Search

Gruczolak prostaty

Gruczolak gruczołu krokowego (rozrost gruczołu krokowego) jest chorobą występującą w wyniku przerostu prostaty, prowadzącą do zablokowania dolnych dróg moczowych.

W wieku 50 lat 50% mężczyzn ma zmiany charakterystyczne dla gruczolaka prostaty, w wieku 80 lat - w 90%.

Przejawienie choroby zależy głównie od lokalizacji węzłów w prostacie, a nie od wielkości samego gruczołu. Najszybsza blokada dróg moczowych występuje, gdy lokalizacja węzłów w środkowym płacie prostaty.

Gruczolak prostaty nie jest nową chorobą. Zatem Awicenna w „Kanon medycyny” opisuje objawy choroby i są sposoby leczenia: „To przydatny lek dla osób starszych cierpiących na nietrzymanie spadła: jeśli wchodzi w mumii odbytu rozpuszczana w oleju jaśmin, lub kapać je w moczu kanału, pacjent będzie w stanie utrzymać mocz, a także jeść figi z oliwą z oliwek. "

Objawy gruczolaka prostaty

Rekompensowany stopień gruczolaka charakteryzuje się

  • skargi na zwiększoną potrzebę oddawania moczu, szczególnie w nocy,
  • opóźniony początek oddawania moczu,
  • powolny strumień moczu.

Jednak na tym etapie pęcherz wciąż jest całkowicie pusty i nie ma istotnych zmian w górnych odcinkach dróg moczowych.

W drugim stadium gruczolaka gruczołu krokowego, w wyniku rosnącej trudności wypływu moczu z pęcherza, stopniowo rozwija się kompensacyjne zgrubienie jego ściany mięśniowej, któremu towarzyszy obecność resztkowego moczu po naturalnym oddawaniu moczu w ilości 100 ml lub więcej. U pacjenta na tym etapie choroby pojawia się uczucie niepełnego opróżniania pęcherza, oddaje mocz w kilku etapach z powolnym, cienkim strumieniem.

W pierwszym i drugim stadium choroby zdarzają się przypadki ostrego zatrzymania moczu wywołane spożyciem alkoholu lub hipotermią. Cewnikowanie prowadzi jednak do przywrócenia moczu.

W trzecim etapie gruczolaka gruczołu krokowego charakteryzuje się utratą napięcia mięśniowego pęcherza moczowego. Klinicznie, objawia się to skargami pacjenta dotyczącymi zarówno zatrzymania moczu, jak i nietrzymania moczu, wyrażonymi jako niedobrowolne wydalanie z moczem z przepełnionym pęcherzem.

Diagnostyka

Rozpoznanie gruczolaka prostaty wykonuje urolog:

  • Rectal Prostate Examination
  • Antygen specyficzny dla prostaty (PSA) - umiarkowany wzrost jest charakterystyczny dla ALE, gwałtowny wzrost - dla raka prostaty. Stosunek "wolny PSA / całkowity PSA" poniżej 15% przy stężeniu PSA w surowicy w zakresie 3-10 μg / l wskazuje na zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia raka prostaty.
  • Uroflowmetria
  • Ultradźwięki
  • Wskazuje się na cystoskopię, aby wykluczyć guzy pęcherza moczowego.
  • Metody rentgenowskie

Leczenie gruczolaka gruczołu krokowego

Podczas leczenia pacjentów z gruczolakiem prostaty zaleca się unikanie hipotermii, długiego siedzenia, spożywania pikantnych potraw, alkoholu i znacznych ilości płynów, szczególnie w nocy. Pacjentom pokazano chodzenie na świeżym powietrzu, fizjoterapię z naciskiem na ćwiczenia mięśni i narządów dna miednicy i ud. Życie seksualne u takich pacjentów powinno być kontynuowane i mieć charakter rytmiczny.

Wśród leków normalizujących czynność oddawania moczu z opróżnianiem pęcherza można wyróżnić androgeny, które zwiększają funkcjonalną zdolność wypieracza. Najczęściej stosowanymi w praktyce domowej są androgeny, takie jak propionian testosteronu, metylotestosteron, sustanon i inne.

  • 5% roztwór olejowy propionianu testosteronu podaje się domięśniowo w dawce 1 ml (50 mg) 2-3 razy w tygodniu, w trakcie 6-8 iniekcji.
  • Metylotestosteron, produkowany w tabletkach 0,005 g, jest przepisywany 1 tabletkę pod językiem 3 razy dziennie. Kurs 1 miesiąc. Jeśli to konieczne, powtórz kurs po miesiącu.
  • Sustanon - lek o przedłużonym działaniu. Wprowadzono domięśniowo w 0,5 ml (20% roztwór) raz w miesiącu, w trakcie do 3 wstrzyknięć.

W obecności gruczolaka prostaty i pacjentów z zapaleniem gruczołu krokowego przepisano raveron. Raveron pochodzi z ekstraktu z gruczołu prostaty bydła. Jedna ampułka 1 ml zawiera 16 mg wyciągu z prostaty. Roveron jest przepisywany głęboko domięśniowo. Pierwszego dnia dawka iniekcji wynosi 0,3 ml, w drugim dniu - 0,5 ml, następnie 1 ml na dzień lub 2 ml co drugi dzień przez 4 tygodnie.

Tabletkowany analog roverone to robouronon, uzyskany z ekstraktu gruczołu krokowego świni. Rauberon przepisywany jest 2 tabletki 6 razy na dobę, w ciągu 3 tygodni.

Pierwszą z nowej klasy leków specyficznie hamujących działanie 5-alfa reduktazy, enzym wewnątrzkomórkowy, który zapobiega konwersji testosteronu w bardziej aktywny androgen - dihydrotestosteron (DHT), był lek produkowany w USA pod nazwą Proscar.

Proscar w leczeniu gruczolaka prostaty

Wzrost prostaty i późniejszy rozwój gruczolaka zależą od konwersji testosteronu w aktywny androgen w obrębie prostaty. Podobnie jak w przypadku innych procesów stymulowanych przez androgeny, gruczolak prostaty rozwija się powoli, a zatem zmniejszenie objawów klinicznych choroby może wymagać kilku miesięcy leczenia.
Proscar jest wskazany w leczeniu gruczolaka prostaty i jego kontroli.

W ciągu 24 godzin po przyjęciu tego leku obserwuje się zauważalny spadek poziomu aktywnego androgenu w układzie krążenia. Zalecana dawka leku to 5 mg na tabletkę na dobę z posiłkiem lub bez posiłku. Szybka poprawa jest możliwa, ale lekarz może ocenić obecność lub brak korzystnego efektu przez co najmniej 6 miesięcy.

Jednym z pozytywnych aspektów stosowania proscar jest to, że ta sama dawka leku jest stosowana zarówno u osób starszych, jak iu pacjentów z niewydolnością nerek.

W leczeniu gruczolaka prostaty dzisiaj są szeroko stosowane i leki pochodzenia roślinnego, takie jak:

  • trianol,
  • prostabin
  • dynia,
  • prostagut

Trianol jest naturalnym ekstraktem z kory drzewa Pygeum africanum, który nie ma właściwości hormonalnych. W jednej kapsułce trianolu zawiera 25 mg biologicznie aktywnego kompleksu. Trianol zmniejsza stan zapalny w tkance gruczołu krokowego, stymuluje regenerację nabłonka i przyczynia się do wydzielniczej aktywności tkanki gruczołowej. Trianol szybko łagodzi ból, łagodzi zaburzenia oddawania moczu. Trianol nie posiada właściwości androgennych i pozagatunkowych. Trianol stosuje się w dawkach 4 kapsułek dziennie lub 2 kapsułki dwa razy dziennie przed posiłkami przez cztery do sześciu tygodni. Lek jest dostępny w Słowenii.

Prostagut (prostoplant) - ziołowy preparat utworzone (producent - firma „Schwabe”) na bazie składników naturalnych (ekstrakt piły Palmetto oraz korzenia pokrzywy), przeznaczonych do leczenia wczesnego stadium gruczolaka prostaty, zaburzeń procesu opróżniania pęcherza, jak również pobudzanie i osłabienie zwieracza pęcherza bez zmian organicznych. Prostagut jest uwalniany w postaci kapsułek (mono i forte) i kropli. Prostroplant tylko w postaci kapsułek. Prostagut mono zawiera w jednej kapsułce 160 mg lipofilowego wyciągu z owoców sabalu. Prostagut (forte) w jednej kapsułce 160 mg standaryzowanego ekstraktu z owoców sabalu i 120 mg standaryzowanego suchego ekstraktu z pokrzywy. Prostagut (krople) - 30 kropli zawiera 80 mg standaryzowanego ekstraktu z owoców sabalu i 60 mg standaryzowanego suchego ekstraktu z korzeni pokrzywy. Prostaplant - 320 kapsułek ekstraktu lipofilowego owocu sabalowego w jednej kapsułce.
Metoda stosowania i dawkowania. Kapsułki Prostagut - jeden 2 razy dziennie, połykanie, bez żucia, z niewielką ilością wody. Kapsułki Prostaplant - to samo, ale jedna kapsułka 1 raz dziennie. Krople Prostagut - 20-40 kropli 3 razy dziennie, rozcieńczając niewielką ilością wody.

Przemysł rosyjski (ZAO NPO Europa-Biofarm, Wołgograd) produkuje również preparaty ziołowe do leczenia gruczolaka prostaty, prostaby i dyni.

Prostabin jest kompleksem białkowo-witaminowym pochodzącym z pestek dyni. Unikalny skład chemiczny leku określa szeroki zakres jego wpływu na organizm. Specyficzny efekt prostiny związany z normalizacją funkcji prostaty wynika z obecności pierwiastka śladowego cynku w preparacie.

Pod wpływem cynku poprawia się ruchliwość plemników, sekret gruczołu nabiera lepkości niezbędnej do realizacji funkcji narządów płciowych. Wpływa korzystnie na ogólny stan zdrowia człowieka, jego seksualność wzrasta. Należy jednak zauważyć, że unikalny skład chemiczny prostabiny determinuje szeroki zakres jej wpływu na organizm, w tym ewentualny pośredni wpływ na prostatę. Tak więc, ze względu na obecność w preparacie niezbędnych aminokwasów niezbędnych do biosyntezy w organizmie białek, hormonów, neuroprzekaźników, ma działanie tonizujące, przyczynia się do lepszego funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, zwiększa ogólną obronę organizmu.

Białko roślinne w składzie prostabiny, którego cechą charakterystyczną jest wysoka biodostępność, ma działanie anaboliczne, tj. promuje pełną biosyntezę w ciele nowych białek. Zwiększa masę mięśniową, podnosi poziom sprawności umysłowej i fizycznej, optymalizuje procesy energetyczne w ciele. Witaminy C, B2 i B5, obecne w kompozycji prostabiny, determinują jej wyraźny wpływ stymulujący na procesy oddychania tkankowego we wszystkich narządach, przyczyniając się do zwiększenia reaktywności immunologicznej organizmu, poprawiając biosyntezę hormonów i neuroprzekaźników oraz optymalne wytwarzanie krwi.

