rzeżączki u mężczyzn i kobiet, takich jak augmentyna, ampicylina, oksacylina itp.

Tak więc ampicylinę zazwyczaj przyjmuje się 1-2 tabletki 3 razy dziennie przez 7-14 dni. Oksacylina jest traktowana przez około 5 dni. W przypadku tak zwanej "świeżej" rzeżączki, lekarz może przepisać pojedynczą dawkę antybiotyków, na przykład 2 tabletki norfloksacyny lub 1-2 tabletki abakalne, a także 1 tabletkę ciprofloksacyny lub innych podobnych leków.

Charakterystyczne cechy leczenia infekcji u kobiet

Obecnie najbardziej optymalnym lekiem jest ceftriakson, a także amoksycylina i bicilina. Jeśli jesteś uczulony na te leki, wenerolog może przepisać tetracyklinę, makrolidową grupę leków (np. Doksycyklinę lub erytromycynę).

Również w leczeniu tej choroby u kobiet zaleca się stosowanie czopków dopochwowych z antybiotykami lub antyseptykami (np. Ko-trimoksazol, hekson lub betadyna). Należy pamiętać, że dokładna dawka leku i jego wygląd może być określony tylko przez lekarza, co powoduje, że samodzielne leczenie jest niedopuszczalne.

Funkcje terapii terapeutycznej u mężczyzn

Pomimo faktu, że kliniczne objawy rzeżączki u przedstawicieli silniejszej i słabszej płci są bardzo różne, leczenie rzeżączki u kobiet i mężczyzn powinno być prawie identyczne.

W leczeniu tej choroby u mężczyzn przepisano antybiotyki o szerokim spektrum działania. Jednakże, często z zakażeniem gonokokowym, mężczyźni mogą "dostać" i chlamydiowe zapalenie cewki moczowej.

Warto również zauważyć, że ta infekcja jest bardziej trwała u przedstawicieli silniejszego seksu, więc dla skutecznej antybiotykoterapii zaleca się stosowanie kombinacji antybiotyków różnych grup, na przykład ceftriaksonu z doksycykliną.

Jak wziąć antybiotyk Amoksycylina u dorosłych i dzieci - forma uwalniania, dawkowanie. skutki uboczne i analogi

Choroby zakaźne, jeśli nie natychmiast rozpoczną leczenie, mogą stanowić zagrożenie dla życia. Amoksycylina - instrukcje, których stosowanie przewiduje dawkę, przebieg leczenia dla osoby dorosłej i dziecka, jest skuteczna w licznych patologiach bakteryjnych, jeśli nie ma uczulenia na składniki. Jak stosować antybiotyk, czy istnieją przeciwwskazania i skutki uboczne - po więcej szczegółów w opisie leku.

Antybiotyk Amoksycylina

Lek jest stosowany jako środek antybiotykoterapii. Amoksycylina należy do antybiotyków o szerokim spektrum działania, wchodzi w skład półsyntetycznych penicylin. Lek jest analogiem ampicyliny, ale po podaniu doustnym charakteryzuje się lepszą biodostępnością. Zgodnie z instrukcją użytkowania, lek działa antybakteryjnie w stosunku do:

  • aerobowe bakterie Gram-dodatnie - Staphylococcus spp., Streptococcus spp.;
  • Gram-ujemne - Salmonella spp., Neisseria meningitidis, Klebsiella spp., Shigella spp., Escherichia coli.

Skład

Zgodnie z instrukcją, Amoksycylina ma główny składnik aktywny - trihydrat amoksycyliny, który jest w dawce odpowiadającej formie uwalniania. Składniki pomocnicze nadają tabletkom dodatkowe właściwości, zwykły wygląd, wydłużają okres przydatności do spożycia. Kompozycja, oprócz postaci trihydratu, obejmuje:

  • stearynian wapnia;
  • laktoza jednowodna;
  • stearynian magnezu;
  • polisorbat;
  • talk;
  • skrobia ziemniaczana.

Formularz zwolnienia

Instrukcja użytkowania określa formę uwalniania leku. Zależą od celu, różnią się dawką - ilością substancji czynnej. Amoksycylina jest dostępna w postaci:

  • proszek do wstrzyknięcia dożylnego - 500, 1000 mg;
  • tabletki powlekane - 0,5, 1 g;
  • sucha masa do przygotowania zawiesiny - 125, 250, 400 mg - dla dzieci;
  • rozpuszczalne tabletki - 0,125, 0,25, 0,375, 0,5, 0,75, 1 g;
  • kapsułki - 250, 500 mg;
  • gotowa zawiesina - 5 mg - 150, 250 mg;
  • sucha kompozycja do wstrzyknięcia domięśniowego - fiolka 500 mg.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Zgodnie z instrukcją użytkowania, Amoxicillin ma bakteriobójcze działanie antybakteryjne. Antybiotyk o szerokim spektrum działania hamuje transpeptydazę, zmienia syntezę peptydoglikanu podczas wzrostu i podziału oraz powoduje zniszczenie komórek. Amoksycylina podczas przyjmowania:

  • szybko wchłaniane;
  • ma okres półtrwania 1,5 godziny;
  • penetruje narządy i tkanki;
  • wydalane w postaci niezmienionej przez nerki, częściowo z żółcią.

Wskazania do stosowania

Instrukcja określa, które choroby przyjmować Amoksycylina. Antybiotyki półsyntetyczne powinny być spożywane tylko zgodnie z zaleceniami lekarza, biorąc pod uwagę dawkę, czas trwania kursu. Lek działa bakteriobójczo w obecności:

  • infekcje jelitowe;
  • ból gardła;
  • rzeżączka;
  • zapalenie płuc;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • zapalenie cewki moczowej;
  • zapalenie oskrzeli;
  • zapalenie pęcherza;
  • zakaźne choroby skóry, tkanki miękkie;
  • leptospiroza;
  • zapalenie gardła;
  • salmonelloza;
  • ostre zapalenie ucha środkowego;
  • ginekologiczne infekcje bakteryjne;
  • borelioza kleszczowa.

Leczenie amoksycyliną w skojarzeniu z metronidazolem jest przepisywane pacjentom z zaostrzeniem przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka, wrzodów dwunastnicy, wywołanego przez bakterie Helicobacter pylori. Zastosowanie narzędzia okazało się skuteczne w przypadku:

  • infekcje układu trawiennego;
  • przewlekłe zapalenie zatok;
  • sepsa;
  • listerioza;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie migdałków;
  • bakteryjne patologie jamy ustnej;
  • ropień gardła;
  • infekcje dróg moczowych;
  • ukąszenia zwierząt;
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • bakteryjne choroby żołądka;
  • infekcje kości, tkanki łącznej;
  • zapalenie wsierdzia.

Przeciwwskazania

Wyznaczanie antybiotyków pacjentowi z grupy penicylin, nawet w przypadku poważnych patologii, powinno być prowadzone z uwzględnieniem przeciwwskazań. Instrukcja użytkowania przewiduje, że wspólne stosowanie leku z kwasem klawulanowym jest niedopuszczalne w obecności choroby wątroby, żółtaczki. Zabieranie Amoksycyliny podczas diagnozy jest zabronione:

  • białaczka limfatyczna;
  • mononukleoza zakaźna;
  • skaza alergiczna;
  • wirusowe infekcje dróg oddechowych;
  • astma oskrzelowa.

Antybiotyk bakteriobójczy ma przeciwwskazania do stosowania w przypadku:

  • nadwrażliwość na składniki leku, penicyliny, cefalosporyny;
  • choroby zakaźne przewodu pokarmowego, powikłane biegunką;
  • reakcje alergiczne;
  • zaburzenia tworzenia krwi;
  • niewydolność nerek;
  • katar sienny;
  • zapalenie okrężnicy;
  • historia krwawienia;
  • choroby układu nerwowego;
  • stosowanie środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny - osłabia ich działanie.

Dawkowanie i administracja

Jak zażywać amoksycylinę? Instrukcja zaleca stosowanie leku w środku, wody pitnej, niezwiązanej z przyjmowaniem pokarmu. Dawkowanie amoksycyliny zależy od wieku i przebiegu choroby. Trzeba wziąć pod uwagę:

  • pojedyncza dawka dla dorosłych, dzieci powyżej 12 lat - 250, 500 mg;
  • w przypadku ciężkich zakażeń - do 1 grama;
  • między przyjęciami w odstępie 8 godzin;
  • przebieg leczenia od 5 do 14 dni;
  • u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek interwał ustala się indywidualnie;
  • Dawkowanie i czas trwania leczenia określa lekarz.

Instrukcje specjalne

Instrukcje użytkowania określają szczególne momenty podczas stosowania Amoksycyliny. Podczas leczenia lekiem, obserwując dawkowanie, można prowadzić samochód - nie ma negatywnego wpływu na organizm. Ważne punkty:

  • konieczna jest kontrola stanu nerek, wątroby, narządów krwiotwórczych;
  • konieczne jest kontynuowanie leczenia przez trzy dni po zniknięciu objawów;
  • w przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem w celu wyznaczenia innego środka;
  • jeśli mikroflora nie jest wrażliwa na antybiotyk Amoksycylinę, możliwe jest rozwinięcie się nadkażenia.

Podczas ciąży i laktacji

Instrukcja zakazuje stosowania amoksycyliny podczas karmienia piersią. Antybiotyk, dostając się do mleka, może zaszkodzić dziecku. Jeśli leczenie jest konieczne, karmienie powinno zostać zawieszone. Jego cechy mają zastosowanie leku podczas ciąży. Penicyliny penetrują łożysko i gromadzą się w nim. Stężenie Amoksycyliny w płynie owodniowym osiąga 25-30% poziomu w osoczu ciężarnej kobiety, co stanowi ryzyko rozwoju płodu.

Istnieją zalecenia dotyczące stosowania antybiotyków w czasie ciąży:

  • stosować lek tylko wtedy, gdy istnieją dowody;
  • dawkowanie i reżim są ustalane przez lekarza, biorąc pod uwagę stan kobiety
  • leczenie lekiem jest dopuszczalne tylko w drugim i trzecim trymestrze, kiedy powstaje łożysko;
  • wymagane jest monitorowanie przez lekarza stanu pacjenta;
  • Konieczne jest rozważenie wszystkich przeciwwskazań do stosowania.

Amoksycylina dla dzieci

Wysoka gorączka, osłabienie organizmu przez infekcje jest powodem przepisywania dziecku leku. Amoksycylina na przeziębienia daje dzieciom w postaci zawiesiny. Lek jest przygotowany przed użyciem. Obejmuje łyżeczkę pomiarową zawierającą 250 mg substancji aktywnej. Instrukcja nakazuje:

  • dodać wodę do fiolki z granulkami;
  • wstrząśnij mieszaniną;
  • dzieciom w wieku do dwóch lat należy podawać 20 mg leku na kilogram masy ciała na dobę;
  • w wieku dwóch do pięciu lat - dawka wynosi 125 mg;
  • od 5 do 10 lat - liczba podwaja się;
  • ponad dziesięć - dawka zawiesiny do 500 mg;
  • w ciężkich przypadkach, do 1 grama.

