Search

Wszystko o gruczolaku prostaty: przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

Ten problem staje się z każdym rokiem coraz pilniejszy. Wielu mężczyzn i wiele kobiet interesuje się tym problemem. Wszakże częstość występowania wzrasta, a rozpoznanie tej choroby z reguły występuje już w późniejszych stadiach. I, jak wiadomo, im później diagnoza zostanie przeprowadzona, tym bardziej zaniedbana jest choroba, a dotyczy to wszelkich chorób, tym trudniejsze leczenie i gorsze rokowanie.

Dlatego uważamy, że należy zwrócić uwagę na tak ważny problem, ponieważ leczenie gruczolaka prostaty (PAD) jest możliwe, a na wczesnych etapach ma znacznie większą skuteczność.

W tym artykule przyjrzymy się szczegółowo przyczynom rozwoju tej choroby, czynnikom przyczyniającym się do wystąpienia gruczolaka prostaty, objawów, metod diagnostycznych, wszystkich metod leczenia od tradycyjnych do najnowszych technik. A także opiszemy metody zapobiegania i możliwe komplikacje, jeśli dana osoba nie zwraca uwagi na pojawiające się objawy i nie konsultuje się z lekarzem.

Synonimem tej choroby jest łagodny rozrost stercza (BPH), który znajduje się w literaturze medycznej i można go wykorzystać w poniższym tekście. Niektórzy ludzie mylą tę chorobę ze stanem zapalnym prostaty (zapalenie gruczołu krokowego), jest to błąd.

Zapalenie gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty są różnymi chorobami i mają inną etiologię.

APH jest łagodnym nowotworem prostaty, który może być utworzony z nabłonka gruczołowego lub ze zrębu gruczołu krokowego.

Anatomia gruczołu prostaty

Aby lepiej zrozumieć, dlaczego pewne objawy występują w AUP, powiemy ci trochę o strukturze gruczołu.

Gruczoł krokowy (prostata) znajduje się w miednicy pod pęcherzem u mężczyzn. Ma sferyczny kształt i pokrywa cewkę moczową. Struktura makroskopowa - żelazo składa się z dwóch płatów i przesmyku. Jego rozmiar jest normalny 2 * 3 * 4 cm. Gruczoł składa się z tkanki gruczołowej, która jest złożona w lobules i tkankę łączną (podścielisko). Funkcją prostaty jest wydzielanie, czyli wytwarzanie płynu, co jest niezbędne do utrzymania normalnego funkcjonowania plemników.

  • 1 - pęcherz
  • 2 - prostata
  • 3 - przewód prostaty
  • 4 - ampułka odbytnicza
  • 5 - cewka moczowa (cewka moczowa)
  • 6 - spojenie łonowe

Jak często choroba występuje

Łagodny przerost gruczołu krokowego jest bardzo częstą chorobą. Najczęściej rozwija się u mężczyzn w wieku od 40 do 50 lat. Rzadko występuje u młodszych pacjentów. Według lekarzy około 80% mężczyzn prędzej czy później spotka się z tą chorobą. Ryzyko rozwoju BPH zwiększa się z wiekiem.

Przyczyny gruczolaka

Przyczyną rozwoju BPH jest męska menopauza. Po 40 latach u mężczyzn, zmiany hormonalne zachodzą w organizmie. Poziom androgenów ("męskich" hormonów) zmniejsza się, a poziom estrogenów ("żeńskich" hormonów) wzrasta. Wszyscy mężczyźni mają w tym samym czasie androgeny i estrogeny w ciele, ale w okresie menopauzy ich równowaga się zmienia.

W tym okresie zwiększa się poziom estradiolu, to on ma zdolność do stymulowania wzrostu i reprodukcji komórek prostaty.

Czynniki ryzyka rozwoju BPH:

Zgodnie z długoterminowymi obserwacjami, zidentyfikowano wiele czynników, które zwiększają ryzyko rozwoju łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

  • Mężczyźni wieku powyżej 40 lat
  • Obecność otyłości (tkanka tłuszczowa - substrat do produkcji estrogenu)
  • Obecność tej choroby u krewnych
  • Nadużywanie alkoholu
  • Palenie
  • Hipodynamia
  • Wysokie ciśnienie krwi
  • Niedożywienie - spożywanie dużych ilości pikantnych, tłustych potraw

Czynniki, które nie wpływają na rozwój BPH:

Nie ma wiarygodnego związku pomiędzy występowaniem tej choroby a następującymi czynnikami:

  • Orientacja seksualna
  • Aktywność seksualna
  • Przełożone choroby zapalne narządów miednicy, w tym choroby weneryczne

Objawy gruczolaka

W tej sekcji po prostu wyliczamy możliwe objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, poniżej zostaną one omówione bardziej szczegółowo.

  • Częste oddawanie moczu (patrz przyczyny częstego oddawania moczu mężczyznom)
  • Częste nocne impulsy
  • Zaburzenia snu (zobacz, jak szybko zasnąć)
  • Objaw "leniwy odrzutowiec"
  • Przerywane oddawanie moczu
  • Uczucie niepełnego opróżniania pęcherza
  • Potrzeba silnego napięcia mięśni brzucha podczas oddawania moczu
  • Mimowolne oddawanie moczu w małych porcjach (patrz nietrzymanie moczu u mężczyzn).

Klasyfikacja BPH

  • Postać podskórna - guz rozprzestrzenia się w kierunku odbytnicy.
  • Postać wewnątrz pęcherzykowa - guz rozprzestrzenia się w kierunku pęcherza.
  • Retrotrigonalny kształt - guz znajduje się pod trójkątem pęcherza.

Wyróżnia różne etapy (stopnie) rozwoju gruczolaka:

Etap 1 - zrekompensowany

Wśród objawów pacjenci odnotowują częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy. Częstotliwość może wynosić do 10 razy dziennie i (lub) do 7 razy na noc. Nerwy są odczuwane bardzo silnie, ale jednocześnie występuje opóźnienie w oddawaniu moczu, strumień moczu płynie z małą prędkością, pomimo wysiłków człowieka. Czasami można zaobserwować mimowolny wyciek moczu.

Opróżnianie pęcherza następuje z powodu możliwości kompensacyjnych ściany mięśnia pęcherza moczowego. Ten etap może trwać długo, do 9-10 lat. Ale często następuje bardziej intensywny postęp. Po wyczerpaniu możliwości kompensacyjnych rozpoczyna się następny etap.

Etap 2 - Podskompensowany

Na tym etapie następuje zapalenie pęcherza moczowego, które powoduje pojawienie się bólu podczas oddawania moczu. Częste oddawanie moczu utrzymuje się, mimowolne oddawanie moczu staje się częstsze. Istnieje uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza. Strumień moczu staje się nie tylko letargiczny, ale także przerywany. W moczu może pojawić się domieszka krwi. Kiedy stres, picie alkoholu lub hipotermia może być całkowity brak oddawania moczu. W tym przypadku ból w pęcherzu, promieniujący do okolicy lędźwiowej lub powyżej kości łonowej.

Ze względu na to, że pacjent musi się mocno odcedzić podczas oddawania moczu, może wystąpić wypadanie odbytnicy lub przepuklina. Ściany pęcherza są silnie rozciągnięte i są formacje kielichowe, w których może gromadzić się do litra resztkowego moczu. Jeśli nie są stosowane nowoczesne metody leczenia gruczolaka, rozpoczyna się etap 3 choroby.

Etap 3 - zdekompensowany

Na tym etapie konieczne jest użycie pisuaru, ponieważ ciągły wyciek moczu z przepełnionego pęcherza następuje kropla po kropli. Często występują objawy - mogą wystąpić osłabienie, nudności, utrata apetytu, pragnienie, utrata masy ciała i zaparcie. Gdy akumulacja we krwi zasad azotowych, zapach moczu z ust.

Objętość moczu resztkowego może osiągnąć dwa litry, dochodzi do nadmiernej ekspansji ścian pęcherza i zmniejsza się kurczliwość ścian. Istnieje naruszenie nerek. Kiedy stagnacja moczu może rozwinąć się zapaleniem dróg moczowych, co objawia się wzrostem temperatury ciała. Pacjent z tym stadium wymaga pilnie leczenia gruczolaka prostaty nie tylko za pomocą leków, ale także w leczeniu operacyjnym.

Powikłania łagodnego rozrostu gruczołu krokowego

Często pacjenci boją się pójść do lekarza z tak delikatnej kwestii, czy doświadczenia, które będą niezbędne w celu usunięcia gruczolaka gruczołu krokowego, co tylko zwiększa ryzyko powikłań, które mogą zagrażać życiu.

Ostra retencja moczu

Przy silnym ucisku cewki moczowej przez powiększony gruczoł krokowy dochodzi do ostrego zatrzymania moczu. Hipotermia, ostre zakażenie dróg oddechowych, opóźnione opróżnianie pęcherza, stres lub picie alkoholu również mogą być czynnikami wyjściowymi.

Obraz kliniczny ostrego zatrzymania moczu - niemożność oddania moczu, gdy pęcherz jest pełny. Powoduje to silny ból w okolicy nadłonowej, promieniującej do dolnej części pleców i penisa.

Jeśli pacjent nie uzyska pomocy wykwalifikowanego lekarza na czas, nagłe zatrzymanie moczu może być skomplikowane z powodu zaburzeń czynności nerek, wodonercza i śpiączki.

Jeśli wystąpią objawy ostrego zatrzymania moczu, należy natychmiast udać się do szpitala!

Zapalenie dróg moczowych

Stagnacja moczu lub niepełne opróżnienie pęcherza stwarzają bardzo sprzyjające warunki do rozmnażania bakterii. Może to powodować zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza i odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Kamica moczowa

Przy stagnacji moczu i wysokim stężeniu soli w moczu możliwe jest tworzenie mikrolitów, a następnie kamieni pęcherza moczowego. One z kolei mogą prowadzić do zablokowania cewki moczowej, co spowoduje ostre zatrzymanie moczu.

Diagnoza BPH

Zbieranie skarg i historii oraz badanie pacjenta. Badanie palpacyjne w odbytnicy pozwala określić rozmiar, konsystencję gruczołu krokowego, ból przy palpacji lub jego brak.

Każdy mężczyzna powyżej czterdziestego roku życia powinien co roku sprawdzać poziom antygenu specyficznego dla prostaty, nawet jeśli nie martwi się o nic. Ta analiza może pomóc zdiagnozować nie tylko BPH, ale także raka prostaty.

Metody badań laboratoryjnych:

  • Biochemiczne badanie krwi
  • Analiza moczu
  • Oznaczanie antygenu specyficznego dla prostaty (PSA, PSA) we krwi.

Określanie poziomu PSA w gruczolaku jest nie tylko najważniejszą metodą diagnostyczną, ale także metodą kontrolowania przebiegu choroby.

Tempo antygenu specyficznego dla prostaty, w zależności od wieku mężczyzny.