Pod wpływem witamin poprawia biosyntezę kolagenu - głównego białka tkanki łącznej. W leczeniu gruczolaka prostaty lek zaleca się stosować 2-3 kapsułki 3 razy dziennie przed posiłkami, przez długi czas, przez co najmniej 3 miesiące. Efekt leczenia prostabiną wzrasta przy równoczesnym stosowaniu leku dyniowego.

Tykveol jest akumulator substancji biologicznie czynnych zawartych w dyni, - karotenoidy, tokoferole, fosfolipidy, flawonoidy, witaminy B1, B2, B6, C, P PP, nasyconych, nienasyconych i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych - palmitynowy, stearynowy, oleinowy, linolowy, kwas arachidonowy linoleniczny. Zapalenie gruczołu krokowego jest łagodzone przez przeciwzapalne i lecznicze właściwości pompki.

Tykveol tonizuje mięsień pęcherza, poprawia krążenie krwi i zaopatrzenie w tlen. Zwiększa śliskość wewnętrznych ścian dróg moczowych i nasiennych. W przypadku skojarzonego leczenia gruczolaka gruczołu krokowego z dynią, w połączeniu z prostabą, ten ostatni jest zalecany do stosowania w mikrobiolkach (przy użyciu plastikowej pipety wielokrotnego użytku producenta na 20 ml) 5-10 ml 1-2 razy dziennie - rano i wieczorem po opróżnieniu jelita przez co najmniej 3 miesiące.

Obecnie przewiduje się różne interwencje chirurgiczne w zakresie: adenomakomii; przezcewkowa resekcja gruczolaka prostaty itp.

Po wczesnym wykryciu gruczolaka gruczołu krokowego i obecności jego węzłów o objętości do 60 cm2 pokazano przezcewkowej elektroresekcji.

Jeśli gruczolak jest duży, wskazana jest tzw. Adenomektomia przeznaczyniowa.

Połączenie technologii laserowej i resekcji przezcewkowej w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego zostało zasugerowane przez Spirin VA i Lipsky V.S. ze współautorami (1998). Zaletami połączonej techniki są brak krwawienia, szybka dynamika wyzdrowienia i możliwość radykalnego leczenia pacjentów z dużą masą węzłów gruczolaka prostaty.

Stosunkowo nową operację prostaty można przypisać radykalnej prostatektomii z dostępu retropubowego z zachowaniem wiązki nerwów.

Komplikacje

Najczęstsze powikłania gruczolaka prostaty obejmują:

Przedłużone, często występujące zatrzymanie moczu prowadzi do nadmiernego rozciągania i zwyrodnienia ścian pęcherza moczowego, rozwarcia ujścia moczowodów, aw konsekwencji do zmian anatomicznych.

Prognozy dotyczące szybkiego leczenia są korzystne.

Gruczolak prostaty

Gruczolak prostaty - proliferacja gruczołowej tkanki gruczołu krokowego, prowadząca do zakłócenia odpływu moczu z pęcherza. Charakteryzuje się częstym i trudnym oddawaniem moczu, w tym nocnym, osłabieniem strumienia moczu, mimowolnym wypływem moczu, ciśnieniem w pęcherzu moczowym. Następnie może dojść do całkowitego zatrzymania moczu, stanu zapalnego i tworzenia się kamieni w pęcherzu i nerkach. Przewlekłe zatrzymanie moczu prowadzi do zatrucia, rozwoju niewydolności nerek Rozpoznanie gruczolaka prostaty obejmuje ultradźwięki prostaty, badanie jej tajemnicy i, jeśli to konieczne, biopsję. Leczenie jest zwykle chirurgiczne. Leczenie zachowawcze jest skuteczne na wczesnym etapie.

Gruczolak prostaty

Gruczolak prostaty jest łagodnym nowotworem gruczołów paroretykalnych, zlokalizowanym wokół cewki moczowej w odcinku prostaty. Głównym objawem gruczolaka prostaty jest naruszenie oddawania moczu z powodu stopniowego ucisku cewki moczowej z jednym lub kilkoma rosnącymi guzkami. Dla łagodnego przerostu gruczołu krokowego charakteryzuje się łagodny przebieg.

Częstość występowania gruczolaka prostaty

Tylko niewielka część pacjentów cierpiących na gruczolaka prostaty składa wniosek o pomoc lekarską, jednak szczegółowe badanie pozwala wykryć objawy choroby u co czwartego mężczyzny w wieku 40-50 lat iu połowy mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat. Gruczolak prostaty wykryto u 65% mężczyzn w wieku 60-70 lat, 80% mężczyzn w wieku 70-80 lat i ponad 90% mężczyzn w wieku powyżej 80 lat. Nasilenie objawów może się znacznie różnić. Badania z zakresu urologii sugerują, że problemy z oddawaniem moczu występują u około 40% mężczyzn z gruczolakiem prostaty, ale tylko jeden na pięciu pacjentów w tej grupie szuka pomocy medycznej.

Przyczyny gruczolaka prostaty

Mechanizm powstawania gruczolaka prostaty nie jest jeszcze w pełni określony. Pomimo powszechnej opinii łączącej gruczolaka prostaty z przewlekłym zapaleniem gruczołu krokowego, nie ma danych, które potwierdziłyby związek tych dwóch chorób. Badacze nie wykazali żadnego związku między rozwojem gruczolaka prostaty a używaniem alkoholu i tytoniu, orientacji seksualnej, aktywności seksualnej oraz chorób wenerycznych i zapalnych.

Występuje wyraźna zależność występowania gruczolaka prostaty od wieku pacjenta. Naukowcy uważają, że gruczolak prostaty rozwija się w wyniku zaburzeń hormonalnych u mężczyzn, gdy występuje andropauza (męska menopauza). Teorię tę potwierdza fakt, że mężczyźni, którzy zostali kastrowani przed okresem dojrzewania i niezwykle rzadko, to mężczyźni, którzy zostali kastrowani po jego wystąpieniu, nigdy nie cierpią na gruczolaka prostaty.

Objawy gruczolaka prostaty

Istnieją dwie grupy objawów gruczolaka prostaty: podrażniające i obstrukcyjne. Pierwsza grupa objawów w gruczolaku prostaty obejmuje zwiększone oddawanie moczu, utrzymującą się (konieczną) potrzebę oddawania moczu, nokturii, nietrzymania moczu. Grupa objawów obturacyjnych charakterystycznych dla gruczolaka gruczołu krokowego obejmuje trudności w oddawaniu moczu, opóźnione pojawienie się i wydłużenie czasu oddawania moczu, uczucie niepełnego opróżniania, oddawanie moczu z przerywanym, powolnym strumieniem oraz potrzebę wysiłku.

Wyróżnia się trzy stadia gruczolaka prostaty:

  • Gruczolak prostaty z wyrównaną postacią (etap I)

Zmienia dynamikę aktu oddawania moczu. Staje się częstszy, mniej intensywny i mniej wolny. W nocy trzeba oddawać mocz 1-2 razy. Co do zasady, nokturia w stadium I gruczolaka prostaty nie powoduje niepokoju pacjenta, który łączy uporczywe nocne przebudzenie z rozwojem bezsenności związanej z wiekiem.

W ciągu dnia można utrzymać normalną częstość oddawania moczu, jednak pacjenci z gruczolakiem prostaty stopnia I mają okres oczekiwania, szczególnie wyraźny po nocnym śnie. Następnie zwiększa się częstotliwość dziennego oddawania moczu, a objętość moczu uwalniana podczas pojedynczego oddawania moczu maleje. Są imperatywne impulsy. Strumień moczu, który wcześniej utworzył krzywą paraboliczną, wyróżnia się leniwym prądem i opada prawie pionowo.

W stadium I gruczolaka prostaty rozwija się przerost mięśni pęcherza, dzięki czemu zostaje zachowana skuteczność jego opróżniania. Na tym etapie niewiele pęcherza moczowego jest znikome lub nie ma go wcale. Zachowany zostaje stan czynnościowy nerek i górnych dróg moczowych.

  • Podskórny etap gruczolaka prostaty (etap II)

W stadium II gruczolaka prostaty, pęcherz zwiększa objętość, zmiany dystroficzne rozwijają się w jego ścianach. Ilość resztkowego moczu osiąga 100-200 ml i nadal rośnie. Przez cały okres oddawania moczu pacjent jest zmuszany do intensywnego obciążania mięśni brzucha i przepony, co prowadzi do jeszcze większego wzrostu ciśnienia wewnątrzdechowego. Akt oddawania moczu staje się wielofazowy, przerywany, falujący.

Przejście moczu wzdłuż górnych dróg moczowych jest stopniowo zakłócane. Struktury mięśniowe tracą elastyczność, drogi moczowe rozszerzają się. Funkcja nerek jest upośledzona. Pacjenci martwią się pragnieniem, wielomoczem i innymi objawami postępującej przewlekłej niewydolności nerek. Kiedy mechanizmy kompensacji zostaną zakłócone, rozpoczyna się trzeci etap.

  • Zdekompensowany gruczolak prostaty stopnia (etap III)

Pęcherz w gruczole krokowym stopnia III jest rozszerzony, przepełniony moczem, łatwo określa się przez badanie dotykowe i wizualnie. Górna krawędź pęcherza może osiągnąć poziom pępka i powyżej. Opróżnianie jest niemożliwe nawet przy silnym napięciu mięśni brzucha. Pragnienie opróżnienia pęcherza staje się ciągłe. Może wystąpić silny ból brzucha. Mocz jest często wydalany, w kroplach lub w bardzo małych porcjach. W przyszłości ból i chęć oddawania moczu stopniowo ustępują. Powstaje paradoksalna charakterystyka zatrzymania moczu w gruczolaku prostaty (pęcherz jest pełny, mocz jest stale uwalniany kropla po kropli).

Na tym etapie gruczolaka gruczołu krokowego dochodzi do poszerzenia górnych dróg moczowych, upośledzeniu funkcji miąższu nerek ze względu na stałą niedrożność dróg moczowych, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia w miednicy miednicy. Klinika przewlekłej niewydolności nerek rośnie. Jeśli nie zapewniono opieki medycznej, pacjenci umierają na postępującą CRF.

Powikłania gruczolaka prostaty

Jeśli nie zostaną zastosowane środki terapeutyczne, u pacjenta z gruczolakiem prostaty może rozwinąć się przewlekła niewydolność nerek. W gruczolaku prostaty czasami dochodzi do ostrego zatrzymania moczu. Pacjent nie może oddawać moczu, gdy pęcherz jest pełny, pomimo intensywnego pożądania. Aby wyeliminować zatrzymanie moczu, cewnik jest u cewnikowany u mężczyzn, czasami w nagłej operacji lub przebiciu pęcherza.

Innym powikłaniem gruczolaka prostaty jest krwiomocz. U wielu pacjentów stwierdza się mikrohematurię, ale występują również częste intensywne krwawienia z tkanki gruczolaka (w przypadku urazu w wyniku manipulacji) lub żylaki w okolicy szyjki pęcherza. Wraz z tworzeniem się skrzepów możliwe jest wytworzenie tamponady pęcherza moczowego, w której konieczna jest operacja w trybie nagłym. Często przyczyną krwawienia w gruczolaku prostaty staje się diagnostyczne lub terapeutyczne cewnikowanie.