Interakcja z lekami

Podczas stosowania środka przeciwbakteryjnego Amoksycylina należy dokładnie rozważyć jednoczesne stosowanie innych leków. Zgodnie z instrukcjami, interakcje z lekami mogą dać różne wyniki. Efekty są przestrzegane:

  • Amoksycylina zwiększa wchłanianie digoksyny;
  • zwiększa działanie pośrednich antykoagulantów;
  • zmniejsza wskaźnik protrombiny;
  • zmniejsza działanie doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen;
  • zwiększa toksyczność metotreksatu;
  • zmniejsza syntezę witaminy K.

Należy wziąć pod uwagę - Amoksycylina ma działanie bakteriobójcze na mikroorganizmy hodowlane, dlatego nie należy jej stosować w połączeniu z bakteriostatycznymi lekami przeciwdrobnoustrojowymi - sulfonamidami, tetracyklinami. Przy równoczesnym stosowaniu:

  • Glukozamina, środek przeczyszczający, spowalnia wchłanianie amoksycyliny i zwiększa poziom kwasu askorbinowego;
  • Ryfampicyna tłumi właściwości przeciwbakteryjne;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne zwiększają stężenie antybiotyku.
  • Allopurinol zwiększa ryzyko wysypki skórnej.

Interakcja z alkoholem

Zgodnie z instrukcją tabletki, kapsułki lub zawiesiny amoksycyliny nie powinny być stosowane w połączeniu z alkoholem. Jednoczesne stosowanie powoduje antagonizm - bezpośrednia niezgodność, która jest niebezpieczna dla organizmu, zwiększa ryzyko dysfunkcji nerek. Rozważ następujące punkty:

  • antybiotyk we krwi może wynosić nawet tydzień;
  • alkohol jest usuwany z organizmu po około dwóch dniach;
  • nie tylko jednoczesne użycie jest niebezpieczne;
  • konieczne jest uwzględnienie okresu wycofania antybiotyku i alkoholu.

Amoksycylina - działania niepożądane

Przy samodzielnym podawaniu, naruszeniu dawki, nieprawidłowym czasie trwania kursu, możliwe jest pojawienie się efektów ubocznych. Instrukcja określa występowanie reakcji organizmu na przyjmowanie amoksycyliny. Są efekty uboczne:

  • utrata apetytu;
  • naruszenie mikroflory jelitowej;
  • alergia;
  • bezsenność;
  • swędzenie;
  • zawroty głowy;
  • pokrzywka;
  • ból brzucha;
  • biegunka;
  • nudności;
  • rumieniowata wysypka;
  • wymioty;
  • nieprawidłowa czynność wątroby;
  • lęk;
  • drgawki;
  • zapalenie spojówek;
  • zaburzenie świadomości;
  • bóle stawów.

W przypadku przedawkowania leku mogą wystąpić działania niepożądane. Wystąpienie nie jest wykluczone:

  • wstrząs anafilaktyczny;
  • niedokrwistość hemolityczna;
  • alergiczne zapalenie naczyń;
  • przekrwienie;
  • kandydoza;
  • gorączka;
  • żółtaczka cholestatyczna;
  • dysbakterioza;
  • nieżyt nosa;
  • zapalenie jamy ustnej;
  • duszność;
  • tachykardia;
  • Obrzęk Quinckego;
  • depresja;
  • eozynofilia;
  • obwodowa neuropatia;
  • zapalenie wątroby;
  • anoreksja.

Analogi

Kiedy Amoksycylina ma przeciwwskazania do stosowania, lekarz może wybrać inny lek dla pacjenta do zwalczania infekcji. Wymiana jest również wymagana, gdy występują działania niepożądane, gdy leczenie zatrzymuje się, nowe leki są przepisywane. Instrukcja informuje, że na substancji czynnej znajdują się analogi amoksycyliny:

  • Ecoclav;
  • Flemoxine Solutab;
  • Taromentin;
  • Rapiklav;
  • Medoclav;
  • Klamosar;
  • Baktoklav;
  • Augmentin;
  • Arlet;
  • Amovikomb;
  • Rankavl;
  • Panklav;
  • Liklav;
  • Verclave.

Cena amoksycyliny

Lek przeciwbakteryjny można kupić w najbliższej aptece lub zamówić w sklepie internetowym. W takim przypadku lek musi być przepisany przez lekarza. Ile kosztuje Amoksycylina? Cena zależy od formy uwolnienia, dawkowania, kosztów transportu. Średni koszt leku i jego analogów w rublach wynosi:

Leczenie rzeżączki amoksycyliną

Leczenie rzeżączki za pomocą amoksycyliny

Rzeżączka jest zakaźną chorobą weneryczną układu moczowo-płciowego. Wpływa na błony śluzowe narządów moczowych i rozrodczych, powodując ich stan zapalny. Amoksycylina na rzeżączkę jest przepisywana w celu zwalczania gonokoków, czynników wywołujących chorobę.

Akcja amoksycyliny

Leczenie rzeżączki za pomocą amoksycyliny jest uważane za najbardziej skuteczne, ponieważ należy do antybiotyków z grupy penicylin o szerokim spektrum działania. Lek jest bardzo odporny na niszczące działanie kwasu żołądkowego, dlatego jest wchłaniany prawie całkowicie, co daje natychmiastowy efekt.

Działanie amoksycyliny ma na celu zniszczenie białkowych związków komórkowych bakterii, co zatrzymuje ich wzrost i rozmnażanie. W tym samym czasie do organizmu ludzkiego dostają się toksyny drobnoustrojów, które powodują osłabienie i krótkotrwałe pogorszenie stanu pacjenta z rzeżączką. Aby uniknąć zatrucia produktami rozkładu, należy pić jak najwięcej płynów.

Amoksycylina ma wiele analogów. Z reguły są one droższe ze względu na jakość surowców, kraj pochodzenia, formę wydania. Na przykład Flemoxin Solutub jest przeznaczony do żucia lub rozpuszczania. Rozcieńczanie w soku daje smaczną, aromatyczną zawiesinę, którą można łatwo podać dziecku.

Oznaki choroby

Zarażenie rzeżączką nie pojawia się natychmiast, szczególnie u kobiet. Pierwsze objawy mogą pojawić się w ciągu 2-7 dni i dłużej. W tym okresie choroba może przekształcić się w postać ostrą lub przewlekłą.

Objawami choroby są:

  • uczucie pieczenia i swędzenie w cewce moczowej;
  • wydzielanie śluzu;
  • częste bolesne oddawanie moczu;

    Jeśli zaczniesz przyjmować Amoksycylinę w porę na rzeżączkę, to w ciągu tygodnia ogniska zapaleń zmniejszą się, wydzieliny śluzowe znikną, a bolesne objawy znikną. Po widocznej poprawie, lek należy przedłużyć o kilka dni.

    Dawkowanie i reżim

    Zgodnie z instrukcją użytkowania, czas trwania rzeżączki z amoksycyliną wynosi 10-14 dni. Take antybiotyk powinien być 3 razy dziennie, najlepiej po posiłku, aby nie wywoływać nudności, wymiotów i niestrawności.

    Dawkowanie amoksycyliny do rzeżączki jest przepisywane w zależności od ciężkości choroby - 500-1000 mg leku naraz. Terapia ostrej nieskomplikowanej postaci choroby obejmuje jednorazowe zastosowanie zwiększonej dawki 3000 mg. W przypadku rzeżączki, wskazaną dawkę należy przyjąć dwukrotnie. Jeśli choroba zostanie wykryta u dziecka, wymagana objętość amoksycyliny jest obliczana na podstawie masy ciała pacjenta: 20 mg na kilogram wagi. Czas trwania leczenia wynosi 5-12 dni.

    Tylko lekarz może przepisać amoksycylinę w leczeniu rzeżączki. Reguluje przebieg, dawkowanie, częstotliwość przyjmowania leków, w oparciu o wyniki badań i ogólny stan pacjenta.

    Znalazłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter

    Jak stosować amoksycylinę w leczeniu rzeżączki

    Amoksycylina jest częstym leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową (STD) - rzeżączki. Ponieważ lek ten jest dostępny tylko na receptę, zwykle można oczekiwać, że lekarz wyjaśni, kiedy i jak go przyjmować. Zwykle jednak lekarze przepisują pojedynczą dawkę amoksycyliny na rzeżączkę, a to wystarczy, aby pozbyć się infekcji. Możesz przyjmować ten lek z jedzeniem lub bez, ale może to być bardziej korzystne dla ciebie, gdy przyjmujesz je z pokarmem, jeśli drażni żołądek. Skutki uboczne amoksycyliny w leczeniu rzeżączki są możliwe, ale zazwyczaj niewielkie.

    Jest mało prawdopodobne, że sam będziesz musiał wymyślić, jak używać amoksycyliny do rzeżączki. Twój lekarz musi przepisać ci ten lek i dostarczyć ci instrukcje, jak go przyjmować. Zwykle bardzo ważne jest, aby postępować zgodnie z instrukcjami lekarza, ponieważ niewykonanie tego może prowadzić do niepowodzenia leczenia. Na przykład, jeśli zażyjesz zbyt mało tego leku, może to pozwolić na rozwój infekcji w organizmie, podczas gdy przedawkowanie może prowadzić do nieprzyjemnych efektów ubocznych.

    Musisz pamiętać, że w przeciwieństwie do innych leków, które są przyjmowane kilka razy, najprawdopodobniej będziesz potrzebować tylko jednej dawki amoksycyliny do leczenia rzeżączki.

    Oznacza to, że weźmiesz go tylko raz, zwykle w stosunkowo dużą, mocną dawkę, a potem o tym zapomnisz. Możesz zdecydować, czy przyjmować ten lek z jedzeniem, czy bez, ale przyjmowanie go z jedzeniem pomoże uniknąć rozstroju żołądka. Istnieje jednak co najmniej jedna marka tego leku, przed którą trzeba czekać godzinę. W związku z tym przed zażyciem amoksycyliny na rzeżączkę należy przeczytać nazwisko na receptę i postępować zgodnie z instrukcjami lekarza.

    Podczas przyjmowania amoksycyliny na rzeżączkę mogą wystąpić nieprzyjemne działania niepożądane, takie jak biegunka, zakażenie grzybicze lub uczucie rosnącego niepokoju.

    Po zażyciu możesz odczuwać mdłości, możesz mieć problemy ze snem lub zawroty głowy. Niektóre osoby mają również reakcje alergiczne na lek, takie jak wysypka lub ciężki świąd, obrzęk twarzy lub jamy ustnej, trudności w oddychaniu, świszczący oddech lub skurcze. Uszkodzenie wątroby jest mniej prawdopodobnym, ale możliwym efektem przyjmowania amoksycyliny. Silne skutki uboczne lub oznaki reakcji alergicznej powinny zwrócić uwagę lekarza, małe skutki uboczne, takie jak nudności lub niestrawność, ostatecznie znikną.

    Amoksycylina - instrukcje użytkowania, analogi, recenzje, cena

    Lek przeciw amoksycylinie

    Antybiotyk amoksycylina należy do grupy penicylin. i ma szerokie spektrum działania. Tłumi aktywność bakterii szkodliwych dla organizmu człowieka, takich jak gronkowce i paciorkowce. E. coli i wiele innych. Amoksycylina niszczy te drobnoustroje działając na ściany ich komórek. Jednak sam lek jest niszczony w organizmie pod wpływem enzymu penicylinazy (beta-laktamazy). Nie wszystkie bakterie są wrażliwe na działanie amoksycyliny; są tacy, którzy pozostają niewrażliwi na jego wpływy.