Instrumentalne metody badawcze:

  • TRUS - USG przezodbytniczy. Pozwala wykryć wzrost gruczołu krokowego, guzki w jego strukturze, obecność kamieni w pęcherzu moczowym, aby określić ilość resztkowego moczu.
  • Uroflowmetria - określenie natężenia przepływu moczu podczas oddawania moczu. Zwykle wynosi 15 ml na sekundę i więcej. Ograniczając go do 10 ml / s, możemy mówić o obecności przeszkody w przepływie moczu.
  • Radiografia - umożliwia identyfikację kamicy i zmian w miedniczno-miednicznym układzie nerkowym.

Skala I-PSS. Jest to kwestionariusz zawierający 7 pytań dotyczących różnych objawów BPH. Pacjent reaguje na każde z nich, oceniając obecność każdego objawu i jego nasilenie od 0 do 5 punktów. Lekarz ocenia prawdopodobieństwo obecności BPH u danego pacjenta.

Leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego

Leczenie zachowawcze

  • α-1 blokery adrenergiczne. Stosowany w celu przywrócenia lub poprawy przepływu moczu przez cewkę moczową, ponieważ leki te powodują jego ekspansję, rozluźniając gładkie mięśnie cewki moczowej.
  • Inhibitory 5-a reduktazy. Powolny wzrost prostaty, a tym samym zmniejszenie objętości. Są zwykle przepisywane, jeśli objętość gruczolaka jest bardzo duża. Mają wiele poważnych skutków ubocznych - zaburzenia erekcji, zwiększenie gruczołów sutkowych i zmniejszenie libido.
  • Preparaty ziołowe - nieznacznie zmniejszają objawy choroby, wpływając na mięśnie cewki moczowej, ale nie wpływają na wzrost guza.

Leki nie łagodzą gruczolaka, ale tylko spowalniają jego wzrost lub łagodzą objawy, nie można go wyleczyć tylko za pomocą narkotyków.

Leczenie chirurgiczne

Istnieje wiele różnych operacji stosowanych w gruczolaku prostaty.

  • Otwarta prostatektomia polega na usunięciu prostaty, operacji brzusznej, wykonywanych w znieczuleniu ogólnym. Stosuje się go z dużą masą gruczołu prostaty (ponad 60 gramów) i resztkową objętością moczu wynoszącą co najmniej 150 ml. Możliwe jest przeprowadzenie interwencji w 2 etapach. Pierwszy etap usuwa gruczołu krokowego, przetoka tworzy się do przedniej ściany brzucha, przez które mocz wpada do przewodu moczowego. Drugi etap przywraca normalny przepływ moczu.
  • Przezcewkowa resekcja (TUR) - operacja wykonywana jest bez nacięć. Wszystkie manipulacje zachodzą przez cewkę moczową. Warunki dla tego typu leczenia chirurgicznego to: masa gruczołu krokowego nie jest większa niż 60 gramów, a objętość resztkowego moczu jest mniejsza niż 150 ml. Podczas resekcji przezcewkowej z reguły gruczoł krokowy nie został całkowicie usunięty, a pacjentowi przepisano leki, które następnie hamują dalszy wzrost gruczołu. TOUR jest mniej inwazyjny niż otwarta prostatektomia. Jednak po tej operacji częściej występują powikłania, takie jak krwawienie, nietrzymanie moczu, wytrysk wsteczny, stwardnienie szyi pęcherza lub zwężenie cewki moczowej.
  • Przezcewkowa terapia mikrofalowa - cewnik wprowadza się przez cewkę moczową, przez którą podawane są mikrofale. Tkanka gruczołów jest bardzo gorąca i skoagulowana. Metodę stosuje się tylko w przypadku małych gruczolaków. W okresie pooperacyjnym obserwuje się miejscowy obrzęk i wprowadza się cewnik w celu usunięcia moczu.
  • Przezcewkowe odparowanie laserowe - jak sama nazwa wskazuje, operacja wykonywana jest za pomocą lasera. Cewnik jest wprowadzany przez cewkę moczową, gdy laser jest przykładany do guza, woda wyparowuje z jego komórek, prowadząc do ich śmierci. Prostata jest zmniejszona. Zastosowanie tej techniki jest wskazane tylko w przypadku małych guzów.
  • Przezskórna ablacja igłą - lekarz wkłada igły do ​​tkanki gruczołu krokowego przez cystoskop. Fale częstotliwości radiowych są przez nie przepuszczane. Ogrzewa i niszczy tkankę nowotworową. Metoda ta nie dotyczy dużych rozmiarów guzów. Prawdopodobne powikłania są takie same jak w przypadku przezcewkowej terapii mikrofalowej - naruszenie wypływu moczu z powodu obrzęku tkanek.
  • Ultradźwięki Fouxied o wysokiej intensywności (FUVI) - mikroskopijna kamera wideo i emiter ultradźwiękowy są wstawiane za pomocą sondy. Ultradźwięki działają termicznie i niszczy tkankę. Istotną komplikacją jest impotencja, która rozwija się w 1-7% przypadków.
  • Powiększenie balonem - za pomocą cystoskopu do cewki moczowej wprowadzany jest balon, dzięki któremu poszerza się światło cewki moczowej. Metoda ta jest stosowana w przypadkach, gdy leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, a leczenie chirurgiczne jest przeciwwskazane. Powiększenie balonów może jedynie zmniejszyć objawy, ale nie wpływa na wzrost guza.
  • Stentowanie - metoda jest podobna do poprzedniej, tylko stent wprowadza się do światła cewki moczowej, dzięki czemu poprawia się przepływ moczu. Wskazania dla metody są takie same jak dla dylatacji balonu.
  • Kriodestrukcja - głowicę zamrażającą wkłada się za pomocą cystoskopu, przez który dostarczany jest ciekły azot. Tkanki gruczołu krokowego są zamrażane pod wpływem niskich temperatur i niszczone. Aby nie uszkodzić cewki przy niskich temperaturach, w jej strefie stosuje się element grzejny.
  • Embolizacja tętnic gruczołu krokowego. Najnowsza technika należąca do chirurgów endowaskularnych. Przez tętnicę udową przez cewnik docierają do tętnic prostaty. Małe kule sztucznego tworzywa sztucznego o średnicy 0,1-0,4 mm są wprowadzane do światła. Są one wdmuchiwane do małych tętniczek przez przepływ krwi i podłączają je. Tkanki prostaty nie odżywiają się i nie umierają, osiągając w ten sposób znaczny spadek.

W wyniku embolizacji tętnic gruczołu krokowego. Pomarańczowe kółka oznaczone prostatą.

Nieskuteczne zabiegi

Należą do nich tradycyjne metody leczenia gruczolaka prostaty. Wśród nich leczenie sok z dyni, orzechy włoskie, woda jodowa, wywar z orzechów laskowych, ale nie mogą one pomóc pozbyć się rosnącego gruczolaka. Obejmuje to również masaż prostaty w przypadku gruczolaka. Takie metody pozwolą tylko na utratę czasu i osiągnięcie choroby na wyższym poziomie.

Wszystkie minimalnie inwazyjne i najbezpieczniejsze metody leczenia są możliwe tylko w przypadku małych gruczolaków. Oznacza to, że im wcześniej przejdziesz do lekarza, gdy pojawią się pierwsze objawy choroby, tym łatwiej będzie wyleczyć i prawdopodobieństwo powikłań będzie mniejsze.

Zapobieganie BPH

Istnieje kilka metod zapobiegania rozwojowi gruczolaka:

Tryb zasilania. Odżywianie gruczolaka powinno być zrównoważone, produkty powinny zawierać dużo błonnika, witamin i pierwiastków śladowych.

Gruczolak prostaty: objawy i leczenie

Gruczolak prostaty jest łagodnym wzrostem gruczołowej struktury prostaty, co powoduje trudności w przepływie moczu z pęcherza.

Jednocześnie trudności z oddawaniem moczu i częste wizyty w toalecie. Ponadto strumień moczu staje się coraz słabszy, być może jest to mimowolne wydzielanie. W późniejszych stadiach choroby rozwija się przewlekła retencja moczu. Prowadzi to do ogólnego zatrucia organizmu i przewlekłej choroby nerek.

Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem na czas rozpoczęcia leczenia, ponieważ brak takiego na wczesnym etapie, kiedy problem można nadal rozwiązać za pomocą farmakoterapii, prowadzi do konieczności interwencji chirurgicznej, gdy patologia przechodzi do późniejszych etapów rozwoju.

Powody

Przyczyny rozwoju gruczolaka prostaty nie zostały w pełni ustalone. Ale ustalono, że głównym czynnikiem predysponującym do tej patologii jest wiek człowieka. Im starszy on, tym większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia tej choroby.

Przede wszystkim wiąże się ze związanymi z wiekiem zmianami w funkcji regulacyjnej układu dokrewnego, odpowiedzialnego za funkcjonowanie sfery seksualnej. Warto zauważyć, że przypadki rozwoju gruczolaka stercza nie były rejestrowane u kastrowanych lub oblężonych mężczyzn. Wiadomo również, że na wygląd patologii nie ma wpływu palenie tytoniu, orientacja seksualna, aktywność seksualna i inne czynniki.

Gruczolak jest chorobą, która rozwija się wraz ze wzrostem łagodnego guza gruczołów otaczających cewkę moczową i znajduje się w cewce sterczowej pod pęcherzem.

U mężczyzn w wieku powyżej 50 lat prawdopodobieństwo wystąpienia patologii wynosi 50%, podczas gdy u osób starszych jest ona jeszcze wyższa. Pacjenci po 70% w 75% przypadków doświadczają tej choroby.

Jaka jest różnica między gruczolakiem prostaty a zapaleniem gruczołu krokowego?

Zapalenie gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty to całkowicie różne koncepcje, które jednak często mylą się ze sobą.

Gruczolak prostaty nazywany jest hiperplazją (powiększeniem) tkanek gruczołu krokowego. Zapalenie gruczołu krokowego jest procesem zapalnym, który atakuje ten gruczoł.

Infekcja patogenami;

Częsty lub zbyt rzadki seks;

Objawy i pierwsze oznaki gruczolaka prostaty

Gruczolak prostaty jest taki sam u wszystkich pacjentów. Główne objawy mogą być drażniące lub utrudniać.

Pierwsza forma charakteryzuje się zwiększonym oddawaniem moczu. Ponadto pacjent cierpi na częste pragnienie opróżnienia pęcherza, nietrzymania moczu i nokturii.

W przypadku obturacyjnego gruczolaka prostaty proces oddawania moczu staje się trudniejszy, a czas opróżniania pęcherza wzrasta. Ponadto człowiek odczuwa dyskomfort związany z uczuciem niepełnego opróżniania MP. Równolegle dochodzi do nieciągłości i osłabienia strumienia moczu oraz wysiłku podczas oddawania moczu.

We współczesnej urologii gruczolak prostaty dzieli się na 3 etapy.

