Search

Gruczolak prostaty u kobiet

Ten problem staje się z każdym rokiem coraz pilniejszy. Wielu mężczyzn i wiele kobiet interesuje się tym problemem. Wszakże częstość występowania wzrasta, a rozpoznanie tej choroby z reguły występuje już w późniejszych stadiach. I, jak wiadomo, im później diagnoza zostanie przeprowadzona, tym bardziej zaniedbana jest choroba, a dotyczy to wszelkich chorób, tym trudniejsze leczenie i gorsze rokowanie.

Dlatego uważamy, że należy zwrócić uwagę na tak ważny problem, ponieważ leczenie gruczolaka prostaty (PAD) jest możliwe, a na wczesnych etapach ma znacznie większą skuteczność.

W tym artykule przyjrzymy się szczegółowo przyczynom rozwoju tej choroby, czynnikom przyczyniającym się do wystąpienia gruczolaka prostaty, objawów, metod diagnostycznych, wszystkich metod leczenia od tradycyjnych do najnowszych technik. A także opiszemy metody zapobiegania i możliwe komplikacje, jeśli dana osoba nie zwraca uwagi na pojawiające się objawy i nie konsultuje się z lekarzem.

Synonimem tej choroby jest łagodny rozrost stercza (BPH), który znajduje się w literaturze medycznej i można go wykorzystać w poniższym tekście. Niektórzy ludzie mylą tę chorobę ze stanem zapalnym prostaty (zapalenie gruczołu krokowego), jest to błąd.

Zapalenie gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty są różnymi chorobami i mają inną etiologię.

APH jest łagodnym nowotworem prostaty, który może być utworzony z nabłonka gruczołowego lub ze zrębu gruczołu krokowego.

Anatomia gruczołu prostaty

Aby lepiej zrozumieć, dlaczego pewne objawy występują w AUP, powiemy ci trochę o strukturze gruczołu.

Gruczoł krokowy (prostata) znajduje się w miednicy pod pęcherzem u mężczyzn. Ma sferyczny kształt i pokrywa cewkę moczową. Struktura makroskopowa - żelazo składa się z dwóch płatów i przesmyku. Jego rozmiar jest normalny 2 * 3 * 4 cm. Gruczoł składa się z tkanki gruczołowej, która jest złożona w lobules i tkankę łączną (podścielisko). Funkcją prostaty jest wydzielanie, czyli wytwarzanie płynu, co jest niezbędne do utrzymania normalnego funkcjonowania plemników.

  • 1 - pęcherz
  • 2 - prostata
  • 3 - przewód prostaty
  • 4 - ampułka odbytnicza
  • 5 - cewka moczowa (cewka moczowa)
  • 6 - spojenie łonowe

Jak często choroba występuje

Łagodny przerost gruczołu krokowego jest bardzo częstą chorobą. Najczęściej rozwija się u mężczyzn w wieku od 40 do 50 lat. Rzadko występuje u młodszych pacjentów. Według lekarzy około 80% mężczyzn prędzej czy później spotka się z tą chorobą. Ryzyko rozwoju BPH zwiększa się z wiekiem.

Przyczyny gruczolaka

Przyczyną rozwoju BPH jest męska menopauza. Po 40 latach u mężczyzn, zmiany hormonalne zachodzą w organizmie. Poziom androgenów ("męskich" hormonów) zmniejsza się, a poziom estrogenów ("żeńskich" hormonów) wzrasta. Wszyscy mężczyźni mają w tym samym czasie androgeny i estrogeny w ciele, ale w okresie menopauzy ich równowaga się zmienia.

W tym okresie zwiększa się poziom estradiolu, to on ma zdolność do stymulowania wzrostu i reprodukcji komórek prostaty.

Czynniki ryzyka rozwoju BPH:

Zgodnie z długoterminowymi obserwacjami, zidentyfikowano wiele czynników, które zwiększają ryzyko rozwoju łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

  • Mężczyźni wieku powyżej 40 lat
  • Obecność otyłości (tkanka tłuszczowa - substrat do produkcji estrogenu)
  • Obecność tej choroby u krewnych
  • Nadużywanie alkoholu
  • Palenie
  • Hipodynamia
  • Wysokie ciśnienie krwi
  • Niedożywienie - spożywanie dużych ilości pikantnych, tłustych potraw

Czynniki, które nie wpływają na rozwój BPH:

Nie ma wiarygodnego związku pomiędzy występowaniem tej choroby a następującymi czynnikami:

  • Orientacja seksualna
  • Aktywność seksualna
  • Przełożone choroby zapalne narządów miednicy, w tym choroby weneryczne

Objawy gruczolaka

W tej sekcji po prostu wyliczamy możliwe objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, poniżej zostaną one omówione bardziej szczegółowo.

  • Częste oddawanie moczu (patrz przyczyny częstego oddawania moczu mężczyznom)
  • Częste nocne impulsy
  • Zaburzenia snu (zobacz, jak szybko zasnąć)
  • Objaw "leniwy odrzutowiec"
  • Przerywane oddawanie moczu
  • Uczucie niepełnego opróżniania pęcherza
  • Potrzeba silnego napięcia mięśni brzucha podczas oddawania moczu
  • Mimowolne oddawanie moczu w małych porcjach (patrz nietrzymanie moczu u mężczyzn).

Klasyfikacja BPH

  • Postać podskórna - guz rozprzestrzenia się w kierunku odbytnicy.
  • Postać wewnątrz pęcherzykowa - guz rozprzestrzenia się w kierunku pęcherza.
  • Retrotrigonalny kształt - guz znajduje się pod trójkątem pęcherza.