    Formy uwolnienia

    Amoksycylina jest dostępna w następujących postaciach:

    1. Kapsułki 250 mg (16 sztuk w opakowaniu).

    2. Kapsułki 500 mg (16 sztuk w opakowaniu).

    Wszystkie formy amoksycyliny są przyjmowane doustnie; nie przewiduje się wprowadzenia tego antybiotyku w postaci zastrzyków (zastrzyków).

    Amoksycylina - instrukcje użytkowania

    Amoksycylina jest skutecznie stosowana w następujących przypadkach:

  • W przypadku infekcji dróg oddechowych (zapalenie gardła, zapalenie zatok, zapalenie tchawicy, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc).
  • Z infekcjami górnych dróg oddechowych (zapalenie migdałków, zapalenie ucha środkowego).
  • Z infekcjami dróg moczowych i narządów płciowych (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie rzeżączki itp.).
  • W przypadku infekcji skóry (liszajec, różyczka).
  • Z wieloma infekcjami jelitowymi (czerwonka, Salmonelloza, dur brzuszny i gorączka paratyfuzowa).
  • Z zapaleniem opon mózgowych.
  • Z sepsą.
  • W przypadku infekcji takich jak listerioza, leptospiroza, borelioza.

    Przeciwwskazania

    Efekty uboczne

    1. Reakcje alergiczne (alergiczny nieżyt nosa, zapalenie spojówek, pokrzywka, w rzadkich przypadkach - cięższe objawy alergii, aż do wstrząsu anafilaktycznego).

    2. Negatywny wpływ na narządy trawienne (dysbakterioza, nudności, wymioty, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, biegunka, itp.).

    3. Wpływ na układ nerwowy (bezsenność, pobudzenie, lęk, depresja, bóle głowy, zawroty głowy, drgawki).

    Skutki uboczne amoksycyliny, zwłaszcza reakcji układu nerwowego, są rzadkie.

    Leczenie amoksycyliną

    Jak przyjmować amoksycylinę?

    Amoksycylina w dowolnej postaci przyjmowana doustnie. Jedzenie nie wpływa na wchłanianie leku z przewodu żołądkowo-jelitowego, więc można go zażywać zarówno przed posiłkiem, jak i po, w dogodnym dla pacjenta czasie.

    Zazwyczaj stosowana dawka amoksycyliny dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat (o masie ciała większej niż 40 kg) wynosi 500 mg 3 razy na dobę. Ale w każdym przypadku lekarz określa dawkę, a jeśli to konieczne (w przypadku poważnych chorób), można ją zwiększyć do 750-1000 mg 3 razy dziennie, a nawet więcej. Maksymalne dopuszczalne dzienne spożycie dla dorosłych - 6 g.

    W niektórych chorobach stosuje się niestandardową dawkę amoksycyliny. Na przykład w ostrej rzeżączce mężczyźni otrzymują jednorazowo 3 g leku; kobiety otrzymują tę samą dawkę dwukrotnie. W przypadku duru brzusznego amoksycylinę stosuje się w dużych dawkach: 1,5-2 g 3 razy dziennie. W leptospirozie stosowane są również duże dawki leku: 500-750 mg 4 razy dziennie.

    Po ustąpieniu zewnętrznych oznak jakiejkolwiek choroby, leczenie amoksycyliną trwa przez kolejne 2-3 dni, aby uniknąć nawrotu infekcji. Średnio przebieg leczenia wynosi od 5 do 12 dni.

    Instrukcje dotyczące stosowania amoksycyliny u dzieci

    Amoksycylina jest szeroko stosowana w leczeniu dzieci w różnym wieku, w tym noworodków i wcześniaków. Ponadto, w przypadku dzieci w wieku poniżej 5 lat, amoksycylinę stosuje się w postaci zawiesiny.

    Zawiesina amoksycyliny

    Zawiesinę amoksycyliny przygotowuje się w domu: schłodzoną przegotowaną wodę dodaje się do butelki z granulkami (do kreski na butelce) i wstrząsa. Tworzy gęstą, płynną masę o żółtawym zabarwieniu, o zapachu i smaku truskawek lub malin. Otrzymany lek można przechowywać przez 14 dni w temperaturze pokojowej. Wstrząsaj za każdym razem przed użyciem. Jednowymiarowa łyżeczka (lub zwykła łyżeczka do herbaty) zawiera 5 ml zawiesiny; zawartość amoksycyliny w takiej ilości zawiesiny wynosi 250 mg.

    Wskazania

    Amoksycylinę przepisuje się zwykle dzieciom w trybie ambulatoryjnym, tj. w leczeniu nie ostrych postaci różnych chorób, najczęściej z ARVI z powikłaniami bakteryjnymi, na przykład:

    • Z ostrym zapaleniem ucha.
    • Z zapaleniem gardła, zapaleniem tchawicy. zapalenie oskrzeli.
    • Z infekcjami skórnymi (liszajec).
    • W łagodnych postaciach infekcji jelitowych.
    • Czasami - w leczeniu wrzodów żołądka i 12 wrzodów dwunastnicy, a także w zapobieganiu nawrotom tej choroby.
    • Indywidualna nietolerancja leku;
    • skazy alergiczne i inne choroby alergiczne;
    • dysbioza jelit;
    • mononukleoza zakaźna;
    • białaczka limfatyczna;

  • ciężka choroba wątroby.

    Należy zachować ostrożność podczas leczenia amoksycyliną u dzieci z podwyższonym krwawieniem i z zaburzeniami czynności nerek.

    Dawkowanie amoksycyliny dla dzieci

    Amoksycylina, jak każdy inny antybiotyk, dzieci powinny przepisywać tylko lekarza. Przepisuje również dawkę leku, w zależności od wieku i wagi dziecka, oraz nasilenia choroby.

    Średnio dawki amoksycyliny dla dzieci są następujące:

    1. Dzieci do 2 lat - 20 mg / kg masy ciała / dobę. Ta dawka jest podzielona na 3 dawki.

    2. Dzieci w wieku 2-5 lat - 125 mg (czyli 1/2 miarki zawiesiny) 3 razy dziennie.

    3. Dzieci w wieku 5-10 lat - 250 mg (1 miarka zawiesiny) 3 razy dziennie.

    W przypadku noworodków i wcześniaków lekarz przepisuje amoksycylinę wyłącznie indywidualnie, w małej dawce, z wydłużonymi odstępami między dawkami leku.

    Amoksycylina podczas ciąży

    Kobiety w ciąży amoksycylina jest przepisywana tylko wtedy, gdy zamierzone stosowanie tego leku dla matki przekracza możliwość uszkodzenia płodu. Chociaż nie odnotowano przypadków negatywnego wpływu amoksycyliny na przebieg ciąży i poród. ale nie przeprowadzono żadnych specjalistycznych badań na ten temat. Dlatego lekarze wolą nie ryzykować.

    Podczas karmienia piersią matka amoksycylina jest przeciwwskazana: przenika do mleka matki i może wywoływać reakcje alergiczne u dziecka lub naruszenie mikroflory jelitowej.

    Amoksycylina na ból gardła

    W przypadku ropnej postaci zapalenia migdałków (mieszków włosowych i lakunarnych) amoksycylinę często przepisuje się jako skuteczny lek o niewielkiej liczbie skutków ubocznych. Skuteczność amoksycyliny w bólu gardła wynika z faktu, że choroba ta jest najczęściej powodowana przez gronkowce, drobnoustroje wrażliwe na działanie tego antybiotyku.

    Chociaż w przypadku innych chorób amoksycylinę przepisuje się pacjentowi niezależnie od posiłku, lek ten należy przyjmować po posiłku, aby przedłużyć jego bezpośredni wpływ na stan zapalny migdałków.

    Amoksycylina i alkohol

    Alkohol jest niekompatybilny z przyjmowaniem amoksycyliny. Połączenie tych substancji może wywołać najsilniejszą reakcję alergiczną, aż do śmierci pacjenta. Ponadto zarówno alkohol, jak i amoksycylina wywierają silny toksyczny wpływ na wątrobę. Praca tego ciała może być sparaliżowana. Nawet po zakończeniu leczenia amoksycyliną należy powstrzymać się od picia alkoholu przez 7-10 dni.

    Amoksycylina + kwas klawulanowy (Amoksyklaw)

    Jest taki lek, w którym amoksycylinę łączy się z kwasem klawulanowym. Lek ten nazywa się klawulanianem amoksycyliny. lub amoksyklaw. lub Augmentin. Pamiętamy, że amoksycylina w ludzkim ciele nie jest wystarczająco odporna ze względu na działanie enzymu penicylinazę. Kwas klawulanowy ma zdolność blokowania tego enzymu, dzięki czemu amoksycylina nie ulega degradacji i dłużej niż zwykle wpływa na szkodliwe bakterie. Amoksyklaw jest uważany za silniejszy lek niż amoksycylina.

    Wskazania do stosowania Amoxiclav:

  • Infekcje bakteryjne dolnych dróg oddechowych (zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ropień płuca, ropniak opłucnowy).
  • Infekcje ucha, nosa i gardła (zapalenie ucha środkowego, zapalenie migdałków, zapalenie migdałków, zapalenie zatok, zapalenie zatok czołowych).
  • Infekcje dróg moczowych i narządów płciowych (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pyłu, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie jajowodów, ropień jajnika, zapalenie błony śluzowej macicy, poporodowa sepsa, aborcja septyczna, rzeżączka, łagodny wrzód itd.).
  • Infekcje skóry i tkanek miękkich (ropień, zapalenie tkanki łącznej, róży, zakażone rany).
  • Osteomyelitis.
  • Infekcje pooperacyjne i ich zapobieganie.
  • Formy uwolnienia Amoxiclav:

    1. Tabletki o 375 mg i 625 mg (w mg wskazano zawartość amoksycyliny).

    2. Proszek do sporządzania zawiesin o stężeniu leku 156 mg / 5 ml i 312 mg / 5 ml.

    3. Proszek do inhalacji 600 mg na opakowanie i 1,2 g na opakowanie.

    Dawkowanie preparatu Amoxiclav oblicza się na amoksycylinę, ponieważ jest to ten antybiotyk, który jest substancją aktywną w preparacie.

    Analogi

    Do analogów amoksycyliny, tj. leki, których aktywnym składnikiem jest amoksycylina, obejmują następujące leki:

  • Amoxicillin Solutab (producent - Rosja, "Norton");
  • Trihydrat amoksycyliny (producent - Rosja);
  • Amoxicillin-Ratiopharm (producent - Niemcy);
  • Amoksycylina-Teva (Izrael);
  • Amoxicillin Sandoz (Austria);
  • Amoxillat (Niemcy);
  • Apo-Amoxy (Kanada);
  • Amosin (Rosja);
  • Amoksisar (Rosja);
  • Baktox (Francja);
  • Gonoform (Austria);
  • Grunamoks (Niemcy);
  • Danemox (Indie);
  • Ospamox (Austria);
  • Thysil (Bangladesz);
  • Flemoxine Solutab (Holandia);
  • Hikontsil (Słowenia);
  • Ecobol (Rosja);
  • E-Moks (Egipt).