Pierwszy etap

W początkowej fazie choroby zmienia się dynamika oddawania moczu. Nerwy stają się częste, ale w tym samym czasie sam proces staje się powolny, mniej intensywny. Pacjent zaczyna odczuwać potrzebę nocnego odwiedzania toalety.

Z reguły w pierwszym stadium gruczolak prostaty nie wywołuje u pacjenta szczególnego dyskomfortu. Jeśli chodzi o nocne przebudzenia, mężczyźni często kojarzą je z bezsennością związaną z wiekiem.

W ciągu dnia liczba aktów oddawania moczu pozostaje taka sama, ale wielu mężczyzn zauważa pojawienie się tak zwanego okresu oczekiwania. Jest szczególnie wyraźny rano.

Stopniowo wzrośnie liczba chęci do oddania moczu, a wręcz przeciwnie, zmniejszy się ilość wydalanego moczu. Wtedy zacznie narastać imperatywne pragnienie opróżnienia pęcherza. Warto zauważyć, że jeśli wcześniej strumień moczu u mężczyzny utworzył krzywą paraboliczną, to w pierwszym stadium rozwoju gruczolaka prostaty staje się on powolny i różni się pionowym spadkiem.

Ponieważ na pierwszym etapie występuje przerost mięśni pęcherza, skuteczność jego opróżniania pozostaje taka sama. W tym samym czasie nie pozostawia moczu w jego jamie. Stan funkcjonalny nerek i górnych dróg moczowych również się nie zmienia.

Drugi etap (lub etap subskompensowany)

Na drugi etap rozwoju gruczolaka prostaty charakteryzuje się wzrostem wielkości pęcherza. Jednocześnie w ścianach zaczynają się zmiany dystroficzne. Resztkowy mocz stopniowo gromadzi się w pęcherzu. Początkowo jego objętość wynosi 200 ml, ale z czasem wzrasta.

Podczas oddawania moczu człowiek musi odciążyć mięśnie brzucha, co powoduje gwałtowny wzrost ciśnienia śródpęcherzykowego. Na tym etapie oddawanie moczu staje się wielofazowe, przerywane i faliste.

W miarę postępu patologii może wystąpić niewydolność oddawania moczu w górnych drogach moczowych. Mięśnie tracą elastyczność, a drogi moczowe zaczynają się rozszerzać. Na tym tle zaburza się funkcjonowanie nerek.

Pacjenci zaczynają dręczyć ciągłe pragnienie, wielomocz i inne objawy przewlekłej choroby nerek. W przypadku naruszenia mechanizmu kompensacji pojawia się stadium 3 choroby.

Trzeci etap (zdekompensowany etap)

Ten etap gruczolaka gruczołu krokowego charakteryzuje się wzrostem pęcherza pacjenta z powodu nagromadzonej w nim dużej ilości moczu. Zidentyfikuj to odchylenie nie jest trudne. Można to zrobić wizualnie lub podczas badania palpacyjnego.

Górna granica pęcherza może dotrzeć do pępka lub osiągnąć wyższy punkt. Nawet przy silnym nacisku pilnych mięśni oddawanie moczu staje się niemożliwe. W tym przypadku pacjent odczuwa ciągłe pragnienie opróżnienia pęcherza. Z powodu niemożności zrobienia tego, cierpi z powodu niższego bólu brzucha, a mocz jest wydalany w postaci kropli lub w małych porcjach.

Z biegiem czasu nasila się potrzeba moczenia i bólu. Zamiast tego zaczyna się pojawiać tak zwana paradoksalna retencja moczu. Charakteryzuje się tym, że pęcherz przelewa się z moczem, ale wyróżnia się jedynie kroplami.

Na ostatnim etapie rozwoju choroby górne drogi moczowe rozszerzają się, a miąższ nerek jest upośledzony. Ta awaria występuje z powodu niedrożności dróg moczowych, pod wpływem której zwiększa się ciśnienie w układzie miednicy-miednicy.

W trzecim etapie nasilenie objawów ESRD wzrasta, a przy braku szybkiego leczenia może dojść nawet do zgonu.

Konsekwencje i komplikacje

Gdy nieleczony gruczolak prostaty może rozwinąć komplikacje w postaci:

  1. Ostra retencja moczu. Jest to poważne powikłanie patologii, któremu towarzyszy niezdolność do opróżnienia pęcherza. Często takie odchylenie obserwuje się na etapie 2-3 rozwoju gruczolaka. Często obserwuje się ostre zatrzymanie moczu podczas hipotermii, przepracowania lub długotrwałego siedzenia w pozycji siedzącej. Aby poprawić sytuację można tylko cewnikowanie pęcherza.
  2. Procesy zapalne - zapalenie pęcherza lub odmiedniczkowe zapalenie nerek. Patologii tych można uniknąć tylko wtedy, gdy gruczolak stercza jest leczony szybko.
  3. Zęby w pęcherzu. W przypadku niecałkowitego opróżniania ciała, zaczynają w nim tworzyć się osady mineralne, kamienie. Aby zapobiec ich wystąpieniu jest możliwe tylko po przywróceniu funkcji cewki moczowej. Jeśli kamienie są już utworzone, wykonuje się chirurgiczne leczenie gruczolaka gruczołu krokowego, podczas którego usuwane są również kamienie.
  4. Hematuria - zanieczyszczenia krwi w moczu. W przypadku żylaków szyi pęcherza moczowego pewna ilość czerwonych krwinek przenika do moczu. Erytrocytury mogą być makroskopowe, w których mocz staje się czerwony i mikroskopijny. W tym drugim przypadku czerwone krwinki w moczu można wykryć tylko w testach laboratoryjnych. Hematuria wymaga dodatkowej diagnostyki mającej na celu wyeliminowanie obecności guzów lub kamieni w pęcherzu.

Diagnostyka

Na początku wykonuje się cyfrowe badanie prostaty, po czym wykonuje się rozmaz z cewki moczowej i przeprowadza się badanie sekretu gruczołu krokowego. Jest to konieczne, aby wykluczyć bakteryjne powikłania patologii.

Ponadto, bez niepowodzenia, wykonaj:

  1. Badanie ultrasonograficzne, które pozwala określić rozmiar gruczołu prostaty, aby wykryć procesy kamieniowe i zastoinowe w pęcherzu. Ponadto określa się ilość moczu pozostającego w pęcherzu, a także funkcjonowanie pieców i dróg moczowych.
  2. Uroflowmetria - procedura, podczas której mierzony jest czas opróżnienia pęcherza i natężenie przepływu moczu. Manipulacja odbywa się za pomocą specjalnego czujnika.
  3. Oznaczanie poziomu antygenu specyficznego dla prostaty (w skrócie PSA). Ta procedura diagnostyczna jest niezbędna, aby wykluczyć rozwój raka w tkankach gruczołu krokowego. Wartość wskaźników w normie nie powinna przekroczyć wartości 4 ng / ml krwi. W razie wątpliwości co do wiarygodności danych wykonuje się biopsję prostaty.
  4. Cystografia i urografia wydalnicza. Jednak te manipulacje w ostatnich latach są wykonywane rzadziej ze względu na pojawienie się nowych, minimalnie inwazyjnych metod diagnostyki ultrasonograficznej.

W niektórych przypadkach w celu odróżnienia gruczolaka prostaty od innych patologii z podobnymi objawami wykonuje się cystoskopię.

Leczenie gruczolaka gruczołu krokowego

Leczenie gruczolaka prostaty może być zarówno zachowawcze, jak i chirurgiczne. Wybór techniki terapeutycznej zależy od stadium patologii:

  1. Tak więc, na pierwszym etapie rozwoju choroby, pacjenci są przepisywani lekarstwami i rozwijany jest tryb aktywności fizycznej. Jednocześnie poczyniono zalecenia dotyczące ogólnego stylu życia i odżywiania. Warunkiem wstępnym - odrzucenie palenia i alkoholu, a także wykluczenie z menu kawy. Występowanie problemów z oddawaniem moczu może wymagać dodatkowej przezcewkowej elektroresekcji.
  2. W drugim etapie rozwoju patologii zaleca się chirurgiczne usunięcie gruczolaka. Z reguły korzystają z minimalnie inwazyjnego dostępu operacyjnego lub klasycznych metod.
  3. Głównym celem leczenia trzeciego stadium gruczolaka prostaty jest zapewnienie całkowitego odpływu moczu i wyeliminowanie objawów zatrucia azotemicznego. W tej sytuacji wykonuje się nefrostomię przezskórną, cystostomię lub inne manipulacje. Następnie wszystkie wysiłki są ukierunkowane na normalizację pracy nerek, wątroby, układu sercowo-naczyniowego. Dopiero potem rozważa się interwencję chirurgiczną.

To ważne! Farmakoterapia nie może całkowicie wyleczyć choroby. Jego głównym zadaniem jest spowolnienie lub całkowite zatrzymanie postępu procesu patologicznego.

Farmaceutyki

W przypadku gruczolaka prostaty używają:

  1. Alfa-blokery, które przyczyniają się do rozwoju cewki moczowej. To z kolei poprawia przepływ moczu. Aby osiągnąć stabilny efekt terapeutyczny, leczenie powinno być prowadzone przez co najmniej sześć miesięcy. Pierwsze oznaki pozytywnej dynamiki odnotowano już po 2-4 tygodniach od daty rozpoczęcia przyjmowania leków. Zasadniczo przepisuje się takie leki, jak Prazosin (dawka dzienna - od 4 do 5 mg), Doxazosin (od 2 do 8 mg na dzień), Alfuzosyna (od 5 do 7,5 mg / dzień) itp. Jeśli po 3 4 miesiące leczenia nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, lekarz musi przejrzeć schemat leczenia.
  2. Inhibitory 5-alfa-reduktazy, które zmniejszają rozmiar prostaty i powstrzymują jej dalszy wzrost. Leki w tej grupie działają bezpośrednio na testosteron, przekształcając go w dihydrotestosteron. Finasteryd w dawce 5 mg na dobę, lub Duasterid, pomaga radzić sobie z patologią. Leki te nie są związane z receptorami hormonalnymi, więc nie mają skutków ubocznych związanych z lekami hormonalnymi. Po 3 miesiącach leczenia prostata jest zmniejszona o 20%, po sześciu miesiącach - o 30%.

Leczenie chirurgiczne

Chirurgia jest obecnie najskuteczniejszym sposobem leczenia gruczolaka prostaty. Interwencja chirurgiczna jest wskazana w rozwoju powikłań choroby w postaci ostrego zatrzymania moczu, niewydolności nerek, wtórnego zakażenia itp.

Dodatkowo operację przypisuje się pacjentom cierpiącym na subiektywne objawy, które znacząco obniżają jakość życia - nietrzymanie moczu, częste pragnienie opróżnienia pęcherza, itp. Obecnie najskuteczniejsze są następujące metody chirurgicznego leczenia gruczolaka prostaty.

Otwórz prostatektomię

Manipulacja odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Podczas operacji wykonywana jest resekcja płatów prostaty.