Wyróżnia różne etapy (stopnie) rozwoju gruczolaka:

Etap 1 - zrekompensowany

Wśród objawów pacjenci odnotowują częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy. Częstotliwość może wynosić do 10 razy dziennie i (lub) do 7 razy na noc. Nerwy są odczuwane bardzo silnie, ale jednocześnie występuje opóźnienie w oddawaniu moczu, strumień moczu płynie z małą prędkością, pomimo wysiłków człowieka. Czasami można zaobserwować mimowolny wyciek moczu.

Opróżnianie pęcherza następuje z powodu możliwości kompensacyjnych ściany mięśnia pęcherza moczowego. Ten etap może trwać długo, do 9-10 lat. Ale często następuje bardziej intensywny postęp. Po wyczerpaniu możliwości kompensacyjnych rozpoczyna się następny etap.

Etap 2 - Podskompensowany

Na tym etapie następuje zapalenie pęcherza moczowego, które powoduje pojawienie się bólu podczas oddawania moczu. Częste oddawanie moczu utrzymuje się, mimowolne oddawanie moczu staje się częstsze. Istnieje uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza. Strumień moczu staje się nie tylko letargiczny, ale także przerywany. W moczu może pojawić się domieszka krwi. Kiedy stres, picie alkoholu lub hipotermia może być całkowity brak oddawania moczu. W tym przypadku ból w pęcherzu, promieniujący do okolicy lędźwiowej lub powyżej kości łonowej.

Ze względu na to, że pacjent musi się mocno odcedzić podczas oddawania moczu, może wystąpić wypadanie odbytnicy lub przepuklina. Ściany pęcherza są silnie rozciągnięte i są formacje kielichowe, w których może gromadzić się do litra resztkowego moczu. Jeśli nie są stosowane nowoczesne metody leczenia gruczolaka, rozpoczyna się etap 3 choroby.

Etap 3 - zdekompensowany

Na tym etapie konieczne jest użycie pisuaru, ponieważ ciągły wyciek moczu z przepełnionego pęcherza następuje kropla po kropli. Często występują objawy - mogą wystąpić osłabienie, nudności, utrata apetytu, pragnienie, utrata masy ciała i zaparcie. Gdy akumulacja we krwi zasad azotowych, zapach moczu z ust.

Objętość moczu resztkowego może osiągnąć dwa litry, dochodzi do nadmiernej ekspansji ścian pęcherza i zmniejsza się kurczliwość ścian. Istnieje naruszenie nerek. Kiedy stagnacja moczu może rozwinąć się zapaleniem dróg moczowych, co objawia się wzrostem temperatury ciała. Pacjent z tym stadium wymaga pilnie leczenia gruczolaka prostaty nie tylko za pomocą leków, ale także w leczeniu operacyjnym.

Powikłania łagodnego rozrostu gruczołu krokowego

Często pacjenci boją się pójść do lekarza z tak delikatnej kwestii, czy doświadczenia, które będą niezbędne w celu usunięcia gruczolaka gruczołu krokowego, co tylko zwiększa ryzyko powikłań, które mogą zagrażać życiu.

Ostra retencja moczu

Przy silnym ucisku cewki moczowej przez powiększony gruczoł krokowy dochodzi do ostrego zatrzymania moczu. Hipotermia, ostre zakażenie dróg oddechowych, opóźnione opróżnianie pęcherza, stres lub picie alkoholu również mogą być czynnikami wyjściowymi.

Obraz kliniczny ostrego zatrzymania moczu - niemożność oddania moczu, gdy pęcherz jest pełny. Powoduje to silny ból w okolicy nadłonowej, promieniującej do dolnej części pleców i penisa.

Jeśli pacjent nie uzyska pomocy wykwalifikowanego lekarza na czas, nagłe zatrzymanie moczu może być skomplikowane z powodu zaburzeń czynności nerek, wodonercza i śpiączki.

Jeśli wystąpią objawy ostrego zatrzymania moczu, należy natychmiast udać się do szpitala!

Zapalenie dróg moczowych

Stagnacja moczu lub niepełne opróżnienie pęcherza stwarzają bardzo sprzyjające warunki do rozmnażania bakterii. Może to powodować zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza i odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Kamica moczowa

Przy stagnacji moczu i wysokim stężeniu soli w moczu możliwe jest tworzenie mikrolitów, a następnie kamieni pęcherza moczowego. One z kolei mogą prowadzić do zablokowania cewki moczowej, co spowoduje ostre zatrzymanie moczu.

Diagnoza BPH

Zbieranie skarg i historii oraz badanie pacjenta. Badanie palpacyjne w odbytnicy pozwala określić rozmiar, konsystencję gruczołu krokowego, ból przy palpacji lub jego brak.

Każdy mężczyzna powyżej czterdziestego roku życia powinien co roku sprawdzać poziom antygenu specyficznego dla prostaty, nawet jeśli nie martwi się o nic. Ta analiza może pomóc zdiagnozować nie tylko BPH, ale także raka prostaty.

Metody badań laboratoryjnych:

  • Biochemiczne badanie krwi
  • Analiza moczu
  • Oznaczanie antygenu specyficznego dla prostaty (PSA, PSA) we krwi.

Określanie poziomu PSA w gruczolaku jest nie tylko najważniejszą metodą diagnostyczną, ale także metodą kontrolowania przebiegu choroby.

Tempo antygenu specyficznego dla prostaty, w zależności od wieku mężczyzny.

Instrumentalne metody badawcze:

  • TRUS - USG przezodbytniczy. Pozwala wykryć wzrost gruczołu krokowego, guzki w jego strukturze, obecność kamieni w pęcherzu moczowym, aby określić ilość resztkowego moczu.
  • Uroflowmetria - określenie natężenia przepływu moczu podczas oddawania moczu. Zwykle wynosi 15 ml na sekundę i więcej. Ograniczając go do 10 ml / s, możemy mówić o obecności przeszkody w przepływie moczu.
  • Radiografia - umożliwia identyfikację kamicy i zmian w miedniczno-miednicznym układzie nerkowym.