    Flemoxine Solutab (Holandia) - te pigułki o przyjemnym smaku są zasłużenie popularne. Można je przyjmować tak, jak jest to wygodne dla pacjenta: połykać, żuć, rozpuszczać w wodzie. mleko, sok, herbata. Smak waniliowy dodatek morelowy ma właściwości hipoalergiczne (tj. Zmniejsza możliwość reakcji alergicznych).

    Recenzje

    Prawie wszystkie recenzje dostępne w Internecie na temat antybiotyku amoksycylina są pozytywne. Pacjenci zwracają uwagę na szybki efekt przyjmowania leku, łatwość użycia (odbiór nie zależy od czasu jedzenia), pełne wyleczenie z istniejących chorób po zakończeniu leczenia.

    Niewielki procent negatywnych opinii, w których pacjenci skarżą się, że lek "nie pomógł", wynika z faktu, że amoksycylina, mimo że jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, nie jest wszechmocna i nie wszystkie bakterie są wrażliwe na jej działanie. Dlatego zaleca się, aby przed przepisaniem tego antybiotyku zbadać pacjenta: wyizolować czynnik sprawczy i sprawdzić jego wrażliwość na lek. Ale badania te wymagają dość długiego czasu i zwykle są przeprowadzane w warunkach stacjonarnych. W praktyce lekarz, chcąc złagodzić stan pacjenta, przepisuje leczenie bez badania, częściowo losowo, a czasami popełnia błędy. Pacjenci uważają również brak efektu leczenia za wadę leku - ta opinia jest błędna.

    Gdzie kupić amoksycylinę?

    Amoksycylinę lub jeden z jej wielu analogów można kupić w prawie każdej aptece, ale jest uwalniana zgodnie z zaleceniami lekarza.

    Amoksycylina nie należy do drogich leków. Jego cena w kapsułkach, w zależności od dawki, wynosi od 37 do 99 rubli.

    Cena granulatu do przygotowania zawiesiny amoksycyliny w różnych aptekach wynosi od 89 do 143 rubli.

    Przed użyciem należy skonsultować się ze specjalistą.

    Rzeżączka (mężczyźni, kobiety, dzieci)

    Czynnikiem sprawczym jest gonococcus, odnosi się do gram-ujemnych diplococci. Skorupa gonococcus składa się z dwóch warstw, głównego składnika - mukopolisacharydów, które są silnym alergenem. Na powierzchni komórek nabłonkowych gonokoków ułożone są w łańcuchy, co jest związane z poprzecznym dzieleniem gonococcus, a także znajduje się w przestrzeni międzykomórkowej i podśluzówkowej. Gonococci infekują narządy wyłożone cylindrycznym nabłonkiem, rzadziej z uwarstwionym nabłonkiem płaskonabłonkowym, zrogowaciałym nabłonkiem. Okres inkubacji wynosi 3-5 dni.

    Istnieją dwie formy rzeżączki:

    1) świeże - czas trwania choroby wynosi do 2 miesięcy od pojawienia się pierwszych objawów klinicznych. Podzielony na:

    c) torpid (niski objaw), w którym niewielkie objawy choroby występują nie więcej niż 2 miesiące;

    2) przewlekła - wiotka choroba trwająca dłużej niż 2 miesiące lub o nieznanym czasie trwania choroby.

    Rzeżączka u mężczyzn:

    Objawy świeżej ostrej i podostrej rzeżączki u mężczyzn najczęściej objawiają się w postaci ostrego przedniego zapalenia cewki moczowej: przekrwienia gąbek, ich obrzęk, mętność moczu, z uretą podskórną - obrzęk błony śluzowej, wygładzenie lub pogrubienie fałd.

    Subiektywnie: ból, skurcze i pieczenie podczas oddawania moczu. Można go łączyć z zapaleniem okołoustnym rzeżączkowym, w którym występuje obrzęk i przekrwienie ujścia udaru para-citalnego, wyładowanie ropne po masażu.

    Nie ma subiektywnych odczuć. Klinika świeżej torbieli rzeżączki objawia się przednim lub całkowitym zapaleniem cewki moczowej.

    Torpid przednie zapalenie cewki moczowej charakteryzuje się łagodnym obrzękiem i przekrwieniem cewki moczowej, skąpym surowiczym lub surowiczym ropnym wydzielinem, zmętnieniem pierwszej części moczu. Subiektywnie: mogą występować niewielkie pęknięcia.

    Torpidowe zapalenie cewki moczowej charakteryzuje się umiarkowanymi zjawiskami dysurycznymi: rzadkimi impulsami, które mają charakter przejściowy i szybko ustępują po 2-3 dniach, ale mogą powrócić pod wpływem alkoholu lub aktywności seksualnej.

    Powikłania świeżej rzeżączki:

    1) zapalenie najądrza. Często jednostronna, pojawia się nagła, szybko rozwijająca się klinika, która objawia się bólem w mosznie, stopniowo narastającym. Często wzrasta temperatura ciała, zaburzony jest ogólny stan pacjenta. Charakteryzuje się zmianą chodu - zaleganiem nogi w kierunku bólu.

    Wzrost moszny jest większy, skóra jest przekrwiona, obraz jest podkreślony, zmniejsza się ruchliwość;

    2) defferendit. Często w połączeniu z zapaleniem najądrza. Duches defferens gęstnieje do gęsiego pierza. Ból z chorobą wrzodową promieniuje do okolicy pachwiny;

    3) funiculit. Pod uwagę bierze się cała przełomowa ścieżka. Sznur kompozytowy jest wyczuwalny niewyraźnie lub wcale nie jest zróŜnicowany, pogrubiony, bolesny;

    4) zapalenie okołokorzeniowe - uszkodzenie błony jądra. Moszna i jądro zwiększają się dramatycznie, jądro i wyrostek są ostro bolesnym, gęstym konglomeratem; granica między jądrem a wyrostkiem jest wygładzona;

    5) zapalenie gruczołu krokowego. W towarzystwie gorączki, bólu w odbytnicy, uczucia obcego ciała, ostrego zatrzymania moczu. Ucisk gruczołu krokowego jest zagęszczony, bolesny;

    6) Cooperite - zwykle jednostronny. Podczas siedzenia jest ból. Przy badaniu palpacyjnym - pieczęć w kształcie grochu;

    7) jaskinia. Objawia się w postaci miejsca zapalnego z objawami powstawania ropnia: występują bóle o charakterze szarpania, temperatura ciała wzrasta do 37,8-38,2 ° C i pojawia się niedyspozycja.

    Skóra nad uszkodzonym ciałem jamistym jest spuchnięta, przekrwiona, nieruchoma. Bolesność i skrzywienie prącia podczas wzwodu;

    8) zapalenie pęcherzyków. Charakteryzuje się bólem podczas wytrysku, z palpacją powierzchnia bąbelków jest równa;

    9) parorethritis. Trudności z oddawaniem moczu z powodu zwężenia światła cewki moczowej i jej gąbek są charakterystyczne, może wystąpić znaczne lub surowe obfite wydzielanie, napięcie ciał jamistych (wznoszenie w odpowiedzi na obrzęk celulozy);

    10) balanoposthitis. Może być erozyjne lub wrzodziejące. Jest oznaką złej higieny.

    Diagnostyka różnicowa świeżej, torbielowatej i przewlekłej rzeżączki. Podstawą różnicy między świeżą torbinową rzeżączką a przewlekłą są objawy wysięku (obrzęk cewek moczowych, surowicze lub surowiczo-ropne wydzieliny, zmętnienie moczu, obrzęk fałdów podczas uretroskopii).

    Przewlekła rzeżączka u mężczyzn:

    Najczęściej są to skargi na brak wydzieliny śluzowej z cewki moczowej rano. Obiektywnie: zastoinowa przekrwienie i infiltracja cewek moczowodowych; wypływ z cewki moczowej - tylko po dłuższym oddawaniu moczu, skąpy, oślizgły charakter. Mocz jest przezroczysty. W pierwszej części mogą być grube długie i krótkie nici, druga część jest zwykle czysta.

    Powikłania przewlekłej rzeżączki:

    1) zapalenie gruczołu krokowego. Klinika jest sprawdzana przez grupę objawów cewki moczowej:

    a) obecność w drugiej części krótkich nitek moczu (z przewodów wydalniczych gruczołów płatkowych);

    c) przemijające zjawiska dysuryczne (pilne impulsy, zwiększone oddawanie moczu w nocy);

    d) parastezja, uczucie obcego ciała w odbytnicy; ból w kroczu, kości krzyżowej, łonowej, wzdłuż cewki moczowej i w główce prącia;

    e) naruszenie funkcji seksualnych: naruszenie libido, przedwczesny wytrysk, obniżone poczucie orgazmu;

    2) przewlekłe zapalenie pęcherza. Charakteryzuje go tępy charakter bólu, nasilony przez wytrysk, promieniujący wzdłuż cewki moczowej i okolicy lędźwiowej;

    3) chroniczne cooperite. Charakteryzuje się miejscowym bólem w zwieracz odbytnicy, gdy siedzi na twardym. Przy badaniu palpacyjnym ustala się bolesne formowanie w kształcie grochu;

    4) zwężenia cewki moczowej. Charakteryzuje się zmianami podczas oddawania moczu: rozpryski moczu, zmniejszenie zakresu moczu.

    Rzeżączka u kobiet:

    Objawy zależą od lokalizacji układu moczowo-płciowego.

    Główne objawy rzeżączki u kobiet:

    1) zapalenie cewki moczowej. Ostre zapalenie cewki moczowej u kobiet występuje rzadko i charakteryzuje się bólem na początku oddawania moczu. Częściej podostre zapalenie cewki moczowej. Nie ma na nim żadnych skarg, nie ma charakterystycznych objawów klinicznych. Przewlekłe zapalenie cewki moczowej występuje najczęściej. Nie ma żadnych reklamacji. Zewnętrzne otwarcie cewki moczowej otwiera się lub lekko otwiera, ma niebieskawy kolor. W badaniu palpacyjnym cewka moczowa jest szeroka i gęsta;

    2) parorethritis. Widoczny przekrwienie jamy ustnej, ropne korki z kanałów paralotniowych. Częściej u kobiet z zaburzeniami endokrynologicznymi;

    3) Bartholinitis. Może być pojedynczy i dwustronny. W przewlekłym procesie mogą wystąpić cysty i ropnie gruczołów Bartholina;

    4) zapalenie pochwy. Występują tylko w okresie menopauzy iu dzieci, ponieważ w wydzielinie pochwowej nie ma wystarczającej ilości kwasu mlekowego. Obrzęk, krwotok;

    5) zapalenie szyjki macicy. Charakterystyczne jest przekrwienie wokół zewnętrznej gardła w formie nimbu; krwawienie z błony śluzowej; mucopurulent "taśmy" kanału szyjki macicy z aktywnym procesem. W rozmazie - leukocytoza;

    6) zapalenie szyjki macicy (szyjka metryczna). Szyja jest napięta, może być mucopurulent "taśma". Proces obejmuje gruczoły szyjne;

    7) erozja szyjki macicy.

    Rosnąca rzeżączka:

    Przejście zakażenia do górnej części układu moczowo-płciowego przyczynia się do:

    1) miesiączka, gdy otwarte wewnętrzne gardło;

    3) wewnątrzmaciczne środki antykoncepcyjne;

    4) osłabienie obrony organizmu.