Ta technika chirurgiczna jest stosowana, jeśli dotknięta jest duża część gruczołu krokowego, a objętość resztkowego moczu wynosi co najmniej 150 ml.

W celu uniknięcia powikłań pooperacyjnych interwencja w większości przypadków odbywa się w 2 podejściach. W pierwszym etapie wykonywana jest resekcja niektórych stref prostaty, po której powstaje przetoka, przez którą mocz wchodzi swobodnie do kanału moczowego. W drugim etapie całkowity odpływ moczu zostaje całkowicie przywrócony.

Przezcewkowa resekcja (TUR)

Ta chirurgiczna metoda leczenia gruczolaka prostaty jest bardziej łagodna, ponieważ podczas zabiegu nie wykonuje się żadnych nacięć na pacjenta. Manipulacja odbywa się przez cewkę moczową.

Wskazania do takiej operacji to masa cewki moczowej nie większa niż 60 g, a ilość resztkowego moczu jest mniejsza niż 150 ml. Podczas zabiegu usuwane są tylko niektóre obszary gruczołu krokowego. Następnie pacjentowi przepisuje się leki, które zapobiegają jego ponownemu wzrostowi.

Pomimo faktu, że TUR jest uważana za minimalnie inwazyjną technikę chirurgiczną, bardziej prawdopodobne jest, że otwarta prostatektomia wywoła powikłania pooperacyjne. Dlatego pacjenci mogą odczuwać krwawienie, nietrzymanie moczu, stwardnienie szyi pęcherza i inne niepożądane skutki takiej interwencji.

Przezcewkowa terapia mikrofalowa

Istotą tej procedury jest wprowadzenie cewnika do cewki moczowej, przez którą podawane są mikrofale. Pod ich wpływem następuje ogrzewanie i koagulacja tkanki trzustki.

Ta technika jest skuteczna tylko w przypadku małych gruczolaków. Po zabiegu można zaobserwować lekki obrzęk, dlatego wprowadza się cewnik, aby usunąć mocz z ciała pacjenta.

Transurethral Laser Vaporization

Cewnik wprowadza się przez cewkę moczową, po czym guz jest wystawiony na działanie wiązki laserowej. Pod jego wpływem woda z zarośniętych tkanek zaczyna aktywnie parować, w wyniku czego umiera. Z tego powodu prostata jest zmniejszona.

Przezcewkowe odparowanie laserowe stosuje się tylko w przypadku małych zmian gruczołów.

Przezcewkowa ablacja igłowa

Zabieg wykonuje się za pomocą cystoskopu, przez który lekarz wkłada igły do ​​tkanek gruczołu krokowego. Za pomocą tych igieł dostarczane są fale o częstotliwościach radiowych, pod wpływem których guz grzeje się i zapada.

Technika ta jest stosowana w przypadku małych guzów. Komplikacje mogą być takie same jak w przypadku przezcewkowej terapii mikrofalowej.

Skoncentrowane ultradźwięki o dużej intensywności to procedura, podczas której za pomocą specjalnej sondy dodaje się małą kamerę i instrument emitujący falę ultradźwiękową.

Ultradźwięki mają efekt cieplny, niszcząc nienormalną tkankę. Po takim leczeniu pacjenci mogą rozwinąć impotencję (w 1-7% przypadków).

Powiększenie balonem

Przez cystoskop wprowadza się cewnik do cewki moczowej, przez co rozszerza się światło cewki moczowej. Technika ta jest stosowana do nieskuteczności zachowawczego leczenia patologii, a także w przypadku niemożności przeprowadzenia operacji.

Stentowanie

Metoda jest nieco podobna do poprzedniej, ale w tym przypadku do cewki moczowej wprowadzany jest specjalny stent, dzięki któremu zapewniony jest normalny przepływ moczu.

Kriodestrukcja

Podczas manipulacji ciekły azot służy do zamrażania tkanek nowotworowych, w wyniku czego są niszczone. Aby nie uszkodzić zdrowych tkanek cewki moczowej, w jej strefie umieszczony jest specjalny element grzewczy.

Embolizacja tętnic gruczołu krokowego

Podczas zabiegu stosowane są małe plastikowe kulki, które są wkładane do tętnic prostaty przez specjalny cewnik. Wraz z krwiobiegiem docierają do małych tętniczek i zamykają je szczelnie. Z powodu braku dopływu krwi patologiczne tkanki przestają rosnąć, a następnie umierają.

Jakie mogą być konsekwencje operacji gruczolaka prostaty?

Chirurgiczne leczenie gruczolaka prostaty może spowodować u pacjenta powikłania w postaci:

  1. Krwawienie podczas operacji. Występują w 2-3% przypadków i są najpoważniejszą konsekwencją leczenia chirurgicznego. Wielu pacjentów wymaga procedury transfuzji krwi.
  2. Krwawienie po operacji, któremu towarzyszy tworzenie się skrzepów krwi, które następnie zakłóca normalny przepływ moczu. Konsekwencje tego można wyeliminować jedynie poprzez wielokrotną interwencję, przeprowadzaną metodą endoskopową lub laparotomiczną.
  3. Stagnacja moczu z powodu opóźnienia. Ona z kolei występuje na tle dysfunkcji warstwy mięśniowej pęcherza.
  4. Infekcje układu moczowo-płciowego (procesy zapalne w jądrach i ich przydatkach, prostaty, nerki i miednicy itp.). Podobne komplikacje występują w 5-22% przypadków.
  5. Naruszenie procesu oddawania moczu, prowokowanie jeszcze większych trudności niż wcześniej obserwowano u pacjenta. To powikłanie jest spowodowane nieprawidłowym wycięciem nieprawidłowej tkanki gruczołu krokowego. Ten problem rozwiązuje się tylko przez wielokrotną resekcję.
  6. Erazmacja wsteczna, w której występują trudności z uwolnieniem płynu nasiennego z powodu jego wstrzyknięcia do pęcherza.
  7. Zaburzenia erekcji. Występuje u 10% pacjentów, ale nie zawsze jest wynikiem chirurgicznego leczenia gruczolaka prostaty.
  8. Zwężenie kanału cewki moczowej, które występuje w 3% przypadków i wymaga inwazyjnej interwencji mikrotwardej z użyciem technik endoskopowych.

Bardzo rzadko zdarza się, aby pacjenci doświadczali nietrzymania moczu, które może również samo w sobie przejść. Ale tylko wtedy, gdy było to spowodowane naruszeniem mięśni pęcherza.

Prognozy i zapobieganie

Aby uniknąć rozwoju gruczolaka prostaty, zaleca się mężczyzn:

  • unikać hipodynamii, która prowadzi do stagnacji krwi w narządach miednicy;
  • dostosować dietę tak, aby zawierała łatwo przyswajalne pokarmy;
  • unikać otyłości;
  • odmawiają noszenia obcisłych dżinsów, spodni i bielizny, które ściskają genitalia;
  • unikać przypadkowego seksu, aby zapobiec rozwojowi chorób przenoszonych drogą płciową;
  • po ukończeniu 40 roku życia regularnie przechodzą badania profilaktyczne u urologa i biorą udział w badaniu krwi na obecność PSA w celu wczesnego wykrycia i szybkiego rozpoczęcia leczenia gruczolaka prostaty.

Maksymalne ograniczenie stosowania szkodliwych produktów i włączenie do codziennego menu żywności wzbogaconej włóknem roślinnym, znacząco zmniejsza ryzyko rozwoju tej choroby. Z mocnej herbaty i kawy, powinno być zaniechane na rzecz naturalnych soków, herbat lub wywary z ziół -.. Mięta, melisa, rumianek, kwiat hibiskusa, herbata płatki róż itp Jeśli gruczolak zaczął się rozwijać, konieczne jest, aby dać pierwszeństwo do produktów mlecznych, roślin strączkowych, gotowane, parowane lub pieczone mięso chude.

Od kiedy wykryto chorobę, zależą od prognozy na rokowanie. Jeśli patologię wykryto na wczesnym etapie rozwoju, a leczenie rozpoczęto natychmiast, prognozy są uważane za najbardziej korzystne. Ale dramatycznie się pogarszają, ignorując objawy i odkładając wizytę u lekarza.

W ciężkich przypadkach dochodzi do rozwoju CRF, jak również do złośliwości gruczolaka, co prowadzi do raka prostaty. Proces złośliwości gruczołu krokowego obserwuje się w późnych stadiach choroby, a także ignorowanie zaleceń lekarza prowadzącego dotyczących leczenia i zapobiegania gruczolaka prostaty.

Gruczolak prostaty

Gruczolak prostaty - proliferacja gruczołowej tkanki gruczołu krokowego, prowadząca do zakłócenia odpływu moczu z pęcherza. Charakteryzuje się częstym i trudnym oddawaniem moczu, w tym nocnym, osłabieniem strumienia moczu, mimowolnym wypływem moczu, ciśnieniem w pęcherzu moczowym. Następnie może dojść do całkowitego zatrzymania moczu, stanu zapalnego i tworzenia się kamieni w pęcherzu i nerkach. Przewlekłe zatrzymanie moczu prowadzi do zatrucia, rozwoju niewydolności nerek Rozpoznanie gruczolaka prostaty obejmuje ultradźwięki prostaty, badanie jej tajemnicy i, jeśli to konieczne, biopsję. Leczenie jest zwykle chirurgiczne. Leczenie zachowawcze jest skuteczne na wczesnym etapie.

Gruczolak prostaty

Gruczolak prostaty jest łagodnym nowotworem gruczołów paroretykalnych, zlokalizowanym wokół cewki moczowej w odcinku prostaty. Głównym objawem gruczolaka prostaty jest naruszenie oddawania moczu z powodu stopniowego ucisku cewki moczowej z jednym lub kilkoma rosnącymi guzkami. Dla łagodnego przerostu gruczołu krokowego charakteryzuje się łagodny przebieg.

Częstość występowania gruczolaka prostaty

Tylko niewielka część pacjentów cierpiących na gruczolaka prostaty składa wniosek o pomoc lekarską, jednak szczegółowe badanie pozwala wykryć objawy choroby u co czwartego mężczyzny w wieku 40-50 lat iu połowy mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat. Gruczolak prostaty wykryto u 65% mężczyzn w wieku 60-70 lat, 80% mężczyzn w wieku 70-80 lat i ponad 90% mężczyzn w wieku powyżej 80 lat. Nasilenie objawów może się znacznie różnić. Badania z zakresu urologii sugerują, że problemy z oddawaniem moczu występują u około 40% mężczyzn z gruczolakiem prostaty, ale tylko jeden na pięciu pacjentów w tej grupie szuka pomocy medycznej.

Przyczyny gruczolaka prostaty

Mechanizm powstawania gruczolaka prostaty nie jest jeszcze w pełni określony. Pomimo powszechnej opinii łączącej gruczolaka prostaty z przewlekłym zapaleniem gruczołu krokowego, nie ma danych, które potwierdziłyby związek tych dwóch chorób. Badacze nie wykazali żadnego związku między rozwojem gruczolaka prostaty a używaniem alkoholu i tytoniu, orientacji seksualnej, aktywności seksualnej oraz chorób wenerycznych i zapalnych.