Skala I-PSS. Jest to kwestionariusz zawierający 7 pytań dotyczących różnych objawów BPH. Pacjent reaguje na każde z nich, oceniając obecność każdego objawu i jego nasilenie od 0 do 5 punktów. Lekarz ocenia prawdopodobieństwo obecności BPH u danego pacjenta.

Leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego

Leczenie zachowawcze

  • α-1 blokery adrenergiczne. Stosowany w celu przywrócenia lub poprawy przepływu moczu przez cewkę moczową, ponieważ leki te powodują jego ekspansję, rozluźniając gładkie mięśnie cewki moczowej.
  • Inhibitory 5-a reduktazy. Powolny wzrost prostaty, a tym samym zmniejszenie objętości. Są zwykle przepisywane, jeśli objętość gruczolaka jest bardzo duża. Mają wiele poważnych skutków ubocznych - zaburzenia erekcji, zwiększenie gruczołów sutkowych i zmniejszenie libido.
  • Preparaty ziołowe - nieznacznie zmniejszają objawy choroby, wpływając na mięśnie cewki moczowej, ale nie wpływają na wzrost guza.

Leki nie łagodzą gruczolaka, ale tylko spowalniają jego wzrost lub łagodzą objawy, nie można go wyleczyć tylko za pomocą narkotyków.

Leczenie chirurgiczne

Istnieje wiele różnych operacji stosowanych w gruczolaku prostaty.

  • Otwarta prostatektomia polega na usunięciu prostaty, operacji brzusznej, wykonywanych w znieczuleniu ogólnym. Stosuje się go z dużą masą gruczołu prostaty (ponad 60 gramów) i resztkową objętością moczu wynoszącą co najmniej 150 ml. Możliwe jest przeprowadzenie interwencji w 2 etapach. Pierwszy etap usuwa gruczołu krokowego, przetoka tworzy się do przedniej ściany brzucha, przez które mocz wpada do przewodu moczowego. Drugi etap przywraca normalny przepływ moczu.
  • Przezcewkowa resekcja (TUR) - operacja wykonywana jest bez nacięć. Wszystkie manipulacje zachodzą przez cewkę moczową. Warunki dla tego typu leczenia chirurgicznego to: masa gruczołu krokowego nie jest większa niż 60 gramów, a objętość resztkowego moczu jest mniejsza niż 150 ml. Podczas resekcji przezcewkowej z reguły gruczoł krokowy nie został całkowicie usunięty, a pacjentowi przepisano leki, które następnie hamują dalszy wzrost gruczołu. TOUR jest mniej inwazyjny niż otwarta prostatektomia. Jednak po tej operacji częściej występują powikłania, takie jak krwawienie, nietrzymanie moczu, wytrysk wsteczny, stwardnienie szyi pęcherza lub zwężenie cewki moczowej.
  • Przezcewkowa terapia mikrofalowa - cewnik wprowadza się przez cewkę moczową, przez którą podawane są mikrofale. Tkanka gruczołów jest bardzo gorąca i skoagulowana. Metodę stosuje się tylko w przypadku małych gruczolaków. W okresie pooperacyjnym obserwuje się miejscowy obrzęk i wprowadza się cewnik w celu usunięcia moczu.
  • Przezcewkowe odparowanie laserowe - jak sama nazwa wskazuje, operacja wykonywana jest za pomocą lasera. Cewnik jest wprowadzany przez cewkę moczową, gdy laser jest przykładany do guza, woda wyparowuje z jego komórek, prowadząc do ich śmierci. Prostata jest zmniejszona. Zastosowanie tej techniki jest wskazane tylko w przypadku małych guzów.
  • Przezskórna ablacja igłą - lekarz wkłada igły do ​​tkanki gruczołu krokowego przez cystoskop. Fale częstotliwości radiowych są przez nie przepuszczane. Ogrzewa i niszczy tkankę nowotworową. Metoda ta nie dotyczy dużych rozmiarów guzów. Prawdopodobne powikłania są takie same jak w przypadku przezcewkowej terapii mikrofalowej - naruszenie wypływu moczu z powodu obrzęku tkanek.
  • Ultradźwięki Fouxied o wysokiej intensywności (FUVI) - mikroskopijna kamera wideo i emiter ultradźwiękowy są wstawiane za pomocą sondy. Ultradźwięki działają termicznie i niszczy tkankę. Istotną komplikacją jest impotencja, która rozwija się w 1-7% przypadków.
  • Powiększenie balonem - za pomocą cystoskopu do cewki moczowej wprowadzany jest balon, dzięki któremu poszerza się światło cewki moczowej. Metoda ta jest stosowana w przypadkach, gdy leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, a leczenie chirurgiczne jest przeciwwskazane. Powiększenie balonów może jedynie zmniejszyć objawy, ale nie wpływa na wzrost guza.
  • Stentowanie - metoda jest podobna do poprzedniej, tylko stent wprowadza się do światła cewki moczowej, dzięki czemu poprawia się przepływ moczu. Wskazania dla metody są takie same jak dla dylatacji balonu.
  • Kriodestrukcja - głowicę zamrażającą wkłada się za pomocą cystoskopu, przez który dostarczany jest ciekły azot. Tkanki gruczołu krokowego są zamrażane pod wpływem niskich temperatur i niszczone. Aby nie uszkodzić cewki przy niskich temperaturach, w jej strefie stosuje się element grzejny.
  • Embolizacja tętnic gruczołu krokowego. Najnowsza technika należąca do chirurgów endowaskularnych. Przez tętnicę udową przez cewnik docierają do tętnic prostaty. Małe kule sztucznego tworzywa sztucznego o średnicy 0,1-0,4 mm są wprowadzane do światła. Są one wdmuchiwane do małych tętniczek przez przepływ krwi i podłączają je. Tkanki prostaty nie odżywiają się i nie umierają, osiągając w ten sposób znaczny spadek.