    2) ból skurczowy w dolnej części brzucha;

    3) naruszenie cyklu jajno-miesiączkowego.

    a) często ostry - charakteryzujący się nagłym wzrostem temperatury ciała, pełnym zdrowiem, wydzielinami chłonnymi i bólem kolki w podbrzuszu. We krwi występuje leukocytoza, przesunięcie w lewo, wzrost ESR;

    b) podostre - charakteryzuje się dyskomfortem w podbrzuszu, "mazaniem" wyładowania;

    2) metroendometrit - znak przewlekłego procesu. Macica jest powiększona, gęsta, bolesna;

    3) zapalenie okołozębowe to ograniczone zapalenie otrzewnej. Ruch za szyją jest bardzo bolesny, palpacja jest niemożliwa;

    a) katar - występuje w ostrych procesach. Po uszkodzonej stronie występują bóle mięśniowe;

    b) ropny (głęboki) - oznaka przewlekłego procesu. Płynie falami;

    5) zapalenie osteoporozy jest również oznaką przewlekłego procesu;

    6) zapalenie przydatków - charakteryzuje się obecnością dużego guza po stronie zmiany, mogą wystąpić zmiany torbielowate; guz jest otoczony przez zapalenie;

    7) Piosalpinx, hydrosalpinx charakteryzuje się falistym przepływem;

    8) zapalenie otrzewnej miednicy - powstaje obraz ostrego brzucha.

    Jeśli proces poprzedzający jest długi, wówczas mogą się rozwijać niszczące zmiany prowadzące do niepłodności.

    Jeśli dochodzi do zatarcia jajowodów, może rozwinąć się ciąża jajowodów kończąca się poronieniem lub pęknięciem zgłębnika.

    Cechy przebiegu rzeżączki u kobiet w ciąży:

    1. Częściej aktywnie, ostro, ze względu na zmniejszenie sił ochronnych, zwiększone nadmierne wydzielanie, krążenie krwi.

    2. Może wystąpić zapalenie pochwy, zapalenie sromu, zapalenie przedsionka.

    3. Jeśli rzeżączka występuje, gdy ciąża trwa do 20 tygodni, rozwija się zapalenie błony śluzowej macicy i ciąża zostaje przerwana. Po zarażeniu w drugiej połowie ciąży proces wzrastania następuje dopiero po porodzie.

    Rzeżączka u dzieci:

    Infekcja najczęściej występuje w gospodarstwie domowym od chorych matek, gdy używa się wspólnego łóżka, gąbki i myjki, ogólnej muszli klozetowej, ręczników i zanieczyszczonych wydzielin. Choroba u dziewcząt manifestuje się.

    Zmiany wieloogniskowe są charakterystyczne: zapalenie cewki moczowej w 50% przypadków, zapalenie wulgarne - w 100%, zapalenie szyjki macicy w 50%, zapalenie odbytu - w 50%.

    Bartholinites są niezwykle rzadkie. Rosnąca rzeżączka występuje pod postacią ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego i występuje w 1-3% przypadków. Przewlekła rzeżączka praktycznie nie występuje.

    Extragenital Gonorrhea:

    Zapalenie odbytu rzeżączki:

    Występuje u kobiet i dziewcząt cierpiących na rzeżączkę i jest łączony ze zmianami narządów moczowych. Może dla mężczyzn - biernych homoseksualistów. W większości przypadków nie występują subiektywne objawy zmian naczyniowych w odbytnicy, ale niektórzy pacjenci mają swędzenie, pieczenie, niewielki ból podczas wypróżniania, wypróżnianie odbytnicy, śluz, ropę i krew w kale. Czasami występuje przekrwienie i maceracja obszaru odbytu, pogrubienie fałdów zwieracza.

    Grzybica gałki ocznej:

    Jednocześnie u mężczyzn i kobiet obserwuje się głównie błonę śluzową migdałków i gardła, przekrwienie i obrzęk błon śluzowych, czasami na migdałkach występuje ropna płytka i regionalne zapalenie błony śluzowej. Niektórzy pacjenci mają zapalenie dziąseł i zapalenie jamy ustnej.

    Oko rzeżączki:

    Dorośli zostają zarażeni, gdy nie przestrzega się zasad higieny. Osoba dotknięta rzeżączką może zainfekować zanieczyszczone ręce. U noworodków gonokoki wchodzą do oczu podczas przejścia chorej matki przez kanał rodny.

    Postgonorealne choroby zapalne:

    Pacjenci z chorobami poubojowymi powinni obejmować osoby, które pomimo zniknięcia gonokoków nadal mają zdarzenia zapalne (wydzielina z cewki moczowej, szyjki macicy, nici w moczu itp.), Dla których wyeliminowania potrzebne są dodatkowe metody leczenia.

    Postgonoreinny proces zapalny jest najczęściej wspierany przez trichomonady pochwowe, chlamydie, ureaplazmy, grzyby Candida, formy L bakterii, rzadziej - drugi serotyp opryszczki pospolitej i inne mikroorganizmy, a także zmiany neurotroficzne w błonie śluzowej narządów moczowo-płciowych, itp.

    W przypadku rzeżączki, jak w procesie zapalnym rzeżączki, zapalenie cewki moczowej wyróżnia się miękką lub twardą infiltracją w zależności od częstości występowania w niej okrągłych komórek lub elementów tkanki łącznej. Istnieje wiele przejściowych form między tymi dwiema podstawowymi formami. Uszkodzenie gruczołów cewki moczowej prowadzi do otwartego lub zamkniętego gruczolaka.

    Należy wspomnieć o złuszczającym zapaleniu cewki moczowej, spowodowanym przejściem cylindrycznego nabłonka błony śluzowej cewki moczowej do rozwarstwionego nabłonka płaskiego.

    Dane dotyczące obiektywnego badania, a zwłaszcza badania ureteroskopowego, pozwalają ustalić lokalizację i charakter procesu patologicznego w cewce moczowej. Ważne jest ustalenie nie tylko diagnozy miejscowej, ale także etiologicznej, ponieważ tylko pod tym warunkiem można sporządzić racjonalny plan leczenia.

    Obowiązkowe jest zbadanie wyładowania u każdego pacjenta na rzęsistkowate grzyby, grzyby Candida i, jeśli to możliwe, na chlamydie i ureaplasma.

    Zasady i metody leczenia pacjentów z chorobami pourazowymi nie różnią się od leczenia pacjentów z chorobami zapalnymi o etiologii rzeżączki.

    Podczas przepisywania antybiotyków i innych leków stosowanych w chemioterapii należy liczyć się z właściwościami czynnika zakaźnego i jego wrażliwością na te leki.

    W postgroorelacyjnych procesach zapalnych wywołanych przez chlamydie, najbardziej skuteczne są mykoplazmy, preparaty tetracyklinowe.

    Aby ustalić lek na rzeżączkę, należy zastosować pewne kryteria.

    Kryteria wyleczenia rzeżączki:

    Wyleczenie rzeżączki ustala się w badaniach klinicznych, bakteriopatycznych i bakteriologicznych. Jednak brak wydzielin i zanikanie gonokoków z powierzchni błony śluzowej nie zawsze wskazuje na wyleczenie, ponieważ gonokoki mogą przez długi czas utrzymywać swoją żywotność i zjadliwość w zamkniętych ogniskach infekcji.

    Trudność w wykryciu gonokoków podczas badania bakterio-skopowego doprowadziła do zastosowania różnych metod prowokacji, które opierają się na podrażnieniu tkanek w celu wykrycia infekcji w ukrytych ogniskach.

    Stosuje się następujące metody prowokacji:

    1) chemiczne - u mężczyzn, wkraplanie do cewki moczowej 0,5% roztworu azotanu srebra; u kobiet, nasmarowanie cewki moczowej roztworem 1-2%, kanał szyjki macicy z 2-5% roztworem azotanu srebra lub roztworem Lugola na glicerynie;

    2) mechaniczny - u mężczyzn bezpośredni cewnik jest wprowadzany do cewki moczowej przez 10 minut lub wykonywana jest przednia uretografia;

    3) biologiczne - domięśniowe podanie gonawakiny w ilości 500 milionów ciałek drobnoustrojowych lub pirogenicznych - 200 mpD; jeśli podczas leczenia stosowano gonovaccine, do prowokacji zalecana jest podwójna ostatnia dawka terapeutyczna, ale nie więcej niż 2 miliardy ciałek drobnoustrojowych;

    4) pokarmowe - słone, pikantne jedzenie;

    5) fizjologiczne - spożycie narządu moczowego podczas menstruacji.

    Najlepsze są połączone metody prowokacji. Najczęściej produkowane są prowokacje chemiczne i pokarmowe z jednoczesnym podawaniem gonovaccine.

    W przewlekłych przypadkach u mężczyzn zaleca się wywoływać podrażnienie błony śluzowej cewki moczowej za pomocą masażu bezpośrednio w rurce brzęczyka lub ureoskopu i domięśniowego podawania gonokwiny.

    U kobiet wskazane jest przeprowadzenie prowokacji natychmiast po zakończeniu miesiączki.

    U mężczyzn, po 24, 48 i 72 godzinach od prowokacji, pobiera się cewkę moczową w celu wykonania badań bakteriokopowych, a przy braku tego nici z moczu zdrapuje się z błony śluzowej cewki moczowej. U kobiet rozmaz po usunięciu wszystkich zmian chorobowych jest również badany po 24, 48 i 72 godzinach.

    Powinno to być szerzej stosowane bakteriologiczne metody badań, zarówno w przypadku pierwotnej diagnostyki rzeżączki, jak i kontroli wyleczeń. Siew odbywa się 48 lub 72 godziny po łącznej prowokacji, a także podczas menstruacji.

    Uretroskopia pozwala ustalić charakter zmian zapalnych po zniknięciu gonokoków i ostrych objawów klinicznych rzeżączki, co jest istotne dla wyznaczenia odpowiedniego leczenia miejscowego. Nie można jednak określić etiologii rzeżączki tych zmian za pomocą uretoskopii.

    Należy zauważyć, że antybiotyki stosowane w leczeniu pacjentów z rzeżączką mają większy lub mniejszy efekt treponemoidalny, a jednocześnie zakażenie zarówno rzeżączką, jak i kiłą może wydłużyć czas trwania objawów kiły i zmienić objawy kliniczne.

    W celu szybkiej diagnostyki kiły pacjentów leczonych z powodu rzeżączki i bez źródeł zakażenia, ale dla których można ustalić obserwacje, należy ją monitorować przez co najmniej 3 miesiące i w tym okresie poddawać powtarzanym testom serologicznym na kiłę.

    Kryteria wyboru pacjentów z rzeżączką, których warunki obserwacji można zmniejszyć:

    1) przystosowane społecznie i ze wskazanym źródłem zakażenia pacjenci z rzeżączką (z wyjątkiem dzieci i kobiet w ciąży);

    2) ostre i podostre formy świeżej rzeżączki;

    3) brak współistniejącej infekcji dróg moczowych;

    4) po zakończeniu leczenia nie ma dolegliwości oraz klinicznych i laboratoryjnych objawów reakcji zapalnej narządów moczowych.

    Metody badania u mężczyzn:

    Wykonuje się go na mężczyznach cierpiących na rzeżączkę z objawami wymienionymi powyżej 7-10 dni po zakończeniu leczenia.