Występuje wyraźna zależność występowania gruczolaka prostaty od wieku pacjenta. Naukowcy uważają, że gruczolak prostaty rozwija się w wyniku zaburzeń hormonalnych u mężczyzn, gdy występuje andropauza (męska menopauza). Teorię tę potwierdza fakt, że mężczyźni, którzy zostali kastrowani przed okresem dojrzewania i niezwykle rzadko, to mężczyźni, którzy zostali kastrowani po jego wystąpieniu, nigdy nie cierpią na gruczolaka prostaty.

Objawy gruczolaka prostaty

Istnieją dwie grupy objawów gruczolaka prostaty: podrażniające i obstrukcyjne. Pierwsza grupa objawów w gruczolaku prostaty obejmuje zwiększone oddawanie moczu, utrzymującą się (konieczną) potrzebę oddawania moczu, nokturii, nietrzymania moczu. Grupa objawów obturacyjnych charakterystycznych dla gruczolaka gruczołu krokowego obejmuje trudności w oddawaniu moczu, opóźnione pojawienie się i wydłużenie czasu oddawania moczu, uczucie niepełnego opróżniania, oddawanie moczu z przerywanym, powolnym strumieniem oraz potrzebę wysiłku.

Wyróżnia się trzy stadia gruczolaka prostaty:

  • Gruczolak prostaty z wyrównaną postacią (etap I)

Zmienia dynamikę aktu oddawania moczu. Staje się częstszy, mniej intensywny i mniej wolny. W nocy trzeba oddawać mocz 1-2 razy. Co do zasady, nokturia w stadium I gruczolaka prostaty nie powoduje niepokoju pacjenta, który łączy uporczywe nocne przebudzenie z rozwojem bezsenności związanej z wiekiem.

W ciągu dnia można utrzymać normalną częstość oddawania moczu, jednak pacjenci z gruczolakiem prostaty stopnia I mają okres oczekiwania, szczególnie wyraźny po nocnym śnie. Następnie zwiększa się częstotliwość dziennego oddawania moczu, a objętość moczu uwalniana podczas pojedynczego oddawania moczu maleje. Są imperatywne impulsy. Strumień moczu, który wcześniej utworzył krzywą paraboliczną, wyróżnia się leniwym prądem i opada prawie pionowo.

W stadium I gruczolaka prostaty rozwija się przerost mięśni pęcherza, dzięki czemu zostaje zachowana skuteczność jego opróżniania. Na tym etapie niewiele pęcherza moczowego jest znikome lub nie ma go wcale. Zachowany zostaje stan czynnościowy nerek i górnych dróg moczowych.

  • Podskórny etap gruczolaka prostaty (etap II)

W stadium II gruczolaka prostaty, pęcherz zwiększa objętość, zmiany dystroficzne rozwijają się w jego ścianach. Ilość resztkowego moczu osiąga 100-200 ml i nadal rośnie. Przez cały okres oddawania moczu pacjent jest zmuszany do intensywnego obciążania mięśni brzucha i przepony, co prowadzi do jeszcze większego wzrostu ciśnienia wewnątrzdechowego. Akt oddawania moczu staje się wielofazowy, przerywany, falujący.

Przejście moczu wzdłuż górnych dróg moczowych jest stopniowo zakłócane. Struktury mięśniowe tracą elastyczność, drogi moczowe rozszerzają się. Funkcja nerek jest upośledzona. Pacjenci martwią się pragnieniem, wielomoczem i innymi objawami postępującej przewlekłej niewydolności nerek. Kiedy mechanizmy kompensacji zostaną zakłócone, rozpoczyna się trzeci etap.

  • Zdekompensowany gruczolak prostaty stopnia (etap III)

Pęcherz w gruczole krokowym stopnia III jest rozszerzony, przepełniony moczem, łatwo określa się przez badanie dotykowe i wizualnie. Górna krawędź pęcherza może osiągnąć poziom pępka i powyżej. Opróżnianie jest niemożliwe nawet przy silnym napięciu mięśni brzucha. Pragnienie opróżnienia pęcherza staje się ciągłe. Może wystąpić silny ból brzucha. Mocz jest często wydalany, w kroplach lub w bardzo małych porcjach. W przyszłości ból i chęć oddawania moczu stopniowo ustępują. Powstaje paradoksalna charakterystyka zatrzymania moczu w gruczolaku prostaty (pęcherz jest pełny, mocz jest stale uwalniany kropla po kropli).

Na tym etapie gruczolaka gruczołu krokowego dochodzi do poszerzenia górnych dróg moczowych, upośledzeniu funkcji miąższu nerek ze względu na stałą niedrożność dróg moczowych, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia w miednicy miednicy. Klinika przewlekłej niewydolności nerek rośnie. Jeśli nie zapewniono opieki medycznej, pacjenci umierają na postępującą CRF.

Powikłania gruczolaka prostaty

Jeśli nie zostaną zastosowane środki terapeutyczne, u pacjenta z gruczolakiem prostaty może rozwinąć się przewlekła niewydolność nerek. W gruczolaku prostaty czasami dochodzi do ostrego zatrzymania moczu. Pacjent nie może oddawać moczu, gdy pęcherz jest pełny, pomimo intensywnego pożądania. Aby wyeliminować zatrzymanie moczu, cewnik jest u cewnikowany u mężczyzn, czasami w nagłej operacji lub przebiciu pęcherza.

Innym powikłaniem gruczolaka prostaty jest krwiomocz. U wielu pacjentów stwierdza się mikrohematurię, ale występują również częste intensywne krwawienia z tkanki gruczolaka (w przypadku urazu w wyniku manipulacji) lub żylaki w okolicy szyjki pęcherza. Wraz z tworzeniem się skrzepów możliwe jest wytworzenie tamponady pęcherza moczowego, w której konieczna jest operacja w trybie nagłym. Często przyczyną krwawienia w gruczolaku prostaty staje się diagnostyczne lub terapeutyczne cewnikowanie.

Kamienie pęcherza gruczolaka prostaty mogą pojawiać się w wyniku zatrzymania moczu lub migracji z nerek i dróg moczowych. W torbielowatym obraz kliniczny gruczolaka prostaty jest uzupełniony zwiększonym oddawaniem moczu i bólem promieniującym do głowy penisa. W pozycji stojącej, podczas chodzenia i ruchów objawy stają się bardziej wyraźne, w pozycji leżącej - zmniejszają się. Objawy "ułożenia strumienia moczu" są charakterystyczne (pomimo niepełnego opróżnienia pęcherza, strumień moczu zostaje nagle przerwany i wznawiany dopiero po zmianie pozycji ciała). Często w gruczolaku prostaty rozwijają się choroby zakaźne (zapalenie najądrza, zapalenie najądrza, zapalenie pęcherzyka, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej, ostre i przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek).

Rozpoznanie gruczolaka prostaty

Lekarz przeprowadza cyfrowy test prostaty. W celu oceny nasilenia objawów gruczolaka prostaty pacjentowi proponuje się wypełnienie dziennika moczu. Wykonaj badanie wydzielin gruczołu krokowego i wymazów z cewki moczowej, aby wykluczyć powikłania infekcyjne. Wykonuje się USG prostaty, podczas którego określa się objętość gruczołu krokowego, wykrywane są kamienie i obszary z zastojem, ilość resztkowego moczu, stan nerek i dróg moczowych.

Rzetelne ocenianie stopnia zatrzymania moczu w gruczolaku gruczołu krokowego pozwala na wykonanie uroflowmetrii (czas oddawania moczu i szybkość przepływu moczu określa specjalny aparat). Aby wykluczyć raka gruczołu krokowego, konieczna jest ocena poziomu PSA (antygenu specyficznego dla prostaty), którego wartość zwykle nie powinna przekraczać 4 ng / ml. W kontrowersyjnych przypadkach wykonuje się biopsję prostaty.

Urologia cystograficzna i wydalnicza w przypadku gruczolaka prostaty w ostatnich latach wykonywana jest rzadziej z powodu pojawienia się nowych, mniej inwazyjnych i bezpieczniejszych metod badawczych (USG). Czasami, aby wykluczyć choroby o podobnych objawach lub w ramach przygotowań do chirurgicznego leczenia gruczolaka gruczołu krokowego, wykonuje się cystoskopię.

Leczenie gruczolaka gruczołu krokowego

Kryterium wyboru leczenia gruczolaka prostaty u urologa jest skala objawów I-PSS, odzwierciedlająca nasilenie zaburzeń oddawania moczu. Według tej skali, jeśli wynik jest mniejszy niż 8, nie jest wymagana żadna terapia. Przy 9-18 punktach zachodzi leczenie zachowawcze. Jeśli suma punktów jest większa niż 18 - konieczna jest operacja.

  • Zachowawcze leczenie gruczolaka prostaty

Terapia zachowawcza prowadzona jest we wczesnym stadium i w obecności bezwzględnych przeciwwskazań do operacji. W celu zmniejszenia nasilenia objawów choroby stosuje się inhibitory 5-alfa-reduktazy (dutasteryd, finasteryd), alfa-blokery (alfuzosyna, terazosyna, doksazosyna, tamsulosyna), preparaty pochodzenia roślinnego (wyciąg z afrykańskiej śliwy lub owoców sabal).

Antybiotyki (gentamycyna, cefalosporyny) są przepisywane w celu zwalczania infekcji, często łączą się z gruczolakiem prostaty. Pod koniec kursu antybiotykoterapii probiotyki są stosowane w celu przywrócenia prawidłowej mikroflory jelitowej. Odporność jest korygowana (interferon alfa-2b, pirogeniczny). Zmiany miażdżycowe w naczyniach krwionośnych, które rozwijają się u większości pacjentów w podeszłym wieku z gruczolakiem gruczołu krokowego, uniemożliwiają dostarczanie leków do gruczołu krokowego, w związku z czym trenta jest przepisywany w celu normalizacji krążenia krwi.

  • Chirurgiczne leczenie gruczolaka prostaty

Istnieją następujące techniki chirurgiczne w leczeniu gruczolaka prostaty:

  1. adenomektomia. Przeprowadza się go w obecności powikłań, pozostały mocz w ilości większej niż 150 ml, masa gruczolaka ponad 40 g;
  2. TOUR (przezcewkowa resekcja). Technika minimalnie inwazyjna. Operacja wykonywana jest przez cewkę moczową. Prowadzona, gdy ilość resztkowego moczu jest nie większa niż 150 ml, masa gruczolaka nie jest większa niż 60g. Nie dotyczy niewydolności nerek;
  3. laserowa ablacja, laserowe niszczenie, TUR waporyzacja prostaty. Oszczędne metody. Minimalna utrata krwi pozwala na operacje o masie guza powyżej 60g. Interwencje te są operacjami z wyboru dla młodych pacjentów z gruczolakiem prostaty, ponieważ pozwalają one zachować funkcje seksualne.