Kamienie pęcherza gruczolaka prostaty mogą pojawiać się w wyniku zatrzymania moczu lub migracji z nerek i dróg moczowych. W torbielowatym obraz kliniczny gruczolaka prostaty jest uzupełniony zwiększonym oddawaniem moczu i bólem promieniującym do głowy penisa. W pozycji stojącej, podczas chodzenia i ruchów objawy stają się bardziej wyraźne, w pozycji leżącej - zmniejszają się. Objawy "ułożenia strumienia moczu" są charakterystyczne (pomimo niepełnego opróżnienia pęcherza, strumień moczu zostaje nagle przerwany i wznawiany dopiero po zmianie pozycji ciała). Często w gruczolaku prostaty rozwijają się choroby zakaźne (zapalenie najądrza, zapalenie najądrza, zapalenie pęcherzyka, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej, ostre i przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek).

Rozpoznanie gruczolaka prostaty

Lekarz przeprowadza cyfrowy test prostaty. W celu oceny nasilenia objawów gruczolaka prostaty pacjentowi proponuje się wypełnienie dziennika moczu. Wykonaj badanie wydzielin gruczołu krokowego i wymazów z cewki moczowej, aby wykluczyć powikłania infekcyjne. Wykonuje się USG prostaty, podczas którego określa się objętość gruczołu krokowego, wykrywane są kamienie i obszary z zastojem, ilość resztkowego moczu, stan nerek i dróg moczowych.

Rzetelne ocenianie stopnia zatrzymania moczu w gruczolaku gruczołu krokowego pozwala na wykonanie uroflowmetrii (czas oddawania moczu i szybkość przepływu moczu określa specjalny aparat). Aby wykluczyć raka gruczołu krokowego, konieczna jest ocena poziomu PSA (antygenu specyficznego dla prostaty), którego wartość zwykle nie powinna przekraczać 4 ng / ml. W kontrowersyjnych przypadkach wykonuje się biopsję prostaty.

Urologia cystograficzna i wydalnicza w przypadku gruczolaka prostaty w ostatnich latach wykonywana jest rzadziej z powodu pojawienia się nowych, mniej inwazyjnych i bezpieczniejszych metod badawczych (USG). Czasami, aby wykluczyć choroby o podobnych objawach lub w ramach przygotowań do chirurgicznego leczenia gruczolaka gruczołu krokowego, wykonuje się cystoskopię.

Leczenie gruczolaka gruczołu krokowego

Kryterium wyboru leczenia gruczolaka prostaty u urologa jest skala objawów I-PSS, odzwierciedlająca nasilenie zaburzeń oddawania moczu. Według tej skali, jeśli wynik jest mniejszy niż 8, nie jest wymagana żadna terapia. Przy 9-18 punktach zachodzi leczenie zachowawcze. Jeśli suma punktów jest większa niż 18 - konieczna jest operacja.

  • Zachowawcze leczenie gruczolaka prostaty

Terapia zachowawcza prowadzona jest we wczesnym stadium i w obecności bezwzględnych przeciwwskazań do operacji. W celu zmniejszenia nasilenia objawów choroby stosuje się inhibitory 5-alfa-reduktazy (dutasteryd, finasteryd), alfa-blokery (alfuzosyna, terazosyna, doksazosyna, tamsulosyna), preparaty pochodzenia roślinnego (wyciąg z afrykańskiej śliwy lub owoców sabal).

Antybiotyki (gentamycyna, cefalosporyny) są przepisywane w celu zwalczania infekcji, często łączą się z gruczolakiem prostaty. Pod koniec kursu antybiotykoterapii probiotyki są stosowane w celu przywrócenia prawidłowej mikroflory jelitowej. Odporność jest korygowana (interferon alfa-2b, pirogeniczny). Zmiany miażdżycowe w naczyniach krwionośnych, które rozwijają się u większości pacjentów w podeszłym wieku z gruczolakiem gruczołu krokowego, uniemożliwiają dostarczanie leków do gruczołu krokowego, w związku z czym trenta jest przepisywany w celu normalizacji krążenia krwi.

  • Chirurgiczne leczenie gruczolaka prostaty

Istnieją następujące techniki chirurgiczne w leczeniu gruczolaka prostaty:

  1. adenomektomia. Przeprowadza się go w obecności powikłań, pozostały mocz w ilości większej niż 150 ml, masa gruczolaka ponad 40 g;
  2. TOUR (przezcewkowa resekcja). Technika minimalnie inwazyjna. Operacja wykonywana jest przez cewkę moczową. Prowadzona, gdy ilość resztkowego moczu jest nie większa niż 150 ml, masa gruczolaka nie jest większa niż 60g. Nie dotyczy niewydolności nerek;
  3. laserowa ablacja, laserowe niszczenie, TUR waporyzacja prostaty. Oszczędne metody. Minimalna utrata krwi pozwala na operacje o masie guza powyżej 60g. Interwencje te są operacjami z wyboru dla młodych pacjentów z gruczolakiem prostaty, ponieważ pozwalają one zachować funkcje seksualne.

Istnieje wiele bezwzględnych przeciwwskazań do chirurgicznego leczenia gruczolaka prostaty (niewyrównane choroby układu oddechowego i sercowo-naczyniowego itp.). Jeśli leczenie chirurgiczne gruczolaka gruczołu krokowego nie jest możliwe, wykonuje się cewnikowanie pęcherza lub operację paliatywną - cystostomię. Należy pamiętać, że leczenie paliatywne zmniejsza jakość życia pacjenta.

Diagnostyka i leczenie gruczolaka prostaty

Łagodny gruczolak prostaty jest leczony lekami. Przy wyraźnie zaznaczonych zmianach, a także nieefektywności leczenia farmakologicznego, stosowane są metody chirurgiczne.

Wiele objawów charakterystycznych dla gruczolaka gruczołu krokowego tkwi nie tylko w niej - mogą one również występować w innych chorobach urologicznych. W takich przypadkach konieczna jest konsultacja z urologiem. Lekarz przeprowadzi cyfrowe badanie odbytnicy gruczołu krokowego, co umożliwi określenie jego wielkości, gęstości i konsystencji. Cyfrowe badanie doodbytnicze jest zwykle uzupełniane ultrasonograficznie gruczołu krokowego.

Metody diagnostyczne gruczolaka prostaty

  • badanie urologa: badanie i badanie odbytnicy gruczołu krokowego;
  • Ultradźwięki gruczołu krokowego, w tym TRUS - przezskórne (przez odbyt) ultradźwięki gruczołu krokowego;
  • badania urodynamiczne (uroflowmetria, dynamika wideo) - metody pomiaru przepływu moczu, pozwalające na określenie charakteru i stopnia zaburzeń oddawania moczu;
  • oznaczanie poziomu antygenu specyficznego dla prostaty (PSA, PSA) we krwi - stosowanego do diagnozowania wczesnego stadium raka prostaty. PSA jest wytwarzany przez komórki gruczołu krokowego, a wraz ze wzrostem jego poziomu może być konieczne skonsultowanie się z onkologiem i biopsją prostaty.

Badania urodynamiczne (uroflowmetria, wideoreodynamika) są integralną częścią badania pacjentów z zaburzeniami układu moczowego. Pomagają one urologowi określić charakter i stopień zaburzeń oddawania moczu, określić przyczynę pojawienia się objawów oraz ocenić stan funkcjonalny dolnych dróg moczowych. Uroflowmetria jest dziś obowiązkową metodą urodynamicznego badania pacjenta narzekającego na zmianę wzorca oddawania moczu.

Termin "uroflowmetria" pochodzi od dwóch greckich słów i jednego angielskiego (Greek.uron - mocz, angielski flow - flow, jet, grecki, Metreo - miara, miara). Tak więc, uroflowmetria jest metodą pomiaru przepływu moczu, która pozwala na określenie szybkości objętościowej oddawania moczu. Obecnie istnieje wiele instrumentów elektronicznych do prowadzenia uroflowmetrii, w tym w domu. Pozostałe badania urodynamiczne prowadzone są wyłącznie pod nadzorem urologa w szpitalu w specjalnie wyposażonych salach. Niezbędne badania urodynamiczne i wskaźniki oceniane w tym samym czasie są określane indywidualnie przez urologa.

Obecnie obowiązkowym badaniem podejrzanego gruczolaka prostaty jest określenie poziomu antygenu specyficznego dla prostaty (PSA). Marker ten pozwala monitorować przebieg choroby, a także diagnozować raka prostaty w czasie.

Leczenie

Leczenie gruczolaka gruczołu krokowego odbywa się w klinice lub w szpitalu, w zależności od stadium choroby i wynikających z tego powikłań.

We wczesnym stadium choroby stosuje się różne leki. W późniejszych etapach i wraz z rozwojem powikłań może być wymagana interwencja chirurgiczna.

Leki stosowane w gruczolaku prostaty

Cel terapii lekowej: spowolnienie wzrostu prostaty, zmniejszenie objętości i nasilenie zaburzeń oddawania moczu. Do tego leki są używane:

  • wpływa na metabolizm hormonalny - w celu zmniejszenia gruczołu krokowego;
  • wpływających na ton cewki moczowej i prostaty - w celu ułatwienia oddawania moczu;
  • pochodzenia roślinnego, którego skutki nie są jeszcze w pełni zrozumiałe.

Dawkowanie i schemat leczenia powinien określać prowadzący lekarz, w zależności od ogólnego stanu pacjenta i charakterystyki przebiegu choroby.

Operacje gruczolaka prostaty

Przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego (TUR) - usunięcie tkanki gruczołu krokowego za pomocą specjalnego urządzenia - resekoskopu wprowadzonego przez cewkę moczową. Przy takiej interwencji endoskopowej zmniejsza się ryzyko powikłań i zmniejsza się okres pooperacyjny. Do tej pory, jeśli to konieczne, preferowana jest operacja leczenia chirurgicznego.

Prostatektomia (adenektomia) to metoda usuwania gruczołu krokowego z "otwartą" operacją. Różni się od TUR większą traumą i długim okresem rehabilitacji.

Leczenie gruczolaka prostaty bez operacji

Obecnie istnieją tak zwane, minimalnie inwazyjne metody leczenia gruczolaka prostaty.

Metody termiczne - zmniejszenie wielkości gruczolaka pod wpływem wysokich temperatur. Do ogrzewania tkanek prostaty najczęściej stosuje się mikrofalę, promieniowanie o częstotliwościach radiowych, ultradźwięki. Przezcewkowa termoterapia mikrofalowa jest najczęstszą metodą termiczną.

Kriodestrukcja - niszczenie tkanki gruczołu krokowego przy pomocy niskich temperatur.

Techniki laserowe - promieniowanie laserowe podgrzewa wodę w tkance prostaty, następuje odparowanie (odparowanie) wody, a jednocześnie koagulacja (fałdowanie) tkanki gruczołu krokowego. Przezcewkowa waporyzacja prostaty jest najczęstszą metodą termiczną.