    Dzień I - badanie pacjenta, badanie bakterio-skopowe wyładowania cewki moczowej lub skrobanie z błony śluzowej, badanie moczu w dwóch porcjach, badanie palpacyjne gruczołu krokowego, pęcherzyki nasienne i badanie mikroskopowe ich sekretu, przednia uretna (jeśli wskazano). Łączna prowokacja poprzez pojedyncze wstrzyknięcie 500 milionów ciałek drobnoustrojowych szczepionki lub 25 μg pirogennych.

    Dzień II - badanie bakterio-skopowe śluzówki z cewki moczowej lub skrobanie, badanie moczu.

    III dzień - badanie bakterioskopowe wydzieliny z cewki moczowej lub skrobanie z błony śluzowej.

    Dzień IV - badanie bakterio-skopowe wydzieliny śluzowej z cewki moczowej lub skrobanie, badanie bakteriologiczne.

    Metody badania u kobiet:

    Pacjenci z rzeżączką i kobietami z powyższymi parametrami otrzymują trzy kontrole kontrolne.

    Kontrolę kontrolną przeprowadzam 7-10 dni po zakończeniu leczenia: badanie pacjenta, badanie bakterioskopowe wydzieliny z cewki moczowej, szyjki macicy i dolnego odbytnicy, łączona prowokacja (podawanie domięśniowe 500 milionów ciałek drobnoustrojowych szczepionki lub 25 μg pirogennego, cewki moczowej 1- 2% roztwór azotanu srebra, kanału szyjki macicy, 2-5% roztworu azotanu srebra lub roztworu Lugola na glicerynie).

    Po łącznej prowokacji, badanie bakterio-skopowe przeprowadza się we wskazanych ogniskach w ciągu 1-2-3 dni, a badanie bakteriologiczne w ciągu 2 lub 3 dni.

    Drugie badanie kontrolne przeprowadza się podczas następnej menstruacji: trzykrotne (z przerwą 24-godzinną) pobieranie próbek z cewki moczowej, szyjki macicy i dolnego odbytu w celu wykonania badania bakterio-skopowego.

    III badanie kontrolne przeprowadza się pod koniec miesiączki, łączną prowokację powtarza się, a następnie badanie bakterio-skopowe po 1-3 dniach i badanie bakteriologiczne 2 lub 3 dni po prowokacji.

    Dzięki korzystnym wynikom badań klinicznych i laboratoryjnych pacjenci są usuwani z rejestru. Przy pozytywnych wynikach planowane jest dalsze leczenie.

    Metody egzaminowania u dzieci:

    Wszystkie dziewczęta w wieku przedszkolnym uczęszczające do placówek przedszkolnych, po zakończeniu leczenia rzeżączki, pozostają w szpitalu przez 1 miesiąc w celu ustalenia wyleczenia, w tym czasie wykonują 3 prowokacje i 3 uprawy (1 raz na 10 dni), po czym wolno im instytucje.

    Kryterium do wyleczenia jest normalny obraz kliniczny i korzystne wyniki powtarzanych badań laboratoryjnych odłączalnych narządów płciowych po 3 prowokacjach.

    Połączona prowokacja to: wstrzyknięcie gonovaccine (150-200 milionów ciałek drobnoustrojów), smarowanie pochwy i sromu za pomocą roztworu Lugola w glicerynie, wkraplanie do cewki moczowej 2-3 krople 0,5-1% roztworu azotanu srebra, smarowanie dolnego odcinka odbytnicy roztworem Lugol.

    Po 24, 48 i 72 godzinach od prowokacji pobiera się wymazy z cewki moczowej, pochwy i odbytu.

    Z tego ostatniego lepiej jest badać płatki złapane w popłuczynach.

    Siew w ciągu 72 godzin

    W wątpliwych przypadkach, z przewlekłym i długotrwałym przebiegiem choroby, z powtarzającymi się nawrotami, wymagania dotyczące rozwiązania problemu wyleczenia powinny być bardziej rygorystyczne.

    W tym celu konieczne jest przeprowadzenie wielokrotnych badań bakterio-narno-kulturowych, a także wydłużenie okresu obserwacji do 1,5 miesiąca (4-krotna prowokacja).

    Ogólne zasady leczenia rzeżączki:

    Skuteczność leczenia infekcji rzeżączkowych zależy od racjonalnego stosowania terapii przeciwdrobnoustrojowej, immunoterapii, leczenia miejscowego, fizjoterapii.

    W ostrych i podostrych stadiach nieskomplikowanej rzeżączki u mężczyzn i rzeżączki w dolnej części układu moczowo-płciowego u kobiet i dzieci leczenie powinno rozpocząć się od zastosowania antybiotyku zgodnie z poniższymi schematami. Leczenie miejscowe wykonuje się wyłącznie z przeciwwskazaniami do stosowania antybiotyków. We wszystkich innych przypadkach lokalne leczenie nie jest przeprowadzane. Głównymi antybiotykami są grupy penicylin.

    W wyniku tej terapii stan zapalny zwykle zmniejsza się w ciągu 5-7 dni, wypływ staje się rzadki, oślizgły i nie znajdują się w nim gonokoki. W przypadku skutecznego leczenia po 7-10 dniach od zakończenia podawania antybiotyku, konieczne jest przystąpienie do oznaczenia wyleczenia.

    Jeśli po 10-12 dniach od zakończenia antybiotykoterapii i wykluczeniu gonokoków po prowokacji, zapaleniu (wypływaniu z cewki moczowej, niciom w moczu, erozji szyjki macicy itp.), Wówczas te zjawiska należy uznać za postulacyjne. Pacjent lub pacjent powinien zostać zbadany i, zgodnie z diagnozą etiologiczną i miejscową, kontynuować leczenie.

    W przypadku niepowodzenia po antybiotykoterapii poprawa kliniczna jest krótkotrwała; z reguły występują wczesne nawroty choroby. Po 3-5 dniach (a czasem później) w ciągu 1 miesiąca po zakończeniu podawania antybiotyku, wydalanie z cewki moczowej i szyjki macicy zwiększa się i można w nich znaleźć gonokok.

    Do późnych nawrotów, które są mniej powszechne, charakteryzują się powolnym, oligosymptomatycznym przebiegiem klinicznym.

    W ostrych niepowikłanych nawrotach rzeżączki należy zastosować inny antybiotyk z grupy tetracyklin, makrolidów, aminoglikozydów itp. U pacjentów z letargicznym objawowym nawrotem, który występuje częściej u kobiet z nawracającymi rzutami, terapię antybiotykową należy prowadzić tylko po miejscowym leczeniu i immunoterapii. W szpitalu zaleca się leczenie pacjentów z nawracającą rzeżączką.

    Skomplikowana i rosnąca rzeżączka jest leczona w szpitalu. W ostrym stadium choroby leczenie należy rozpocząć od wprowadzenia benzylopenicyliny na tle autohemerapii. Natychmiast po zmniejszeniu ostrych objawów zapalnych należy przystąpić do immunoterapii i fizjoterapii.

    Miejscowe leczenie należy przeprowadzić po zakończeniu leczenia antybiotykami. W przypadku wiotkich (torbielowatych) i przewlekłych postaci rzeżączki leczenie powinno być kompleksowe, najlepiej w szpitalu.

    Podczas leczenia takich pacjentów w szpitalu antybiotyki powinny być poprzedzone immunoterapią i miejscowym leczeniem. W warunkach ambulatoryjnych, w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się infekcji, przepisuje się antybiotyki równocześnie z immunoterapią, a następnie miejscowym leczeniem.

    Mężczyźni i kobiety, podejrzane źródła zakażenia lub kontakty seksualne, u których nie stwierdzono gonokoki, konieczne jest prowadzenie leczenia przewlekłych zmian rzeżączki.

    Stosowanie leków przeciwzapalnych:

    Preparaty penicylinowe są najszerzej stosowanymi antybiotykami w leczeniu różnych chorób wenerycznych przez długi czas, dlatego skupimy się na niektórych z nich.

    1. Penicylina benzylowa (Bensilpenicillinum).

    Do celów leczniczych zwykle stosuje się sole sodowe lub potasowe benzylopenicyliny.

    Dla dorosłych zaleca się średnią dawkę kursu wynoszącą 3-4 miliony jednostek dziennie.

    Dawkowanie zależy od nasilenia i ciężkości procesu patologicznego. Lek ten jest najczęściej stosowany do zapalenia cewki moczowej, jak opisano w odpowiedniej sekcji.

    W przypadku krostkowych zmian skórnych, procesu zapalnego wywołanego przez gronkowce lub paciorkowce, leczenie powinno rozpocząć się od dawki wstrząsowej, aby wytworzyć wyższe stężenie antybiotyku w uszkodzeniu: przy pierwszym wstrzyknięciu wstrzykuje się 600 tysięcy U, a przez kolejne 400 tysięcy U w soli fizjologicznej w odstępach 3 godzin bez przerwy w nocy.

    Penicylina benzylowa w dawce 4 miliony. Jednostki można podawać domięśniowo jednocześnie (2 miliony jednostek na każdy pośladek).

    Cykliczne dawki penicyliny benzylowej u dzieci powinny być takie same jak u dorosłych. Dla dzieci lek podaje się w pojedynczych dawkach 50-200 tysięcy jednostek (w zależności od wieku) w odstępie 4 godzin przez całą dobę.

    2. Bicillin-1, Bicillin-3, Bicillin-5, (Bicillinum-1, Bicillinum-3, Bicillinum-5).

    Używane w ostrych procesów zapalnych, gronkowcowe i paciorkowcowe gonokokowego naturze w postaci zastrzyków 6 600000. Jednostki, w odstępach 24 godzin w 1,2 Młyn wyd. 48 godzin przy dawce oczywiście 3,6 miliona jednostek. Zastrzyki bitsillina wytwarzać dvumomentno - igła jest najpierw wprowadzony do zewnętrznej górnej ćwiartce pośladkami, a następnie, jeśli brak krwi przez igłę wprowadza się antybiotyk.

    3. Ampiox sodium (Ampiox-sodium) - mieszanina dwóch półsyntetycznych penicylin (ampicylina i oksacylina).

    Stosuje się go w przypadku ciężkich zakażeń gronkowcami i paciorkowcami natury, sepsy, zakażonych zmian skórnych (krosty, bulla), rzeżączki (opornych na penicylinę).

    Aktywny wobec Gram-dodatnich (Staphylococcus spp. W tym szczepy tworzące penicylinę, Clostridium) i bakterii Gram-ujemnych (E. Coli, H. Influenzae). Dawka do wstrzyknięcia domięśniowego wynosi 0,5-1 g przy pojedynczym wstrzyknięciu i 2-4 g na dzień.

    Do podawania dożylnego przygotowuje się roztwór na 10-15 ml wody do wstrzykiwań lub izotoniczny roztwór chlorku sodu, wstrzykuje się powoli przez 2-3 minuty.

    Można również podać dożylnie, rozpuszczając pojedynczą dawkę w 100-200 ml izotonicznego roztworu chlorku sodu lub 5-10% glukozy, wstrzykując w tempie 60-80 kropli na minutę. Przebieg leczenia wynosi średnio do 7 dni.

    4. Amoksycylina (Amoxicillini) - półsyntetyczny antybiotyk.

    Lek przeciwbakteryjny o szerokim spektrum działania. Ma działanie bakteriobójcze. Blokuje peptydoglikany wrażliwych mikroorganizmów. Jest stosowany do infekcji tkanek miękkich i skóry, rzeżączki. Dawkowanie zależy od choroby.