W wyniku embolizacji tętnic gruczołu krokowego. Pomarańczowe kółka oznaczone prostatą.

Nieskuteczne zabiegi

Należą do nich tradycyjne metody leczenia gruczolaka prostaty. Wśród nich leczenie sok z dyni, orzechy włoskie, woda jodowa, wywar z orzechów laskowych, ale nie mogą one pomóc pozbyć się rosnącego gruczolaka. Obejmuje to również masaż prostaty w przypadku gruczolaka. Takie metody pozwolą tylko na utratę czasu i osiągnięcie choroby na wyższym poziomie.

Wszystkie minimalnie inwazyjne i najbezpieczniejsze metody leczenia są możliwe tylko w przypadku małych gruczolaków. Oznacza to, że im wcześniej przejdziesz do lekarza, gdy pojawią się pierwsze objawy choroby, tym łatwiej będzie wyleczyć i prawdopodobieństwo powikłań będzie mniejsze.

Zapobieganie BPH

Istnieje kilka metod zapobiegania rozwojowi gruczolaka:

Tryb zasilania. Odżywianie gruczolaka powinno być zrównoważone, produkty powinny zawierać dużo błonnika, witamin i pierwiastków śladowych.

Gruczolak w objawach kobiet

Zanieczyszczenie - co to jest i jak wygląda?

Nie wszyscy mężczyźni wiedzą, czym jest zanieczyszczenie, a zjawisko to dotyczy wszystkich, począwszy od wieku dorastania (12-15 lat) i do 60 roku życia. Ich częstą przyczyną są sny o treści erotycznej.

Pierwsze zanieczyszczenia zaczynają pojawiać się w okresie dojrzałości płciowej nastolatków, począwszy od wieku 12 lat, i służą jako znak początku dojrzałości reprodukcyjnej, i tak żyją - prawie 60 lat Zjawisko to uważa się za całkowicie normalne.

Przyczyna i pochodzenie

Znaczenie słowa "zanieczyszczenie" pochodzi od łac. słowa pollutio - rozmazywanie. Tak zwana mimowolna erupcja płynu nasiennego u mężczyzn, która jest całkowicie niezwiązana ze kontaktem seksualnym, a nawet z masturbacją. Częstotliwość takich erupcji jest całkowicie indywidualna dla każdego człowieka: zdarza się to kilka razy w ciągu nocy.

Fakt! Normę fizjologiczną uważa się za emisję mężczyzn, występującą z częstotliwością 1-2 razy w tygodniu i jednorazowo w ciągu 2-3 miesięcy.

Obecność wytrysku świadczy o całkowicie normalnej czynności hormonalnej gruczołów płciowych, która jest ochronną reakcją męskiego organizmu na zbyt wiele hormonów płciowych. Najczęstszą przyczyną ich pojawienia się jest abstynencja seksualna, gdy mężczyzna nie zaspakaja swoich seksualnych pragnień w sposób naturalny, nieobecność seksualnego zrzutu.

Rodzaje emisji

Zanieczyszczenie to okresowy proces ewakuacji ejakulatu (nasienia), który pomaga przezwyciężyć stagnację męskich narządów płciowych. Można je nazwać "zaworem bezpieczeństwa", który pomaga chronić i łagodzić ciężkie (dla niektórych) przejawy seksualnej abstynencji.

Dziennie - występują głównie u dojrzewających chłopców, u których wysoki poziom hormonów nie znajduje zastosowania z powodu braku stosunków seksualnych z płcią przeciwną.

Dzienne są podzielone na dwa typy:

  • adekwatne - może być spowodowane nie tylko bezpośrednim dotykiem kobiety (pocałunkiem, uściskiem), ale także bez bezpośredniego udziału kobiety (przypadkowy dotyk, proces cięcia włosów przez piękną kobietę fryzjerską itp.), a nawet może osiągnąć orgazm;
  • nieadekwatne - powstaje w wyniku ekspozycji na bodźce zewnętrzne (bez zabarwienia seksualnego), np. przy pewnym wysiłku fizycznym, z silnymi wybuchami emocji (orientacja pozytywna lub negatywna: zabawa, strach, gniew), także przyczyną może być wibracja w transporcie, spoglądająca z dużej wysokości i inni

Noc (częściej), kiedy mimowolny wytrysk występuje we śnie z powodu erotycznych wizji lub po silnym pobudzeniu seksualnym, które zdarzyło się w ciągu dnia.

Emisje nocne są częstym zjawiskiem w okresie dojrzewania i mogą się rozpocząć w wieku 9 lat i 18 lat (każdy indywidualnie). W tym wieku chłopcy zaczynają już interesować się wszystkim, co dotyczy płci przeciwnej: mogą szpiegować przebrania swoich kolegów z klasy w szatni, zacząć uczyć się całować dziewczyny. Konsekwencją tego są fantazje seksualne i marzenia, które objawiają się jako emisje nocne.

Budząc się rano, nastolatek dowiaduje się, co oznacza zanieczyszczenie przez jego mokre majtki. Musi wyjaśnić, że jest to normalne zjawisko fizjologiczne.

Kilka sposobów na walkę z zanieczyszczeniem

Porady specjalistów, aby pozbyć się tego zjawiska sprowadzają się do tego, że człowiek (lub młody człowiek) może nauczyć się kontrolować emisje. Niezbędne warunki do tego:

  • właściwe odżywianie;
  • uprawianie sportu;
  • ciągły reżim dnia.

Kiedy muszę odwiedzić lekarza?

Emisje w ciągu dnia, które są niewystarczające, towarzyszy erekcja i zmienna siła orgazmu, występujące bardzo często już uznawane za patologiczne. Takie zanieczyszczenia są wskaźnikiem zaburzeń układu nerwowego, obniżających próg pobudliwości niektórych komórek nerwowych, a także znajdują się w chorobach zapalnych męskich narządów płciowych.