Rozszerzanie cewki moczowej przez balon - rozszerzanie światła cewki moczowej przez wprowadzenie do niego cewnika z balonem nadmuchującym na końcu.

Stentowanie cewki moczowej jest rozszerzeniem światła cewki moczowej poprzez wprowadzenie stentu. Stent jest ramą w postaci cylindra z materiału polimerowego, który zapobiega zwężeniu światła cewki moczowej.

Dylatacja balonowa i stentowanie są zwykle stosowane jednocześnie.

Takie minimalnie inwazyjne metody są bezpieczniejsze niż operacja, ale mniej skuteczne. Dlatego są używane dość rzadko.

Jak rozwija się gruczolak prostaty?

Gruczolak prostaty jest chorobą charakteryzującą się powiększeniem gruczołu krokowego z powodu proliferacji własnych tkanek. W praktyce medycznej choroba ta jest często nazywana łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Pomimo faktu, że guz gruczołu krokowego jest łagodny, chorobie towarzyszy wiele nieprzyjemnych objawów, które znacznie obniżają jakość życia.

Niebezpieczeństwo łagodnego rozrostu gruczołu krokowego polega na tym, że ten nowotwór przekształca się w złośliwy. Ponadto, w określonych warunkach, przebiegu choroby może towarzyszyć szereg poważnych powikłań, które wymagają interwencji chirurgicznej. Jednym z efektów ubocznych zwiększania wielkości gruczołu krokowego jest uciskanie cewki moczowej, co prowadzi do wielu problemów z drenażem moczu.

Główne przyczyny gruczolaka prostaty

Wielu lekarzy uważa, że ​​łagodne procesy wzrostu tkanki gruczołu krokowego są częścią naturalnego mechanizmu starzenia się układu rozrodczego mężczyzn. To założenie nie jest bez powodu, ponieważ tę chorobę rozpoznaje się głównie u mężczyzn w wieku powyżej 50 lat. Im starszy mężczyzna, tym większe ryzyko rozwoju gruczolaka prostaty. Statystyki pokazują, że około 90% mężczyzn powyżej 75 roku życia cierpi na jakąś formę tej choroby. Ze starzeniem, gruczoł krokowy, gruczolak i zapalenie gruczołu krokowego są powszechne. Proces starzenia się męskiego ciała wywodzi się głównie ze zmian poziomu hormonów. Aby zrozumieć powody rozwoju łagodnego rozrostu gruczołu krokowego i objawów charakterystycznych dla przebiegu tej choroby, należy wziąć pod uwagę anatomię tego narządu.

Ten narząd znajduje się między spojeniem łonowym a odbytnicą. W normalnych warunkach wygląda jak kasztan. Gruczoł prostaty ma 2 płaty połączone przesmykiem. Między płatami jest cewka moczowa. U młodych mężczyzn w wieku od 18 do 30 lat gruczoł ten ma ograniczony rozmiar i waży około 16 g. U starszych mężczyzn obserwuje się zmiany hormonalne, które wywołują zjawiska kompensacyjne, które powodują wzrost wielkości gruczołu krokowego. Przyczyny rozwoju gruczolaka prostaty nie są jeszcze w pełni zrozumiałe, ale obserwacje kliniczne pozwoliły nam zidentyfikować główne czynniki predysponujące i mechanizmy ich wpływu na proces powstawania choroby.

  1. Predyspozycje genetyczne. W większości przypadków mężczyźni, u których występują pierwsze objawy gruczolaka prostaty, pojawiają się w wieku 50 lat, w wywiadzie rodzinnym obciążonym tą chorobą. Mechanizm przenoszenia podatności na porażkę prostaty nie jest w pełni zrozumiały, ale nadal niektóre cechy przebiegu choroby jasno pokazują, że dziedziczna ciągłość tego procesu starzenia występuje u wielu mężczyzn. Z reguły u mężczyzn z tej samej rodziny pierwsze objawy gruczolaka prostaty rozpoczynają się w tym samym wieku, a przebieg choroby jest skomplikowany przez te same patologie.
  2. Zmiany hormonalne. Początkowy etap rozwoju patologii gruczołu krokowego przypada na okres naturalnego obniżenia poziomu hormonów płciowych i początku starzenia się układu rozrodczego mężczyzn. Związek między rozwojem łagodnego rozrostu gruczołu krokowego a obniżeniem poziomu hormonów płciowych można prześledzić bardzo wyraźnie. Faktem jest, że rzadkie przypadki rozwoju gruczolaka prostaty u osób poniżej 30 roku życia obserwuje się właśnie na tle zaburzeń hormonalnych.
  3. Nadwaga. U mężczyzn cierpiących na różne formy otyłości znacznie wzrasta ryzyko zmian gruczołu krokowego i rozwoju gruczolaka prostaty. Faktem jest, że tkanka tłuszczowa nie tylko powoduje rozwój poważnych chorób układu hormonalnego i zaburzeń metabolicznych, ale także zapobiega normalnemu krążeniu krwi w narządach miednicy, co przede wszystkim wpływa na prostatę.
  4. Niezrównoważone odżywianie. Nadużywanie pikantnych, smażonych, słonych i tłustych pokarmów jest czynnikiem predysponującym do wystąpienia problemów z prostatą. Obserwacje pokazują, że mężczyźni, którzy ściśle monitorują bilans składników odżywczych i ich dietę, znacznie później stają w obliczu objawów gruczolaka prostaty. Ponadto, warto zauważyć, że mężczyźni, którzy przez całe życie mieszkali na obszarach wiejskich i którzy stosowali samodzielnie wyhodowane produkty, nie tylko rzadziej cierpią na gruczolaka prostaty, ale również nie napotykają poważnych powikłań związanych z obecnością tej choroby.
  5. Siedzący tryb życia. Przedłużająca się aktywność ruchowa prowadzi do stopniowego osłabienia mięśni miednicy małej, co z kolei wpływa na wszystkie narządy zlokalizowane w tym obszarze.

Uważa się, że palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, obecność przewlekłych zakaźnych chorób układu moczowo-płciowego może być czynnikiem predysponującym do rozwoju patologii w prostacie, ale badania kliniczne nie potwierdziły jeszcze, że gruczolak prostaty jest konsekwencją złego stylu życia. Uważa się, że te niekorzystne czynniki wpływają na tempo ogólnego starzenia się organizmu.

Jak manifestuje się gruczolak prostaty?

Wszystkie istniejące objawy można podzielić na drażniące i utrudniające. Objawy podrażnienia rozwijają się z powodu podrażnienia spowodowanego powiększeniem prostaty, podczas gdy objawy obturacyjne korelują z problemami wydalania moczu.

Wraz z rozwojem gruczolaka prostaty pojawiają się najpierw objawy obturacyjne.

  1. Powolny strumień moczu. W tym przypadku mówimy o zmniejszeniu szybkości uwalniania moczu z powodu ściskania w określonym miejscu kanału moczowego, z powodu wzrostu tkanki w gruczolaku prostaty.
  2. Początkowy opóźniony przepływ moczu. Proces ten nazywany jest również pierwotnym zatrzymaniem moczu i charakteryzuje się opóźnieniem rozpoczęcia wydalania moczu po relaksacji zwieracza. Opóźnienie to trwa kilka sekund.
  3. Potrzeba udziału brzucha podczas oddawania moczu. Wraz z rozwojem tego objawu pacjent musi podjąć znaczne wysiłki, aby rozpocząć oddawanie moczu.
  4. Przerywane oddawanie moczu. Jeśli odpływ moczu występuje w częściach - jest to uważane za patologię, ponieważ w normalnych warunkach strumień musi być ciągły, aż pęcherz jest całkowicie pusty.
  5. Kończy się ostatnia porcja moczu.
  6. Ciągłe uczucie niekompletnego opróżniania pęcherza. Ta patologia jest obserwowana z powodu braku całkowitego opróżnienia pęcherza. Aby całkowicie opróżnić pęcherz, człowiek musi wielokrotnie chodzić do łazienki.

Co więcej, objawy podrażnienia łączą się z istniejącymi objawami gruczolaka prostaty.

  1. Nocturia. Ta patologia objawia się zwiększoną częstością potrzeby oddawania moczu w nocy.
  2. Dzień polakkiuria. Wraz z rozwojem tego odstępstwa u pacjentów z gruczolakiem prostaty zwiększa się liczba stolców. Od normy 4 do 6 razy liczba podróży do toalety wzrasta do 16-20.
  3. Fałszywe oddawanie moczu w celu oddania moczu. Odchylenie od normy charakteryzuje się częstym pragnieniem opróżnienia pęcherza, ale sam odpływ moczu nie występuje.

Stała akumulacja w moczu w pęcherzu z gruczolakiem gruczołu krokowego i problemy z jego wypływem prowadzą do rozciągnięcia ścian pęcherza i upośledzenia funkcji wypieracza. Wypieracz to mięsień, który kurczy się, ściskając mocz z pęcherza. Kiedy ten mięsień jest rozciągnięty, nie następuje całkowite opróżnienie pęcherza.

Główne etapy rozwoju gruczolaka prostaty

Objawy choroby nie pojawiają się natychmiast, ale jakby napływały do ​​siebie nawzajem. Z biegiem czasu problemy stają się coraz bardziej zauważalne. Przebieg gruczolaka prostaty można podzielić na 3 etapy: kompensowany, podkonsolidowany i zdekompensowany.

  1. Kompensowany etap. Ten etap charakteryzuje się brakiem poważnych objawów i problemów z odpływem moczu, ponieważ zwężenie kanału moczowego jest kompensowane przez znaczne obciążenie ścian pęcherza podczas oddawania moczu. Jedynym objawem obecności tego etapu jest dyskomfort w pęcherzu po jego całkowitym opróżnieniu, który obserwuje się przez kilka minut.
  2. Podskompensowany etap. Ten etap towarzyszy pojawieniu się procesów zapalnych w ścianach pęcherza i początkowych oznak zaburzonego odpływu moczu. Podczas oddawania moczu znaczna ilość moczu pozostaje w pęcherzu, co dodatkowo prowadzi do szeregu charakterystycznych objawów.
  3. Zdekompensowany etap. Ten etap przejawia się poważnymi zaburzeniami spowodowanymi zniszczeniem pęcherza. Na tym etapie pacjent nie może normalnie oddawać moczu, ale gdy pęcherz jest pełny, następuje spadek moczu z cewki moczowej.

Główne rodzaje powikłań gruczolaka prostaty

W niekorzystnym przebiegu tej chorobie może towarzyszyć szereg niebezpiecznych objawów, z których większość wymaga specjalnej lub chirurgicznej interwencji.