    Dzienna dawka od 0,75 do 1 g 3 razy dziennie, dzieci do 60 mg / kg na dzień. W ostrej rzeżączce, 3 g jako pojedyncza dawka, w połączeniu z 1 g probenecydu. W przypadku łagodnych zakażeń i umiarkowanego przebiegu infekcji gronkowcami i paciorkowcami leczenie przeprowadza się w ciągu 5-7 dni. Lek jest kontynuowany przez 48 godzin po ustąpieniu objawów choroby.

    5. Sól disodowa karbenicyliny (Carbenicillinum-dinatricum) 1 g jest preparatem z grupy półsyntetycznych penicylin. Aktywny wobec szczepów Gram-ujemnych, niektórych bakterii beztlenowych.

    W tym inhibitory paciorkowce, gronkowce, z wyjątkiem szczepów tworzących penicylinę. Jest stosowany do infekcji skóry, tkanek miękkich, posocznicy.

    Dawkowanie określa się indywidualnie w zależności od rodzaju infekcji, ostrości zawiesiny i wrażliwości patogenu. W przypadku podawania domięśniowego rozpuścić 1 g w 2 ml wody do wstrzykiwań.

    Do podawania dożylnego należy stosować roztwór o stężeniu nie większym niż 1 gram w 10 ml 5% glukozy lub izotonicznego roztworu chlorku sodu z szybkością 60 kropli na minutę. Dzienna dawka 4-8 g dziennie, dzieci 0,05-0,1 g / kg / dobę w 4-6 zastrzyków. Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

    Skutki uboczne wszystkich leków penicylinowych są następujące: reakcje alergiczne (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), układ sercowo-naczyniowy i krew (małopłytkowość, zespół krwotoczny), z narządów przewodu pokarmowego (przemijające zwiększenie stężenia aminotransferaz wątrobowych, zapalenie okrężnicy ).

    Ponadto często odnotowuje się nasilenie infekcji grzybiczej w postaci kandydozy, dysbakteriozy o różnej lokalizacji.

    W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić zapalenie żyły i infiltracja.

    Lewomycetyna (Levomycetinum):

    Mężczyźni z ostrym i podostrym zapaleniem cewki moczowej u kobiet z ostrą rzeżączką w dolnej części układu moczowo-płciowego chloramfenikolu przepisują doustnie w dawce 6 g (3 g na dzień), z innymi postaciami rzeżączki - 10 g (pierwsze 2 dni na 3 g, reszta to 2 g dziennie). Pojedyncze dawki 0,5 g dawać w regularnych odstępach czasu z przerwą na noc 7-8 godzin, 30 minut przed posiłkiem.

    Dzieci chloramfenikol jest przepisywany 0,2-0,25 g 4 razy dziennie. Dawka kursu jest taka sama jak u dorosłych, tj. 6 lat

    Efekty uboczne przy wskazanych dawkach leku są rzadko obserwowane i objawiają się krótkotrwałym pojawieniem się bólu głowy, zmniejszonego apetytu, nudności, wielokrotnych szybkich ruchów jelit i luźnych stolców, które nie wymagają wycofania. Tylko u poszczególnych pacjentów występują cięższe działania niepożądane, którym towarzyszy gorączka, ogólne osłabienie, wymioty, biegunka. W takich przypadkach należy anulować dalsze stosowanie leku. W celu ograniczenia działań niepożądanych zalecane jest przepisywanie witamin B1, B2, C w postaci drażetek.

    Antybiotyki tetracyklinowe:

    1. Tetracyklina (Tetracyclinum).

    2. Chlorortetracyklina (Chlortetracyclinum).

    3. Oksytetracyklina (Oxytetracyclinum).

    U mężczyzn z ostrych i podostrych cewki moczowej u kobiet z ostrym rzeżączka dolnej części układu moczowo-tetracykliny, chlorotetracyklina, oksytetracyklina podaje się w dawce w ciągu 5 g (5 milionów jednostek).

    W przypadku ostrej, skomplikowanej rzeżączki u mężczyzn, u kobiet wstępujących, a także w przewlekłej rzeżączce dawkę leczniczą należy zwiększyć do 10 g.

    Pierwsze 2 dni przepisuje się w dawce 0,3 g, a kolejne dni w 0,2 g, 5 razy dziennie w regularnych odstępach czasu. Przerwa nocna nie powinna przekraczać 7-8 godzin, aby zapobiec rozwojowi kandydozy, należy podawać nystatynę w tym samym czasie, 500 000 jednostek 4 razy dziennie lub 250 000 jednostek leworuchu 4 razy dziennie.

    Efekty uboczne w leczeniu tych antybiotyków w tych dawkach są rzadko obserwowane. U niektórych pacjentów mogą występować różne rodzaje uszkodzenia błon śluzowych i skóry (zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie sromu i pochwy, itp), wywołane przez grzyby drożdży Candida. Kandydoza występuje zwykle w 4-10 dniu po rozpoczęciu antybiotykoterapii. U niektórych pacjentów zmiany drożdżowe mogą trwać dłużej. W takich przypadkach, podawanie dużych dawek nystatyna lub levorin, witamin, płukania ust z 5% roztworem sody, następnie język smarowania 5,3% roztworze siarczanu miedzi, 10-20% roztworu glicerolu i boraksu al.

    4. metacyklinę, rondomitsin (Methacyclinum, Rondomycinum) - syntetyczne pochodne tetracykliny. Gdy świeże nieskomplikowane ostre i podostre formy rzeżączki urządzonych wewnątrz po jedzeniu w dawce 0,6 g (pierwszej dawki), a następnie 0,3 g co 6 godzin, 2,4 do leczenia rzeżączki, gdy inne formy - w ciągu 4 8 lat

    U mężczyzn i kobiet ze świeżą, nieskomplikowaną i skomplikowaną rzeżączką można zastosować leczenie metacykliną (rondomycyną): u pacjentów ze świeżą ostrą rzeżączką lek podaje się w dwóch dawkach 1,2 g po posiłku z 8-godzinną przerwą: w trakcie leczenia 2,4 g.

    Pacjenci świeże bezwładny rzeżączki podawano w trzech dawkach 1,2 g po posiłku w odstępach 8-godzinnym: do leczenia 3,6 g, i świeżego skomplikowanej rzeżączki - w czterech etapach od 1,2 g po posiłku w odstępie 8 godzinnym: przebieg leczenia 4,8 g

    5. Doksycyklina (Doxicyclinum). Pacjenci świeże nieskomplikowane ostre i podostre formy rzeżączki leku jest umieszczona pomiędzy 0,1 g (pierwszy odbioru 0,2 g) na 12 godziny w przebiegu leczenia 1,0 inne formy leku jest określony dla tej samej procedury, ale w ciągu 1 5

    Antybiotyki makrolidowe:

    1. Erytromycyna (erytromycyna). Mężczyźni z ostrym i podostrym zapaleniem cewki moczowej oraz kobiety z ostrą rzeżączką niższego układu moczowo-płciowego, erytromycyna jest przepisywana przez całą dobę w dawce 8,8 milionów U (2 dni, 400 000 U, 6 razy dziennie i kolejne dni, 400 000 U, 5 razy dziennie). Pacjenci z innymi postaciami rzeżączki - 12,8 mln jm według tej samej metody.

    2. Oletetrin (Oletetrinum). Mężczyźni z ostrym i podostrym zapaleniem cewki moczowej oraz kobiety z ostrą rzeżączką dolnej części układu moczowo-płciowego oletetrin są przepisani w dawce 4 milionów U; z innymi postaciami rzeżączki - 7,5 mln U lub więcej. Pierwszego dnia dają 1 250 000 U (pierwsze spożycie to 500 000 IU i 3 spożycie 250 000 IU), a w pozostałe dni 250 000 4 razy dziennie w regularnych odstępach czasu.

    3. Eritsiklin (Erycyclinum) zawiera oksytetracyklinę i erytromycynę w 0,125 g pacjentów z ostrą chorobą i podostre lek podaje się 0,25 g 5 razy dziennie po posiłku, dla przebiegu 3,0 g; z innymi postaciami choroby 6,0 g (skomplikowane - 7,0 g).

    Antybiotyki aminoglikozydowe:

    Kanamycyna (Kanamycinum) jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Jest on stosowany w postaci disiarczanu mono- lub kanamycyny, dobrze rozpuszczalnego w wodzie. Mężczyźni z ostrym i podostrym zapaleniem cewki moczowej oraz kobiety z ostrą rzeżączką z niższego układu moczowo-płciowego kanamycyna są domięśniowo na 1 000 000 U przez 12 godzin w dawce 3 000 000 U, w innych postaciach rzeżączki - 6 000 000 U. Przy długotrwałym stosowaniu lek może mieć działanie nefro- i ototoksyczne. Kanamycyny nie można jednocześnie przepisać innym antybiotykom, które mają działanie inne niż nefrotoksyczne.

    Ryfampicyna (Rifmoicinum) jest półsyntetycznym antybiotykiem. Mężczyźni z ostrym i podostrym zapaleniem cewki moczowej i kobiety z ostrą rzeżączką w dolnym układzie moczowo-płciowym lek podaje się doustnie 0,3 g (pierwsza dawka 0,6 g) co 6 godzin przez 30-60 minut przed posiłkiem; dla przebiegu 1,5 g. Dla innych postaci rzeżączki, stosując tę ​​samą metodę, dla przebiegu 6,0 g.

    Ryfampicyna jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży.

    Cefaleksyna (Cephalexinum) - przygotowanie domowe serii cefalosporyny, dostępny w kapsułkach 0,25 W ciągu pierwszych 2 dni, - 0,5 g 4 razy dziennie od dnia 3 - 0,25 g 4 razy dziennie. Nagłówek dawki świeżego nieskomplikowane ostre gonorrhoea - 5 g, inne formy - 7 g

    Łączone stosowanie antybiotyków:

    Złożone, tj. jednoczesne leczenie kilkoma antybiotykami, przepisywane w przypadku ciężkich postaci, powikłana i wznosząca się rzeżączka, próchnica ounorrhea, obecność mieszanego zakażenia lub podejrzenie takiego i nieskutecznego leczenia kilkoma kolejno stosowanymi antybiotykami; dawki i metody podawania są takie same jak przy oddzielnym stosowaniu antybiotyków.

    Zalecanych kombinacji: penicyliny + streptomycyny, oksacylina + ampicylina (ampioks) + karbenicyliny kanamycynę, ampicylinę, cefaleksyna + (zarówno lek wewnątrz) + cefalosporyny, kanamycyna, metronidazol, cefalosporyny + kanamycyna + chloramfenikolu, kanamycyny Biseptolum + tetracyklinę + nystatyna, bądź levorin.

    Immunoterapia jest pomocniczą metodą leczenia chorób rzeżączkowych i jest stosowana z innymi rodzajami terapii w celu zwiększenia reaktywności organizmu przeciwko infekcji.