Istnieje wiele bezwzględnych przeciwwskazań do chirurgicznego leczenia gruczolaka prostaty (niewyrównane choroby układu oddechowego i sercowo-naczyniowego itp.). Jeśli leczenie chirurgiczne gruczolaka gruczołu krokowego nie jest możliwe, wykonuje się cewnikowanie pęcherza lub operację paliatywną - cystostomię. Należy pamiętać, że leczenie paliatywne zmniejsza jakość życia pacjenta.

Objawy i leczenie gruczolaka prostaty u mężczyzn

Gruczolak prostaty jest łagodnym nowotworem, który powstaje z podścieliska prostaty lub nabłonka gruczołowego. Choroba ta jest całkowicie uleczalna, jeśli zostanie zdiagnozowana w odpowiednim czasie, a leczenie rozpocznie się za pomocą porady lekarza. Niestety nie wszyscy mężczyźni są odpowiedzialni za swoje zdrowie i często przychodzą na wizytę u lekarza z zaawansowanym stadium choroby, której leczenie wiąże się z dużymi trudnościami. Dlatego powinieneś znać objawy patologii i przyczyny prowadzące do jej rozwoju.

Synonimy choroby - gruczolak prostaty, łagodny przerost gruczołu krokowego. Gruczoł krokowy to narząd złożony z płatków tkanki gruczołowej i tkanki łącznej lub zrębu. Prostata wytwarza sekret, który wspiera normalne funkcjonowanie plemników.

Dynamika rozwoju gruczolaka prostaty jest rozczarowująca. Według Światowej Organizacji Zdrowia 82% 80-letnich mężczyzn ma tę chorobę. Po 80 latach występuje u 96% starszych mężczyzn. W grupie wiekowej od 40 do 50 lat patologię rozpoznaje się u 12% mężczyzn. Według WHO częstość występowania gruczolaka zależy od rasy i nawyków żywieniowych ludzi w różnych krajach. Przedstawiciele rasy murzyńskiej cierpią na tę chorobę częściej niż inni, a mieszkańcy Chin i Kraju Wschodzącego Słońca są nieco mniej prawdopodobne z powodu żywności nasyconej fitosterolami.

Jakie są przyczyny gruczolaka prostaty u mężczyzn?

Dokładne przyczyny choroby nie zostały jeszcze ustalone. Dokładnie wiadomo, że istnieje bezpośredni związek z wiekiem pacjentów. Im bliżej "męska menopauza", tym większe ryzyko rozrostu gruczołu krokowego. Wydaje się, że bardzo istotna jest regulacja neuroendokrynna aktywności prostaty - zmniejszając produkcję testosteronu, głównego męskiego hormonu i zwiększając stężenie estradiolu. Hormon ten jest w stanie stymulować zwiększoną reprodukcję komórek prostaty.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju gruczolaka prostaty:

Hipodynamia i powiązana z nią waga - tkanka tłuszczowa produkuje estrogeny;

Predyspozycje genetyczne - przypadki gruczolaka u krewnych;

Niewłaściwe odżywianie - włączenie do diety tłustych, smażonych potraw z gorącymi przyprawami;

Wszystkie inne czynniki, takie jak niewystarczająca aktywność seksualna, konsekwencje infekcji narządów płciowych, złe nawyki, nie zostały potwierdzone w badaniach naukowych.

Główne objawy gruczolaka prostaty

Obstrukcyjne objawy gruczolaka związane z zaburzeniami oddawania moczu:

Poczucie niezupełnie opróżnionego pęcherza - u mężczyzn, po oddaniu moczu, normalne jest, że mężczyźni czują pusty pęcherz;

Powolne oddawanie moczu - mocz jest wydalany w obniżonej stawce;

Przerywane oddawanie moczu w częściach - zwykle występuje bez przerw;

Nie można wydalić moczu bez obciążania mięśni brzucha;

Wydajność kropelek moczu pod koniec oddawania moczu - zwykle ten objaw jest niemożliwy;

Pierwotne zatrzymanie moczu - gdy zwieracz odpręża się, oddawanie moczu, jak to jest, jest opóźnione, dzieje się z opóźnieniem.

Irygacyjne objawy - objawy podrażnienia tkanek pęcherza:

W ciągu dnia pollakiuria - oddawanie moczu 15-20 razy dziennie, w normalnych warunkach - 4-6 razy podczas picia 2,5 litra płynu.

Nocne pollakiuria (nokturia) - od 3 lub więcej oddawanych moczu w nocy, chociaż normalnie można spać w nocy bez oddawania moczu.

Fałszywe bodźce - żądza z brakiem oddawania moczu.

Objawy irygacyjne wynikają z tego, że mocz gromadzi się w pęcherzu i przez długi czas.

Główną rolę w pojawieniu się objawów odgrywa osłabione funkcjonowanie wypieracza, mięśnia odpowiedzialnego za wydalanie moczu. Zwykle kurczy się, gdy szyja pęcherza rozszerza się, ale z gruczolakiem wypieracz jest niestabilny. Wynika to z działania adrenergistów, których koncentracja zmienia działanie, osłabiając zdolność kurczliwości. Ośrodki hiperplazji zakłócają normalne funkcjonowanie pęcherza z powodu patologicznie osłabionego zaopatrzenia w krew.

Objawy choroby zależą również od tego, na jakim etapie znajduje się:

Negatywne wrażenia pojawiają się, gdy pęcherz jest pusty

Funkcjonowanie pęcherza jest upośledzone, którego nie można całkowicie opróżnić po oddaniu moczu.

Paradoksalna ischuria rozwija się, gdy mocz jest prawie nie wydalany, gdy pęcherz jest pełny, pęcherz przestaje działać.

Jaka jest różnica między gruczolakiem prostaty a zapaleniem gruczołu krokowego?

Stany te są często mylone, zastępując koncepcje, które różnią się od siebie. Gruczolak prostaty - wzrost tkanki gruczołu krokowego lub przerost. Zapalenie gruczołu krokowego - zapalenie gruczołu krokowego.

Wiek cechy występujące

Po 40-45 latach u młodych mężczyzn prawie nigdy nie występuje

Wiek najwyższej aktywności seksualnej - 20-42 lat

Przyczyny

Manifestacje niewydolności androgenicznej objawiające się podczas "menopauzy męskiej"

Infekcja patogenami;

Częsty lub zbyt rzadki seks;

Procesy w gruczole krokowym

Tworzenie i wzrost węzłów, które ściskają cewkę moczową

Proces zapalny w tkankach prostaty

Funkcje leczenia

Konserwatywna terapia lekowa, w zaawansowanym stadium - chirurgia (ektomia węzłów przerostowych)

Terapia lekami przeciwzapalnymi i przeciwbakteryjnymi, środki przeciwbólowe

Możliwe powikłania i konsekwencje

Jeśli odłożysz wizytę u lekarza z pierwszymi objawami przerostu gruczołu krokowego, mały problem może przekształcić się w stan zagrażający życiu i obarczony wieloma powikłaniami.

Powikłania gruczolaka prostaty:

Ostra retencja moczu. Powikłanie występuje w 2 lub 3 stadiach choroby z powodu ucisku cewki moczowej przez przerost gruczołu krokowego. Czynnikami prowokującymi są stres, ostre infekcje dróg oddechowych, hipotermia, picie alkoholu, przedłużony pobyt w pozycji siedzącej, przepracowanie, przedwczesne opróżnianie pęcherza.

Objawy ostrego opóźnienia - zatłoczony pęcherz, niemożność przeprowadzenia pełnego oddawania moczu, silny ból, oddawanie prącia, w okolicy lędźwiowej. Powikłanie jest niebezpieczne ze względu na rozwój ostrej niewydolności nerek, wodonercze, śpiączkę, dlatego bezzwłocznie pacjent musi zostać przewieziony do szpitala w celu cewnikowania pęcherza.

Zapalenie dróg moczowych. Procesy zastoju w pęcherzu prowadzą do rozprzestrzeniania się bakterii. Prowokują one do rozwoju zapalenia pęcherza, zapalenia cewki moczowej, odmiedniczkowego zapalenia nerek. Zapobieganie powikłaniom - terminowe leczenie gruczolaka prostaty.

Kamica moczowa. Niekompletne opróżnienie pęcherza prowadzi do pojawienia się mikrolitów, kamieni lub osadów mineralnych. Mogą powodować zablokowanie pęcherza i zatrzymanie moczu. Leczenie interwencji chirurgicznej podczas usuwania gruczolaka.

Hematuria. Pojawienie się w moczu erytrocytów, których przyczyną są żylaki szyi pęcherza. Rodzaje krwiomoczu są makroskopowe i mikroskopijne. W pierwszym przypadku mocz staje się czerwony, w drugim - diagnozę stanowi badanie laboratoryjne moczu. Komplikacje różnią się od kamieni i procesów nowotworowych w pęcherzu.

Diagnostyka

Wspólny standard zbierania anamnestycznych danych został przyjęty w 1997 r. Przez Międzynarodowy Komitet ds. Hiperplazji Prostaty. Objawy choroby ocenia się za pomocą kwestionariusza IPSS i skali oceny jakości życia QQL. Wyniki i nasilenie objawów choroby ocenia się:

8-19 - umiarkowanie wyraźne;

20-35 - poważne objawy.

Lekarz-urolog przy pomocy pacjenta wypełnia dziennik moczu, który bierze pod uwagę objętość moczu i częstotliwość oddawania moczu, prowadzi różne metody diagnostyczne:

Obmacywanie prostaty. Urolog lub chirurg wykonuje badanie odbytnicy przez prostatę, aby określić jej wielkość, konsystencję, ból i różnicowanie w przypadku przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.

USG (USG nerek i prostaty). Za pomocą tego badania określa się stopień rozrostu gruczołu krokowego, wielkość i kierunek wzrostu węzłów gruczołowych oraz obecność zwapnień. Ultradźwięki nerek pomaga określić ich wielkość, obecność lub brak zmian patologicznych, chorób urologicznych.

TRUS - przezskórna ultrasonografia prostaty. Pomaga ustalić prawdziwą wielkość i strukturę gruczołu krokowego, aby odróżnić gruczolak od zapalenia gruczołu krokowego lub procesu onkologicznego. Badanie identyfikuje zapalenie gruczołu krokowego na samym początku jego rozwoju, nawet przed wystąpieniem istotnych objawów.

Ogniska prażenia w centralnej strefie gruczołu krokowego, zidentyfikowane jako wynik TRUS, wskazują na 5 (końcowy) etap choroby.

Uroflowmetria - pomiar charakterystyki strumienia moczu. Metodę badawczą przeprowadza się 2 lub więcej razy z pełnym pęcherzem (200-230 ml). Na krzywej uroflow zarejestrować czas, w którym występuje oddawanie moczu, maksymalne natężenie przepływu. Szybkość oddawania moczu - 100 ml w ciągu 10 sekund, do 100 ml w ciągu 23 sekund, szybkość przepływu - 15 ml / s. Natężenie przepływu moczu zależy od wieku mężczyzny, zmniejszając się co 10 lat o 2 ml / s.