  1. Ostra retencja moczu. Rozwój tej patologii towarzyszy całkowitemu zaprzestaniu wypływu moczu. Co do zasady takie powikłania gruczolaka prostaty obserwuje się po ciężkim stresie, hipotermii i innych niekorzystnych warunkach, które wystąpiły w trzecim etapie rozwoju łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Brak opróżnienia pęcherza może prowadzić do przepełnienia i pęknięcia ścian. Aby uniknąć najbardziej negatywnych konsekwencji, pacjent musi natychmiast skonsultować się z lekarzem, aby uzyskać kwalifikowaną pomoc. W celu realizacji odpływu moczu przeprowadza się cewnikowanie pęcherza moczowego.
  2. Tworzenie kamieni w pęcherzu. Niepełne opróżnienie pęcherza niesie ze sobą niebezpieczeństwo gromadzenia się złóż mineralnych. Z biegiem czasu piasek tworzy się z osadów mineralnych z czasem w jamie bańki, a następnie z kamieni o różnych rozmiarach. Kamienie w pęcherzu są niebezpieczne, ponieważ pod pewnymi warunkami mogą przeciekać do cewki moczowej, co prowadzi nie tylko do zablokowania odpływu moczu, ale także do uszkodzenia ścianek kanału. Z reguły zabieg chirurgiczny jest wymagany do usunięcia kamieni.
  3. Procesy zapalne. Łagodny rozrost prostaty jest rodzajem trampoliny do infekcji tkanek układu moczowo-płciowego. Najczęściej z gruczolakiem gruczołu krokowego występuje odmiedniczkowe zapalenie nerek, czyli zapalenie miąższu nerek, a także zapalenie pęcherza moczowego - proces zapalny w pęcherzu moczowym.
  4. Hematuria. Ta patologia rozwija się na tle żylaków w szyi pęcherza z powodu powiększenia prostaty. Głównym objawem tej patologii jest pojawienie się czerwonych krwinek w moczu. Nie zawsze krew w moczu jest widoczna gołym okiem, ponieważ dawka wchodząca do krwi w moczu może być inna. Mocz staje się czerwony tylko wtedy, gdy wystąpiło znaczące krwawienie.

Co do zasady, powikłania gruczolaka prostaty rozwijają się tylko na tle długiej nieobecności właściwego leczenia lub ignorowania choroby przez samego pacjenta. Często komplikacje są tymczasowe, to znaczy, na przykład, w celu wyeliminowania ostrej postaci odpływu moczu, pojedyncze cewnikowanie może być wystarczające do złagodzenia skurczu, po którym wznowione zostaje działanie pęcherza i cewki moczowej.

Metody diagnozowania choroby gruczołu krokowego

Rozpoznanie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego przeprowadza się na podstawie zebranej historii, prowadząc dziennik oddawania moczu przez pacjenta, badanie palpacyjne i instrumentalne typy badań. Wszystkie te metody badawcze pozwalają nam określić stopień uszkodzenia prostaty, co dodatkowo pozwala nam przepisać odpowiednie leczenie. Konieczne jest bardziej szczegółowe rozważenie głównych metod wykrywania gruczolaka prostaty.

  1. Badanie doodbytnicze prostaty z użyciem palpacji. Przeprowadzenie tego badania pozwala określić rozmiar, konsystencję, ból i inne parametry uszkodzonej gruczołu krokowego.
  2. USG przezodbytnicze. Ta metoda badawcza pozwala określić obecność węzłów i zwapnień. Ponadto narzędzie to pozwala określić wielkość i kierunek wzrostu prostaty z dokładnością co do milimetra. Zaletami korzystania z systemu TRUS jest możliwość wykrycia gruczolaka prostaty w bardzo wczesnych fazach.
  3. Ultradźwięki.
  4. Uroflowmetria. Badanie to pozwala zidentyfikować nieprawidłowości w procesach wydalania moczu.
  5. Oznaczenie moczu pozostającego w pęcherzu. Badanie to przeprowadza się natychmiast po opróżnieniu pęcherza. Badanie ultrasonograficzne służy do wykrywania pozostałej ilości moczu.
  6. Cystografia.
  7. Cystoanometria. Umożliwia ustawienie ciśnienia wewnątrz pęcherza.
  8. Tomografia komputerowa.

Przeprowadzenie tych badań pozwala ustalić dokładny obraz kliniczny przebiegu choroby. Ponadto na podstawie uzyskanych danych można zalecić leczenie zachowawcze lub chirurgiczne.

Zachowawcze leczenie gruczolaka prostaty

Leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego wymaga zintegrowanego podejścia. Po pierwsze, lekarz może przepisać leki blokujące receptory adrenoreceptorów alfa w przypadku gruczolaka prostaty. Leki te przyczyniają się do obniżenia napięcia struktury mięśni gładkich pęcherza i tkanki gruczołu krokowego, co pomaga zmniejszyć nacisk na cewkę moczową i znacznie ułatwia proces oddawania moczu. Istnieje wiele leków, które należą do tej grupy, ale tylko lekarz, który widzi obraz kliniczny, musi poradzić sobie z wyborem konkretnego agenta.

Ponadto można również przepisać inhibitory alfa reduktazy, które pomagają blokować konwersję testosteronu do dehydrotestosteronu. Oprócz tych leków mogą być przepisywane leki przeciwwysiękowe i przeciwzapalne. Terapia farmakologiczna jest dość skuteczna i może zmniejszyć wielkość gruczołu krokowego i wyeliminować najbardziej nieprzyjemne objawy. Ponadto, oprócz leczenia farmakologicznego, można zalecić dietę i fizjoterapię.

Fizjoterapia dla łagodnego rozrostu gruczołu krokowego to zestaw ćwiczeń mających na celu poprawę ukrwienia i sztywności mięśni umiejscowionych w okolicy miednicy. Prawidłowe odżywianie odgrywa również ważną rolę w leczeniu gruczolaka prostaty, ponieważ pozwala zrekompensować brak składników odżywczych i ustalić pracę układu moczowo-płciowego.

Chirurgiczne leczenie prostaty

Chirurgiczne leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego można przeprowadzić zarówno z przyczyn nagłych, jak i planowo. Następujące patologie i nieprawidłowości mogą wskazywać na awaryjną interwencję chirurgiczną:

  • zatrzymanie moczu;
  • niewydolność nerek;
  • kamienie w jamie pęcherza;
  • często nawracające infekcje;
  • duży uchyłek w pęcherzu.

Istnieje kilka rodzajów operacji gruczołu krokowego i pęcherza moczowego, które pozwalają osiągnąć doskonały efekt i zmniejszyć ryzyko przyszłych komplikacji. Rodzaj zabiegu wybiera lekarz w zależności od indywidualnych parametrów choroby. Z reguły gruczolak gruczołu krokowego po operacji nie daje się już odczuć przez długi czas.

Podziel się nim ze znajomymi, a na pewno udostępnią Ci coś interesującego i przydatnego! To bardzo proste i szybkie, wystarczy kliknąć przycisk usługi, z którego najczęściej korzystasz:

Rozpoznanie gruczolaka prostaty

Gruczolak prostaty: rozpoznanie

Wstępne rozpoznanie tak powszechnej choroby wśród mężczyzn, jak gruczolak stercza, opiera się głównie na badaniu pacjenta, podczas którego określa się związane z nim objawy.

Rozpoznanie choroby przez współistniejące objawy

U mężczyzn, po osiągnięciu pewnego okresu, który rozpoczyna się, w większości przypadków na przełomie 60 lat lub wcześniej, następuje wzrost komórek gruczołowych w obszarze przesmyku pęcherza. Zwiększone gruczoły pomocnicze przylegające do cewki moczowej, jak również własna tkanka prostaty. W wyniku tego procesu rozwija się łagodny przerost gruczołu krokowego (BPH), czyli gruczolaka prostaty.

Rozkładające się tkanki deformują cewkę moczową, zakłócając prawidłowe odstawienie moczu. Podczas podróży do toalety z powodu zwężenia światła cewki moczowej, ludzie zaczynają się odrastać, wyciskając płyn z pęcherza.

Objawy choroby występują podczas opróżniania i wypełniania pęcherza. Podczas opróżniania:

  • trudny początek procesu moczowego;
  • potrzeba napięcia mięśni otrzewnej w celu usunięcia moczu;
  • słaby strumień;
  • na końcu dróg moczowych mocz skapuje na chwilę;
  • niepokojące uczucie zatrzymania moczu i niepełne opróżnianie.

Podczas napełniania mogą wystąpić następujące bolesne objawy:

  • nie do zniesienia i częste popędy o każdej porze dnia;
  • pojawia się oddawanie moczu.

Dlaczego proces moczowy cierpi na BPH? Chodzi o to, że podczas napełniania powstaje nacisk na pewne obszary znajdujące się na wewnętrznych ściankach pęcherza. Powiększona prostata również zaczyna się miażdżyć w tych miejscach. Z powodu tego, co życie pacjenta komplikuje częste oddawanie moczu.

Gruczolak prostaty jest powolny, postępuje z wiekiem. Objawy nie zawsze są trwałe. W przebiegu choroby występują okresy, w których zwiększają się lub osłabiają. Objawy te nasilają się w wyniku hipotermii, stresu fizycznego lub emocjonalnego, a także nieregularnego spożycia alkoholu, tytoniu, wędzonych, smażonych, pikantnych potraw.

W przypadku podejrzanych objawów nie należy zwlekać z wizytą u lekarza, który przede wszystkim zapyta pacjenta o dolegliwości i objawy choroby: jej początki, dynamikę, towarzyszące choroby przewlekłe, urazy, reakcje alergiczne, warunki życia. Szczególnie ważne informacje na temat obecności chorób, które mogą powodować zaburzenia w oddawaniu moczu:

  • urazy kręgosłupa;
  • stwardnienie rozsiane;
  • problemy z rdzeniem kręgowym;
  • cukrzyca;
  • alkoholizm i inne.

Analizując zebrane informacje i biorąc pod uwagę dane z badania pacjenta, lekarz dokonuje wstępnej diagnozy. Następnie może zostać potwierdzone lub odrzucone przez dodatkowe środki diagnostyczne.

Rectal Prostate Examination

Wady odbytnicy prostaty są obowiązkowe u mężczyzn w starszym wieku (po 40 latach), u których urolog zdiagnozowano chorobę prostaty. Ta metoda jest dość pouczająca i jest własnością każdego urologa. Od pacjenta nie wymaga specjalnego przeszkolenia.

W badaniu palpacyjnym pacjent może znajdować się w następujących pozycjach:

  • stojąc, pochylając się i opierając ręce;
  • na czworakach, oparty na łokciach i kolanach;
  • w pozycji poziomej, z nogami zgiętymi i dociśniętymi do ciała.

Lekarz ubrany w rękawiczki do badań nakłada smar na jeden z jego palców. Może to być ciekła parafina lub specjalny żel. Następnie rozkłada połówki pośladków i delikatnie, powoli wkłada palec przez odbyt do odbytnicy. Wcześniej lekarz informuje pacjenta o rodzaju i celu badania doodbytniczego, aby nie wywołać niepożądanej reakcji.

Badanie to dostarcza wystarczającej ilości informacji na temat wielkości i kształtu gruczołu krokowego, odrębności jego interlobarowych rowków, symetrii płatów, konsystencji, obecności formacji, kamieni i tym podobnych. Przeprowadzono wizualną i laboratoryjną ocenę wydzielania gruczołu krokowego.