    Specjalna immunoterapia:

    Zastosowanie gonokokowe szczepionkę u pacjentów po uszkodzeniu antybiotyku w vyaloprotekayuschih nawrotów gdy świeże nieczynności i przewlekłej postaci tej choroby, mężczyzn i kobiet, o skomplikowanej uplink rzeżączki (stihanii w ostrym zapaleniu). W warunkach ambulatoryjnych terapię szczepionką podaje się równocześnie z antybiotykami; w szpitalu antybiotyki są przepisywane podczas lub pod koniec terapii szczepionkowej. Szczepionkę podaje się domięśniowo w obszarze pośladkowym lub śródskórnie. Reakcja na wprowadzenie gonovaccine jest powszechna (złe samopoczucie, bóle głowy, ogólne osłabienie); temperatura, ogniskowa (zwiększone wydzielanie, ból w dotkniętych narządach, zmętnienie moczu); i miejscowy (bolesność w miejscu wstrzyknięcia).

    W przypadku skomplikowanej rzeżączki szczepienie powinno rozpocząć się od 200-250 milionów drobnoustrojów. W przypadku przewlekłych i przewlekłych postaci rzeżączki początkowe dawki gonovaccine wynoszą 300-400 milionów ciałek drobnoustrojowych.

    Zastrzyki Gonovaccine wykonuje się w odstępach 1-2 dni w zależności od reakcji, a dawkę zwiększa się za każdym razem o 150-300 milionów ciałek drobnoustrojowych.

    Maksymalna dopuszczalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 2 miliardów ciałek drobnoustrojowych, a liczba iniekcji 6-8.

    U kobiet z torbotami i przewlekłymi postaciami rzeżączki można zastosować szczepienie ogniskowe na podśluzówce szyjnej i cewce moczowej. W takich przypadkach szczepienie rozpoczyna się od małych dawek: od 50 milionów ciałek drobnoustrojów, stopniowo zwiększając się do 150-200 milionów. Ta metoda szczepienia może być połączona z bardzo energiczną reakcją ogólną i temperaturową, występującą 20-30 minut po podaniu szczepionki.

    Szczepienia ogniskowe powinny być stosowane wyłącznie w szpitalu i ściśle uwzględniać przeciwwskazania do niego (ciąża, miesiączka, ostry proces zapalny).

    U dzieci początkowa dawka gonovaccyny nie powinna przekraczać 50-100 milionów ciałek drobnoustrojowych. Najwyższa pojedyncza dawka - 500 milionów ciał drobnoustrojowych.

    Dzieci w wieku poniżej 3 lat nie są leczone szczepionkami.

    Przeciwwskazania: aktywna gruźlica, zmiany organiczne układu sercowo-naczyniowego, nadciśnienie, ciężkie choroby nerek i wątroby, wyczerpanie, ciężka niedokrwistość, choroby alergiczne, miesiączka.

    Niespecyficzna immunoterapia:

    Pyrogenalum służy do niespecyficznej immunoterapii u pacjentów z nowe formy nieczynności i przewlekłych negonoreyny rzeżączkę i chorób zapalnych dolnych dróg karty narządów, a także wtedy, gdy powikłania (zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie najądrza, zapalenie przydatków, zapalenie periadneksit i in.). Przeciwwskazania: ostre choroby przebiegające z gorączką, ciąża, nadciśnienie, aktywna gruźlica, menstruacja.

    Pacjenci chorzy na cukrzycę i osoby powyżej 60. roku życia są przepisywani lek ostrożnie, zaczynając od zmniejszonych dawek i zwiększając je tylko w zależności od reakcji.

    Lek przepisano 25-50 MTD u kobiet i 50-75 MPD u mężczyzn w postaci wstrzyknięć domięśniowych, które powtarzano po 1-2 dniach.

    Dawka pirogenów w kolejnych wstrzyknięciach wzrasta o 25-50-100 MTD (w zależności od reakcji). Maksymalna dawka (pojedyncza) nie powinna przekraczać 1000 MTD. Przebieg leczenia składa się z 10-15 wstrzyknięć. Konieczne jest osiągnięcie wzrostu temperatury ciała o 1 ° C. Przy zbyt dużego wzrostu temperatury, gwałtowne dreszcze, bóle głowy, wymioty, ból w dolnej części pleców i brzucha (zjawiska te dalej zazwyczaj 6-8 godzin, i znika bez leczenia) nie jest zalecane, aby zmniejszyć dawkę leków i zwiększenia odstępu między iniekcji (1-2 dzień) lub powtórzyć ostatnią dawkę.

    Pyrogenal stosuje się również jednocześnie z gonovaccine. W tym samym czasie, początkowa dawka pirogennego 25-50 MPD, szczepionki szczepionki 200-300 milionów drobnoustrojów. Następnie pojedyncze dawki wzrostu pirogenicznego o 50-150 MPD, gonovaktsiny na - 150-300 milionów komórek drobnoustrojów. Maksymalna dawka pirogenicznego 1000 MPD, gonowakwina - 1,2 miliarda drobnoustrojów. Oba leki są przepisywane w tej samej strzykawce.

    Prodigiosan - niespecyficzny środek immunostymulujący, zwiększa intensywność procesów reparatywno-regeneracyjnych. Wskazania do stosowania są takie same jak w przypadku odbioru pirogenicznego, jak również w przypadku długich procesów gonokokowych, które nie nadają się do leczenia antybiotykami.

    Przeciwwskazania: choroby układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Prodigiosan podawany domięśniowo. Dawka ustalana indywidualnie w zależności od tolerancji leku, zaczynając od 15 mg. Następnie dawka jest zwiększana o 10-15 mg, w zależności od reakcji organizmu (ogólne, lokalne, ogniskowe). W trakcie leczenia - 4 zastrzyki w odstępie 4-5 dni. Maksymalna dawka pojedyncza - 75 mg.

    Autohemotherapy:

    Wskazania: powikłania rzeżączkowe, któremu towarzyszy ostry ból w zajętym narządzie, wysoka gorączka i ciężki stan pacjenta. Po ustaniu bólu, obniżeniu temperatury i poprawie ogólnego stanu, należy przejść do bardziej aktywnej immunoterapii za pomocą szczepionki.

    Podczas leczenia własnej krwi pacjenta zwykle nie występują reakcje kliniczne (ogólne, temperatura, miejscowe, ogniskowe). Dzięki swojej skuteczności terapeutycznej autohemoterapia jest gorsza od gonokwicyny, ale w przeciwieństwie do niej wykazuje wyraźne działanie przeciwbólowe, które występuje 5-6 godzin po wstrzyknięciu.

    Lewamizol jest stosowany wewnętrznie w cyklach. Przypisz 150 mg raz dziennie przez 3 dni. Po 4-dniowej przerwie cykl powtarza się. W trakcie leczenia - 4 cykle. Lewamizol jest przepisywany w przypadku powtarzających się chorób rzeżączki, opryszczki i przewlekłych zakażeń gonokokowych, powikłanych rzeżączką.

    Orotan potasu stymuluje procesy regeneracyjne w tkankach o zmodyfikowanym zapaleniu.

    Pacjenci z rzeżączką są przepisywani doustnie na 0,5 g 4 razy dziennie przez 20-30 dni.

    Methyluracil stymuluje produkcję przeciwciał, zwiększa fagocytarną reakcję, przyspiesza odwrotny rozwój procesów zapalnych, ma działanie przeciwzapalne. Przyjmuje się doustnie po posiłkach, 0,5 g 2 razy dziennie, przebieg leczenia wynosi 10-14 dni.

    Stymulatory składników odżywczych:

    Stosowany w celu przyspieszenia resorpcji nacieków w cewce moczowej i gruczołach płciowych.

    Przeciwwskazania: choroby sercowo-naczyniowe, nadciśnienie, ostre zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie nerek i wątroby, marskość wątroby, ciąża powyżej 7 miesięcy.

    Ekstrakt z aloesu jest przepisywany w formie codziennych podskórnych zastrzyków 1 ml, kurs - 15-30 dni; maksymalna dzienna dawka 3-4 ml. Gdy bolesne zastrzyki są podawane przed 0,5 ml 2% roztworu noworodiny.

    FIBS wstrzykuje się pod skórę 1 ml raz dziennie, przez 15-20 dni wstrzyknięcia.

    Peloidodistilat - wskazania do stosowania, dawka, czas trwania leczenia i przeciwwskazania są takie same jak dla leku FIBS.

    Ciało szkliste jest wstrzykiwane pod skórę codziennie przez 2 ml przez 15-20 dni.

    Uwaga: bardziej racjonalne jest przeprowadzanie wszystkich rodzajów immunoterapii przed przepisaniem antybiotyków. W leczeniu ambulatoryjnym, biorąc pod uwagę czujność epidemii, antybiotyki i immunoterapię są przepisywane jednocześnie.

    Leczenie nawrotu choroby:

    Przed powołaniem terapii wskazane jest określenie wrażliwości gonokoków na leki przeciwbakteryjne.

    1. Doksycyklina - 0,1 g (pierwsza dawka 0,4 g) co 12 h. Kurs - 1,0 g leku.

    Równocześnie z pierwszą dawką doksycykliny podaje się 4 tabletki (1,92 g) produktu Biseptol, a następnie 4 tabletki co 8 godzin i 16 tabletek (7,68) na kurs.

    W tym samym czasie lub 4 dni przed powołaniem do terapii eti-tropowej lewamizol przepisano 1 tabletkę 0,15 raz na tydzień, 8 tabletek na kurs.

    2. Ericyklina - wewnątrz 0,25 g 5 razy dziennie, dla kursu - 6,0 g. W tym samym czasie, sulfaton, 4 tabletki 1,4 g raz dziennie, na kurs - 5,6 g.

    3. Na tle stosowania antybiotyku trypsynę podaje się jednocześnie domięśniowo w dawkach 5 mg 2 razy dziennie lub 10 mg 1 raz dziennie przez 6 dni.

    Leczenie mieszanych zakażeń:

    Leczenie zakażeń mieszanych (rzeżączkowo-chlamydiowych, gonorrheal-trichomonas itp.). W przypadku zakażenia rzeżączką-trichomonas w ostrej i podostrej postaci choroby, jednocześnie prowadzi się leczenie przeciw rzeżączce i protivokistodnoe; przewlekłe, skomplikowane i przewlekłe przypadki, leczenie jest początkowo protivotrihomonadnyh na tle konkretnej i immunoterapii nieswoistej i miejscowego leczenia po terapii lokalny przepisane leczenie protivogonoreynoe.

    W przypadku zakażenia rzeżączką ureoplasma przepisano doksycyklinę 0,3 g w pierwszej dawce, następnie 0,1 g co 12 godzin; na kurs - 1,0 g. Lub metacyklinę 0,6 g dla pierwszej dawki, następnie 0,3 g co 6 godzin; na kurs dla mężczyzn - 3,9-4,8 g, dla kobiet - 7,1 g.

    W przypadku zakażenia rzeżączką-chlamydią-ureoplazmą można zalecić łączne stosowanie antybiotyków ryfampicyny i erytromycyny. W tej metodzie ryfampicynę podaje się raz - 0,9 g pierwszego dnia, 2-3 dnia - 0,15 g 4 razy dziennie, 4-5 dnia - 0,15 g 3 razy dziennie, Oczywiście - 3,0 g erytromycyna podawać jednocześnie wewnątrz 0,5 g 4 razy dziennie, w przebiegu - 12,0 przed antibiotikterapii tle dezoksyrybonukleazy domięśniowo podawano codziennie 25 mg dziennie przez 6 dni.

    W przypadkach przewlekłych i przewlekłych zalecana jest immunoterapia i leczenie miejscowe. Antybiotyki są stosowane w środku lub na końcu przyjmowania immunostymulantów.