Oznaczanie resztkowego moczu. Ważny wskaźnik diagnostyczny do określenia wskazań do zabiegu, w celu określenia etapów choroby. Jego wykonanie połączone jest z uroflowmetrią, wykonywaną po oddaniu moczu za pomocą ultradźwięków.

Cystomanometria. Metoda określania ciśnienia wewnątrz pęcherza podczas oddawania moczu i na różnych etapach jego napełniania. Normalnie, gdy w pęcherzu moczowym jest 100-150 ml moczu, ciśnienie wynosi 7-10 mm Hg, przy 250-300 ml - 20-35 mm Hg.

Odchylenia od normy w kierunku zwiększenia ciśnienia dopęcherza do 30 mm Hg. Mówią o zwiększeniu odruchu wypieracza. Podczas obniżania do 10-15 mm Hg przy napełnianiu do 600-800 ml dochodzi do hyporefleksji wypieracza (zmniejszenie odruchu). Oba te wskaźniki charakteryzują właściwości wypieracza, jego elastyczność i funkcje rezerwowe.

Odchylenie normy powyżej 45-50 mm Hg. mówić o przeszkodzie w normalnym oddawaniu moczu.

Cystografia. Do badania pęcherza przy użyciu tej metody stosuje się środek kontrastowy. Przy opadającej cystografii środek kontrastowy przesuwa się od góry do dołu, co pozwala określić patologię szyi pęcherza moczowego, co uniemożliwia jej wypełnienie. W postępującej cystografii ruch środka kontrastowego pomaga określić deformację cewki moczowej w gruczole krokowym.

CT i MRI. Tomografia komputerowa i magnetyczne rezonans jądrowy pomagają określić strukturę gruczolaka, jego objętość i stadium, obecność powikłań, proces onkologiczny.

Norma PSA z gruczolakiem prostaty

PSA lub antygen swoisty dla prostaty jest enzymem wytwarzanym przez komórki gruczołu krokowego, które normalnie rozcieńczają płyn nasienny. Część enzymu PSA wchodzi w krążenie ogólnoustrojowe. W przypadku gruczolaka gruczołu krokowego wzrasta stężenie PSA we krwi, przy złośliwości guza, poziom enzymu staje się jeszcze wyższy.

Norma PSA w zależności od wieku:

do 50 lat - mniej niż 2,5 ng / ml;

od 50 do 60 lat - mniej niż 3,5 ng / ml;

od 60 do 70 lat - mniej niż 4,5 ng / ml;

powyżej 70 lat - 6,5 ng / ml

Stężenie enzymu wynosi więcej niż 10 ng / ml - dowód zwiększonego prawdopodobieństwa wystąpienia złośliwego zwyrodnienia nowotworu. Każdy gram łagodnego guza zwiększa poziom PSA o 0,3 ng / ml, każdy gram nowotworu złośliwego o 3,5 ng / ml. Dynamika wzrostu poziomu enzymu we krwi z gruczolakiem gruczołu krokowego nie przekracza 0,75 ng / ml w ciągu roku. Przy bardziej wyraźnym wzroście istnieje podejrzenie, że nowotwór jest złośliwy.

W badaniach laboratoryjnych określa się następujące formy antygenu specyficznego dla prostaty:

Bezpłatny PSA krąży w wolnej formie,

Powiązany PSA (z powodu innych białek).

Gdy stężenie wolnego antygenu jest mniejsze niż 15%, jego całkowita liczba wiąże się z ryzykiem onkologicznej transformacji guza prostaty. Takie same podejrzenia są spowodowane zwiększoną gęstością PSA (więcej niż 0,15 ng / ml / cm 3). Określa się ją poprzez podzielenie poziomu białka enzymu we krwi (w ng / ml) przez objętość gruczołu krokowego (w cm 3).

Jeśli podejrzewa się proces złośliwy, wykonuje się biopsję tkanek gruczołów i ich badanie histologiczne.

Leczenie gruczolaka prostaty u mężczyzn

Leczenie farmakologiczne

Stosowanie leków nie może uratować mężczyzny z gruczolaka prostaty. Ich działanie spowalnia wzrost guza i minimalizuje objawy choroby.

Farmaceutyczne grupy leków stosowanych w leczeniu zachowawczym gruczolaka:

Alfa-blokery. Przyczyniaj się do rozszerzania cewki moczowej poprzez rozluźnienie mięśni gładkich cewki moczowej, co poprawia przepływ moczu, zmniejsza opór cewki moczowej. Uzyskanie pożądanego efektu wymaga długiego leczenia - co najmniej sześć miesięcy. Efekt terapeutyczny leków staje się zauważalny po 2-4 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Stosuje się takie środki, jak Prazosin (4-5 mg / dzień), Doxazosin (2-8 mg / dzień), Alfuzosyna (5-7,5 mg / dzień), Terazosin (5-10 mg / dzień). Jeśli w ciągu 3-4 miesięcy nie zaobserwuje się wyraźnego efektu, konieczna jest zmiana taktyki leczenia.

Inhibitory 5-alfa reduktazy. Stosowany w celu zmniejszenia wielkości dużej objętości prostaty, spowalniając jej wzrost. Działanie leków w tej grupie opiera się na konwersji testosteronu do dihydrotestosteronu. Wykorzystywane są takie środki jak finasteryd (5 mg / dzień), duasterid. Leki te nie mają skutków ubocznych leków hormonalnych, ponieważ nie są one związane z receptorami hormonalnymi. Oczekiwanym efektem zastosowania jest zmniejszenie objętości gruczołu krokowego o 20% w ciągu 3 miesięcy, o 30% w ciągu 6 miesięcy.

Operacje usunięcia gruczolaka stercza

Leczenie chirurgiczne przerostu gruczołu krokowego przeprowadza się według bezwzględnych wskazań po badaniu pacjenta. W nagłych przypadkach nieplanowana interwencja chirurgiczna.

Wskazania do operacji w trybie nagłym:

Ostra retencja moczu;

Krwawienie grożące śmiercią.

Awaryjne operacje wykonywane są w ciągu dnia po wystąpieniu powikłań. Jego rezultatem jest usunięcie gruczołu krokowego (gruczolakoraka prostaty).

Bezwzględne wskazania do niezaplanowanej operacji:

Opóźnione oddawanie moczu, kontynuowane nawet po cewnikowaniu pęcherza;

Niewydolność nerek spowodowana gruczolakiem prostaty;

Kamienie pęcherza, spowodowane gruczolakiem;

Częsty nawrót infekcji dróg moczowych, wywołany przez gruczolaka;

Masywne krwiomocz (obecność krwinek czerwonych w moczu), który powstał w wyniku gruczolaka prostaty;

Duży uchyłek w pęcherzu;

Znaczny wzrost średniej proporcji gruczołu krokowego;

Duża ilość resztkowego moczu w pęcherzu.

Przed operacją bada się pacjenta - przeprowadza się pełne badanie krwi w celu określenia liczby leukocytów (oznak stanu zapalnego), czerwonych krwinek i hemoglobiny (oznaka anemii). Ogólna biochemiczna analiza krwi w celu oceny stanu nerek według poziomu kreatyniny i mocznika. Badanie krwi pod kątem krzepnięcia pomoże wyeliminować ryzyko krwawienia operacyjnego i powikłań zakrzepowo-zatorowych. Prowadzenie EKG zapobiegnie powikłaniom czynności serca.

Rodzaje operacji usunięcia gruczolaka:

> Otwarta prostatektomia to tradycyjna operacja brzuszna wykonywana w znieczuleniu ogólnym. Wskazania - masa gruczołu wynosi ponad 60 g, objętość moczu resztkowego jest nie mniejsza niż 150 ml.

Taktyka prostatektomii w 2 etapach:

Usunięcie prostaty, utworzenie przetoki do ściany brzucha w celu usunięcia moczu z pisuaru.

Przywróć normalny sposób oddawania moczu.

> Przezcewkowe leczenie endourologiczne - przeprowadza się w jamie cewki moczowej przy użyciu sprzętu endoskopowego. Endoskop przez cewkę moczową jest podawany bezpośrednio do gruczołu, a pod jego kontrolą usuwane są ośrodki przerostowe.

Tkanki miękkie nie są uszkodzone, co ułatwia okres rehabilitacji;

Hemostaza jest stale pod kontrolą, co zmniejsza ryzyko krwawienia pooperacyjnego;

Możliwe interwencje chirurgiczne, nawet u pacjentów ze współistniejącymi chorobami.

Mogą występować komplikacje - wytrysk wsteczny, nietrzymanie moczu, zwężenie cewki moczowej, stwardnienie ściany pęcherza moczowego.

> Przezwaniowe elektrowaporowanie - stosowane w małych i średnich gruczołach krokowych. Elektrodę wałeczkową wprowadza się przez cewkę moczową, wypala ona przerośnięte tkanki gruczołu krokowego, jednocześnie osuszając pole operacyjne i koagulując naczynia. Zmniejszenie ryzyka krwawienia podczas odparowywania gruczolaka jest wielką zaletą tej metody.

> Elektroinicja gruczolaka prostaty - stosowana do gruczolaka dojelitowego małych rozmiarów. Wykonuje się podłużne rozcięcie szyjki pęcherza i tkanki gruczołu.

> Chirurgia laserowa - przeprowadzana metodą kontaktową i bezstykową. Główne kierunki operacji przy użyciu lasera:

Przezcewkowe odparowanie laserowe - cewnik wprowadza się przez cewkę moczową. Laser odparowuje wodę z komórek nowotworowych, umierają, zmniejsza się wielkość gruczołu krokowego. Operacja trwa 20-110 minut.

Koagulacja laserowa - włókno światłowodowe ze specjalną końcówką wprowadza się przez cewkę moczową, ustawiając promień lasera we właściwym kierunku.

Krzepnięcie laserowe śródmiąższowe - końcówka lasera jest umieszczana bezpośrednio w tkance gruczołu, zmieniając jej położenie kilka razy podczas sesji. Operacja zajmuje 30 minut.

> Przezcewkowa termoterapia mikrofalowa - stosowana do małych guzów, do operacji, cewnik z anteną przezcewkową jest dostarczany do gruczolaka, przez który dostarczane są wysokie temperatury + 55 + 80 ° C, podczas gdy komórki mogą wytrzymać ogrzewanie nie wyższe niż + 45 ° C.

> Przezścienna radiacyjna destrukcja termiczna - stosowana w leczeniu gruczolaków ze zwapnieniami i zmianami sklerotycznymi w tkankach. Wykorzystywana jest energia elektromagnetyczna, przekazująca wysokie temperatury do tkanki gruczołu + 70 + 82 ° C. Operacja trwa 50-60 minut.