W zdrowym stanie prostata jest zaokrąglona z wyraźnymi konturami, ma dwa równe płaty, oddzielone rowkiem, gładką powierzchnią, jednolitą konsystencją i bez namacalnych pęcherzyków nasiennych, bezboleśnie toleruje zabieg.

W przypadku BPH stwierdza się symetryczny wzrost płatków o jednorodnej konsystencji, gładkiej powierzchni, lekko wygładzonym środkowym bruździe, górna część gruczołu jest niedostępna dla badań palca ze względu na duży wzrost, wrażliwość organu jest niewielka.

Pomimo poprawy wyposażenia technicznego instytucji medycznych badanie palpacyjne pozostaje popytem, ​​aw wielu przypadkach niezbędnym.

Diagnostyka laboratoryjna

Testy krwi i moczu w przypadku nieskomplikowanego BPH powinny być prawidłowe. Za ich pomocą diagnozowane są zaburzenia zapalne, zaburzenia czynności nerek lub wątroby.

  1. Zwiększona liczba leukocytów, erytrocytów lub bakterii ujawnia obecność choroby zapalnej u pacjenta w narządach układu moczowo-płciowego. Wysokie stężenia soli w gromadzeniu moczu można wykryć w obecności kamieni w drogach moczowych.
  2. Analiza biochemiczna charakteryzuje pracę nerek, ujawnia niewydolność nerek. Wahania stężeń kreatyniny i mocznika będą wskazywać na dysfunkcje nerek. W przypadku braku równowagi wapnia, potasu i sodu lub niskiej zawartości hemoglobiny i czerwonych krwinek może to również oznaczać zmniejszenie czynności nerek.
  3. Krwiomocz jest dowodem kamicy moczowej.
  4. Odchylenie krzepnięcia krwi od normy występuje w dysfunkcjach nerek i przewlekłym odmiedniczkowym zapaleniu nerek.
  5. Test PSA pomaga w wykryciu złośliwego procesu nowotworowego w czasie, a także doboru pacjentów do procedury biopsji prostaty. Analizę przeprowadza się przed przejściem do badania doodbytniczego, ponieważ po nim może wzrosnąć zawartość PSA.

Badanie dolnych dróg moczowych

Przeprowadzony po badaniu prostaty. Jego celem jest określenie drożności cewki moczowej i objętości resztkowego moczu. Cewnik wprowadza się do cewki moczowej, która jest miękką rurką. Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ integralność błon śluzowych może zostać łatwo naruszona. Przemieszczenie cewki moczowej, jak również wydłużenie grzbietu, wskazuje na gruczolaka prostaty.

Cewnikowanie pęcherza pozwala określić, na jakim etapie jest choroba, ton mięśnia odpowiedzialnego za wydalanie moczu, a także związaną z tym patologię (kamienie, nowotwory itp.). Przy stałym zatrzymywaniu moczu u pacjentów z matową ścianą brzucha, możliwe jest wizualne, jak również podczas badania palca, określenie sferycznego kształtu guza, nieznacznie wystającego w obszarze nadłonowym.

Zewnętrzne badanie rozciągniętego narządu ujawnia płaską powierzchnię, a także dość wyraziste kontury. Naciskanie pęcherza palcami powoduje i wzmacnia chęć jego opróżnienia.

Podczas cewnikowania pęcherza określa się natężenie przepływu moczu. Dobry strumień ciśnienia mówi o normalnym napięciu mięśni. Jeśli płyn ługujący lub mocz są spowolnione wzdłuż cewnika, jest on uwalniany przez krople - to wskazuje, że narząd częściowo stracił swoją kurczliwość. Jeśli płyn w ogóle nie płynie, oznacza to całkowitą utratę funkcji mięśni.

Stosując cewnikowanie po oddaniu moczu, poznaj ilość pozostałego moczu. To zależy od tonu mięśni, które wydobywają mocz z pęcherza. W przypadku wykrycia ponad 100 ml płynu, występuje niepełne opróżnienie. To samo można ustalić za pomocą ultradźwięków. Uzyskane dane pomagają ustalić stadium gruczolaka gruczołu krokowego. Ponadto, diagnostyka za pomocą cewnika eliminuje chorobę, taką jak zwężenie cewki moczowej.

W niektórych przypadkach cewnikowanie jest przeciwwskazane. Na przykład pacjenci z aseptycznym (sterylnym) moczem. Pacjenci tacy są bardzo podatni na infekcje dróg moczowych, a badanie instrumentalne stanowi dla nich pewne zagrożenie. Dlatego, jeśli nie da się obejść bez użycia cewnika, wraz z procedurą przyjmuje się antybiotyki.

USG prostaty

Po przeprowadzeniu badania cyfrowego pacjent otrzymuje diagnozę ultrasonograficzną. Ultradźwięki często wykonuje się drogą transdecyzyjną. Dzięki temu specjalista może uzyskać najbardziej wiarygodne informacje na temat budowy i stanu prostaty, pęcherzyków nasiennych.

Pacjent nie odczuwa żadnych niedogodności podczas tej procedury diagnostycznej. Czujnik, za pomocą którego odbywa się wewnętrzne badanie, ma niewielki rozmiar, do 2 cm średnicy. Dlatego dyskomfort prawie nie jest odczuwalny. Pacjent leży po jego lewej stronie, zginając nogi i przyciskając je do brzucha.

Ponadto diagnostykę USG można przeprowadzić zewnętrznie przez ścianę jamy brzusznej. Ale ta metoda jest jedynie orientacyjna, ponieważ daje przybliżoną ideę obrazu choroby. Pacjent na zabiegu powinien pojawić się z pełnym pęcherzem i noc przed wykonaniem lewatywy.

Ultradźwięki pomagają specjalistom z maksymalną dokładnością w określaniu budowy gruczołu krokowego, wielkości, gęstości, jednolitości, obecności nowotworów. U pacjenta z gruczolakiem gruczołu krokowego obserwuje się wzrost narządu i węzłów gruczolakowatych.

Zmiana kształtu, natura węzłów, rozmycie i rozmycie konturów, szybki wzrost, zmiana gęstości wskazują na złośliwe zmiany.

Uroflowmetria

Po przejściu USG pacjentowi oferuje się oddawanie moczu w specjalnym urządzeniu znajdującym się w gabinecie urologa. Badanie przeprowadza się tak, jakby było naturalnym oddawaniem moczu. Uroflowmetria to test elektroniczny, za pomocą którego określa się natężenie przepływu moczu.

Przy pomocy aparatu lekarz określa rzeczywiste parametry fizyczne oddawania moczu, które mogą nie pokrywać się z subiektywnymi skargami pacjenta. Pozwoli ci to wybrać właściwą terapię. Po zabiegu pacjent jest ponownie wysyłany do USG w celu ustalenia ilości pozostałego moczu.

Sprzęt do wykonywania uroflowmetrii składa się z urządzenia do odbioru moczu, w tym czujnika przepływu, z wyświetlacza graficznego, komputera, drukarki. Kiedy pacjent kieruje strumień do wyznaczonego miejsca, dane są rejestrowane i skomputeryzowane, z dalszym drukowaniem w postaci wzoru graficznego, uroflogramu.

Cystoskopia

Ta metoda pozwala zbadać dolny odcinek dróg moczowych od wewnątrz. Cystoskop (cienka rurka z układem optycznym) jest wkładany do pęcherza przez cewkę moczową. Miniaturowe instrumenty można również wkładać przez rurkę, aby pobrać biomateriał do analizy.

Lekarz napełnia pęcherz wodą i bada go od środka. Zabieg powinien być wykonywany w trybie ambulatoryjnym. Pacjentowi można podać znieczulenie rdzeniowe, ogólne lub miejscowe.

Cystoskopia może wykryć niepożądane zmiany strukturalne, w tym powiększenie gruczołu krokowego, pęcherza lub cewki moczowej, kamieni i anomalii anatomicznych. Za pomocą tej metody diagnostycznej można określić obecność raka pęcherza, różne infekcje, przyczyny krwi w moczu.

Biopsja prostaty

Czy konieczne jest wykonanie biopsji gruczolaka prostaty? Ten pomiar diagnostyczny nie jest konieczny ani konieczny do wykrycia łagodnej zmiany w tkankach gruczołu krokowego. Jednak po zdaniu testów na PSA, w przypadku ujawnienia jego wysokiej zawartości i niepewnych wyników badania cyfrowego, urolog może skierować pacjenta do wykonania biopsji prostaty. Umożliwi to wykluczenie obecności złośliwego procesu pacjenta.

Próbkę tkanki prostaty uzyskuje się za pomocą igły do ​​biopsji. Procedura może być przeprowadzona różnymi metodami, ale w większości przypadków tkanka prostaty jest pobierana drogą doodbytniczą przez błonę odbytnicy.

Ponadto, zgodnie z indywidualnymi wskazaniami, pacjent może zostać skierowany na inne rodzaje badań, na przykład diagnostykę radioizotopową, urografię wydalniczą i inne.

Gruczolak prostaty jest łagodnym nowotworem tkanki gruczołowej narządu. W praktyce urologicznej zwyczajowo mówi się o gruczolaku nie jako o nowotworze, lecz jako o sferoidalnej proliferacji (hiperplazji) komórek gruczołowych w wyniku ekspozycji na szereg czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Dlatego bardziej prawidłowe jest nazywanie gruczolaka prostaty łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH).

Hiperplazja zajmuje godne miejsce w strukturze patologii androgenicznych. Zasadniczo choroba występuje u starszych mężczyzn: jeśli w młodym wieku jest to około 3-5% przypadków, to po 40 latach liczba ta wzrasta do 50%, a po 70 latach przekracza 75%. Co musisz wiedzieć o opisanej patologii?

Definicja

Gruczolak prostaty (również łagodny rozrost gruczołu krokowego) jest procesem nowotworowym, który skutkuje aktywnym podziałem komórek gruczołowych opisywanego narządu z utworzeniem dobrze określonego kolistego węzła. Choroba jest łagodna. Guzy guzowate nie są podatne na nowotwory złośliwe (nabycie właściwości nowotworu złośliwego).

Przyczyny gruczolaka prostaty

Do końca przyczyn choroby nie jest jasne. Jednak pomimo tego możemy mówić o czynnikach predysponujących do powstawania patologii:

  • Wiek Istnieje bezpośredni związek między latami a prawdopodobieństwem stania się ofiarą rozrostu gruczołu krokowego. Im starszy pacjent, tym większe ryzyko zachorowania. Z biegiem czasu gruczoł krokowy przestaje działać jak poprzednio, zmieniając poziomy hormonów, złe nawyki, wszystko to gromadzi się przez długi czas, aw rezultacie powoduje patologiczną proliferację tkanek gruczołowych narządu.
  • Hormonalna nierównowaga. Nadmiar testosteronu prowadzi do zwiększenia libido i zwiększenia funkcji seksualnych. Częste stosunki seksualne, emisje nocne (poza stosunkiem płciowym) i inne czynniki reprodukcyjne wiążą się ze zwiększoną syntezą płynu nasiennego i wydzielania gruczołu krokowego. W pewnym momencie żelazo traci zdolność do zaspokojenia potrzeb ciała do zachowania tajemnicy. Prostata jest odpowiedzialna za wzrost własnych tkanek za bardziej intensywną syntezę niezbędnej substancji.
  • Częsty stosunek seksualny (bezpośrednia przyczyna jest opisana powyżej).
  • Nieregularność życia seksualnego. Paradoksalnie wpływa również na pracę gruczołu krokowego, powodując jego rozrost.
  • Wpływ czynników wirusowych i zakaźnych na gruczoł krokowy. Szczególnie jeśli chodzi o wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV). HPV powoduje nadmierną aktywność proliferacyjną, przyczyniając się do podziału komórek.
  • Obecność stanu zapalnego w gruczole krokowym (zapalenie gruczołu krokowego). Działa jako czynnik uruchamiający (czynnik prowokujący).