Częsty wytrysk w ciągu dnia, niepokojący człowiek, powinien zmusić go do skonsultowania się z seksemologiem, który pomoże zidentyfikować przyczyny tego zjawiska i zaleci sposoby rozwiązania problemu.

Każdy młody człowiek i dorosły człowiek powinien wiedzieć, jak wygląda zanieczyszczenie, aby móc odróżnić je od nasiennych zjawisk wydzielania płynu, które mogą zawierać krwawe zanieczyszczenia. Takie wydzieliny mogą wskazywać na niektóre poważne choroby męskie, takie jak hejalemia itp., I będą wymagały pilnej konsultacji ze specjalistami medycznymi.

Zanieczyszczenia u kobiet

Aby ludzie nie byli urażeni, natura nagrodziła kobiety tym samym zjawiskiem. Mokre sny kobiet są często wcześnie rano, po erotycznych snach i często kończą się orgazmem. Takie zjawisko występuje częściej u kobiet, które nie prowadzą stałego życia seksualnego: młode dziewczyny, wdowy. Jednak są też mężatki, które doświadczają normalnej satysfakcji seksualnej z mężem.

Po takiej "zadowalającej" nocy kobiety zawsze mają lepszy nastrój.

Wejście w dorosłość

Pojawienie się zanieczyszczeń w okresie dorastania jest faktem, że dorosły mężczyzna zaczyna formować się od nastolatka, a zatem takie "nocne zjawiska" powinny nawet zadowolić dojrzewającego młodego człowieka i nie martwić go myślami, że jest to coś złego lub wstydliwego.

Objawy gruczolaka prostaty u mężczyzn i leczenie choroby

Gruczolak gruczołu krokowego lub łagodny przerost to patologiczna proliferacja prostaty, której komórki zaczynają się dzielić w niekontrolowanym tempie. W celu rozpoznania rozwoju tej choroby w czasie, musisz znać główne objawy gruczolaka prostaty u mężczyzn. Jeśli objawy się zbiegły, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, inaczej patologia stanie się naprawdę niebezpieczna.

Ogólne informacje o chorobie

Aby zrozumieć, jak radzić sobie z tym problemem, najpierw musisz dowiedzieć się, co to jest gruczolak prostaty. Istota choroby polega na tym, że komórki gruczołowego nabłonka prostaty zaczynają się bardzo szybko namnażać, tworząc gruczolak. Ten guz jest łagodny, to znaczy, że nie mówimy o onkologii, jednak zbyt duży gruczolak może prowadzić do smutnych rezultatów. Wygląda jak gruczolak prostaty - zdjęcie poniżej. Aby rozpoznać rozwój gruczolaka prostaty w czasie, objawy i metody leczenia muszą być dobrze znane i monitorować dobre samopoczucie.

Gruczolak jest typowo męskim problemem, ponieważ nie ma gruczołu krokowego u kobiet. Mężczyźni, którzy przekroczyli linię wieku 40-45 lat są w większości dotknięci chorobą, problem ten praktycznie nie występuje u młodych ludzi. Im bliżej człowieka do starości, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia guza prostaty. Wynika to z naturalnych zmian poziomu hormonów, które występują u każdego członka silniejszego seksu.

Co ciekawe, rozwój gruczolaka prostaty może zależeć nie tylko od wieku, ale także od rasy i kraju zamieszkania. Gruczolak prostaty, którego objawy są bardzo niepokojące dla starszych mężczyzn, jest najczęściej spotykany u członków rasy Negroidów, podczas gdy Japończycy, Chińczycy i Koreańczycy żyjący na wschodzie cierpią na gruczolak bardzo rzadko, ponieważ jedzą wiele pokarmów, które mogą spowolnić wzrost łagodnego guza.

Dlaczego potrzebujesz prostaty?

Ten organ, przypominający rozmiar i kształt orzecha włoskiego, znajduje się w bliskiej odległości od pęcherza moczowego człowieka, prostata jest owinięta wokół cewki moczowej ze wszystkich stron. Przy prawidłowym rozmiarze gruczołu nie zakłóca to w ogóle procesu oddawania moczu, ale sytuacja zmienia się, gdy tylko zwiększa się nieznacznie. W rezultacie ściśnięta jest górna część układu moczowego i powstają poważne problemy.

W męskim ciele prostata odgrywa bardzo ważną rolę, ponieważ wytwarza sekret, który miesza się z płynem nasiennym i odżywia plemniki, a także chroni je przed wpływami zewnętrznymi. Prawdopodobieństwo pomyślnego nawożenia wzrasta.

Dlaczego pojawia się gruczolak?

Oczywiście komórki prostaty nie będą tak szybko proliferować, ponieważ musi istnieć przyczyna, która powoduje, że dzielą się szybciej niż jest to wymagane do normalnej naprawy prostaty. W tej chwili nie jest jeszcze w pełni zrozumiałe, co dokładnie prowadzi do powstawania gruczolaków prostaty u mężczyzn, ponieważ każda osoba może mieć czysto indywidualny powód.

Niemniej jednak wielu naukowców zgadza się, że należy zwalczyć tło hormonalne, które zmienia się z powodu restrukturyzacji organizmu. W organizmie każdego mężczyzny hormony męskie i żeńskie są w różnych proporcjach, ale z tak zwanym męskim punktem kulminacyjnym, równowaga tych substancji zmienia się na korzyść estrogenu, podczas gdy zmniejsza się liczba androgenów. Ciało zwiększa poziom ekstradiołu, co prowadzi do patologicznego podziału komórek prostaty.

Co jeszcze może doprowadzić do rozwoju gruczolaka?