> Kriodestrukcja - zamrażanie, a następnie niszczenie tkanek nowotworowych za pomocą ciekłego azotu dostarczanego przez głowicę zamrażającą. Aby chronić cewkę przed uszkodzeniem, do jej obszaru wprowadzany jest element rozgrzewający.

> Dylatacja balonowa - wykonywana jest z przeciwwskazaniami do zabiegu. Metoda polega na rozszerzeniu cewki moczowej za pomocą balonu wprowadzonego do cewki moczowej za pomocą cystoskopu. Dyling zmniejsza objawy, ale nie niszczy guza i nie zmniejsza jego wzrostu.

> Stentowanie cewki moczowej - cewkowy stent jest wszczepiany do cewki moczowej w celu drenażu pęcherza moczowego. Metodę stosuje się w etapach 2 i 3 gruczolaka prostaty w celu wyeliminowania objawów obturacyjnych.

Traktowanie fitopreparatów

Jeśli gruczolak prostaty występuje w stadium 1 lub 2, możliwe jest leczenie choroby za pomocą fitopreparatów:

Permixon. Produkt francuskiego przemysłu farmaceutycznego, wytwarzany z owoców amerykańskiej palmy karłowatej. Permixon jest inhibitorem 5-alfa reduktazy, wykazuje działanie miejscowej antyproliferacji, właściwości przeciwzapalne.

Używany przez kilka lat z rzędu. Badania pokazują, że jego regularne stosowanie zmniejsza objętość gruczołu, ilość resztkowego moczu, hamuje objawy choroby. Lek jest dobrze tolerowany przez pacjentów, nie wykazując skutków ubocznych.

Prostamol Uno. Lek jest wytwarzany z owoców palmy Sabal, jest inhibitorem 5 (3-reduktazy z jej działaniem antyandrogennym, zapobiega gromadzeniu się wysięku, jest stosowany do zapobiegania zapaleniom. Nie wpływa na poziom ciśnienia krwi, przejawy erekcji.

Jakie mogą być konsekwencje operacji gruczolaka prostaty?

Komplikacje podczas operacji są możliwe, zależą od wybranej taktyki operacji.

Możliwe negatywne skutki podczas i po resekcji przezcewkowej i otwartego usuwania gruczołu krokowego:

Krwawienie podczas operacji - występuje w 2-3% przypadków, jest jednym z najpoważniejszych następstw, istnieje potrzeba transfuzji krwi.

Krwawienie po zabiegu - skrzepy powstałe w wyniku powikłań zakłócają normalny przepływ moczu. Konsekwencje komplikacji są eliminowane poprzez re-interwencję metodą tradycyjną lub endoskopową.

Zatory w pęcherzu moczowym spowodowane zatrzymaniem moczu - występują w wyniku upośledzenia funkcjonowania mięśni pęcherza moczowego.

Infekcja układu moczowo-płciowego (ostre zapalenie prostaty, jąder i ich przydatków, naczyń nerkowych i miednicy, system nerkowy) - występuje w 5-22% przypadków.

Nieprawidłowo prowadzone resekcja tkanki prostaty - pozostała tkanka naruszają proces oddawania moczu, co czyni go jeszcze bardziej bolesne niż przed zabiegiem, znajduje się w 2-10% przypadków, korekta odbywa się powikłaniami retransmisji resekcji.

Erazulacja wsteczna - uwolnienie plemników podczas ejakulacji nie jest możliwe, ponieważ jest wrzucane do pęcherza.

Zaburzenia erekcji - występuje w 10% przypadków, możliwe jest, że powikłanie nie jest związane z konsekwencjami operacji.

Zwężenie kanału cewki moczowej - powikłanie występuje w 3% przypadków, wymaga mikroinwazyjnej interwencji endoskopowej.

Nietrzymanie moczu - powikłanie występuje rzadko. Jeśli jest to spowodowane dysfunkcją mięśni pęcherza, komplikacja znika bez korekty.

Embolizacja gruczolaka prostaty

Metoda leczenia gruczolaka gruczołu krokowego poprzez embolizację przepływu krwi, która zasila guz, rozprzestrzeniła się stosunkowo niedawno, w 2009 roku. Istotą tej techniki jest wprowadzenie chirurga do naczynia krwionośnego zatoru (najmniejszych cząsteczek), który blokuje przepływ krwi. Z tego powodu odżywianie guza i zmniejszanie jego rozmiaru są zaburzone.

Ta metoda jest doskonałą alternatywą dla chirurgii w leczeniu gruczolaka prostaty. Embolizacja wykonywana jest przez chirurga wewnątrznaczyniowego pod kontrolą obrazowania rentgenowskiego w aparacie rentgenowskim, co oznacza, że ​​do jego wykonania potrzebne są specjalne warunki.

Metody embolizacji w przypadku rozrostu gruczołu krokowego:

Przeprowadzono znieczulenie przez wprowadzenie dożylnego znieczulenia.

Po wykonaniu przez chirurga tętnicy w okolicy stawu łokciowego lub barkowego wprowadza się do niej cewnik.

Cewnik wprowadza się do naczyń karmiących gruczoł przez aortę i tętnicę biodrową wewnętrzną, a manipulację przeprowadza się pod kontrolą radiografii.

Chirurg wchodzi do zatorów w naczyniu przez cewnik, aby pokryć przepływ krwi.

Pacjent idzie do domu kilka godzin później bez poczucia nieprzyjemności.

Wskazania do operacji - Rozmiar gruczołu krokowego wynosi 80 cm 3 i więcej. Jej rokowanie jest zmniejszeniem wielkości gruczolaka o czynnik 2 lub więcej, bez komplikacji, które często występują w przypadku tradycyjnych interwencji chirurgicznych.

Nieskuteczne zabiegi

Leczenie gruczolaka prostaty za pomocą popularnych metod jest absolutnie nieskuteczną taktyką leczenia tej choroby. Odwar z leszczyny, soku z dyni, orzechów włoskich, wody jodowej nie spowolni wzrostu gruczolaka. Wręcz przeciwnie, polegając na "cudownych środkach", pacjent traci cenny czas na walkę z chorobą. Masaż prostaty odnosi się również do nieskutecznych zabiegów.

Im mniejszy rozmiar gruczolaka, tym łatwiejsze i bezpieczniejsze będzie leczenie przy użyciu minimalnie inwazyjnych metod. Dlatego nie należy odkładać wizyty u lekarza z pojawieniem się pierwszych objawów gruczolaka. Dzięki temu zabieg będzie łatwiejszy, a ryzyko powikłań zmniejszy się.

Gruczolak prostaty: co można i czego nie można zrobić?

> Czy można stosować jakiekolwiek fizjoterapeutyczne metody leczenia gruczolaka prostaty? Elektroforeza służy do penetracji leków bezpośrednio do tkanek gruczołu krokowego.

Zabronione metody fizjoterapii:

Terapia falami elektromagnetycznymi;

Wpływ na wysokie temperatury w prostacie;

Procedury związane z wibracjami;

Wszystkie te procedury pogarszają stan pacjenta i przebieg gruczolaka prostaty.

> Czy mogę używać masażu jako metody leczenia? Masaż leczniczy przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, w leczeniu gruczolaka prostaty, ta metoda nie jest używana, jest bezwzględnym przeciwwskazaniem.

> Jakie pokarmy należy spożywać? Na wczesnym etapie leczenia choroby stosowanie nasion dyni daje doskonały efekt. Są one stosowane codziennie, co poprawia efekt terapii lekowej.

> Czy są ćwiczenia, które należy wykonać z gruczolakiem prostaty? Jako gimnastykę leczniczą zaleca się codzienne wykonywanie następujących ćwiczeń:

Oryginalna pozycja na plecach, pośladki podniesione z podłogi. W taktycznym oddychaniu wciągaj i rozluźniaj mięśnie okolicy prianowej.

Pozycja wyjściowa na wszystkich czwórkach. Jednocześnie wykonujemy rozciąganie nogi do tyłu - z boku przeciwnej ręki, do przodu. Naprzemiennie prawą i lewą nogę i ramiona.

Pozycja wyjściowa jest na plecach, nogi ugięte w kolanach. Dokręć je do brzucha, opuść je w prawo, a następnie na lewo od miednicy.

Każde ćwiczenie powinno odbywać się w 5-10 podejściach.

> Czy istnieje gruczolak złośliwy prostaty? Gruczolak prostaty jest łagodną transformacją tkankową, która nie powoduje przerzutu do sąsiadujących narządów. Jego wzrost jest ograniczony wielkością gruczołu krokowego.

Jednak z biegiem czasu gruczolak może przekształcić się w złośliwy nowotwór prostaty. Początek tego procesu zależy od pojawienia się we krwi PSA (antygenu specyficznego dla prostaty). Biopsja i analiza histologiczna materiału biologicznego potwierdzą lub odrzucą diagnozę.

Im wcześniej rozpoczęte leczenie, tym lepsze rokowanie choroby. Rak gruczołu krokowego, w odróżnieniu od gruczolaka, powoduje przerzuty do najbliższych i odległych tkanek.

Zapobieganie i prognozy

Aby zapobiec rozwojowi gruczolaka, zastosuj następujące środki:

Eliminacja siedzącego trybu życia, ćwiczeń fizycznych i sportu - podczas aktywności fizycznej zmniejsza się ryzyko stagnacji krwi w narządach miednicy.

Korekta otyłości, nadwaga - przyspiesza metabolizm, ogólny metabolizm.

Odmowa użycia odzieży, która ogranicza przepływ krwi w miednicy: obcisłe dżinsy, spodnie, spodnie.

Wykluczenie promiscuous sex, jako zapobieganie chorobom przenoszonym drogą płciową.

Po 40 latach, coroczna wizyta u urologa, badanie krwi na PSA w celu wczesnego rozpoznania choroby.

Korekta diety - aktywna integracja warzyw i owoców (do 50% całkowitej diety), wzbogacona żywność, odrzucenie wędzonego mięsa, pikle, pikantne i nadmiernie słone potrawy, ograniczenie tłuszczów, smażone mięso, duże ilości białka zwierzęcego, ser, mocna herbata i kawa Jeśli gruczoł zaczął się rozwijać, zaleca się aktywne stosowanie produktów mlecznych, roślin strączkowych, gotowanego lub pieczonego mięsa dietetycznego.

Wczesne rozpoznanie gruczolaka gruczołu krokowego i prawidłowo przeprowadzone leczenie gwarantują korzystne rokowanie w przebiegu choroby. Będzie to niekorzystne w przypadku odroczenia leczenia do lekarza. Możliwymi powikłaniami w tym przypadku są ostre zatrzymanie moczu, rozwój kamicy i częste nawroty infekcji dróg moczowych.

Niewydolność nerek, która rozwija się w ciężkich przypadkach, zwiększa ryzyko śmierci. Złośliwość gruczolaka prowadzi do raka prostaty. Złośliwość gruczołu krokowego jest możliwa przy późnej diagnozie, ignorując środki terapeutyczne i profilaktyczne.