Istnieją inne czynniki, których rola nie jest jednak pewna: jest zbyt mało badań i źródeł.

  • Palenie Według jednej teorii nikotyna i tytoń powodują zwężenie wielkich naczyń, które karmią tkankę narządową. W rezultacie dochodzi do niedokrwienia, ostry niedobór krwi prowadzi do wzrostu gruczołu krokowego.
  • Przeniesione infekcje przenoszone drogą płciową.
  • Obciążona dziedziczność. Rola czynnika genetycznego również nie jest znana. Jednak niektóre badania wskazują na bezpośredni związek między obciążoną dziedzicznością a ryzykiem rozwoju gruczolaka prostaty. Gdyby istniał mężczyzna cierpiący na przerost, potomstwo będzie cierpieć z 25% szansą. Na szczęście to nie choroba jest dziedziczna, ale tylko cechy układu rozrodczego, w tym predyspozycje do procesów nowotworowych.
  • Cukrzyca. Powoduje miażdżycę naczyń odżywiających narządy miednicy małej (bardziej szczegółowo o cukrzycy typu 2).
  • Należący do rasy Negroid. Z nie w pełni zrozumiałych przyczyn, u pacjentów z niedowładem gruczolaka prostaty występuje prawie dwa razy częściej niż u białych.
  • Niewłaściwa dieta i otyłość. Wpływa na metabolizm lipidów. Z kolei zaburzenia metaboliczne pociągają za sobą spadek syntezy męskich hormonów płciowych. Układ rozrodczy dochodzi do dysharmonii.

Patogeneza

Główną rolę w rozroście prostaty odgrywają męskie hormony płciowe - androgeny. Ustalono, że u pacjentów z gruczolakiem gruczołu krokowego stężenie dihydrotestosteronu przekracza normę o co najmniej 3-5 razy. Zarówno dihydrotestosteron, jak i inne substancje (w tym hormony płci żeńskiej) odgrywają stymulującą rolę w tkance gruczołowej. W pewnym momencie żelazko po prostu nie radzi sobie z funkcją przypisaną mu z powodu przeciążenia. Jedynym sposobem na zaspokojenie indukowanej potrzeby jest zwiększenie objętości syntetyzującej tkanki. Tak powstają guzy guzowate, zwane gruczolakiem prostaty. Podobne procesy zachodzą w przysadce mózgowej, tarczycy.

Czytaj więcej: Wpływ androgenów na gruczoł krokowy

Symptomatologia

Obraz kliniczny choroby jest niezwykle zróżnicowany. Specyficzne objawy zależą od stadium patologicznego procesu, ogólnego stanu pacjenta, obecności współistniejących chorób itp. W zależności od nasilenia obrazu klinicznego występują trzy stadia gruczolaka:

  1. Etap rekompensaty. Manifestacje pojawiają się, gdy pęcherz jest opróżniony.
  2. Etap subkompensacji. Oddawanie znacząco osłabione. Po wizycie w toalecie w bańce pozostaje znaczna ilość moczu.
  3. Etap dekompensacji. Całkowita dysfunkcja pęcherza moczowego.

Obecnie ta klasyfikacja jest uznawana przez większość urologów za przestarzałą, ale pozostaje istotna i jest stosowana w praktyce diagnostycznej.

Objawy obejmują:

  • Uczucie niewystarczającego opróżniania pęcherza, nawet po skorzystaniu z toalety. Jest to spowodowane, po pierwsze, naciskiem wzrostu węzłów na ściankach pęcherza, a po drugie, niekompletnym oddawaniem moczu.
  • Niskie ciśnienie moczu. Podobnie jak w przypadku zapalenia gruczołu krokowego, zaburzenia oddawania moczu. Strumień jest słaby lub może osłabnąć podczas samego procesu.
  • Wydalanie moczu w małych porcjach (kropla po kropli) już pod koniec procesu oddawania moczu.
  • Trzeba zrobić wysiłek, aby oddać mocz. W przypadku wejścia do mięśni brzucha.
  • Częste pragnienie opróżnienia pęcherza (tzw. Pollakiuria). Manifestuje dzień i noc.
  • Imperatywna potrzeba opróżnienia bańki. Charakteryzuje się pilnością, niezdolnością do krępowania.
  • Oliguria Zredukowana codzienna diureza. Jest obserwowany w zaawansowanych stadiach. Objaśnienie przez niepełne opróżnienie narządu.

Diagnostyka

Czynności diagnostyczne powinny być wykonywane wyłącznie przez specjalistę (urologa lub urologa-androloga). Proces badania rozpoczyna się od zebrania wywiadu i ustnego przesłuchania pacjenta w celu uzyskania reklamacji. Cyfrowe badanie odbytnicy prostaty jest bardzo pouczające. Ta manipulacja, niewygodna dla pacjenta, pozwala ocenić strukturę i wielkość prostaty. Bez tego po prostu nie można tego zrobić. Jednak nie wystarczy ustalić fakt samoczynnego rozrostu gruczołu krokowego. Aby zweryfikować diagnozę i diagnostykę różnicową, pokazano serię badań instrumentalnych:

  • Badanie ultrasonograficzne gruczołu krokowego. Konieczna jest ocena obecności guzów, ich wielkości, kształtu, struktury. Umożliwia także określenie zwapnień w strukturze węzłów.
  • TRUS (rodzaj USG) (więcej tutaj). Jest uważany za bardziej informacyjny, ponieważ daje szczegółowe informacje na temat stanu gruczołu krokowego.
  • CT / MRI. Najbardziej pouczające badanie (szczególnie z kontrastem), dające możliwość odróżnienia procesu złośliwego od łagodnego. Ze względu na wysokie koszty i niską dostępność rzadko jest wyznaczany.
  • Cystografia. Kontrast minimalnie inwazyjny badanie pęcherza moczowego. Umożliwia określenie deformacji w układzie moczowym.
  • Cystomanometria. Metoda potrzebna do pomiaru ciśnienia wewnątrz pęcherza. Wykrywa problemy z układem moczowym.
  • Wykrywanie pozostałego moczu. Prowadzone przez USG natychmiast po opróżnieniu bańki.
  • Uroflometria. Potrzebny do oceny charakterystyki strumienia moczu.

W celu zdiagnozowania pacjenta oferowany jest prosty kwestionariusz. Każde pytanie zakłada odpowiedź jednosylabiczną "Tak" lub "Nie". Co więcej, stopień wartości dodatnich lub ujemnych jest oceniany w skali od 0 do 5. Pytania są standardowe:

Wartość powyżej 7 punktów jest na korzyść bieżącego procesu. Kwestionariusz jest niezbędny do oceny subiektywnego odczucia pacjenta i powinien być oceniany tylko w połączeniu z danymi obiektywnych badań.

Leczenie

Leczenie objawowe. W większości przypadków obserwacja jest pokazana w dynamice z jednoczesnym podawaniem leków. Interwencja chirurgiczna jest wskazana tylko wtedy, gdy obecny proces jest trudny.

Czytaj dalej: Taktyka leczenia gruczolaka prostaty, w zależności od etapu

Leczenie farmakologiczne

Pokazano odbiór blokerów adrenoreceptorów alfa. Prowadzą one do zmniejszenia napięcia mięśni gładkich mięśni układu moczowego, aw rezultacie do zmniejszenia oporu podczas oddawania moczu. Nazwy handlowe:

Dawkowanie jest ustalane przez lekarza, w zależności od stadium choroby. Przebieg leczenia jest długi i trwa około sześciu miesięcy. Efekt terapeutyczny osiąga się przez 3-4 miesiące stosowania leków. W przypadku braku klinicznie znaczącego działania, pokazano zmianę taktyki leczenia.

Również dobrze sprawdzone inhibitory 5-alfa-reduktazy. Leki te normalizują hormony, eliminując bezpośrednią przyczynę hiperplazji. Ustabilizuj rozmiar nowotworów prostaty i zmniejsz rozmiar gruczolaka. Główną wadą tych leków są ich działania niepożądane (są ciężkie, podobnie jak wszystkie leki hormonalne).

W przypadku braku efektu terapeutycznego lub znacznego pogorszenia w oddawaniu moczu, które zagraża zdrowiu lub życiu pacjenta, konieczna jest operacja. Lista absolutnych odczytów jest uważana za wyczerpującą:

  • zatrzymanie moczu;
  • nawracające zakażenie dróg moczowych;
  • krwiomocz (krew w moczu) z powodu gruczolaka;
  • niewydolność nerek;
  • kamica nerkowa;
  • obecność znaczącego uchyłka.

Czytaj więcej: Leczenie farmakologiczne gruczolaka prostaty

Leczenie chirurgiczne

Taktykę leczenia chirurgicznego określa lekarz. W poprzednich latach preferowano otwartą operację z nacięciem i bezpośrednim dostępem do gruczołu krokowego. W tej chwili praktykowane są mniej radykalne, endoskopowe metody interwencji. Wśród technik:

  • Wszczepienie stentu. Niezbędny do normalnego drenażu pęcherza. Jest uważany za środek tymczasowy.
  • Dilatacja (ekspansja) dróg moczowych za pomocą środków mechanicznych.

Istnieje cała grupa metod endoskopowych:

  • Termiczne zniszczenie. Polega ona na zniszczeniu dotkniętej tkanki prostaty przez wysoką temperaturę.
  • Termoterapia mikrofalowa.
  • Ekspozycja lasera (odparowanie lub koagulacja).
  • Elektryczne wycięcie gruczołu krokowego. Mniej radykalna metoda, która nie wymaga częściowej resekcji tkanki.
  • Elektrolizowanie tkanki gruczołu krokowego.
  • Klasyczna endoskopowa (przezcewkowa) operacja z usunięciem gruczolaka.

W tej chwili nie wykorzystuje się otwartych operacji.

Czytaj więcej: Chirurgia gruczolaka prostaty: rodzaje, plusy i minusy

Leczenie środków ludowej

Stosowany wyłącznie jako środek paliatywny zaprojektowany w celu złagodzenia stanu pacjenta. Ziołolecznictwo może być dobrą pomocą w leczeniu. Najbardziej skuteczne przepisy:

  • Pszczoła ustępuje. Pozwala zmniejszyć obrzęki i stany zapalne. Do gotowania należy wziąć 2 łyżki stołowe surowców, wlać pół litra wody. Gotować przez 2 godziny. Weź łyżkę stołową dwa razy dziennie.
  • Olej lniany. Weź 2 łyżki stołowe w ciągu dnia.
  • Świeża cebula. Zjedz żarówkę dziennie.
  • Herbata z nasion kminku.
  • Leczenie gruczolaka prostaty solą (profesor Okulov). Kontrowersyjna, ale stosunkowo bezpieczna metoda leczenia. Wlać łyżeczkę soli bez szkiełka ze 100 ml ciepłej wody. Nasyc bandaż lub gazę solą fizjologiczną. Ściśnij tkaninę. Umieść go na kroczu w formie bandaża. Pozostaw na kilka godzin. Zmniejsza ból.