Nie tylko hormony mogą być przyczyną proliferacji komórek prostaty, istnieją również inne czynniki, które prowadzą do pojawienia się objawów gruczolaka prostaty u mężczyzn:

  • wiek powyżej 40-45 lat;
  • prowadzenie siedzącego trybu życia, brak aktywności fizycznej;
  • obecność nadwagi, która powoduje zwiększoną produkcję żeńskich hormonów w ciele człowieka;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • dziedziczności, zwłaszcza jeśli skłonność do powstawania gruczolaka prostaty była obserwowana u bardzo bliskich krewnych;
  • niezdrowa dieta, w której dominują tłuste, słone, mączne i inne niezbyt zdrowe potrawy;
  • nadużycie złych nawyków: palenie i napoje alkoholowe.

Jeśli człowiek ma co najmniej kilka czynników zbieżnych, to prawdopodobnie w wieku 40 lat zacznie odczuwać objawy zapalenia gruczołu krokowego i gruczolaka. Aby temu zapobiec, należy jak najszybciej przeprowadzić pełne badanie przez urologa.

Czynniki, które nie wpływają na rozwój gruczolaka

Niektórzy uważają, że oprócz powyższych czynników istnieją również inne przyczyny, które mogą prowadzić do rozwoju gruczolaka prostaty, na przykład poziomu aktywności seksualnej. W rzeczywistości wzrost komórek nie będzie mógł wpływać na:

  • liczba kontaktów seksualnych;
  • poziom libido;
  • orientacja seksualna;
  • choroby wpływające na narządy miednicze;
  • choroby przenoszone drogą płciową.

Pomimo faktu, że mężczyźni z niskim libido lub chorobami narządów płciowych nie muszą się zbytnio martwić, należy nadal badać tak często, jak to możliwe, ponieważ mogą pojawić się wszelkie inne przyczyny rozwoju guza.

Objawy choroby

Każdy człowiek musi uważnie monitorować swój stan, ponieważ rozwój guza można najskuteczniej zapobiec na wczesnym etapie. Każdy początek objawów gruczolaka prostaty powinien być monitorowany i, jeśli to możliwe, należy natychmiast skontaktować się z urologiem w celu zidentyfikowania przyczyn choroby i rozwiązania problemu bez operacji.

Choroba charakteryzuje się następującymi objawami:

  • ból i dyskomfort podczas chodzenia do toalety;
  • strumień moczu staje się zbyt słaby, czasami może być przerywany;
  • czasami człowiek może zauważyć mimowolne wydzielanie pojedynczych kropelek moczu;
  • niewielka ilość płynu zawsze pozostaje w pęcherzu, co czasami sprawia, że ​​wydaje się, jakby była pełna;
  • aby całkowicie opróżnić bąbelek, musisz mocno odcedzić.

Ważne jest, aby wiedzieć, że objawy zapalenia gruczołu krokowego i gruczolaków są pod wieloma względami takie same, ale niezależnie od problemu, i tak należy go leczyć. Trzeba również pamiętać, jakie objawy zapalenia gruczołu krokowego i prostaty trzeba zwrócić na szczególną uwagę, ponieważ są to objawy komplikacji:

  • do moczu dodawana jest krew i śluz;
  • odczuwa się ból w okolicy nadłonowej;
  • dana osoba bardzo szybko traci nadwagę, pomimo zwykłej diety;
  • czuć suchość w ustach i zmniejszać apetyt;
  • wysoka gorączka z gruczolakiem prostaty.

Jeśli zignorujesz te objawy gruczolaka prostaty, nie wykonuj badania urologicznego i nie wykonuj odpowiedniego leczenia, wynik może być smutny.

Możliwe powikłania

Niepewny guz w gruczole krokowym zagraża pojawieniem się następujących powikłań:

Metody diagnozy choroby

W biurze urologa przede wszystkim konieczne będzie opisanie wszystkich pierwszych objawów gruczolaka gruczołu krokowego, które już niepokoją pacjenta, a także udzielenie odpowiedzi na pytania, na przykład, czy wystąpił gruczolak u krewnych. Czasami, gdy gruczolak prostaty jest skomplikowany, temperatura i dolegliwości nie są zaskakujące, należy je również zgłosić. Na ich podstawie lekarz prowadzący sporządzi szczegółową historię, aby ustalić przyczynę choroby.

Dalsze rozpoznanie gruczolaka prostaty zwykle obejmuje następujące metody:

  1. Obmacywanie prostaty. Aby to zrobić, lekarz wkłada palec wskazujący do odbytu i ostrożnie odczuwa oba płaty prostaty. W ten sposób można określić nie tylko rozwój gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty, ale także raka.
  2. TRUS, dla którego do odbytnicy wprowadzany jest specjalny czujnik. Takie badanie pozwala dobrze widzieć prostatę i zmiany, które przeszedł. Jeśli musisz również zbadać pęcherz, użyj zwykłej ultrasonografii jamy brzusznej.
  3. Uroflowmetria, która pozwala na określenie prędkości strumienia moczu i jego mocy.

Konieczne będzie oddanie krwi dla PSA lub antygenu specyficznego dla prostaty.

U starszych mężczyzn stężenie PSA może osiągnąć 6 ng / ml, czyli znacznie więcej niż normalnie.

Ważne jest, aby pamiętać, że PSA może pomóc w ustaleniu obecności raka, ale tylko wtedy, gdy mężczyzna nie bierze leków, które mogą podnieść jego poziom. Stężenie PSA powyżej 10 ng / ml jest poważnym powodem, aby zwrócić się nie do urologii, ale do onkologii.

Jeśli u mężczyzny zdiagnozowano gruczolaka prostaty, zdjęcie można przeglądać swobodnie na stronach medycznych, gdzie zdjęcia z normalnym gruczołem i guza są pokazane dla porównania.

W jaki sposób traktuje się problem?

W przypadku nowotworu u mężczyzn leczenie zwykle prowadzi się kilkoma metodami, które są wybierane w zależności od pierwszych objawów i stopnia zaawansowania gruczolaka. Możesz leczyć się lekami i chirurgicznie, wybór jest dokonywany w zależności od głównych objawów choroby.