Dieta

Ważne jest spożywanie pokarmów bogatych w cynk:

Trudne zakazy nie istnieją. Ważne jest również spożywanie większej ilości produktów bogatych w selen. To jest:

  • Sea Kale
  • Sezam.
  • Orzech brazylijski.
  • Pistacje.
  • Kultury fasoli.
  • Oliwa z oliwek.
  • Krewetki

Czytaj dalej: Odżywianie w raku prostaty

Komplikacje

  • Ostra retencja moczu. Stan, który może prowadzić do pęknięcia pęcherza lub ostrej niewydolności nerek.
  • Hematuria (pojawienie się krwi w moczu).
  • Tworzenie kamieni w pęcherzu.
  • Procesy zapalne układu wydalniczego.

Środki zapobiegawcze

  • Racjonalizacja aktywności fizycznej (poranne ćwiczenia na zdrowie mężczyzn).
  • Zdrowa żywność.
  • Regularne życie seksualne (bez fanaberii).
  • Normalizacja masy ciała.
  • Noszenie luźnej bielizny.

Hiperplazja (gruczolak) gruczołu krokowego jest chorobą wymagającą zwiększonej uwagi. W większości przypadków proces można odwrócić lub zatrzymać metodami konserwatywnymi. Jednak w skrajnych przypadkach wymagane jest leczenie chirurgiczne. Pacjent powinien zwracać uwagę na własne dobro. Przy pierwszym podejrzeniu nie powinieneś zawahać się odwiedzić urologa. Tak więc człowiek będzie mógł zachować zdrowie.

Objawy gruczolaka prostaty u mężczyzn: diagnoza, stawki PSA

Gruczolak prostaty jest częstą patologią charakterystyczną dla mężczyzn w wieku 45-50 lat. Po tym wieku objawy tej choroby występują u połowy mężczyzn, a po 65 latach prawie każdy mężczyzna cierpi na to zaburzenie. Przyczyny BPH u mężczyzn - czynniki wewnętrzne (różne procesy zakaźnego męskiego układu rozrodczego) i zdarzenia zewnętrzne (klęski żywiołowe, złe nawyki, złe odżywianie, itd.).

Gruczolaka prostaty rozwija się zwykle w tle nieprzyjemnych objawów, stając się jednym z głównych czynników wpływających na relacje rodzinne między mężczyzną, jego kontaktów seksualnych i niepowodzeń seksualnych występujących z powodu kompleksów psychicznych.

Pierwsze objawy gruczolaka prostaty u mężczyzn spowodować ich do paniki, ale nie wszyscy przedstawiciele płci męskiej w odpowiednim czasie zwracają się do specjalistów, wiele z nich jest nieśmiały choroby i spróbować zrobić to w siebie, która może dodatkowo prowadzić do negatywnych konsekwencji, gdy oczywiste już poważne oznaki patologii, proces leczenia będzie znacznie trudniejsze niż we wczesnych stadiach choroby.

Dlatego ważne jest, kiedy pierwsze objawy pojawiły się u mężczyzn z BPH, niezwłocznie konsultacji z lekarzem, który zdiagnozuje chorobę i określa konkretnych leków. We wczesnych stadiach patologii jest możliwe w przyszłości, jeśli nie leczyć go całkowicie, powstrzymywaniu w przyszłym rozwoju choroby.

Oznaki patologii

Gruczolak gruczołu krokowego ma wiele różnych objawów, które wskazują na jego obecność. Na przykład, częste oddawanie moczu, bolesne ataki w jamie brzusznej, dyskomfortu w moszny i pęcherza moczowego. Krótki stosunek płciowy, wytrysk trudność procesu - wszystko rozpoznał objawów rozwoju w dziedzinie chorób prostaty. Wraz z objawami patologii może dochodzić do procesu chronicznego zmęczenia, spadku męskiej płodności. Przyczyny BPH u mężczyzn mogą być różne, jako kompleks procesów zapalnych w organizmie i jest bezpośrednio zależna od wizerunku życia człowieka.

Po pierwsze, zaburzenia manifestują się poprzez zbyt częste oddawanie moczu w ciągu dnia i nocy, a zatrzymanie moczu jest możliwe. Człowiek cierpiący na tę chorobę musi bardzo dużo próbować w celu przeprowadzenia procesu moczowego, ponieważ powierzchnia narządów znacznie się zwiększa.

Na tym etapie patologii gromadzi się resztki moczu w pęcherzu po jego opróżnieniu. Jego funkcje są pogwałcone, mężczyzna ma regularne pragnienie oddania moczu.

Objawy patologii na etapie 3

Na 3 etapach rozwoju patologii dysfunkcja pęcherza zaczyna działać, rozszerza się. Wraz z tymi procesami następuje również wzrost moczowodu i nerek, a sygnały oddawania moczu stopniowo się zatrzymują. Być może dalsze przejawianie niewydolności nerek.

Diagnostyczne metody patologii

Rozpoznanie gruczolaka prostaty nie jest trudnym procesem dla lekarzy. Po pierwsze, zwykle lekarz zbiera anamnezę, bada gruczoł krokowy. Ponadto w celu dokładnego określenia wielkości guza i stopnia nasilenia łamania występujących urolodzy prowadzenia USG w męskim układzie rozrodczym, których wyniki rozpoznawania wielkości patologicznych, jak również możliwej obecności kamieni i guzów żeliwa. Korzystając z uzyskanych danych, lekarz wybiera skuteczną metodę leczenia pacjenta. Dodatkowo badania pęcherza moczowego w moczu. Możliwe jest rozszerzenie badania na inne narządy, na przykład na nerki z moczowodami.

Ponadto, lekarze zalecają pacjentom oddawanie krwi do poziomu psa z gruczolakiem prostaty. Ta metoda diagnostyczna ujawnia różne patologie w obszarze prostaty, może wykryć nowotwory złośliwe w męskim układzie rozrodczym. PSA jest antygenem specyficznym dla prostaty. Normalne PSA dla gruczolaka prostaty wynosi 4 ng / ml. Jeśli specjalista ma wątpliwości dotyczące wyników badania, wykonuje się biopsję.

Cechy procedury testowej dla wskaźników PSA

Pojawienie się w ostatnim stuleciu testów na poziom psa w gruczolaku prostaty doprowadziło do rewolucyjnych zmian w diagnozie guzów złośliwych zlokalizowanych w męskim układzie rozrodczym, szczególnie w początkowych stadiach rozwoju choroby, kiedy można ją wyleczyć.

Pochodzenie białka PSA powstaje w gruczole krokowym, jest skoncentrowany w kanałach, główną funkcją jest zmniejszenie lepkości plemników. W niewielkich objętościach PSA dostaje się do krwioobiegu, dla którego musi pokonać bariery między prostatą a ścianami naczyń krwionośnych.

Na podstawie obecności jednej lub innej postaci patologii, która jest obecna w strefie gruczołu krokowego, stawki PSA dla gruczolaka prostaty mogą być różne.

W celu wdrożenia procesu badawczego dotyczącego tempa PSA w gruczolaku prostaty pobiera się krew żylną około 2 mililitrów. Prowadzona jest dalsza analiza, w wyniku której wykrywane są oznaki PSA.

Pies normalny z gruczolakiem prostaty:

  • W różnych okresach wieku, normalne wskaźniki różnią się, na przykład mężczyźni w wieku 48-49 lat mają wskaźnik nie wyższy niż 2,5 ng / ml, a starszy niż ten wiek - nie więcej niż 3,5, itp.;
  • Maksymalne stężenie PSA wynosi do 10 ng / ml. Nadmiar tego wskaźnika - rozpoznano nowotwór onkologiczny pacjenta;
  • Łagodna patologia, taka jak gruczolak i nowotwory złośliwe, ma inne prawdopodobieństwo zdolności do zmiany zawartości PSA;
  • PSA gruczolaka prostaty przez 12 miesięcy nie może wzrosnąć o więcej niż 0,75 ng / ml. W przeciwnym razie następuje przejście do nowotworu złośliwego;
  • Stosunek wolnego PSA do wartości całkowitych - jako różnicowanie metod diagnostycznych gruczolaka i raka, zwykle od 1 do 10;
  • Gęstość PSA wykrywa się w następujący sposób - wskaźnik całkowitej PSA / objętości gruczołu krokowego, tj. 0,15 ng / ml na cm3.

Stawki PSA dla gruczolaka prostaty mogą się różnić.

Wskaźniki patologii są zwykle wyższe niż wartości normalne, ale nie przekraczają określonego wskaźnika, poza tym ryzyko przemiany tkanki gruczołu krokowego w nowotworowe nowotwory złośliwe już wzrasta. Ale powinieneś wiedzieć, że niskie stawki nie mogą służyć jako gwarancja braku gruczolaka prostaty, guzów nowotworowych. Aby ustalić diagnozę można przeprowadzić biopsję.

Nie tylko guzy nowotworowe, gruczolak, ale także inne czynniki mogą wpływać na wskaźniki:

  • Niedawne współżycie seksualne;
  • Zapalne patologie w prostacie, narządach miednicy;
  • Niektóre aktywności fizyczne, takie jak jazda na rowerze, długie spacery;
  • Działania w strefie prostaty - kolonoskopia, procesy masażu, badania odbytnicy i tak dalej.

Jeżeli wskaźniki PSA są zawyżone, wskazuje to na istnienie niektórych patologii w dziedzinie męskiego układu rozrodczego:

  • Gruczolak prostaty;
  • Zapalenie w męskim układzie rozrodczym;
  • Nowotwory złośliwe w gruczole krokowym;
  • Niedokrwienie lub zawał prostaty.

Gruczolak prostaty znacząco wpływa na jakość życia mężczyzny, wpływając na jego związek seksualny.

Przebieg patologii z jej stanem zapalnym w narządach płciowych męskich to przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek. Stagnacja procesów moczowych, obserwowana w patologiach gruczołu krokowego, powoduje szybkie rozprzestrzenianie się szkodliwych bakterii.

Jednym z objawów patologii jest powstawanie kamieni.

Patologia może prowadzić do powstania niewydolności nerek, która w ciężkich przypadkach powoduje śmierć pacjenta.
Objawy trudności z oddawaniem moczu powodują dyskomfort, bolesne ataki w jamie brzusznej u mężczyzn. Uniemożliwienie procesów moczowych.

Dlatego uważa się za niezwykle ważne działanie - przejście testu na PSA mężczyzn przez 45 lat. Wczesna diagnoza patologii pomoże uniknąć poważnych konsekwencji choroby.