Leczenie farmakologiczne

Aby wdrożyć tę metodę terapii, stosuje się dwa rodzaje leków:

  • Alfa-blokery, które pomagają rozluźnić skurcze mięśni w pęcherzu moczowym i drogach moczowych, w wyniku czego osoba może normalnie ponownie pójść do toalety;
  • Inhibitory 5-alfa reduktazy, których celem jest spowolnienie tempa wzrostu gruczołowej tkanki w prostacie.

Nie powinieneś mieć nadziei, że te leki zadziałają natychmiast, czas trwania każdego leku powinien wynosić kilka miesięcy, tylko w tym przypadku możemy mówić o sukcesie tej metody leczenia.

Interwencja chirurgiczna

Jeśli diagnoza dotyczy operacji, możesz to zrobić na dwa sposoby:

  1. Otwarta prostatektomia, w której wykonuje się nacięcie w otrzewnej, która również przechodzi przez pęcherz. W rezultacie lekarz może dotrzeć do gruczołu i wyciąć jego tkanki, aby uwolnić cewkę moczową. Ta metoda jest korzystna, ponieważ w tym samym czasie można uzyskać duże kamienie z pęcherza, ale rehabilitacja potrwa dłużej.
  2. Przezcewkowa resekcja, w której do cewki moczowej wprowadza się specjalne urządzenie. Operacja ta praktycznie nie jest traumatyczna, a okres rehabilitacji jest znacznie krótszy, ale możliwe są pewne komplikacje.

Podsumowując

Aby chronić się przed gruczolakiem prostaty u mężczyzn, objawy i metody leczenia muszą być znane na pamięć. Jeśli człowiek wie, jakie oznaki wskazują na anomalny proces w gruczole i we właściwym czasie udaje się do lekarza w celu zbadania, będzie w stanie wykryć problem na czas i rozwiązać go tak skutecznie, jak to tylko możliwe.

Poliuria nie jest uważana za chorobę, ale jest jedną z oznak różnych chorób. Przetłumaczone z języka łacińskiego - jest to stan patologiczny, któremu towarzyszy obfite wydalanie moczu. Powody dla wielomoczu powinny zostać wyjaśnione przez lekarza w celu przepisania optymalnej terapii.

W ujęciu ilościowym dzienna diureza przekracza górną granicę normy (1800-2000 ml w normalnym trybie picia), aw ciężkich przypadkach osiąga 3000. Niektórzy ludzie mylą poliurię ze zwiększonym oddawaniem moczu. Objaw ten może towarzyszyć, ale zawsze towarzyszy mu częste nakłanianie do toalety i wydawanie moczu w małych porcjach, tak aby ten stan nie wpływał na codzienną diurezę.

W jaki sposób płyn jest rozprowadzany w ciele?

U zdrowej osoby dorosłej 1000-1500 ml moczu wydalane jest na dobę. Stwierdzono, że организм ciało wydalane przez nerki płyn, ¼ przez skórę, jelita i tkanki płucnej. Całkowita objętość dziennego moczu (diurezy) zależy od prawidłowego stosunku między:

  • filtracja kłębuszkowa;
  • reabsorpcja wody w kanalikach.

Fizjologiczne mechanizmy adaptacji bilansu wodnego są wyzwalane głównie przez procesy reabsorpcji, podczas gdy stężenie substancji rozpuszczonych zmienia się.

Stan odwodnienia (utraty płynu) występuje, gdy:

  • zwiększona potliwość w upale, z chorobami przebiegającymi z gorączką;
  • wymioty, długotrwała biegunka (szczególnie charakterystyczna dla dziecka);
  • wzrost obrzęku nóg, stóp, brzucha, twarzy (rzadko obserwowany przy znacznym nagromadzeniu płynu w jamach opłucnej, torebce serca);
  • przedawkowanie leków moczopędnych i herbat ziołowych.

Ciało reaguje łącząc procesy antydiurezyjne: pod wpływem hormonu antydiuretycznego przepuszczalność nabłonka kanału wodnego zmniejsza się dla wody, uwalnia się wysoko stężony mocz, ale w niewielkich ilościach. Stan odwrotny (nadmierna "powódź") po przyjęciu:

  • znaczna objętość cieczy (woda, piwo);
  • duże ilości owoców i warzyw;
  • nadużywanie kawy;
  • nerwice i neurastenia w okresie menopauzy u kobiet.

W połączeniu z brakiem hormonu antydiuretycznego, zwiększonego przez uwalnianie wody przez kanaliki, końcowy mocz w tym samym czasie ma słabe stężenie. Jest to proces, który jest zakłócany przez patologiczny wielomocz, który zostanie omówiony dalej. Fizjologiczny wielomocz występuje chwilowo, znika po wyrównaniu zaburzeń wody i elektrolitów przez sam organizm.

Mechanizm występowania

Obserwuje się patologiczny wielomocz z rozpadem mechanizmów adaptacyjnych. W praktyce klinicznej jest to znane połączenie z polidypsją (silne pragnienie). Jest to spowodowane zmianami hormonalnymi i objawia się zwiększonym przyjmowaniem płynów. Zespół ten jest uważany za wieloetiologiczny, zwany stanem "wielomoczowo-polidypsji".

Pochodzenie zwiększonej diurezy dzieli się na: nerkową (nerkową) i pozanerkową (pozanerkową). Nerkowe - główne przyczyny są bezpośrednio w nerkach, zaobserwowane:

  • z wrodzonymi i nabytymi zmianami patologicznymi w kanalikach;
  • w początkowej fazie przewlekłej niewydolności nerek (przewlekła niewydolność nerek);
  • w okresie rekonwalescencji z ostrą niewydolnością nerek.

Towarzyszenie niektórym chorobom urologicznym, powikłanym upośledzoną funkcją nerek:

  • policystyczny;
  • przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • dystalna kwasica rurkowa;
  • wodonercze;
  • łagodny przerost prostaty u mężczyzn.

Nadnercza - spowodowane zaburzeniami ogólnego krążenia krwi, regulacją neuroendokrynną powstawania moczu, zaburzeniem funkcji układu moczowego.

Rodzaje poliurii i diurezy

Poliuria najczęściej jest podzielona:

  • tymczasowo - przykład po kryzysie nadciśnieniowym;
  • stały - powstają w chorobach nerek i gruczołów dokrewnych.

Istnieje kilka rodzajów zwiększonej diurezy. Woda - mocz jest uwalniany w niskim stężeniu (hipoosmolarnym), jest to spowodowane brakiem hormonu antydiuretycznego, zmniejszeniem przepuszczalności kanalików i zbieraniem kanalików, stosunek rozpuszczonych substancji w moczu do ich zawartości w osoczu krwi jest mniejszy niż jeden.

U zdrowych ludzi jest to możliwe:

  • przy spożywaniu znacznej ilości płynu;
  • przejście od aktywnego życia do ścisłego leżenia w łóżku.

Poliurię o niskim stężeniu w moczu określa się przez:

  • w kryzysie nadciśnieniowym;
  • po ataku napadowego częstoskurczu;
  • w końcowej fazie niewydolności nerek;
  • podczas leczenia niewydolności serca, gdy obrzęk zejdzie;
  • moczówka prosta nerki;
  • hipokaliemia;
  • przewlekły alkoholizm;
  • polidypsja po chorym zapaleniu mózgu, uraz psychiczny.

Osmotyczny - dużo moczu jest wydzielany z powodu jednoczesnej dużej utraty substancji czynnych (endogennych - glukozy, mocznika, wodorowęglanów i egzogennych - mannitol, cukier). Znaczne nagromadzenie tych związków upośledza zdolność kanalików do reabsorbcji, zaczynają one przepuszczać wodę do końcowego moczu. W wyniku tego uwalniana jest duża objętość cieczy o wysokim stężeniu substancji czynnych.

Poliuria o podwyższonej gęstości właściwej moczu jest charakterystyczna dla znacznych zaburzeń metabolicznych, wykrytych w takich chorobach, jak:

  • cukrzyca;
  • Zespół Itsenko-Cushinga;
  • tyreotoksykoza;
  • akromegalia;
  • nowotwory kory nadnerczy;
  • szpiczak;
  • sarkoidoza.

Nocny poliuria nazywana jest takim symptomem, jak nocturia. Ten warunek dotyczy również zaburzeń diurezy. Dzięki niemu większość moczu nie jest wydalana w ciągu dnia, ale w nocy.

Przyczyny często muszą szukać ukrytego obrzęku w niewydolności nerek lub serca. W ciągu dnia osoba częściej znajduje się w pozycji pionowej, powoduje wzrost ciśnienia hydrostatycznego w żyłach kończyn dolnych. Dlatego część płynu jest osadzana w tkankach i powoduje obrzęk stóp i nóg. Procesowi temu towarzyszy zmniejszenie całkowitej objętości krążącego osocza, diureza jest zmniejszona ze względów kompensacyjnych.

W nocy stan jest odwrotny. Nokturia według pochodzenia może mieć:

  • charakter centralny (towarzyszący nerwicy, zaburzenia międzymózgowia);
  • lub jest częścią zespołu objawów różnych chorób urologicznych (zapalenie gruczołu krokowego, gruczolak prostaty).

U kobiet w ciąży nocturia uważana jest za proces fizjologiczny. Ale to nie oznacza całkowitego zaprzeczenia możliwości rozwoju takiego objawu, jak wielomocz w cukrzycy z dekompensacją. Dlatego, jeśli ciąża przebiega na tle patologii endokrynologicznej, kontrola diurezy ma wartość diagnostyczną.

Objawy wielomoczu

Objawami klinicznymi wielomoczu są:

  • częste oddawanie moczu z obfitym moczem;
  • słabość;
  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • zawroty głowy;
  • "Ciemnienie" w oczach;
  • suchość w ustach;
  • arytmie.

Rozwojowi przewlekłej niewydolności nerek towarzyszy zmiana etapów skąpomoczu i bezmoczu (zmniejszenie uwalniania moczu do całkowitego zaprzestania) ze zwiększonym udziałem moczu w zaburzonym procesie wychwytu zwrotnego podstawowych substancji z pierwotnego moczu. Silny prąd prowadzi do całkowitej utraty reabsorpcji wody w rurach.

Choroba nerek charakteryzuje się:

  • zespół bólowy - bóle mogą mieć różną intensywność (od napadowego w przypadku kolki nerkowej, do tępych łuków) z lokalizacją w dolnej części pleców, jednej stronie brzucha, powyżej łono, napromienianiem w pachwinach i narządach płciowych;
  • możliwe skurcze podczas oddawania moczu w przypadku zapalenia cewki moczowej;
  • wzrost temperatury;
  • nietrzymanie moczu;
  • obrzęk twarzy rano;
  • bóle głowy;
  • bezsenność;
  • osłabienie mięśni;
  • nadciśnienie;
  • duszność;
  • ból w sercu;
  • arytmie;
  • nudności, wymioty rano;
  • luźne stolce, krwawienie z jelit;
  • ból w kościach.

Patologii endokrynologicznej w akromegalii, guzach nadnerczy może towarzyszyć:

  • polifagia - ciągły głód, obżarstwo;
  • otyłość;
  • naruszenie proporcji ciała;
  • rozwój kobiecego wzrostu włosów u mężczyzn.

Kiedy występuje wielomocz u dzieci?

Poliuria u dzieci występuje rzadko. Nerki nerek nie są w stanie odfiltrować dużej ilości płynu. Dlatego dzieci są bardzo wrażliwe na powodzie i odwodnienie.

Maksymalne wartości diurezy u dzieci przedstawiono w tabeli.